Mateus 26

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jishɔ ni ŋga mīʼɛŋ yɛʼi nu ŋguoŋ pa nnu pei, nchhu ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa,
1 Quando Jesus terminou de falar todas essas coisas, disse a seus discípulos:
2 “Pəɨ ji ŋa paa llɛ́ shi ŋga ntɔgɔ, a pɔ Jɨ *Lli Njiʼa, ndɔ pi shi nchaʼa Muuŋ Ŋoŋmishua mfɛ ŋa pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.”
2 “Como vocês sabem, a Páscoa começa daqui a dois dias, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado”.
3 Nnɛ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa thishɨ pa ŋgwa Juu paoŋ ntuʼɔ Kaifa, mbɔ *taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ,
3 Naquela mesma hora, os principais sacerdotes e líderes do povo estavam reunidos na residência de Caifás, o sumo sacerdote,
4 ntáŋ nɔ wɛ̄iŋ nu Jishɔ njiŋnjiŋ ki ŋgwa lɔ nji ndɔ njwi vi.
4 tramando uma forma de prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 Ndɔ pugu ni nchhu nu ŋa, “Kiʼi a pɔ pi ndɨɨ Jɨ Lli Njiʼa, kiɛŋ nnɛ kaŋ ŋgwa shi nsha mighei.”
5 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
6 Jishɔ ni ŋga mbɔ Betani nda Shemu mbɔ ŋgaŋ ghɨnɔmbaluŋ,
6 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso.
7 nɔ haʼaŋ Jishɔ ni njɨ maoŋ ŋkuoŋ taprɛi fɔ nɛ, miŋgwɛ chəɨ thɔ njəɨ vi ni yichəɨ nchɨ́ŋ ŋa pi chwīe ni ŋgùʼɔ, laminda tɨnɨnchuoŋ lɨnaoŋ moŋ ghɔ, a shāʼo thɔ Jishɔ nɔ pɔrɔ nu vi nɔ ghɔ.
7 Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
8 Ndɔ pa ghaŋ younjiŋ pi ni mbɨgɨ túa ndɨɨ ŋa pugu ni njəɨ nnu yei nɛ, nnɛ nchhu ŋa, “Láʼo yei phɛ pɔ pi ŋa?
8 Ao ver isso, os discípulos ficaram indignados. “Que desperdício!”, disseram.
9 Nthɛ ŋa a ka ni mfɛ pi fīni laminda yei ni ŋkiɛŋ ntou mbɨŋ ŋgɛ̄rɛ pa ghaŋ pou nɔ ghɔ.”
9 “O perfume poderia ter sido vendido por um alto preço, e o dinheiro, dado aos pobres!”
10 Ndɔ Jishɔ ji nnu ŋa pugu chhu nu nɛ, nnɛ, nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ ghana miŋgwɛ vi nɛ ŋa? A chwīe pi nnu shiʼi vəɨ.
10 Jesus, sabendo do que falavam, disse: “Por que criticam esta mulher por ter feito algo tão bom para mim?
11 Nthɛ ŋa pəɨ ghà ŋguʼɔ mfāʼo pa ghaŋ pou ŋguoŋ ndɨɨ, ndɔ mbaʼa pəɨ yiʼi mfāʼo a ŋguoŋ ndɨɨ.
11 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim.
12 A shāʼo laminda yei mbɨŋ mu nɔ pīri nu noŋ a nɔ twei nu.
12 Ela derramou este perfume em mim a fim de preparar meu corpo para o sepultamento.
13 Shishini, ǹchhu ni pəɨ ŋa sheshe lɨʼɨ ŋa pi shi nchīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ yei moŋ ŋguoŋ mbhi nɛ, nnu ŋa miŋgwɛ vei chwīe nɛ, pi shi nchhu nɔ kwiŋ nu vi.”
13 Eu lhes garanto: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
14 Taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ mbɔ Judashi Ishikario ghə̄ɨ njəɨ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ,
14 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes
15 nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ shi mfɛ pi khɔ vəɨ nɔ haʼaŋ mi mfīni vi ni pəɨ?” Nnɛ pugu pe vi ni trɛi wuŋ ndigi mbɨŋ.
15 e perguntou: “Quanto vocês me pagarão se eu lhes entregar Jesus?”. E eles lhe deram trinta moedas de prata.
