João 11
Central Tibetan Bible (BOD) vs ARA
1 དེ་ཡང་མི་ལཱ་ཟར་ཟེར་མཁན་པེ་ཐན་ཡཱ་གྲོང་གསེབ་ལ་ན་ནས་བསྡད་ཡོད། པེ་ཐན་ཡཱ་ནི་མར་ཐཱ་དང་ཁོ་མོའི་ནུ་མོ་མིར་ཡམ་གྱི་གྲོང་ཚོ་ཡིན།
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 མིར་ཡམ་ནི་གཙོ་བོའི་སྐུ་གཟུགས་ལ་སྤོས་ཆུ་བླུགས་ནས་ཁོང་གི་ཞབས་རང་གི་སྐྲ་ཡིས་འཕྱིས་མཁན་དེ་ཡིན། དེའི་ནུ་བོ་ལཱ་ཟར་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པས།
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 མར་ཐཱ་དང་མིར་ཡམ་གཉིས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་ལ་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱིས་བྱམས་པའི་གྲོགས་པོ་ནི་ནད་ཀྱིས་བཏབ་”ཅེས་ལན་ཅིག་བསྐུར།
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 ཡེ་ཤུས་དེ་གསན་ནས་ཁོང་གིས་“ནད་དེ་ནི་འཆི་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན། དཀོན་མཆོག་གི་གཟི་བརྗིད་མངོན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་ལ་མིས་བཀུར་སྟི་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་བྱུང་”ཞེས་གསུངས།
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 ཡེ་ཤུས་མར་ཐཱ་དང༌། དེའི་ནུ་མོ་དང༌། ལཱ་ཟར་སྤུན་གསུམ་ལ་བྱམས་པར་མཛད་ན་ཡང༌།
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 ཁོང་གིས་ལཱ་ཟར་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པའི་ལན་དེ་གསན་ནས་ཁོང་གང་དུ་བཞུགས་པའི་གནས་སུ་ད་དུང་ཉིན་གཉིས་བཞུགས།
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་ཚོར་“ད་ང་ཚོ་སླར་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་དུ་ཕྱིར་འགྲོ་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌།
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་“རབ་བི། ཁ་སང་ཡ་ཧུ་དཱ་པས་ཁྱེད་ལ་རྡོ་རུབ་བཏང་སྟེ་གསོད་པར་འབད་ཀྱང༌། ད་ཡང་དེར་ཕེབས་རྒྱུ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་ཞུས་པ་དང༌།
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 ཡེ་ཤུས་“ཉིན་མོ་གཅིག་ལ་ཆུ་ཚོད་བཅུ་གཉིས་མེད་དམ། སུ་ཡང་ཉིན་མོར་ལམ་དུ་ཕྱིན་ན། འཇིག་རྟེན་འདིའི་འོད་མཐོང་བས་རྐང་པ་ཐོགས་ནས་སར་མི་འགྱེལ།
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 འོན་ཀྱང་སུ་ཡང་མཚན་མོ་ལམ་ལ་ཕྱིན་ན། དེ་ཚོར་འོད་མེད་པས་སར་འགྱེལ་བར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས་ནས།
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“ང་ཚོའི་གྲོགས་པོ་ལཱ་ཟར་གཉིད་ཁུག་སྟེ། ངས་ཁོང་གཉིད་གསོད་པར་ཆེད་དུ་འགྲོ་”ཞེས་གསུངས།
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 ཉེ་གནས་ཚོས་ཁོང་ལ་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁོང་གཉིད་ཁུག་ན་དྲག་ཡོང་”ཞེས་ཞུས་པ་དང༌།
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 ཡེ་ཤུས་ལཱ་ཟར་ཤི་བའི་སྐོར་གསུངས་ཀྱང༌། ཁོ་ཚོས་ཁོང་གཉིད་ཁུག་པའི་སྐོར་གསུངས་པ་བསམས།
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 དེའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“ལཱ་ཟར་ཤི་ཚར་བ་ཡིན།
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 ཁྱེད་ཚོས་དད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ང་ཁོང་མཉམ་དུ་དེར་མེད་པ་ལ་དགའ། ད་ང་ཚོ་ཁོའི་རྩ་ལ་འགྲོ་”ཞེས་གསལ་པོར་གསུངས།
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 དེར་ཐོ་མཱ་མིང་གཞན་ལ་མཚེ་མར་ཡང་ཞེས་པ་དེས་ཉེ་གནས་གཞན་ཚོར་“ཁོང་དང་མཉམ་དུ་འཆི་བའི་ཕྱིར་ང་ཚོའང་འགྲོ་”ཞེས་བཤད།
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་དེར་བྱོན་ནས་ལཱ་ཟར་གྱི་ཕུང་པོ་དུར་ཁང་དུ་བཅུག་ནས་ཞག་བཞི་སོང་བ་གཟིགས།
