Mateus 27
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT
1 A ni ŋga mbɔ ni muuŋ tutuʼu, ŋguoŋ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa thishɨ pa ŋgwa Juu nyiaŋ ŋkwaŋ haʼaŋ pugu shi njwi Jishɔ nɛ.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Pugu krao vi, ŋgə̄ɨ ni ju nchaʼa mfɛ ni Pailɛ, mbɔ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Nnɛ ndɨɨ ŋa Judashi, ŋa a ni mfīni Jishɔ nɛ, ni njəɨ ŋa pi fɛ njɔ́ gu ni Jishɔ nɛ, a kwri njùʼɔ yi mbɨnɨ nduʼu trɛi wuŋ ndigi mbɨŋ pighɔ ni pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ thishɨ,
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 nchhu nu ŋa, “Ǹchwīe phɨ nɔ fīni nu ŋoŋ ŋa mbhɔ yi yi wo nɛ pi jwi vi.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Judashi māʼaŋ mbɨŋ ghɔ moŋ Nda Minnwi ndɔllɔ ŋgə̄ɨ ŋkrə̄ɨ noŋ yi.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Ndɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ lɔ̄gɔ mbɨŋ ghɔ nchhu ŋa, “Gɨ́ lɔ njiʼi mbiŋ ŋa pia niʼiŋ moŋ lɨʼɨ nūʼɔŋ mbɨŋ Nda Minnwi nthɛ ŋa a pɔ pi mbɨŋ chhǐ.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Nnɛ pugu pini, njuoŋ lɨʼɨ shhɛ ŋa pi mɛ̄iŋ ni shhɛ ŋgaŋ puoŋ pa kɨ̌ŋ, ndɔ̄gɔ nɔ lɨʼɨ twei pa ghɨ̀nɨ.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Nthɛ yie ghɔ, pi mɛ̄iŋ shhɛ ghɔ ni Shhɛ Chhǐ ti nchəɨŋ thɔ pa shiʼa.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Nnɛ nnu ŋa njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Jɛrimaya ni nchhu nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋa,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Mfɛ mbɨŋ ghɔ nɔ yuoŋ nu lɨʼɨ shhɛ yɛ ŋa pi ni mɛ̄iŋ ni shhɛ ŋgaŋ puoŋ yaoŋ,
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Jishɔ thi shhɨ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa, ŋgaŋ shaʼa ŋgwa ghɔ pie vi ŋa, “Ɔ Fùoŋ pa Juu?”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Ndɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ pa thishɨ ni ŋga nchhu pa nnu thɔ yu, paʼa a lɔ njiʼi ŋkhwɛ̄.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Nnɛ Pailɛ chhu ghɔ kiʼɛ ŋa, “Ɔ lɔ njaʼo fɨʼɨ pa nnu ŋa pugu chhu nu thɔ ghɔ nɛ?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Ndɔ paʼa a lɔ njiʼi ŋkhwɛ̄ sheshe nnu ghɔ ki taʼa ndigi nnu ŋa pi chhu thɔ yu nɛ, nnɛ ti ŋgaŋ shaʼa ŋgwa ghɔ ghrāo ŋkiɛŋ ntou yi.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 A ghà mbɔ nùʼɔŋ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa moŋ sheshe ndɨɨ Jɨ Lli Njiʼa nɔ chuʼɔ nu sheshe ŋgaŋ chə́ɨŋ ŋa ŋgwa chhu ŋa a chuʼɔ nɛ.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 A ni ŋga mbɔ ndɨɨ ghɔ, pugu fāʼo yichəɨ wuwuru ŋgaŋ nchəɨŋ ŋa pi ya nji vi, ligi yi pɔ Baraba.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Nnɛ pugu gha ŋkɨrɨ, Pailɛ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ tāʼa nu ŋa ǹchuʼɔ pi gɔ̌ mfɛ ni pəɨ, Baraba ki Jishɔ ŋa pi mɛ̄iŋ vi ŋa Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Nthɛ ŋa a ni nji ŋa a ni nchwīe nnu kighɨʼə pugu wɛ̄iŋ vi nchaʼa mfɛ ghɔ.