Mateus 27
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NAA
1 A ni ŋga mbɔ ni muuŋ tutuʼu, ŋguoŋ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa thishɨ pa ŋgwa Juu nyiaŋ ŋkwaŋ haʼaŋ pugu shi njwi Jishɔ nɛ.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Pugu krao vi, ŋgə̄ɨ ni ju nchaʼa mfɛ ni Pailɛ, mbɔ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Nnɛ ndɨɨ ŋa Judashi, ŋa a ni mfīni Jishɔ nɛ, ni njəɨ ŋa pi fɛ njɔ́ gu ni Jishɔ nɛ, a kwri njùʼɔ yi mbɨnɨ nduʼu trɛi wuŋ ndigi mbɨŋ pighɔ ni pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ thishɨ,
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 nchhu nu ŋa, “Ǹchwīe phɨ nɔ fīni nu ŋoŋ ŋa mbhɔ yi yi wo nɛ pi jwi vi.”
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Judashi māʼaŋ mbɨŋ ghɔ moŋ Nda Minnwi ndɔllɔ ŋgə̄ɨ ŋkrə̄ɨ noŋ yi.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Ndɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ lɔ̄gɔ mbɨŋ ghɔ nchhu ŋa, “Gɨ́ lɔ njiʼi mbiŋ ŋa pia niʼiŋ moŋ lɨʼɨ nūʼɔŋ mbɨŋ Nda Minnwi nthɛ ŋa a pɔ pi mbɨŋ chhǐ.”
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Nnɛ pugu pini, njuoŋ lɨʼɨ shhɛ ŋa pi mɛ̄iŋ ni shhɛ ŋgaŋ puoŋ pa kɨ̌ŋ, ndɔ̄gɔ nɔ lɨʼɨ twei pa ghɨ̀nɨ.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Nthɛ yie ghɔ, pi mɛ̄iŋ shhɛ ghɔ ni Shhɛ Chhǐ ti nchəɨŋ thɔ pa shiʼa.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Nnɛ nnu ŋa njəɨlɨʼɨ Minnwi mbɔ Jɛrimaya ni nchhu nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋa,
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 Mfɛ mbɨŋ ghɔ nɔ yuoŋ nu lɨʼɨ shhɛ yɛ ŋa pi ni mɛ̄iŋ ni shhɛ ŋgaŋ puoŋ yaoŋ,
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Jishɔ thi shhɨ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa, ŋgaŋ shaʼa ŋgwa ghɔ pie vi ŋa, “Ɔ Fùoŋ pa Juu?”
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Ndɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ pa thishɨ ni ŋga nchhu pa nnu thɔ yu, paʼa a lɔ njiʼi ŋkhwɛ̄.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Nnɛ Pailɛ chhu ghɔ kiʼɛ ŋa, “Ɔ lɔ njaʼo fɨʼɨ pa nnu ŋa pugu chhu nu thɔ ghɔ nɛ?”
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Ndɔ paʼa a lɔ njiʼi ŋkhwɛ̄ sheshe nnu ghɔ ki taʼa ndigi nnu ŋa pi chhu thɔ yu nɛ, nnɛ ti ŋgaŋ shaʼa ŋgwa ghɔ ghrāo ŋkiɛŋ ntou yi.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 A ghà mbɔ nùʼɔŋ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa moŋ sheshe ndɨɨ Jɨ Lli Njiʼa nɔ chuʼɔ nu sheshe ŋgaŋ chə́ɨŋ ŋa ŋgwa chhu ŋa a chuʼɔ nɛ.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 A ni ŋga mbɔ ndɨɨ ghɔ, pugu fāʼo yichəɨ wuwuru ŋgaŋ nchəɨŋ ŋa pi ya nji vi, ligi yi pɔ Baraba.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Nnɛ pugu gha ŋkɨrɨ, Pailɛ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ tāʼa nu ŋa ǹchuʼɔ pi gɔ̌ mfɛ ni pəɨ, Baraba ki Jishɔ ŋa pi mɛ̄iŋ vi ŋa Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ?”