16 Llɔ ndɨɨ ghɔ ŋgə̄ɨ nu shhɨ a taʼa shɨna nɔ fīni nu vi.
16 Daquele momento em diante, Judas começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
17 A ni mbɔ fǔoŋ llɛ́ jɨ Jɨ Brɛi Ki Kuʼɔ, pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ thɔ njəɨ vi, nchhu nu ghɔ ŋa, “Ɔ tāʼa nu ŋa pigi pīri maoŋ jɨ Lli Njiʼa vɛ pi hɨŋ?”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e perguntaram: “Onde quer que preparemos a refeição da Páscoa?”.
18 A chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ nii moŋ laʼa, nchhu ni ŋoŋ chəɨ ŋa pəɨ shi njəɨ vi nɛ ŋa, ‘Masha chhu ŋa ndɨɨ a kwo para, ǹshi njɨ Lli Njiʼa nda ghɔ pigi pa ghaŋ younjiŋ paŋ.’ ”
18 Ele respondeu: “Assim que entrarem na cidade, verão determinado homem. Digam-lhe: ‘O Mestre diz: Meu tempo chegou e comerei em sua casa a refeição da Páscoa, com meus discípulos’”.
19 Pa ghaŋ younjiŋ pi chwīe wuʼɔ nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nchhu ni pugu nɛ, mbīri maoŋ jɨ Lli Njiʼa ghɔ.
19 Então os discípulos fizeram como Jesus os havia instruído e ali prepararam a refeição da Páscoa.
20 A ni ŋga mbɔ ni fanaoŋ, a chɔchɔ yəɨ taprɛi nthɔ njɨ maoŋ pugu pa paanchrɔ ghɔ.
20 Ao anoitecer, Jesus estava à mesa com os doze discípulos.
21 Nɔ haʼaŋ pugu ni njɨ nu nɛ, Jishɔ chhu ŋa, “Shishini, ǹshwei vəɨ, taʼa ŋoŋ shɨna pəɨ shi mfīni a.”
21 Enquanto comiam, disse: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair”.
22 Nnu ghɔ wīni vugu ŋkiɛŋ ntou yi, pugu jɛ̄ nchhu nu ghɔ pa taʼa yi taʼa yi ŋa, “Taathɔ, ŋa a lɔ mbɔ mmu?”
22 Muito aflitos, eles protestaram, um após o outro: “Certamente não serei eu, Senhor!”.
23 A khwɛ̄ ŋa, “Ŋoŋ ŋa mbhɔ yigi yu shi mbāoŋ moŋ pɛiŋ nɛ, a ju ŋa a shi mfīni a nɛ.
23 Jesus respondeu: “Um de vocês que acabou de comer da mesma tigela comigo vai me trair.
24 Muuŋ Ŋoŋmishua shi ŋguʼɔ ŋgə̄ɨ pi nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ nthɛ vi nɛ, ndɔ ŋgəʼɨ shi ŋgwɛ̄iŋ ŋoŋ vɛ ŋa a fīni vi nɛ. A ni mbwa ghɔ ŋa kiʼi pi phi vi.”
24 O Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
25 Judashi, ŋa a ni mfīni vi nɛ, chhu ŋa, “Masha, ŋa a lɔ mbɔ mmu?”
25 Judas, aquele que o trairia, também disse: “Certamente não serei eu, Rabi!”. E Jesus respondeu: “É como você diz”.
26 Nɔ haʼaŋ pugu ni nchhɔ njɨ nu nɛ, Jishɔ lɔ̄gɔ brɛi, ŋga ŋkwo tōo Minnwi, mbəʼɨ mfɛ ni pa ghaŋ younjiŋ pi, nchhu ŋa, “Pəɨ kwe ŋkru, yei frɛinoŋ a.”
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem e comam, porque este é o meu corpo”.
27 A lɔ̄gɔ ndua, ŋga ŋkwo tōo Minnwi mfɛ ni pugu, nchhu nu ŋa, “Ŋguoŋ yəɨ ghao nnu.
27 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos e disse: “Cada um beba dele,
28 Nthɛ ŋa làʼo yei chhǐ a ŋa a krao *kɨ̀na yɛ ŋa Minnwi wrā pugu pɔ ŋgwa pi nɛ, ŋa a ni ŋkwrī nthɛ ntou ŋgwa nɔ līʼɛ nu pa phɨ.
28 porque este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício para perdoar os pecados de muitos.