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Nɔ pigi nu, a ni ŋga mbɔ nɔ haʼaŋ ju Pailɛ ni nchɔchhɔ ŋkuoŋ faaŋ yi nchhɔ shaʼa nu nɛ, ŋgwɛ vi taoŋ ŋkɨ̀nɨ ghɔ ŋa, “Kiʼi nchwīe nnu mbɨŋ ŋoŋ ndɨndɨ yinɛ, nthɛ ŋa ŋ̀kwo yəɨ ŋgəʼɨ shiʼa ntou yi moŋ njə̀ɨŋ nthɛ vi.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ pa thishɨ kwo niʼiŋ puŋ yú ŋgwa pighɔ fɔ nɛ ŋa pugu pie pi ŋa pi fɛ Baraba ni pugu njwi Jishɔ.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Ŋgaŋ shaʼa ŋgwa ghɔ pɨnɨ mbie vugu ŋkamuʼɔŋ ŋa, “Pəɨ tāʼa nu ŋa ǹchuʼɔ yəɨ ŋoŋ shɨna paa ŋgwa pei mfɛ ni pəɨ?”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Pailɛ pie ni pugu ŋa, “Ti mi shi nchwīe pi nɛiŋ ni Jishɔ ŋa pi mɛ̄iŋ vi ni Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ.”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 A chhu ŋa, “Nthɛ khɔ? Nnu pɨphɨ ŋa a chwīe nɛ khɔ?”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Pailɛ ni ŋga njəɨ ŋa ghɛ̀rɛ lɔ mbɔ nɔ ghə̄ɨ nu shhɨ ndōu nu, ndɔ njəɨ ŋa minthɛ ŋgwa pighɔ sha mighei nɛ, a kwe ŋkhǐ nshɨ̄gao mbhɔ mi nɔ ghɔ shhɨ yú ŋgwa pighɔ, nchhu nu ŋa, “Mbhɔ ma yi wo nɔ chhǐ ŋoŋ vei, yei pɔ pi fàʼa yəɨ.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Ŋguoŋ ŋgwa pighɔ khwɛ̄ ŋa, “Chhǐ yi shi mbɔ thɔ pigi pugu pa thɔ puoŋ pigi!”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Nnɛ, a chuʼɔ Baraba mfɛ ni pugu, ŋga ŋkwo wie Jishɔ, nchaʼa vi mfɛ ŋa pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Nnɛ pa ghaŋ māʼaŋ nchhɔ̀ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa ghɔ lɔ̄gɔ Jishɔ ŋgə̄ɨ ni ju moŋ ntuʼɔ, ŋkɨrɨ kwíe ntɨgao ŋkɨɨ pa shoogɛ yəɨ yu.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Pugu shrāo ndhwí yi māʼaŋ pɨ̀rɨ pipie mbɨŋ yu.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Pugu ni ŋga ŋkra ŋkie michwɛʼichwɛʼi, ŋgwɛ thɔ yu, niʼiŋ mbìe pa fùoŋ ŋgei mbhɔ yi yi jɨ, ŋkwi kwɛ́rɛ yugu shhɨ yu māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ, nchhu nu ŋa, “Chrá njɨ yɔ, ma fùoŋ pa ŋgwa Juu!”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Pugu thu thwɛ mbɨŋ yu, ŋkwe mbìe ghɔ ndɔ ŋgwie vi nɔ thɔ yi.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Pugu ni ŋga ŋkwo māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ, nshrāo pɨ̀rɨ pipie ghɔ mbɨŋ yu māʼaŋ ji ndhwí mbɨŋ yu, ndɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ nɔ lɨʼɨ kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Nɔ haʼaŋ pugu ni ntaoŋ nu mbhi nɛ, njəɨ ŋoŋ chəɨ llɔ Shiriŋ, ligi yi pɔ Shemu, pugu ŋɨ vi ŋa a tiɛŋ wáʼa Jishɔ.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Pugu ni ŋga nchəɨŋ lɨʼɨ chəɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Gogota, njiŋ yi pɔ ŋa Lɨʼɨ Kwéi Thɔ.