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Nthɛ ŋa a ni nji ŋa a ni nchwīe nnu kighɨʼə pugu wɛ̄iŋ vi nchaʼa mfɛ ghɔ.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Nɔ pigi nu, a ni ŋga mbɔ nɔ haʼaŋ ju Pailɛ ni nchɔchhɔ ŋkuoŋ faaŋ yi nchhɔ shaʼa nu nɛ, ŋgwɛ vi taoŋ ŋkɨ̀nɨ ghɔ ŋa, “Kiʼi nchwīe nnu mbɨŋ ŋoŋ ndɨndɨ yinɛ, nthɛ ŋa ŋ̀kwo yəɨ ŋgəʼɨ shiʼa ntou yi moŋ njə̀ɨŋ nthɛ vi.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ pa thishɨ kwo niʼiŋ puŋ yú ŋgwa pighɔ fɔ nɛ ŋa pugu pie pi ŋa pi fɛ Baraba ni pugu njwi Jishɔ.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Ŋgaŋ shaʼa ŋgwa ghɔ pɨnɨ mbie vugu ŋkamuʼɔŋ ŋa, “Pəɨ tāʼa nu ŋa ǹchuʼɔ yəɨ ŋoŋ shɨna paa ŋgwa pei mfɛ ni pəɨ?”
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Pailɛ pie ni pugu ŋa, “Ti mi shi nchwīe pi nɛiŋ ni Jishɔ ŋa pi mɛ̄iŋ vi ni Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ.”
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 A chhu ŋa, “Nthɛ khɔ? Nnu pɨphɨ ŋa a chwīe nɛ khɔ?”
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Pailɛ ni ŋga njəɨ ŋa ghɛ̀rɛ lɔ mbɔ nɔ ghə̄ɨ nu shhɨ ndōu nu, ndɔ njəɨ ŋa minthɛ ŋgwa pighɔ sha mighei nɛ, a kwe ŋkhǐ nshɨ̄gao mbhɔ mi nɔ ghɔ shhɨ yú ŋgwa pighɔ, nchhu nu ŋa, “Mbhɔ ma yi wo nɔ chhǐ ŋoŋ vei, yei pɔ pi fàʼa yəɨ.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Ŋguoŋ ŋgwa pighɔ khwɛ̄ ŋa, “Chhǐ yi shi mbɔ thɔ pigi pugu pa thɔ puoŋ pigi!”
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Nnɛ, a chuʼɔ Baraba mfɛ ni pugu, ŋga ŋkwo wie Jishɔ, nchaʼa vi mfɛ ŋa pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Nnɛ pa ghaŋ māʼaŋ nchhɔ̀ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa ghɔ lɔ̄gɔ Jishɔ ŋgə̄ɨ ni ju moŋ ntuʼɔ, ŋkɨrɨ kwíe ntɨgao ŋkɨɨ pa shoogɛ yəɨ yu.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Pugu shrāo ndhwí yi māʼaŋ pɨ̀rɨ pipie mbɨŋ yu.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Pugu ni ŋga ŋkra ŋkie michwɛʼichwɛʼi, ŋgwɛ thɔ yu, niʼiŋ mbìe pa fùoŋ ŋgei mbhɔ yi yi jɨ, ŋkwi kwɛ́rɛ yugu shhɨ yu māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ, nchhu nu ŋa, “Chrá njɨ yɔ, ma fùoŋ pa ŋgwa Juu!”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Pugu thu thwɛ mbɨŋ yu, ŋkwe mbìe ghɔ ndɔ ŋgwie vi nɔ thɔ yi.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Pugu ni ŋga ŋkwo māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ, nshrāo pɨ̀rɨ pipie ghɔ mbɨŋ yu māʼaŋ ji ndhwí mbɨŋ yu, ndɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ nɔ lɨʼɨ kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Nɔ haʼaŋ pugu ni ntaoŋ nu mbhi nɛ, njəɨ ŋoŋ chəɨ llɔ Shiriŋ, ligi yi pɔ Shemu, pugu ŋɨ vi ŋa a tiɛŋ wáʼa Jishɔ.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Pugu ni ŋga nchəɨŋ lɨʼɨ chəɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Gogota, njiŋ yi pɔ ŋa Lɨʼɨ Kwéi Thɔ.