29 Ndɔ ǹshwei vəɨ ŋa m̀baʼa nuʼuŋ nnu làʼo yei pia, ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ ndɨɨ ŋa ǹshi mbɨnɨ nnu pia kaʼa fifhi moŋ Shaʼafuoŋ Tǎa a nɛ.”
29 Prestem atenção ao que eu lhes digo: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que, com vocês, beberei vinho novo no reino de meu Pai”.
30 Pugu gha njrāo taʼa ŋkhǐ ntaoŋ kəʼɨ ghɔ ŋkuʼɔ ŋkuoŋ Mbra pa Thɨ Olive.
30 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
31 Nnɛ Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Ni tuʼu yei, pəɨ shi ntei mieŋ a nthɛ ŋa pi nāʼaŋ ŋa,
31 No caminho, Jesus disse: “Esta noite todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas do rebanho serão dispersas’.
32 Ndɔ pi shi ŋga ŋkwo kuʼɔ ni mmu moŋ gu, ŋ̀gə̄ɨ shhɨ pəɨ Galili.”
32 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
33 Ndɔ Pita chhu ŋa, “Njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ pi shi ntei njiŋ yɔ ghao nɛ, m̀baʼa njiʼi ntei.”
33 Pedro declarou: “Pode ser que todos os outros o abandonem, mas eu jamais o abandonarei”.
34 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Shishini ǹshwei ghɔ ŋa ni tuʼu yei ŋkaoŋ miŋkəʼɨ maa ŋkhwɛ, ɔ shi ŋkwo lāa a ni trɛi ŋgɛ.”
34 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
35 Pita chhu ghɔ ŋa, “Ä njiʼi mbɔ pi ŋa pɔgɔ khu kaʼa, paʼa ǹdɔ ndāa ghɔ.” Ŋguoŋ pichəɨ pa ghaŋ younjiŋ pi wuʼɔ nchhu pi nnɛ.
35 Pedro, no entanto, insistiu: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
36 Jishɔ lɔllɔ ŋgə̄ɨ pugu pugu lɨʼɨ chəɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Geshemani, nchhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pəɨ chɔchɔ hɛiŋ ŋgə̄ɨ hiŋ nduoŋ Minnwi.”
36 Então Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse: “Sentem-se aqui enquanto vou ali orar”.
37 A lɔ̄gɔ Pita pugu pa paa puoŋ Shebedi, njɛ̄ nthɔ mfāʼo yuʼɔ njùʼɔ.
37 Levou consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu e começou a ficar triste e angustiado.
38 Nnɛ, a chhu ni pugu ŋa, “Njùʼɔ a ya mbəʼɨ ti minthɛ ŋka kukhu, pəɨ kɨna hɛiŋ pia yra nu kaʼa.”
38 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem comigo.”
39 A chənə ŋgə̄ɨ shɨgɛi yi shhɨ, mfūŋ thɔ yi shhɛ nduoŋ Minnwi, nchhu nu ŋa, “Tǎa a, ä njiʼɛ, ɔ pəɨ ndua ŋgəʼɨ yei vəɨ, ndɔ kiʼi a pɔ pi nɔ haʼaŋ ǹtāʼa nu nɛ, a pɔ pi nɔ haʼaŋ ɔ tāʼa nu nɛ.”
39 Ele avançou um pouco, curvou-se com o rosto no chão e orou: “Meu Pai! Se for possível, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
40 A gha nthɔ, njəɨ pa ghaŋ younjiŋ pi pugu thɔ ndɛllɛ. A chhu ni Pita ŋa, “Nnɛ minthɛ paʼa pəɨ lɔ nchhɔ tɔthɨ pia kaʼa nɔ taʼa awa?
40 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Vocês não puderam vigiar comigo nem por uma hora?”, disse ele a Pedro.
41 Pəɨ chhɔ tɔthɨ nduoŋ Minnwi nnɛ ŋa kiʼi pəɨ gū moŋ mōoŋ nu. Jijwɛ yəɨ khwā nu, ndɔ frɛinoŋ yəɨ pou ghrɨ́.”
41 “Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
42 Nɔ mbra ŋgɛ, a pɨnɨ ŋgə̄ɨ nduoŋ Minnwi, nchhu nu ŋa, “Tǎa a, ä mbɔ ŋa minthɛ paʼa ndua ŋgəʼɨ yei lɔ tɔgɔ ki ǹdɔ njiʼi nnu, a pɔ nɛ nɔ haʼaŋ ɔ tāʼa nu nɛ.”
