João 11
Central Tibetan Bible (BOD) vs ARIB
1 དེ་ཡང་མི་ལཱ་ཟར་ཟེར་མཁན་པེ་ཐན་ཡཱ་གྲོང་གསེབ་ལ་ན་ནས་བསྡད་ཡོད། པེ་ཐན་ཡཱ་ནི་མར་ཐཱ་དང་ཁོ་མོའི་ནུ་མོ་མིར་ཡམ་གྱི་གྲོང་ཚོ་ཡིན།
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 མིར་ཡམ་ནི་གཙོ་བོའི་སྐུ་གཟུགས་ལ་སྤོས་ཆུ་བླུགས་ནས་ཁོང་གི་ཞབས་རང་གི་སྐྲ་ཡིས་འཕྱིས་མཁན་དེ་ཡིན། དེའི་ནུ་བོ་ལཱ་ཟར་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པས།
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 མར་ཐཱ་དང་མིར་ཡམ་གཉིས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་ལ་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱིས་བྱམས་པའི་གྲོགས་པོ་ནི་ནད་ཀྱིས་བཏབ་”ཅེས་ལན་ཅིག་བསྐུར།
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 ཡེ་ཤུས་དེ་གསན་ནས་ཁོང་གིས་“ནད་དེ་ནི་འཆི་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན། དཀོན་མཆོག་གི་གཟི་བརྗིད་མངོན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་ལ་མིས་བཀུར་སྟི་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་བྱུང་”ཞེས་གསུངས།
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 ཡེ་ཤུས་མར་ཐཱ་དང༌། དེའི་ནུ་མོ་དང༌། ལཱ་ཟར་སྤུན་གསུམ་ལ་བྱམས་པར་མཛད་ན་ཡང༌།
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 ཁོང་གིས་ལཱ་ཟར་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པའི་ལན་དེ་གསན་ནས་ཁོང་གང་དུ་བཞུགས་པའི་གནས་སུ་ད་དུང་ཉིན་གཉིས་བཞུགས།
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 དེ་ནས་ཁོང་གིས་ཉེ་གནས་ཚོར་“ད་ང་ཚོ་སླར་ཡ་ཧུ་དཱ་ཡུལ་དུ་ཕྱིར་འགྲོ་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌།
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 ཉེ་གནས་རྣམས་ཀྱིས་“རབ་བི། ཁ་སང་ཡ་ཧུ་དཱ་པས་ཁྱེད་ལ་རྡོ་རུབ་བཏང་སྟེ་གསོད་པར་འབད་ཀྱང༌། ད་ཡང་དེར་ཕེབས་རྒྱུ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་ཞུས་པ་དང༌།
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 ཡེ་ཤུས་“ཉིན་མོ་གཅིག་ལ་ཆུ་ཚོད་བཅུ་གཉིས་མེད་དམ། སུ་ཡང་ཉིན་མོར་ལམ་དུ་ཕྱིན་ན། འཇིག་རྟེན་འདིའི་འོད་མཐོང་བས་རྐང་པ་ཐོགས་ནས་སར་མི་འགྱེལ།
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 འོན་ཀྱང་སུ་ཡང་མཚན་མོ་ལམ་ལ་ཕྱིན་ན། དེ་ཚོར་འོད་མེད་པས་སར་འགྱེལ་བར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས་ནས།
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 ཁོང་གིས་ཁོ་ཚོར་“ང་ཚོའི་གྲོགས་པོ་ལཱ་ཟར་གཉིད་ཁུག་སྟེ། ངས་ཁོང་གཉིད་གསོད་པར་ཆེད་དུ་འགྲོ་”ཞེས་གསུངས།
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 ཉེ་གནས་ཚོས་ཁོང་ལ་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁོང་གཉིད་ཁུག་ན་དྲག་ཡོང་”ཞེས་ཞུས་པ་དང༌།
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 ཡེ་ཤུས་ལཱ་ཟར་ཤི་བའི་སྐོར་གསུངས་ཀྱང༌། ཁོ་ཚོས་ཁོང་གཉིད་ཁུག་པའི་སྐོར་གསུངས་པ་བསམས།
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 དེའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“ལཱ་ཟར་ཤི་ཚར་བ་ཡིན།
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 ཁྱེད་ཚོས་དད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ང་ཁོང་མཉམ་དུ་དེར་མེད་པ་ལ་དགའ། ད་ང་ཚོ་ཁོའི་རྩ་ལ་འགྲོ་”ཞེས་གསལ་པོར་གསུངས།
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 དེར་ཐོ་མཱ་མིང་གཞན་ལ་མཚེ་མར་ཡང་ཞེས་པ་དེས་ཉེ་གནས་གཞན་ཚོར་“ཁོང་དང་མཉམ་དུ་འཆི་བའི་ཕྱིར་ང་ཚོའང་འགྲོ་”ཞེས་བཤད།
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་དེར་བྱོན་ནས་ལཱ་ཟར་གྱི་ཕུང་པོ་དུར་ཁང་དུ་བཅུག་ནས་ཞག་བཞི་སོང་བ་གཟིགས།