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Pugu fɛ làʼo ghɔ ŋa pi nyāaŋ ni yaoŋ lwilwi ŋa a nnu, ndɔ a gha njwɛʼi, paʼa ndɔ nnu.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Pugu ni ŋga ŋkwo kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa, māʼaŋ pɛʼi nɔ ghrā nu ndhwí yi shɨna pugu.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Nnɛ pugu chɔchɔ shhɛ nchhɔ ŋkɛ̄ʼi vi fɔ.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Pugu nāʼaŋ yaoŋ ŋa pi ni ŋgwɛ̄iŋ vi nɔ ghɔ nɛ ŋkuoŋ wáʼa thɔ yu ŋa, “Yei Jishɔ, mbɔ Fùoŋ pa Ŋgwa Juu.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Pi ni ŋkwīŋ vugu pa paa ŋgɨna minwi kaʼa, taʼa yi ŋgei mbhɔ jɨ, taʼa yi ŋgei mbhɔ ŋkwrɛi.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ntɔgɔ nu fɔ nɛ ni nthɔ ŋgwɛʼi vi, nchɨʼɨ thɔ yugu,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 nchhu nu ŋa, “Gɔ̀ ŋa ɔ kaŋ ni nthɛ ɔ shāʼa Nda Minnwi mbɨnɨ ŋkrao moŋ trɛi llɛ́ nɛ, kwe nɛ noŋ yɔ pia! Ä mbɔ ŋa ɔ Muuŋ Minnwi, ɔ shwiʼi nɛ ŋkuoŋ wáʼa yinɛ pia.”
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Wuʼɔ nɛnnɛ, pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi pugu pa pichəɨ thishɨ māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ ŋkaa pugu, nchhu nu ŋa,
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 “A ni ŋkwe ŋgwa ndɔ minthɛ paʼa a lɔ ŋkwe noŋ yi. A pɔ pi Fùoŋ pa ŋgwa Ishrae, a shwiʼi nɛ ŋkuoŋ wáʼa ndwɛ pigi piŋ vi.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 A ni njɨʼə noŋ yi pi mbɨŋ Minnwi, Minnwi kwe nɛ vi ndwɛ nɔ haʼaŋ ä ŋkhwā vi, nthɛ ŋa a ni nchhu ŋa, ‘M̀bɔ pi Muuŋ Minnwi.’ ”
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Pa ŋgɨna minwi ŋa pi ni ŋkwīŋ vugu pugu nɛ ni māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ wuʼɔ nɛnnɛ ŋkaa pugu.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 A ni ŋga mbɔ moŋ ntuŋ minaoŋ, njiŋnjiŋ gū moŋ ŋguoŋ laʼa ghao ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ moŋ trɛi minaoŋ ni naoŋchɨ.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 A gha mbɔ moŋ trɛi minaoŋ ghɔ, Jishɔ kə̄ɨ ŋa, “Eli, Eli, lema shabatani?” njiŋ yi pɔ ŋa, “Minnwi a, Minnwi a, ɔ mīʼaŋ a ŋa?”
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Pichəɨ ŋgwa ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ gha njaʼo, nchhu ŋa, “Ŋoŋ vei thɔ mɛ̄iŋ pi Elaija.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, yichəɨ taʼa ŋoŋ vugu kɛ̄ʼi ntei tei ŋgə̄ɨ ndɔ̄gɔ kusha niʼiŋ làʼo chəchɨgəɨ fɔ nchwɛʼi thɔ muuŋ thɨ mfɛ ghɔ ŋa a nnu.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Ndɔ pichəɨ ŋgwa ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ chhu ŋa, “Mieŋ vi pia yəɨ ŋa Elaija shi nthɔ ŋkwe vi.”
