Apocalipse 16
Central Tibetan Bible (BOD) vs NVI
1 དེ་ནས་ངས་མཆོད་ཁང་ནས་ཕོ་ཉ་བདུན་པོ་ལ་གསུངས་པའི་སྐད་ཆེན་པོས་“སོང་ལ། དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་ཁྲོའི་ཕོར་པ་བདུན་པོ་ནས་ས་གཞི་ལ་ཤོས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས་པའི་སྐད་ཅིག་ཐོས།
1 Então ouvi uma forte voz que vinha do santuário dizendo aos sete anjos: "Vão derramar sobre a terra as sete taças da ira de Deus".
2 ཕོ་ཉ་དང་པོ་སོང་ནས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་ས་གཞི་ལ་བཤོས་ཏེ། གཅན་གཟན་གྱི་རྟགས་ལྡན་ཞིང་དེའི་འདྲ་སྐུ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའི་མི་རྣམས་ལ་གཟེར་རྒྱག་པའི་རྨ་རྣག་ཅན་དུ་གྱུར།
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça pela terra, e abriram-se feridas malignas e dolorosas naqueles que tinham a marca da besta e adoravam a sua imagem.
3 ཕོ་ཉ་གཉིས་པས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་རྒྱ་མཚོ་ལ་བཤོས་ཏེ། རོའི་ཁྲག་དང་འདྲ་བར་གྱུར་ནས་རྒྱ་མཚོའི་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཤིའོ།
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e este se transformou em sangue como de um morto, e morreu toda criatura que vivia no mar.
4 ཕོ་ཉ་གསུམ་པས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་གཙང་པོ་དང་ཆུ་མིག་རྣམས་བཤོས་ཏེ་ཁྲག་ཏུ་གྱུར།
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de águas, e eles se transformaram em sangue.
5 ཆུ་རྣམས་ཀྱི་ཕོ་ཉ་ཡིས།
5 Então ouvi o anjo que tem autoridade sobre as águas dizer: "Tu és justo, tu, o Santo, que és e que eras, porque julgaste estas coisas;
6 དེ་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་དམ་པ་དང༌། །
6 pois eles derramaram o sangue dos teus santos e dos teus profetas, e tu lhes deste sangue para beber, como eles merecem".
7 ཡང་མཆོད་ཁྲི་ཡིས།
7 E ouvi o altar responder: "Sim, Senhor Deus todo-poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos".
8 ཕོ་ཉ་བཞི་པས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་ཉི་མ་ལ་བཤོས་ནས། མི་རྣམས་མེས་སྲེག་པའི་དབང་དེ་ཉི་མ་ལ་གནང་བས།
8 O quarto anjo derramou a sua taça no sol, e foi dado poder ao sol para queimar os homens com fogo.
9 ཁོ་རྣམས་མེ་ཚན་དྲག་པོས་ཚིག་ནས། ཆག་སྒོ་དེའི་དབང་ཡོད་མཁན་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་པ་མ་ཕུལ་བར་ཁོང་གི་མཚན་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་ནས་རང་གི་སྤྱོད་པ་ངན་པ་མ་སྤངས་ཏེ་སེམས་མ་བསྒྱུར།
9 Estes foram queimados pelo forte calor e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem domínio sobre estas pragas; contudo se recusaram a se arrepender e a glorificá-lo.
10 ཕོ་ཉ་ལྔ་པས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་གཅན་གཟན་གྱི་ཁྲི་ལ་བཤོས་ནས། ཁོའི་རྒྱལ་སྲིད་མུན་ནག་ཏུ་བྱས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་བས་མི་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ལྕེ་ལ་སོ་བརྒྱབ་པ་དང༌།
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino ficou em trevas. De tanta agonia, os homens mordiam a própria língua,
11 རང་གི་ཟུག་དང་རྨ་ཡི་རྐྱེན་གྱིས་ཁོ་ཚོས་ཞིང་ཁམས་སུ་བཞུགས་མཁན་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་ཅིང༌། རང་གི་སྤྱོད་པ་ངན་པ་མ་སྤངས་པར་སེམས་མ་བསྒྱུར།
11 e blasfemavam contra o Deus do céu, por causa das suas dores e das suas feridas; contudo, recusaram-se a arrepender-se das obras que haviam praticado.
