Mateus 26

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jishɔ ni ŋga mīʼɛŋ yɛʼi nu ŋguoŋ pa nnu pei, nchhu ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa,
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todas estas palavras, ele disse aos seus discípulos:
2 “Pəɨ ji ŋa paa llɛ́ shi ŋga ntɔgɔ, a pɔ Jɨ *Lli Njiʼa, ndɔ pi shi nchaʼa Muuŋ Ŋoŋmishua mfɛ ŋa pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.”
2 Sabeis que daqui a dois dias é a festa da Páscoa, e o Filho do homem será traído para ser crucificado.
3 Nnɛ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa thishɨ pa ŋgwa Juu paoŋ ntuʼɔ Kaifa, mbɔ *taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ,
3 Então se reuniram os principais sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo, no palácio do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás,
4 ntáŋ nɔ wɛ̄iŋ nu Jishɔ njiŋnjiŋ ki ŋgwa lɔ nji ndɔ njwi vi.
4 e consultaram-se entre eles para que pudessem prender Jesus com astúcia para matá-lo.
5 Ndɔ pugu ni nchhu nu ŋa, “Kiʼi a pɔ pi ndɨɨ Jɨ Lli Njiʼa, kiɛŋ nnɛ kaŋ ŋgwa shi nsha mighei.”
5 Mas eles disseram: Não durante o dia da festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Jishɔ ni ŋga mbɔ Betani nda Shemu mbɔ ŋgaŋ ghɨnɔmbaluŋ,
6 Ora, estando Jesus em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 nɔ haʼaŋ Jishɔ ni njɨ maoŋ ŋkuoŋ taprɛi fɔ nɛ, miŋgwɛ chəɨ thɔ njəɨ vi ni yichəɨ nchɨ́ŋ ŋa pi chwīe ni ŋgùʼɔ, laminda tɨnɨnchuoŋ lɨnaoŋ moŋ ghɔ, a shāʼo thɔ Jishɔ nɔ pɔrɔ nu vi nɔ ghɔ.
7 aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro com unguento muito precioso, e derramou-o sobre a sua cabeça, estando ele reclinado à mesa.
8 Ndɔ pa ghaŋ younjiŋ pi ni mbɨgɨ túa ndɨɨ ŋa pugu ni njəɨ nnu yei nɛ, nnɛ nchhu ŋa, “Láʼo yei phɛ pɔ pi ŋa?
8 Mas, vendo isto, os seus discípulos indignaram-se, dizendo: Qual o propósito deste desperdício?
9 Nthɛ ŋa a ka ni mfɛ pi fīni laminda yei ni ŋkiɛŋ ntou mbɨŋ ŋgɛ̄rɛ pa ghaŋ pou nɔ ghɔ.”
9 Pois este unguento podia ter sido vendido por muito, e dado aos pobres.
10 Ndɔ Jishɔ ji nnu ŋa pugu chhu nu nɛ, nnɛ, nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ ghana miŋgwɛ vi nɛ ŋa? A chwīe pi nnu shiʼi vəɨ.
10 Entendendo isto, Jesus lhes disse: Por que afligis esta mulher? Pois ela fez uma boa obra para mim.
11 Nthɛ ŋa pəɨ ghà ŋguʼɔ mfāʼo pa ghaŋ pou ŋguoŋ ndɨɨ, ndɔ mbaʼa pəɨ yiʼi mfāʼo a ŋguoŋ ndɨɨ.
11 Porquanto tendes os pobres sempre convosco; mas a mim nem sempre tendes.
12 A shāʼo laminda yei mbɨŋ mu nɔ pīri nu noŋ a nɔ twei nu.
12 Pois derramando ela este unguento sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Shishini, ǹchhu ni pəɨ ŋa sheshe lɨʼɨ ŋa pi shi nchīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ yei moŋ ŋguoŋ mbhi nɛ, nnu ŋa miŋgwɛ vei chwīe nɛ, pi shi nchhu nɔ kwiŋ nu vi.”
13 Na verdade eu vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será contado o que esta mulher fez, para memória sua.
14 Taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ mbɔ Judashi Ishikario ghə̄ɨ njəɨ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi até os principais sacerdotes,
15 nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ shi mfɛ pi khɔ vəɨ nɔ haʼaŋ mi mfīni vi ni pəɨ?” Nnɛ pugu pe vi ni trɛi wuŋ ndigi mbɨŋ.
15 e disse-lhes: O que me dareis, e eu lho entregarei? E eles concordaram em trinta moedas de prata.