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 པེ་ཐན་ཡཱ་དེ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དང་ཐག་ཉེ་ཞིང་སྤྱི་ལེ་གསུམ་ཙམ་ཡོད་པས།
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མང་པོ་མར་ཐཱ་དང་མིར་ཡམ་གྱི་ནུ་བོ་ཤི་བར་སེམས་གསོ་བའི་ཕྱིར་ཡོང༌།
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 མར་ཐཱ་ཡིས་ཡེ་ཤུ་ཕེབས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཐོས་ནས་ཁོང་བསུ་བར་ཕྱིན། འོན་ཀྱང་མིར་ཡམ་ཁང་པར་བསྡད།
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 དེ་ནས་མར་ཐཱ་ཡིས་ཡེ་ཤུ་ལ་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་རང་འདིར་བཞུགས་པ་ཡིན་ན་ངའི་ནུ་བོ་ཤི་མི་སྲིད།
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 འོན་ཀྱང་ད་ལྟའང་ཁྱེད་རང་གིས་དཀོན་མཆོག་ལ་གང་ཞུ་བ་དེ་གནང་བར་འགྱུར་བར་ངས་ཤེས་”ཞེས་ཟེར།
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 ཡེ་ཤུས་“ཁྱེད་ཀྱི་ནུ་བོ་གསོན་པོར་ལང་བར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌།
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 མར་ཐཱ་ཡིས་“དུས་ཀྱི་མཐའ་མའི་ཉིན་མོར་གཤིན་པོ་ཐམས་ཅད་གསོན་པོར་ལང་དུས་ཁོ་ཡང་སླར་གསོན་པར་འགྱུར་བ་ངས་ཤེས་”ཞེས་ཞུས།
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 ཡེ་ཤུས་“སླར་གསོན་པ་དང་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་ནི་ངའོ། སུ་ཡང་ང་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་དེ་ཤི་ཡང་གསོན་པར་འགྱུར་ལ།
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 སུ་ཡང་ང་ལ་བརྟེན་ནས་གསོན་ཞིང་ང་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་དེ་འཆི་མི་སྲིད། དོན་དེ་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་སམ་”ཞེས་གསུངས།
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 མར་ཐཱས་ཁོང་ལ་“ལགས་སོ། གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་ནི་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱོན་པ་དེ་ཡིན་པར་ངས་དད་པ་བྱེད་”ཅེས་ཞུས།
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 མར་ཐཱ་སོང་ནས་མིར་ཡམ་ཟུར་དུ་བོས་ཏེ་“སྟོན་པ་འདིར་ཡོད་ཅིང་ཁྱོད་འབོད་ཀྱི་འདུག་”ཅེས་བཤད་པ་དང༌།
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 མིར་ཡམ་གྱིས་དེ་ཐོས་ནས་མགྱོགས་པོར་ལངས་ཏེ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་སོང༌།
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 ཡེ་ཤུ་ནི་ད་དུང་གྲོང་གསེབ་ལ་མ་ཕེབས་ཏེ་མར་ཐཱ་ཡིས་ཁོང་མཇལ་བའི་གནས་སུ་བཞུགས་ཡོད།
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 མིར་ཡམ་དང་མཉམ་དུ་ཁང་པར་བསྡད་ཅིང་སྐྱོ་རོགས་བྱེད་པའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་དེ་ཚོས་ཁོ་མོ་མགྱོགས་པོར་ལངས་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་བར་མཐོང་ནས། དུར་ཁང་དུ་ངུ་བར་སོང་བསམས་ཏེ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས།
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 མིར་ཡམ་ཡེ་ཤུ་ཡོད་སར་སླེབས་པའི་ཚེ་ཁོང་མཇལ་ནས་པུས་མོ་སར་བཙུགས་ཏེ་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་རང་འདིར་བཞུགས་པ་ཡིན་ན་ངའི་ནུ་བོ་ཤི་མི་སྲིད་”ཅེས་ཞུས།
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 ཡེ་ཤུས་མིར་ཡམ་དང་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་གཞན་ཚོའང་ངུ་བར་གཟིགས་ཏེ། ཐུགས་ཤིན་ཏུ་འཁྲུགས་ནས།
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 ཁོང་གིས་“ཁོའི་ཕུང་པོ་གང་དུ་བཞག་ཡོད་”ཅེས་གསུངས་པས་ལན་དུ་ཁོ་ཚོས་“གཙོ་བོ་ལགས། འདིར་ཕེབས་ནས་གཟིགས་དང་”ཞེས་ཞུས་པ་དང༌།