42 Então os deixou pela segunda vez e orou: “Meu Pai! Se não for possível afastar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade”.
43 Jishɔ pɨ̄nɨ ŋkamuʼɔŋ njəɨ vugu pugu llɛ nu, nthɛ ŋa lɔ̄gɔ ni ndɨnaoŋ ligi pugu.
43 Quando voltou pela segunda vez, encontrou-os dormindo de novo, pois não conseguiam manter os olhos abertos.
44 A pɨnɨ nuʼuŋ mieŋ vugu ŋgə̄ɨ nduoŋ Minnwi, a pɔ trɛi ŋgɛ, ŋguʼɔ nchhu pi taʼa nnu ghɔ ŋa a ni ŋkwo fǔoŋ nchhu nɛ.
44 Foi orar pela terceira vez, dizendo novamente as mesmas coisas.
45 Nnɛ a thɔ njəɨ pa ghaŋ younjiŋ pi nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ wuʼɔ nchhɔ ndhɛ nu mfɛrɛ noŋ yəɨ? Njəɨ, ndɨɨ kāʼo nɛ, pi fīni Muuŋ Ŋoŋmishua nɛ ni pa ghaŋ phɨ.
45 Em seguida, voltou aos discípulos e lhes disse: “Como é que vocês ainda dormem e descansam? Vejam, chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
46 Pəɨ lɔllɔ pia ghə̄ɨ. Pəɨ līi njəɨ, ŋoŋ ŋa a fīni a nɛ pɔ nɛiŋ!”
46 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
47 Jishɔ ni ŋga ŋguʼɔ nchrā nu, Judashi, mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ ghaŋ younjiŋ pi chəɨŋ pugu pa ntou yú ŋgwa, pugu tuo pa kafa pugu pa wrɛ́i, llɔ mbhɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ pa thishɨ pa ŋgwa moŋ laʼa.
47 Enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma grande multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes e líderes do povo.
48 Ŋoŋ ŋa a ni mfīni vi nɛ ni ŋkwo fɛ lì ni pugu, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ ŋa nshi mbaŋ vi nɛ, ju, pəɨ wɛ̄iŋ vi.”
48 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo”.
49 Judashi kuʼɔ nthɔ mbara Jishɔ nchhu ghɔ ŋa, “Ǹchrā vɛ, ma Masha,” mbaŋ vi nɔ chrā nu ghɔ.
49 Então Judas veio diretamente a Jesus. “Saudações, Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
50 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Taannu a, chwīe yaoŋ ŋa ɔ ni nthɔ nɔ chwīe nu nɛ.”
50 Jesus disse: “Amigo, faça de uma vez o que veio fazer”. Então os outros agarraram Jesus e o prenderam.
51 Ŋga njəɨ nu nɛ, yichəɨ taʼa ŋoŋ ŋa pugu pa Jishɔ ni mbɔ nu nɛ shua kafa ŋkəʼɨ muuŋ fàʼa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ nɔ ghɔ njaʼa tə́nə yi.
51 Um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
52 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Pɨnɨ niʼiŋ kafa yɔ lɨʼɨ ŋa ɔ fuʼu nɛ. Ghaŋ wie ŋkrɔ̀ ndɔ njwi ŋgwa ni kafa ghà ŋguʼɔ ŋkhu ntɔgɔ pi ŋkuoŋ kafa.
52 “Guarde sua espada”, disse Jesus. “Os que usam a espada morrerão pela espada.
53 Ki ɔ pīʼi ŋa minthɛ paʼa ndɔ ǹjūa ni Tǎa a ŋa a ghɛ̄rɛ a, a wuʼɔ ntaoŋ pa ghaŋ ntaoŋ po ŋa pugu ghà māʼaŋ nchhɔ̀ nɛ pugu tɔgɔ khwachəɨ wuŋ ŋkaŋ yugu ni ŋkaŋ yi paa wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ?
53 Você não percebe que eu poderia pedir a meu Pai milhares de anjos para me proteger, e ele os enviaria no mesmo instante?
54 Ndɔ ä mbɔ nɛnnɛ kiʼɛ, nnu ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu nɛ shi ŋkie pi nɛiŋ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ, ŋa a yiʼi ŋa a wuʼɔ mbɔ pi nɛnnɛ nɛ?”