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Pugu fɛ làʼo ghɔ ŋa pi nyāaŋ ni yaoŋ lwilwi ŋa a nnu, ndɔ a gha njwɛʼi, paʼa ndɔ nnu.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Pugu ni ŋga ŋkwo kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa, māʼaŋ pɛʼi nɔ ghrā nu ndhwí yi shɨna pugu.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Nnɛ pugu chɔchɔ shhɛ nchhɔ ŋkɛ̄ʼi vi fɔ.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Pugu nāʼaŋ yaoŋ ŋa pi ni ŋgwɛ̄iŋ vi nɔ ghɔ nɛ ŋkuoŋ wáʼa thɔ yu ŋa, “Yei Jishɔ, mbɔ Fùoŋ pa Ŋgwa Juu.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Pi ni ŋkwīŋ vugu pa paa ŋgɨna minwi kaʼa, taʼa yi ŋgei mbhɔ jɨ, taʼa yi ŋgei mbhɔ ŋkwrɛi.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ntɔgɔ nu fɔ nɛ ni nthɔ ŋgwɛʼi vi, nchɨʼɨ thɔ yugu,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 nchhu nu ŋa, “Gɔ̀ ŋa ɔ kaŋ ni nthɛ ɔ shāʼa Nda Minnwi mbɨnɨ ŋkrao moŋ trɛi llɛ́ nɛ, kwe nɛ noŋ yɔ pia! Ä mbɔ ŋa ɔ Muuŋ Minnwi, ɔ shwiʼi nɛ ŋkuoŋ wáʼa yinɛ pia.”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Wuʼɔ nɛnnɛ, pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi pugu pa pichəɨ thishɨ māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ ŋkaa pugu, nchhu nu ŋa,
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 “A ni ŋkwe ŋgwa ndɔ minthɛ paʼa a lɔ ŋkwe noŋ yi. A pɔ pi Fùoŋ pa ŋgwa Ishrae, a shwiʼi nɛ ŋkuoŋ wáʼa ndwɛ pigi piŋ vi.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 A ni njɨʼə noŋ yi pi mbɨŋ Minnwi, Minnwi kwe nɛ vi ndwɛ nɔ haʼaŋ ä ŋkhwā vi, nthɛ ŋa a ni nchhu ŋa, ‘M̀bɔ pi Muuŋ Minnwi.’ ”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Pa ŋgɨna minwi ŋa pi ni ŋkwīŋ vugu pugu nɛ ni māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ wuʼɔ nɛnnɛ ŋkaa pugu.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 A ni ŋga mbɔ moŋ ntuŋ minaoŋ, njiŋnjiŋ gū moŋ ŋguoŋ laʼa ghao ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ moŋ trɛi minaoŋ ni naoŋchɨ.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 A gha mbɔ moŋ trɛi minaoŋ ghɔ, Jishɔ kə̄ɨ ŋa, “Eli, Eli, lema shabatani?” njiŋ yi pɔ ŋa, “Minnwi a, Minnwi a, ɔ mīʼaŋ a ŋa?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Pichəɨ ŋgwa ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ gha njaʼo, nchhu ŋa, “Ŋoŋ vei thɔ mɛ̄iŋ pi Elaija.”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, yichəɨ taʼa ŋoŋ vugu kɛ̄ʼi ntei tei ŋgə̄ɨ ndɔ̄gɔ kusha niʼiŋ làʼo chəchɨgəɨ fɔ nchwɛʼi thɔ muuŋ thɨ mfɛ ghɔ ŋa a nnu.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Ndɔ pichəɨ ŋgwa ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ chhu ŋa, “Mieŋ vi pia yəɨ ŋa Elaija shi nthɔ ŋkwe vi.”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Ndɔ Jishɔ pɨnɨ ŋkə̄ɨ ŋkiɛŋ ni njɨ, jijwɛ yi taoŋ.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Ŋga njəɨ nu nɛ, ndhwí kɨʼɨ lɨʼɨ ŋa a ni mbɔ moŋ Nda Minnwi shāa ntaoŋ yi paa llɔ thɔ ghɔ nshwiʼi mfɛ làʼo ghɔ, shhɛ chɨ̄ʼɨ, pa ŋgùʼɔ shɨna.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Pa fúŋ moŋ ŋgùʼɔ chuʼɔ ŋkaa pugu, ntou khu ŋgwa Minnwi pi taoŋtaoŋ ŋa pugu ni ŋkwo khu nɛ kuʼɔ moŋ gu,