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 དེར་ཡེ་ཤུ་བཤུམས།
35 Jesus chorou.
36 དེའི་ཕྱིར་ཡ་ཧུ་དཱ་པས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་“ལྟོས་དང༌། ཁོང་གིས་ཁོ་ལ་ཤིན་ཏུ་བྱམས་པ་ཡིན་”ཞེས་བཤད།
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོ་ལས་ཁ་ཅིག་གིས་“མི་འདིས་ལོང་བའི་མིག་གསོས་ཐུབ་པ་ཡིན་ན། ལཱ་ཟར་ཡང་འཆི་བ་ལས་སྐྱོབ་པར་མཛད་མི་ཐུབ་བམ་”ཞེས་ཟེར།
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 དེར་ཡང་ཡེ་ཤུ་རང་གི་ཐུགས་འཁྲུགས་ཏེ་དུར་ཁང་གི་རྩར་ཕེབས། དུར་ཁང་དེ་བྲག་ཕུག་ཅིག་ཡིན་ཞིང་དེའི་ཁ་ལ་རྡོ་ཆེན་པོ་ཞིག་བཞག་ཡོད་པ་ཡིན།
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 ཡེ་ཤུས་“ད་རྡོ་ཕར་འཐེན་ཅིག་”ཅེས་གསུངས་ནས། གཤིན་པོའི་ཨ་ཅག་མར་ཐཱས་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁོ་ཤི་ནས་ཉིན་བཞི་སོང་བས་ད་དྲི་མ་ངན་པ་ཁ་ཡོང་”ཞེས་ཞུས།
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 ཡེ་ཤུས་“སྔར་ངས་ཁྱེད་ལ་གལ་ཏེ་དད་པ་བྱས་ན་དཀོན་མཆོག་གི་གཟི་བརྗིད་མཐོང་ངེས་ཡིན་ཞེས་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་གསུངས་པས།
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 ཁོ་ཚོས་རྡོ་ཕར་འཐེན། དེར་ཡེ་ཤུས་ཡར་གཟིགས་ཏེ་“ངའི་ཡབ། ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་གསན་པས་ཐུགས་རྗེ་ཆེ།
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 ཁྱེད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་ངས་ཞུས་པ་ལ་གསན་པ་ཤེས་ཀྱང༌། འདིར་ཡོད་པའི་མི་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་མངགས་པ་ཡིན་པར་དད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ངས་དེ་ལྟར་ཞུས་”ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ།
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 ཁོང་གིས་གསུང་སྐད་ཆེན་པོས་“ལཱ་ཟར། ཕྱིར་ཐོན་ཤོག་”ཅེས་གསུངས་མ་ཐག
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 གཤིན་པོ་རྐང་ལག་རས་ཀྱིས་བསྡམས་པ་དང༌། གདོང་པ་ཡང་རས་ཀྱིས་བཏུམས་པ་དེ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཐོན། ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“རས་བཀྲོལ་ལ་ཁོང་འགྲོ་རུ་ཆུག་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 དེའི་ཕྱིར་མིར་ཡམ་དང་མཉམ་དུ་ཡོང་བའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མང་པོས་ཡེ་ཤུས་མཛད་པའི་དོན་དེ་མཐོང་ནས་ཁོང་ལ་དད་པ་སྐྱེས་སོ།
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོ་ལས་འགའ་ཞིག་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཚོའི་རྩར་ཕྱིན་ནས་ཡེ་ཤུས་གང་མཛད་པའི་སྐོར་བཤད།
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 དེའི་ཕྱིར་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཚོས་གྲོས་ཚོགས་བསྐོངས་ནས་“མི་འདིས་རྟགས་མང་པོ་སྟོན་པས། ང་ཚོས་ཅི་ལྟར་བྱ།
