Apocalipse 16
Central Tibetan Bible (BOD) vs ARA
1 དེ་ནས་ངས་མཆོད་ཁང་ནས་ཕོ་ཉ་བདུན་པོ་ལ་གསུངས་པའི་སྐད་ཆེན་པོས་“སོང་ལ། དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་ཁྲོའི་ཕོར་པ་བདུན་པོ་ནས་ས་གཞི་ལ་ཤོས་ཤིག་”ཅེས་གསུངས་པའི་སྐད་ཅིག་ཐོས།
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 ཕོ་ཉ་དང་པོ་སོང་ནས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་ས་གཞི་ལ་བཤོས་ཏེ། གཅན་གཟན་གྱི་རྟགས་ལྡན་ཞིང་དེའི་འདྲ་སྐུ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའི་མི་རྣམས་ལ་གཟེར་རྒྱག་པའི་རྨ་རྣག་ཅན་དུ་གྱུར།
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 ཕོ་ཉ་གཉིས་པས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་རྒྱ་མཚོ་ལ་བཤོས་ཏེ། རོའི་ཁྲག་དང་འདྲ་བར་གྱུར་ནས་རྒྱ་མཚོའི་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཤིའོ།
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 ཕོ་ཉ་གསུམ་པས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་གཙང་པོ་དང་ཆུ་མིག་རྣམས་བཤོས་ཏེ་ཁྲག་ཏུ་གྱུར།
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 ཆུ་རྣམས་ཀྱི་ཕོ་ཉ་ཡིས།
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 དེ་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་དམ་པ་དང༌། །
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 ཡང་མཆོད་ཁྲི་ཡིས།
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 ཕོ་ཉ་བཞི་པས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་ཉི་མ་ལ་བཤོས་ནས། མི་རྣམས་མེས་སྲེག་པའི་དབང་དེ་ཉི་མ་ལ་གནང་བས།
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 ཁོ་རྣམས་མེ་ཚན་དྲག་པོས་ཚིག་ནས། ཆག་སྒོ་དེའི་དབང་ཡོད་མཁན་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྟོད་པ་མ་ཕུལ་བར་ཁོང་གི་མཚན་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་ནས་རང་གི་སྤྱོད་པ་ངན་པ་མ་སྤངས་ཏེ་སེམས་མ་བསྒྱུར།
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 ཕོ་ཉ་ལྔ་པས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་གཅན་གཟན་གྱི་ཁྲི་ལ་བཤོས་ནས། ཁོའི་རྒྱལ་སྲིད་མུན་ནག་ཏུ་བྱས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་བས་མི་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ལྕེ་ལ་སོ་བརྒྱབ་པ་དང༌།
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 རང་གི་ཟུག་དང་རྨ་ཡི་རྐྱེན་གྱིས་ཁོ་ཚོས་ཞིང་ཁམས་སུ་བཞུགས་མཁན་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་ཅིང༌། རང་གི་སྤྱོད་པ་ངན་པ་མ་སྤངས་པར་སེམས་མ་བསྒྱུར།
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 ཕོ་ཉ་དྲུག་པས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་གཙང་པོ་ཆེན་པོ་ཡུ་ཧྥ་ལ་ཏི་ལ་བཤོས་ནས། ཤར་ཕྱོགས་ནས་ཡོང་བའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གྲ་སྒྲིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཆུ་སྐམ་སར་གྱུར།
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 ཡང་འབྲུག་གི་ཁ་དང༌། གཅན་གཟན་གྱི་ཁ། ལུང་སྟོན་པ་རྫུན་མའི་ཁ་ནས་ངས་སྦལ་པ་དང་འདྲ་བའི་གདོན་འདྲེ་མི་གཙང་བ་གསུམ་འཐོན་པ་མཐོང༌།
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 དེ་ཚོ་ནི་ངོ་མཚར་བའི་རྟགས་སྒྲུབ་མཁན་གདོན་འདྲེ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཀུན་ལྡན་པའི་དཀོན་མཆོག་གི་ཁྲིམས་གཅོད་ཉིན་མོར་འབྱུང་བའི་དམག་འཐབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་འཛམ་གླིང་ཡོངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྡུད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཚོ་འཐོན།
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 (“ཉོན་ཞིག ང་དུས་ངེས་མེད་ཀྱི་རྐུན་མ་ལྟར་ཡོང་སྟེ། གཅེར་བུ་མི་མཐོང་བ་དང༌། ངོ་ཚ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཉིད་མ་ལོག་པར་རང་གི་གོས་གྱོན་པ་དེ་བདེའོ་”)
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 གདོན་འདྲེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཡ་ཧུ་དཱ་པའི་སྐད་དུ་ཧར་མ་གེ་ཌོན་ཞེས་ཟེར་བའི་ས་ཆར་རྒྱལ་པོ་རྣམས་བསྡུས།
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 ཕོ་ཉ་བདུན་པས་རང་གི་ཕོར་པ་ནས་མཁའ་རླུང་ལ་བཤོས་ཏེ། མཆོད་ཁང་གི་བཞུགས་ཁྲི་ནས་གསུང་སྐད་ཆེན་པོས་“ད་འགྲུབ་བོ་”ཞེས་གསུངས་པ་དང༌།
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 གློག་འཁྱུག་པ་དང༌། སྒྲ་སྣ་ཚོགས། འབྲུག་སྒྲ མིའི་རིགས་ས་ལ་བཀོད་པ་ནས་བཟུང་བྱུང་མ་མྱོང་བའི་ས་ཡོམ་དྲག་པོ་ཞིག་བྱུང༌།
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ཆ་གསུམ་དུ་གས་ཏེ། ས་གཞིའི་གྲོང་ཁྱེར་གཞན་རྣམས་འཇིག་པར་འགྱུར། དཀོན་མཆོག་གིས་སྦ་བི་ལོན་ཆེན་མོ་ཞེས་ཟེར་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ཐུགས་སུ་དྲན་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དེ་ལ་དཀོན་མཆོག་གི་ཐུགས་ཁྲོ་ཡིན་པའི་རྒུན་ཆང་གིས་གང་བའི་མཆོད་ཞལ་ནས་འཐུང་དུ་འཇུག
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 གླིང་ཕྲན་ཐམས་ཅད་ཡལ་བ་དང་རི་རྣམས་མེད་པར་སོང༌།
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 རེ་རེ་ལ་སྤྱི་རྒྱ་བཞི་བཅུའི་སེར་བ་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་མི་རྣམས་ལ་བབས་ཤིང༌། ཆག་སྒོ་དེ་ལྟར་ཆེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁོ་ཚོས་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་བོ། །
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.