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 པེ་ཐན་ཡཱ་དེ་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དང་ཐག་ཉེ་ཞིང་སྤྱི་ལེ་གསུམ་ཙམ་ཡོད་པས།
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མང་པོ་མར་ཐཱ་དང་མིར་ཡམ་གྱི་ནུ་བོ་ཤི་བར་སེམས་གསོ་བའི་ཕྱིར་ཡོང༌།
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 མར་ཐཱ་ཡིས་ཡེ་ཤུ་ཕེབས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཐོས་ནས་ཁོང་བསུ་བར་ཕྱིན། འོན་ཀྱང་མིར་ཡམ་ཁང་པར་བསྡད།
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 དེ་ནས་མར་ཐཱ་ཡིས་ཡེ་ཤུ་ལ་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་རང་འདིར་བཞུགས་པ་ཡིན་ན་ངའི་ནུ་བོ་ཤི་མི་སྲིད།
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 འོན་ཀྱང་ད་ལྟའང་ཁྱེད་རང་གིས་དཀོན་མཆོག་ལ་གང་ཞུ་བ་དེ་གནང་བར་འགྱུར་བར་ངས་ཤེས་”ཞེས་ཟེར།
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 ཡེ་ཤུས་“ཁྱེད་ཀྱི་ནུ་བོ་གསོན་པོར་ལང་བར་འགྱུར་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌།
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 མར་ཐཱ་ཡིས་“དུས་ཀྱི་མཐའ་མའི་ཉིན་མོར་གཤིན་པོ་ཐམས་ཅད་གསོན་པོར་ལང་དུས་ཁོ་ཡང་སླར་གསོན་པར་འགྱུར་བ་ངས་ཤེས་”ཞེས་ཞུས།
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 ཡེ་ཤུས་“སླར་གསོན་པ་དང་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚེ་ནི་ངའོ། སུ་ཡང་ང་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་དེ་ཤི་ཡང་གསོན་པར་འགྱུར་ལ།
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 སུ་ཡང་ང་ལ་བརྟེན་ནས་གསོན་ཞིང་ང་ལ་དད་པ་བྱེད་མཁན་དེ་འཆི་མི་སྲིད། དོན་དེ་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་སམ་”ཞེས་གསུངས།
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 མར་ཐཱས་ཁོང་ལ་“ལགས་སོ། གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་ནི་སྐྱབས་མགོན་མཱ་ཤི་ཀ་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱོན་པ་དེ་ཡིན་པར་ངས་དད་པ་བྱེད་”ཅེས་ཞུས།
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 མར་ཐཱ་སོང་ནས་མིར་ཡམ་ཟུར་དུ་བོས་ཏེ་“སྟོན་པ་འདིར་ཡོད་ཅིང་ཁྱོད་འབོད་ཀྱི་འདུག་”ཅེས་བཤད་པ་དང༌།
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 མིར་ཡམ་གྱིས་དེ་ཐོས་ནས་མགྱོགས་པོར་ལངས་ཏེ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་སོང༌།
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 ཡེ་ཤུ་ནི་ད་དུང་གྲོང་གསེབ་ལ་མ་ཕེབས་ཏེ་མར་ཐཱ་ཡིས་ཁོང་མཇལ་བའི་གནས་སུ་བཞུགས་ཡོད།
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 མིར་ཡམ་དང་མཉམ་དུ་ཁང་པར་བསྡད་ཅིང་སྐྱོ་རོགས་བྱེད་པའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་དེ་ཚོས་ཁོ་མོ་མགྱོགས་པོར་ལངས་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་བར་མཐོང་ནས། དུར་ཁང་དུ་ངུ་བར་སོང་བསམས་ཏེ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས།
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 མིར་ཡམ་ཡེ་ཤུ་ཡོད་སར་སླེབས་པའི་ཚེ་ཁོང་མཇལ་ནས་པུས་མོ་སར་བཙུགས་ཏེ་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་རང་འདིར་བཞུགས་པ་ཡིན་ན་ངའི་ནུ་བོ་ཤི་མི་སྲིད་”ཅེས་ཞུས།
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 ཡེ་ཤུས་མིར་ཡམ་དང་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་གཞན་ཚོའང་ངུ་བར་གཟིགས་ཏེ། ཐུགས་ཤིན་ཏུ་འཁྲུགས་ནས།
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 ཁོང་གིས་“ཁོའི་ཕུང་པོ་གང་དུ་བཞག་ཡོད་”ཅེས་གསུངས་པས་ལན་དུ་ཁོ་ཚོས་“གཙོ་བོ་ལགས། འདིར་ཕེབས་ནས་གཟིགས་དང་”ཞེས་ཞུས་པ་དང༌།