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 ntaoŋ moŋ fúŋ moŋ ŋgùʼɔ, Jishɔ ni ŋga ŋkuʼɔ moŋ gu, pugu pugu ghə̄ɨ moŋ mmɛ laʼataoŋ taoŋtaoŋ nōoŋ noŋ yugu ni ntou ŋgwa.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Ndɨɨ ŋa nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ, pugu pa ŋgwa ŋa pugu pugu ni mbɔ nchhɔ ŋkɛ̄ʼi Jishɔ ni njəɨ shhɛ nchɨʼɨ pugu pa nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu, pugu chhu ŋa, “Shishini, ŋoŋ vei ni mbɔ Muuŋ Minnwi.”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Ntou pa piŋgɛ ni mbɔ fɔ ŋkaa pugu nthi fie hini nchhɔ mbɛʼi nu. Yei ni mbɔ piŋgɛ pɛ ŋa pugu ni njōu njiŋ Jishɔ llɔ Galili nchhɔ ŋgɛ̄rɛ vi nɛ.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Shɨna pugu ni mbɔ Meri Madaliŋ, ni Meri mǔuŋ Jɛiŋ ni Joshɛ, ni mǔuŋ puoŋ Shebedi.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 A ni ŋga mbɔ ni fanaoŋ, ŋgaŋ fàʼo chəɨ llɔ Arimatia, ligi yi pɔ Joshɛ, ŋa juju ŋkaa yu ni mbɔ ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ nɛ thɔ.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 A ni ŋgə̄ɨ mbara Pailɛ mbie vi ŋa a fɛ khu Jishɔ ghɔ. Nnɛ Pailɛ fɛ gɨ́ ŋa pi fɛ ghɔ.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Joshɛ lɔ̄gɔ khu Jishɔ ndiŋ moŋ mbhɔ ndhwí fhu, mbɔ yi fhi,
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 niʼiŋ vi moŋ ji fúŋ ŋa a ni ŋguʼɔ ŋka fiʼifiʼi moŋ ŋgùʼɔ, ŋkə̄nə ŋkiɛŋ mmɛ ŋgùʼɔ nchri chofuŋ ghɔ nɔ, ŋgə̄ɨ ni vhi.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Meri Madaliŋ pugu yichəɨ taʼa Meri ni mbɔ fɔ nchɔchhɔ njɨna chofuŋ moŋ ŋgùʼɔ ghɔ.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Mbhi ni ŋga ndaŋ, llɛ́ pīri noŋ kwo tɔgɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋgwa Farashi kɨrɨ shhɨ Pailɛ,
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 nchhu ŋa, “Masha, pigi kwiŋ ŋa ŋgaŋ mifɨɨ yinɛ ni ŋga ŋguʼɔ mbɔ yi maoŋ, nchhu ŋa, ‘Trɛi llɛ́ shi ŋga ntɔgɔ, m̀bɨnɨ ŋkuʼɔ.’
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Nthɛ yie ghɔ, mfɛ gɨ́ pi thɔ ŋkɛ̄ʼi chofuŋ ti trɛi llɛ́ nuʼuŋ ntɔgɔ kaŋ pa ghaŋ younjiŋ pi shi nthɔ njōo khu yi ŋgə̄ɨ nɔ ghɔ nchhu ni pa ŋgwa ŋa, ‘A kuʼɔ moŋ gu.’ Ndugwi njiŋ fɨ̄ɨ nu yei wūru nchaa fǔoŋ yi.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Pailɛ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ lɔ̄gɔ pa shoogɛ kɛ̄ʼi lɨʼɨ ŋgə̄ɨ nchwīe pugu ya ndɨna ni fúŋ ghɔ nɔ haʼaŋ pəɨ tāʼa nu nɛ.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Nnɛ pugu fɨ̄nɨ chofuŋ ghɔ nɔ haʼaŋ mbaʼa ŋoŋ nii fɔ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ lēi nu pugu pa mieŋ nu ghaŋ kɛ̄ʼi lɨʼɨ fɔ.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.