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 གལ་སྲིད་ཁོ་ལ་དེ་ལྟར་བྱེད་བཅུག་ན་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོ་ལ་དད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། རོ་མཱ་པ་ཚོ་ཡོང་ནས་ང་ཚོའི་གནས་མཆོག་དང་མི་རིགས་གཉིས་འཕྲོག་ཡོང་”ཞེས་ཟེར།
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོའི་ནང་ནས་ཀ་ཡ་ཕཱ་ཞེས་པའི་མི་གཅིག་ལོ་དེར་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་དབུ་ཁྲིད་བླ་ཆེན་ཡིན་ཏེ། མི་དེ་ཚོར་“ཁྱོད་ཚོས་ཅིའང་མི་ཤེས།
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 མི་དམངས་ཧྲིལ་པོ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལས། མི་གཅིག་མི་དམངས་ཀྱི་དོན་དུ་འཆི་བ་དེ་ཁྱོད་ཚོ་ལ་ལེགས་པ་ཡིན་པ་དེ་མི་རྟོགས་”ཅེས་བཤད།
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 འོན་ཀྱང་ཁོང་གིས་གཏམ་དེ་རང་ཐོག་ནས་མ་བཤད་དེ། ལོ་དེར་དབུ་ཁྲིད་བླ་ཆེན་ཡིན་པས་ཡེ་ཤུ་ནི་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་མི་རིགས་ཀྱི་དོན་དུ་འགྲོངས་རྒྱུ་ཡིན་པ་མ་ཟད།
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 གང་སར་འཐོར་བའི་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་དང་སྲས་མོ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་ཕྱིར་ཡང་འགྲོངས་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལུང་བསྟན།
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 དེའི་ཕྱིར་ཉིན་དེ་ནས་བཟུང་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་དཔོན་རིགས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་དགྲོང་བའི་ཇུས་ངན་བཏིང༌།
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 དེར་བརྟེན་ཡེ་ཤུ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་ནང་མངོན་སུམ་དུ་མ་ཕེབས་པར། དབེན་གནས་ས་ཁུལ་དང་ཉེ་བའི་ཨེབ་ར་ཡིམ་ཟེར་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་ཉེ་གནས་དང་བཅས་ཕེབས་ནས་བཞུགས།
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 དེའི་ཚེ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་པེ་སག་གི་དུས་ཆེན་ཉེ་བར་སླེབས་པས། དུས་ཆེན་གྱི་སྔོན་ལ་མི་མང་པོ་གྲོང་གསེབ་ནས་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དུ་གཙང་སྦྲའི་ཆོ་ག་བྱེད་དུ་ཕྱིན།
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 ཁོ་ཚོས་ཡེ་ཤུ་བཙལ་བ་དང༌། མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རའི་ནང་ལངས་བསྡད་ཡོད་དུས་ཕན་ཚུན་དུ་“ཁྱེད་ཅི་ལྟར་སེམས། ཁོང་དུས་ཆེན་འདི་ལ་ཕེབས་ཡོང་ངམ་”ཞེས་དྲིས།
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་འཛིན་བཟུང་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ། སུས་ཡེ་ཤུ་གང་དུ་བཞུགས་པའི་རྒྱུས་ཡོད་ཀྱང་དེས་ཁོ་ཚོར་ཤོད་དགོས་པའི་བཀའ་བཏང་ངོ༌། །
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.