Apocalipse 16
Central Tibetan Bible (BOD) vs VC
1 དེ་ནས་ངས་མཆོད་ཁང་ནས་ཕོ་ཉ་བདུན་པོ་ལ་གསུངས་པའི་སྐད་ཆེན་པོས་“སོང་ལ། དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་ཁྲོའི་ཕོར་པ་བདུན་པོ་ནས་ས་གཞི་ལ་ཤོས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས་པའི་སྐད་ཅིག་ཐོས།
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 ཕོ་ཉ་དང་པོ་སོང་ནས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་ས་གཞི་ལ་བཤོས་ཏེ། གཅན་གཟན་གྱི་རྟགས་ལྡན་ཞིང་དེའི་འདྲ་སྐུ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའི་མི་རྣམས་ལ་གཟེར་རྒྱག་པའི་རྨ་རྣག་ཅན་དུ་གྱུར།
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 ཕོ་ཉ་གཉིས་པས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་རྒྱ་མཚོ་ལ་བཤོས་ཏེ། རོའི་ཁྲག་དང་འདྲ་བར་གྱུར་ནས་རྒྱ་མཚོའི་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཤིའོ།
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 ཕོ་ཉ་གསུམ་པས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་གཙང་པོ་དང་ཆུ་མིག་རྣམས་བཤོས་ཏེ་ཁྲག་ཏུ་གྱུར།
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 ཆུ་རྣམས་ཀྱི་ཕོ་ཉ་ཡིས།
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 དེ་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་དམ་པ་དང༌། །
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 ཡང་མཆོད་ཁྲི་ཡིས།
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 ཕོ་ཉ་བཞི་པས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་ཉི་མ་ལ་བཤོས་ནས། མི་རྣམས་མེས་སྲེག་པའི་དབང་དེ་ཉི་མ་ལ་གནང་བས།
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 ཁོ་རྣམས་མེ་ཚན་དྲག་པོས་ཚིག་ནས། ཆག་སྒོ་དེའི་དབང་ཡོད་མཁན་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་པ་མ་ཕུལ་བར་ཁོང་གི་མཚན་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་ནས་རང་གི་སྤྱོད་པ་ངན་པ་མ་སྤངས་ཏེ་སེམས་མ་བསྒྱུར།
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 ཕོ་ཉ་ལྔ་པས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་གཅན་གཟན་གྱི་ཁྲི་ལ་བཤོས་ནས། ཁོའི་རྒྱལ་སྲིད་མུན་ནག་ཏུ་བྱས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་བས་མི་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ལྕེ་ལ་སོ་བརྒྱབ་པ་དང༌།
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 རང་གི་ཟུག་དང་རྨ་ཡི་རྐྱེན་གྱིས་ཁོ་ཚོས་ཞིང་ཁམས་སུ་བཞུགས་མཁན་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་ཅིང༌། རང་གི་སྤྱོད་པ་ངན་པ་མ་སྤངས་པར་སེམས་མ་བསྒྱུར།
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 ཕོ་ཉ་དྲུག་པས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་གཙང་པོ་ཆེན་པོ་ཡུ་ཧྥ་ལ་ཏི་ལ་བཤོས་ནས། ཤར་ཕྱོགས་ནས་ཡོང་བའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྲ་སྒྲིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཆུ་སྐམ་སར་གྱུར།
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 ཡང་འབྲུག་གི་ཁ་དང༌། གཅན་གཟན་གྱི་ཁ། ལུང་སྟོན་པ་རྫུན་མའི་ཁ་ནས་ངས་སྦལ་པ་དང་འདྲ་བའི་གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་གསུམ་འཐོན་པ་མཐོང༌།
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 དེ་ཚོ་ནི་ངོ་མཚར་བའི་རྟགས་སྒྲུབ་མཁན་གདོན་འདྲེ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཀུན་ལྡན་པའི་དཀོན་མཆོག་གི་ཁྲིམས་གཅོད་ཉིན་མོར་འབྱུང་བའི་དམག་འཐབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་འཛམ་གླིང་ཡོངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྡུད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཚོ་འཐོན།
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 (“ཉོན་ཞིག ང་དུས་ངེས་མེད་ཀྱི་རྐུན་མ་ལྟར་ཡོང་སྟེ། གཅེར་བུ་མི་མཐོང་བ་དང༌། ངོ་ཚ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཉིད་མ་ལོག་པར་རང་གི་གོས་གྱོན་པ་དེ་བདེའོ་”)
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 གདོན་འདྲེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་སྐད་དུ་ཧར་མ་གེ་ཌོན་ཞེས་ཟེར་བའི་ས་ཆར་རྒྱལ་པོ་རྣམས་བསྡུས།
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 ཕོ་ཉ་བདུན་པས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་མཁའ་རླུང་ལ་བཤོས་ཏེ། མཆོད་ཁང་གི་བཞུགས་ཁྲི་ནས་གསུང་སྐད་ཆེན་པོས་“ད་འགྲུབ་བོ་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌།
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 གློག་འཁྱུག་པ་དང༌། སྒྲ་སྣ་ཚོགས། འབྲུག་སྒྲ མིའི་རིགས་ས་ལ་བཀོད་པ་ནས་བཟུང་བྱུང་མ་མྱོང་བའི་ས་ཡོམ་དྲག་པོ་ཞིག་བྱུང༌།
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ཆ་གསུམ་དུ་གས་ཏེ། ས་གཞིའི་གྲོང་ཁྱེར་གཞན་རྣམས་འཇིག་པར་འགྱུར། དཀོན་མཆོག་གིས་སྦ་བི་ལོན་ཆེན་མོ་ཞེས་ཟེར་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ཐུགས་སུ་དྲན་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དེ་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་ཁྲོ་ཡིན་པའི་རྒུན་ཆང་གིས་གང་བའི་མཆོད་ཞལ་ནས་འཐུང་དུ་འཇུག
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 གླིང་ཕྲན་ཐམས་ཅད་ཡལ་བ་དང་རི་རྣམས་མེད་པར་སོང༌།
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 རེ་རེ་ལ་སྤྱི་རྒྱ་བཞི་བཅུའི་སེར་བ་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་མི་རྣམས་ལ་བབས་ཤིང༌། ཆག་སྒོ་དེ་ལྟར་ཆེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁོ་ཚོས་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་བོ། །
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.