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 དེར་ཡེ་ཤུ་བཤུམས།
35 Jesus chorou.
36 དེའི་ཕྱིར་ཡ་ཧུ་དཱ་པས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་“ལྟོས་དང༌། ཁོང་གིས་ཁོ་ལ་ཤིན་ཏུ་བྱམས་པ་ཡིན་”ཞེས་བཤད།
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོ་ལས་ཁ་ཅིག་གིས་“མི་འདིས་ལོང་བའི་མིག་གསོས་ཐུབ་པ་ཡིན་ན། ལཱ་ཟར་ཡང་འཆི་བ་ལས་སྐྱོབ་པར་མཛད་མི་ཐུབ་བམ་”ཞེས་ཟེར།
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 དེར་ཡང་ཡེ་ཤུ་རང་གི་ཐུགས་འཁྲུགས་ཏེ་དུར་ཁང་གི་རྩར་ཕེབས། དུར་ཁང་དེ་བྲག་ཕུག་ཅིག་ཡིན་ཞིང་དེའི་ཁ་ལ་རྡོ་ཆེན་པོ་ཞིག་བཞག་ཡོད་པ་ཡིན།
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 ཡེ་ཤུས་“ད་རྡོ་ཕར་འཐེན་ཅིག་”ཅེས་གསུངས་ནས། གཤིན་པོའི་ཨ་ཅག་མར་ཐཱས་“གཙོ་བོ་ལགས། ཁོ་ཤི་ནས་ཉིན་བཞི་སོང་བས་ད་དྲི་མ་ངན་པ་ཁ་ཡོང་”ཞེས་ཞུས།
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 ཡེ་ཤུས་“སྔར་ངས་ཁྱེད་ལ་གལ་ཏེ་དད་པ་བྱས་ན་དཀོན་མཆོག་གི་གཟི་བརྗིད་མཐོང་ངེས་ཡིན་ཞེས་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་”ཞེས་གསུངས་པས།
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 ཁོ་ཚོས་རྡོ་ཕར་འཐེན། དེར་ཡེ་ཤུས་ཡར་གཟིགས་ཏེ་“ངའི་ཡབ། ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་གསན་པས་ཐུགས་རྗེ་ཆེ།
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 ཁྱེད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་ངས་ཞུས་པ་ལ་གསན་པ་ཤེས་ཀྱང༌། འདིར་ཡོད་པའི་མི་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་མངགས་པ་ཡིན་པར་དད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ངས་དེ་ལྟར་ཞུས་”ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ།
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 ཁོང་གིས་གསུང་སྐད་ཆེན་པོས་“ལཱ་ཟར། ཕྱིར་ཐོན་ཤོག་”ཅེས་གསུངས་མ་ཐག
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 གཤིན་པོ་རྐང་ལག་རས་ཀྱིས་བསྡམས་པ་དང༌། གདོང་པ་ཡང་རས་ཀྱིས་བཏུམས་པ་དེ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཐོན། ཡེ་ཤུས་ཁོ་ཚོར་“རས་བཀྲོལ་ལ་ཁོང་འགྲོ་རུ་ཆུག་ཅིག་”ཅེས་གསུངས།
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 དེའི་ཕྱིར་མིར་ཡམ་དང་མཉམ་དུ་ཡོང་བའི་ཡ་ཧུ་དཱ་པ་མང་པོས་ཡེ་ཤུས་མཛད་པའི་དོན་དེ་མཐོང་ནས་ཁོང་ལ་དད་པ་སྐྱེས་སོ།
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོ་ལས་འགའ་ཞིག་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཚོའི་རྩར་ཕྱིན་ནས་ཡེ་ཤུས་གང་མཛད་པའི་སྐོར་བཤད།
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 དེའི་ཕྱིར་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་ཚོས་གྲོས་ཚོགས་བསྐོངས་ནས་“མི་འདིས་རྟགས་མང་པོ་སྟོན་པས། ང་ཚོས་ཅི་ལྟར་བྱ།