12 ཕོ་ཉ་དྲུག་པས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་གཙང་པོ་ཆེན་པོ་ཡུ་ཧྥ་ལ་ཏི་ལ་བཤོས་ནས། ཤར་ཕྱོགས་ནས་ཡོང་བའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྲ་སྒྲིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཆུ་སྐམ་སར་གྱུར།
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que fosse preparado o caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 ཡང་འབྲུག་གི་ཁ་དང༌། གཅན་གཟན་གྱི་ཁ། ལུང་སྟོན་པ་རྫུན་མའི་ཁ་ནས་ངས་སྦལ་པ་དང་འདྲ་བའི་གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་གསུམ་འཐོན་པ་མཐོང༌།
13 Então vi saírem da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 དེ་ཚོ་ནི་ངོ་མཚར་བའི་རྟགས་སྒྲུབ་མཁན་གདོན་འདྲེ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཀུན་ལྡན་པའི་དཀོན་མཆོག་གི་ཁྲིམས་གཅོད་ཉིན་མོར་འབྱུང་བའི་དམག་འཐབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་འཛམ་གླིང་ཡོངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྡུད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཚོ་འཐོན།
14 São espíritos de demônios que realizam sinais miraculosos; eles vão aos reis de todo o mundo, a fim de reuni-los para a batalha do grande dia do Deus todo-poderoso.
15 (“ཉོན་ཞིག ང་དུས་ངེས་མེད་ཀྱི་རྐུན་མ་ལྟར་ཡོང་སྟེ། གཅེར་བུ་མི་མཐོང་བ་དང༌། ངོ་ཚ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཉིད་མ་ལོག་པར་རང་གི་གོས་གྱོན་པ་དེ་བདེའོ་”)
15 "Eis que venho como ladrão! Feliz aquele que permanece vigilante e conserva consigo as suas vestes, para que não ande nu e não seja vista a sua vergonha".
16 གདོན་འདྲེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་སྐད་དུ་ཧར་མ་གེ་ཌོན་ཞེས་ཟེར་བའི་ས་ཆར་རྒྱལ་པོ་རྣམས་བསྡུས།
16 Então os três espíritos os reuniram no lugar que, em hebraico, é chamado Armagedom.
17 ཕོ་ཉ་བདུན་པས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་མཁའ་རླུང་ལ་བཤོས་ཏེ། མཆོད་ཁང་གི་བཞུགས་ཁྲི་ནས་གསུང་སྐད་ཆེན་པོས་“ད་འགྲུབ་བོ་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌།
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e do santuário saiu uma forte voz que vinha do trono, dizendo: "Está feito! "
18 གློག་འཁྱུག་པ་དང༌། སྒྲ་སྣ་ཚོགས། འབྲུག་སྒྲ མིའི་རིགས་ས་ལ་བཀོད་པ་ནས་བཟུང་བྱུང་མ་མྱོང་བའི་ས་ཡོམ་དྲག་པོ་ཞིག་བྱུང༌།
18 Houve, então, relâmpagos, vozes, trovões e um forte terremoto. Nunca havia ocorrido um terremoto tão forte como esse desde que o homem existe sobre a terra.
19 གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ཆ་གསུམ་དུ་གས་ཏེ། ས་གཞིའི་གྲོང་ཁྱེར་གཞན་རྣམས་འཇིག་པར་འགྱུར། དཀོན་མཆོག་གིས་སྦ་བི་ལོན་ཆེན་མོ་ཞེས་ཟེར་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ཐུགས་སུ་དྲན་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དེ་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་ཁྲོ་ཡིན་པའི་རྒུན་ཆང་གིས་གང་བའི་མཆོད་ཞལ་ནས་འཐུང་དུ་འཇུག
19 A grande cidade foi fracionada em três partes, e as cidades das nações se desmoronaram. Deus lembrou-se da grande Babilônia e lhe deu o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 གླིང་ཕྲན་ཐམས་ཅད་ཡལ་བ་དང་རི་རྣམས་མེད་པར་སོང༌།
20 Todas as ilhas fugiram, e as montanhas desapareceram.
21 རེ་རེ་ལ་སྤྱི་རྒྱ་བཞི་བཅུའི་སེར་བ་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་མི་རྣམས་ལ་བབས་ཤིང༌། ཆག་སྒོ་དེ་ལྟར་ཆེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁོ་ཚོས་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་བོ། །
21 Caíram sobre os homens, vindas do céu, enormes pedras de granizo, de cerca de trinta e cinco quilos cada; eles blasfemaram contra Deus por causa do granizo, pois a praga fora terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.