54 Se eu o fizesse, porém, como se cumpririam as Escrituras, que descrevem o que é necessário que agora aconteça?”
55 Moŋ ndɨɨ ghɔ Jishɔ chhu ni yú ŋgwa pighɔ ŋa, “M̀bɔ pi ŋgɨna minwi ŋa pəɨ thɔ nu ŋgwɛ̄iŋ a ni pa kafa pugu pa wrɛ́i? Pa lɛllɛ ŋga nchhɔ Nda Minnwi njɛʼi nu paʼa pəɨ lɔ ŋgwɛ̄iŋ a.
55 Em seguida, Jesus disse à multidão: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau? Por que não me prenderam no templo? Ali estive todos os dias, ensinando.
56 Ndɔ ŋguoŋ pa nnu pei lɔ̄gɔ lɨʼɨ nnɛ nɔ chwīe nu nnu ŋa pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ni nāʼaŋ nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ.” Nnɛ ŋguoŋ pa ghaŋ younjiŋ pi mieŋ vi ntei ni vugu.
56 Mas tudo isto está acontecendo para que se cumpram as palavras dos profetas registradas nas Escrituras”. Nesse momento, todos os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋgwɛ̄iŋ Jishɔ nɛ lɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ nɔ shhɨ Kaifa, mbɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, mbɔ lɨʼɨ ŋa pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi pugu pa pichəɨ pa thishɨ ni ŋkɨrɨ nɛ.
57 Então os que haviam prendido Jesus o levaram para a casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde estavam reunidos os mestres da lei e os líderes do povo.
58 Pita ni thɔ nu njiŋ pugu ndɔ mbɔ pi fie hiŋ, mbɔ nɔ haʼaŋ yɨna taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni mbɔ nɛ nii nchɔchhɔ pugu pa ghaŋ kɛ̄ʼi lɨʼɨ nɔ yəɨ nu nnu ŋa a shi ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
58 Enquanto isso, Pedro seguia Jesus de longe, até chegar ao pátio do sumo sacerdote. Entrou ali, sentou-se com os guardas e esperou para ver o que aconteceria.
59 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋguoŋ pa kúŋ ghao ni nthɔ ntāʼa lɛʼiŋgiɛŋ ŋa minthɛ pugu shwiʼi thɔ Jishɔ nnɛ ŋa pugu jwi vi nɛ.
59 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam encontrar testemunhas que mentissem a respeito de Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
60 Ndɔ pugu shini ndɔ fāʼo sheshe yi, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ ntou pa ghaŋ piŋ nnu mbe ni ntaoŋ nthɔ nɛ. Ndugwi yi, yi paa taoŋ nthɔ shhɨ
60 Embora muitos estivessem dispostos a dar falso testemunho, não puderam usar o depoimento de ninguém. Por fim, apresentaram-se dois homens,
61 nchhu ŋa, “Ŋoŋ vei ni nchhu ŋa, ‘Mfāʼo ghrɨ́ nɔ shaʼa nu Nda Minnwi mfɛ shhɛ mbɨnɨ ŋkrao moŋ trɛi llɛ́.’ ”
61 que declararam: “Este homem disse: ‘Sou capaz de destruir o templo de Deus e reconstruí-lo em três dias’”.
62 Ndɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ lɔllɔ ntithi tɔthɨ nchhu ŋa, “Ɔ lɔ mfāʼo khwɛ̀ nɔ fɛ nu? Nnu ŋa ŋgwa pei wɛ̄iŋ ghɔ ŋa ɔ chwīe nɛ pɔ pi khɔ?”
62 Então o sumo sacerdote se levantou e disse a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
63 Ndɔ paʼa Jishɔ lɔ nchrā. Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ chhu ghɔ ŋa, “M̀fɛ gɨ́ vɛ nɔ ligi Minnwi maoŋ ŋa ɔ shwei vigi ŋa ɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe mbɔ Muuŋ Minnwi nɛ?”
63 Jesus, porém, permaneceu calado. O sumo sacerdote lhe disse: “Exijo em nome do Deus vivo que nos diga se é o Cristo, o Filho de Deus”.