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 གལ་སྲིད་ཁོ་ལ་དེ་ལྟར་བྱེད་བཅུག་ན་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁོ་ལ་དད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། རོ་མཱ་པ་ཚོ་ཡོང་ནས་ང་ཚོའི་གནས་མཆོག་དང་མི་རིགས་གཉིས་འཕྲོག་ཡོང་”ཞེས་ཟེར།
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོའི་ནང་ནས་ཀ་ཡ་ཕཱ་ཞེས་པའི་མི་གཅིག་ལོ་དེར་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་དབུ་ཁྲིད་བླ་ཆེན་ཡིན་ཏེ། མི་དེ་ཚོར་“ཁྱོད་ཚོས་ཅིའང་མི་ཤེས།
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 མི་དམངས་ཧྲིལ་པོ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལས། མི་གཅིག་མི་དམངས་ཀྱི་དོན་དུ་འཆི་བ་དེ་ཁྱོད་ཚོ་ལ་ལེགས་པ་ཡིན་པ་དེ་མི་རྟོགས་”ཅེས་བཤད།
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 འོན་ཀྱང་ཁོང་གིས་གཏམ་དེ་རང་ཐོག་ནས་མ་བཤད་དེ། ལོ་དེར་དབུ་ཁྲིད་བླ་ཆེན་ཡིན་པས་ཡེ་ཤུ་ནི་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་མི་རིགས་ཀྱི་དོན་དུ་འགྲོངས་རྒྱུ་ཡིན་པ་མ་ཟད།
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 གང་སར་འཐོར་བའི་དཀོན་མཆོག་གི་སྲས་དང་སྲས་མོ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་ཕྱིར་ཡང་འགྲོངས་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལུང་བསྟན།
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 དེའི་ཕྱིར་ཉིན་དེ་ནས་བཟུང་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་དཔོན་རིགས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་དགྲོང་བའི་ཇུས་ངན་བཏིང༌།
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 དེར་བརྟེན་ཡེ་ཤུ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་ནང་མངོན་སུམ་དུ་མ་ཕེབས་པར། དབེན་གནས་ས་ཁུལ་དང་ཉེ་བའི་ཨེབ་ར་ཡིམ་ཟེར་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་ཉེ་གནས་དང་བཅས་ཕེབས་ནས་བཞུགས།
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 དེའི་ཚེ་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་པེ་སག་གི་དུས་ཆེན་ཉེ་བར་སླེབས་པས། དུས་ཆེན་གྱི་སྔོན་ལ་མི་མང་པོ་གྲོང་གསེབ་ནས་ཡེ་རུ་ཤ་ལེམ་དུ་གཙང་སྦྲའི་ཆོ་ག་བྱེད་དུ་ཕྱིན།
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 ཁོ་ཚོས་ཡེ་ཤུ་བཙལ་བ་དང༌། མཆོད་ཁང་ཆེན་མོའི་ཁྱམས་རའི་ནང་ལངས་བསྡད་ཡོད་དུས་ཕན་ཚུན་དུ་“ཁྱེད་ཅི་ལྟར་སེམས། ཁོང་དུས་ཆེན་འདི་ལ་ཕེབས་ཡོང་ངམ་”ཞེས་དྲིས།
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་བླ་ཆེན་དང་ཕཱ་རུ་ཤི་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤུ་འཛིན་བཟུང་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ། སུས་ཡེ་ཤུ་གང་དུ་བཞུགས་པའི་རྒྱུས་ཡོད་ཀྱང་དེས་ཁོ་ཚོར་ཤོད་དགོས་པའི་བཀའ་བཏང་ངོ༌། །
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.