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Ndɔ Jishɔ pɨnɨ ŋkə̄ɨ ŋkiɛŋ ni njɨ, jijwɛ yi taoŋ.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Ŋga njəɨ nu nɛ, ndhwí kɨʼɨ lɨʼɨ ŋa a ni mbɔ moŋ Nda Minnwi shāa ntaoŋ yi paa llɔ thɔ ghɔ nshwiʼi mfɛ làʼo ghɔ, shhɛ chɨ̄ʼɨ, pa ŋgùʼɔ shɨna.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 Pa fúŋ moŋ ŋgùʼɔ chuʼɔ ŋkaa pugu, ntou khu ŋgwa Minnwi pi taoŋtaoŋ ŋa pugu ni ŋkwo khu nɛ kuʼɔ moŋ gu,
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 ntaoŋ moŋ fúŋ moŋ ŋgùʼɔ, Jishɔ ni ŋga ŋkuʼɔ moŋ gu, pugu pugu ghə̄ɨ moŋ mmɛ laʼataoŋ taoŋtaoŋ nōoŋ noŋ yugu ni ntou ŋgwa.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Ndɨɨ ŋa nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ, pugu pa ŋgwa ŋa pugu pugu ni mbɔ nchhɔ ŋkɛ̄ʼi Jishɔ ni njəɨ shhɛ nchɨʼɨ pugu pa nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu, pugu chhu ŋa, “Shishini, ŋoŋ vei ni mbɔ Muuŋ Minnwi.”
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Ntou pa piŋgɛ ni mbɔ fɔ ŋkaa pugu nthi fie hini nchhɔ mbɛʼi nu. Yei ni mbɔ piŋgɛ pɛ ŋa pugu ni njōu njiŋ Jishɔ llɔ Galili nchhɔ ŋgɛ̄rɛ vi nɛ.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Shɨna pugu ni mbɔ Meri Madaliŋ, ni Meri mǔuŋ Jɛiŋ ni Joshɛ, ni mǔuŋ puoŋ Shebedi.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 A ni ŋga mbɔ ni fanaoŋ, ŋgaŋ fàʼo chəɨ llɔ Arimatia, ligi yi pɔ Joshɛ, ŋa juju ŋkaa yu ni mbɔ ŋgaŋ younjiŋ Jishɔ nɛ thɔ.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 A ni ŋgə̄ɨ mbara Pailɛ mbie vi ŋa a fɛ khu Jishɔ ghɔ. Nnɛ Pailɛ fɛ gɨ́ ŋa pi fɛ ghɔ.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Joshɛ lɔ̄gɔ khu Jishɔ ndiŋ moŋ mbhɔ ndhwí fhu, mbɔ yi fhi,
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 niʼiŋ vi moŋ ji fúŋ ŋa a ni ŋguʼɔ ŋka fiʼifiʼi moŋ ŋgùʼɔ, ŋkə̄nə ŋkiɛŋ mmɛ ŋgùʼɔ nchri chofuŋ ghɔ nɔ, ŋgə̄ɨ ni vhi.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Meri Madaliŋ pugu yichəɨ taʼa Meri ni mbɔ fɔ nchɔchhɔ njɨna chofuŋ moŋ ŋgùʼɔ ghɔ.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Mbhi ni ŋga ndaŋ, llɛ́ pīri noŋ kwo tɔgɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋgwa Farashi kɨrɨ shhɨ Pailɛ,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 nchhu ŋa, “Masha, pigi kwiŋ ŋa ŋgaŋ mifɨɨ yinɛ ni ŋga ŋguʼɔ mbɔ yi maoŋ, nchhu ŋa, ‘Trɛi llɛ́ shi ŋga ntɔgɔ, m̀bɨnɨ ŋkuʼɔ.’
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Nthɛ yie ghɔ, mfɛ gɨ́ pi thɔ ŋkɛ̄ʼi chofuŋ ti trɛi llɛ́ nuʼuŋ ntɔgɔ kaŋ pa ghaŋ younjiŋ pi shi nthɔ njōo khu yi ŋgə̄ɨ nɔ ghɔ nchhu ni pa ŋgwa ŋa, ‘A kuʼɔ moŋ gu.’ Ndugwi njiŋ fɨ̄ɨ nu yei wūru nchaa fǔoŋ yi.”
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Pailɛ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ lɔ̄gɔ pa shoogɛ kɛ̄ʼi lɨʼɨ ŋgə̄ɨ nchwīe pugu ya ndɨna ni fúŋ ghɔ nɔ haʼaŋ pəɨ tāʼa nu nɛ.”
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Nnɛ pugu fɨ̄nɨ chofuŋ ghɔ nɔ haʼaŋ mbaʼa ŋoŋ nii fɔ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ lēi nu pugu pa mieŋ nu ghaŋ kɛ̄ʼi lɨʼɨ fɔ.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.