64 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ɔ chhu nɛnnɛ. Ndɔ ǹshwei ghɔ, llɔ ndwɛ ŋgə̄ɨ nu shhɨ, pəɨ shi njəɨ Muuŋ Ŋoŋmishua a chhɔ ŋgei mbhɔ jɨ ju ŋa a fāʼo ghrɨ́ nɔ chwīe nu sheshe nnu nɛ, ndɔ nshwiʼi nu moŋ lúluŋ llɔ po.”
64 Jesus respondeu: “É como você diz. Eu lhes digo que, no futuro, verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu”.
65 Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni ŋga njaʼo yei, nshāa ndhwí yi nchhu ŋa, “A chɨ̄ʼə ligi Minnwi. Pia nuʼuŋ ntāʼa pa miŋkwentie mbīgi nchwīe khɔ nɔ ndwɛ? Līi njəɨ, pəɨ yaʼo chrà nchɨʼəshə yei ni noŋ yəɨ.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Blasfêmia! Que necessidade temos de outras testemunhas? Todos ouviram a blasfêmia.
66 Pəɨ pīʼi yəɨ ŋa?”
66 Qual é o veredicto?”. “Culpado!”, responderam. “Ele merece morrer!”
67 Nnɛ pugu thu thwɛ nɔ ligi yi ndɔ ŋgwie vi, pichəɨ chrə̄ɨ vi ni lrì
67 Então começaram a cuspir no rosto de Jesus e a dar-lhe socos. Alguns lhe davam tapas
68 nchhu ŋa, “Gɔ̀ ŋa pi Chuʼɔ ghɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, yəɨ nɛ lɨʼɨ nshwei vigi, ŋoŋ ŋa a chhwi ghɔ nɛ gɔ̌?”
68 e zombavam: “Profetize para nós, Cristo! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
69 Pita ni nchhɔ mbhi moŋ yɨna, muuŋ fàʼa chəɨ, mbɔ miŋgwɛ, thɔ njəɨ vi nchhu ghɔ ŋa, “Gɔgɔ ŋkaa ghɔ ni mbɔ pəɨ Jishɔ ŋoŋ Galili.”
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado do lado de fora, no pátio. Uma criada foi até ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus, o galileu”.
70 Ndɔ Pita lāa shhɨ pugu ghao, nchhu nu ŋa, “Ǹdɔ njiʼi nji njiŋ nnu ŋa ɔ chhu nu nɛ.”
70 Mas Pedro o negou diante de todos. “Não sei do que você está falando”, disse.
71 A gha nchəɨŋ cho yɨna, yichəɨ muuŋ fàʼa mbɔ miŋgwɛ yəɨ vi nchhu ni ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ ŋa, “Ŋoŋ vei ni mbɔ pugu Jishɔ llɔ Nasharɛ.”
71 Mais tarde, junto ao portão, outra criada o viu e disse aos que estavam ali: “Este homem estava com Jesus de Nazaré”.
72 A pɨnɨ nuʼuŋ ndāa ti nshwrɛ̄i ŋa, “Ndɔ nji ŋoŋ ghɔ.”
72 Novamente, Pedro o negou, dessa vez com juramento. “Nem mesmo conheço esse homem!”, disse ele.
73 A gha ndara shɨgɛi, ŋgwa haʼaŋ pugu ni nthi fɔ nɛ kuʼɔ mbara Pita nchhu ghɔ ŋa, “Shishini, ɔ taʼa pakwo pugu, nthɛ ŋa ŋkwaŋ haʼaŋ ɔ chrā nu nɛ fīni ghɔ.”
73 Pouco depois, alguns dos outros ali presentes vieram a Pedro e disseram: “Você deve ser um deles; percebemos pelo seu sotaque galileu”.
74 Nnɛ a jɛ̄ chɔ̄nɔ nu noŋ yi nshwrɛ̄i nu ŋa, “Ndɔ njiʼi nji ŋoŋ ghɔ.” Ndɔ chomilaoŋ ghɔ miŋkəʼɨ khwɛ.
74 Pedro jurou: “Que eu seja amaldiçoado se estiver mentindo. Não conheço esse homem!”. Imediatamente, o galo cantou.
75 Nnɛ Pita kwiŋ nnu ŋa Jishɔ ni nchhu nɛ ŋa, “Ŋkaoŋ miŋkəʼɨ ma ŋkhwɛ, ɔ shi ndāa a ni trɛi ŋgɛ.” Ǹtaoŋ mbhi ŋkə̄ɨ a ghaʼa.
75 Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes”. E saiu dali, chorando amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.