16 Llɔ ndɨɨ ghɔ ŋgə̄ɨ nu shhɨ a taʼa shɨna nɔ fīni nu vi.
16 E desde esse momento, ele buscou oportunidade para traí-lo.
17 A ni mbɔ fǔoŋ llɛ́ jɨ Jɨ Brɛi Ki Kuʼɔ, pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ thɔ njəɨ vi, nchhu nu ghɔ ŋa, “Ɔ tāʼa nu ŋa pigi pīri maoŋ jɨ Lli Njiʼa vɛ pi hɨŋ?”
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, os discípulos vieram até Jesus, dizendo: Onde queres que preparemos para comeres a Páscoa?
18 A chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ nii moŋ laʼa, nchhu ni ŋoŋ chəɨ ŋa pəɨ shi njəɨ vi nɛ ŋa, ‘Masha chhu ŋa ndɨɨ a kwo para, ǹshi njɨ Lli Njiʼa nda ghɔ pigi pa ghaŋ younjiŋ paŋ.’ ”
18 E ele disse: Ide à cidade, ao tal homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a Páscoa com os meus discípulos.
19 Pa ghaŋ younjiŋ pi chwīe wuʼɔ nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nchhu ni pugu nɛ, mbīri maoŋ jɨ Lli Njiʼa ghɔ.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a Páscoa.
20 A ni ŋga mbɔ ni fanaoŋ, a chɔchɔ yəɨ taprɛi nthɔ njɨ maoŋ pugu pa paanchrɔ ghɔ.
20 Ao anoitecer, ele assentou-se com os doze.
21 Nɔ haʼaŋ pugu ni njɨ nu nɛ, Jishɔ chhu ŋa, “Shishini, ǹshwei vəɨ, taʼa ŋoŋ shɨna pəɨ shi mfīni a.”
21 E enquanto eles comiam, disse: Na verdade eu vos digo que um de vós me trairá.
22 Nnu ghɔ wīni vugu ŋkiɛŋ ntou yi, pugu jɛ̄ nchhu nu ghɔ pa taʼa yi taʼa yi ŋa, “Taathɔ, ŋa a lɔ mbɔ mmu?”
22 E eles, demasiadamente tristes, começaram cada um a perguntar-lhe: Senhor, sou eu?
23 A khwɛ̄ ŋa, “Ŋoŋ ŋa mbhɔ yigi yu shi mbāoŋ moŋ pɛiŋ nɛ, a ju ŋa a shi mfīni a nɛ.
23 E ele, respondendo, disse: O que põe sua mão comigo no prato, esse me trairá.
24 Muuŋ Ŋoŋmishua shi ŋguʼɔ ŋgə̄ɨ pi nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ nthɛ vi nɛ, ndɔ ŋgəʼɨ shi ŋgwɛ̄iŋ ŋoŋ vɛ ŋa a fīni vi nɛ. A ni mbwa ghɔ ŋa kiʼi pi phi vi.”
24 O Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não tivesse nascido.
25 Judashi, ŋa a ni mfīni vi nɛ, chhu ŋa, “Masha, ŋa a lɔ mbɔ mmu?”
25 Então Judas, que o traía, respondeu e disse: Mestre, sou eu? Ele disse: Tu o disseste.
26 Nɔ haʼaŋ pugu ni nchhɔ njɨ nu nɛ, Jishɔ lɔ̄gɔ brɛi, ŋga ŋkwo tōo Minnwi, mbəʼɨ mfɛ ni pa ghaŋ younjiŋ pi, nchhu ŋa, “Pəɨ kwe ŋkru, yei frɛinoŋ a.”
26 E, enquanto comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 A lɔ̄gɔ ndua, ŋga ŋkwo tōo Minnwi mfɛ ni pugu, nchhu nu ŋa, “Ŋguoŋ yəɨ ghao nnu.
27 E tomando o cálice, deu graças e deu-lho, dizendo: Bebei todos dele;
28 Nthɛ ŋa làʼo yei chhǐ a ŋa a krao *kɨ̀na yɛ ŋa Minnwi wrā pugu pɔ ŋgwa pi nɛ, ŋa a ni ŋkwrī nthɛ ntou ŋgwa nɔ līʼɛ nu pa phɨ.
28 porque isto é o meu sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Ndɔ ǹshwei vəɨ ŋa m̀baʼa nuʼuŋ nnu làʼo yei pia, ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ ndɨɨ ŋa ǹshi mbɨnɨ nnu pia kaʼa fifhi moŋ Shaʼafuoŋ Tǎa a nɛ.”
29 Mas eu vos digo que, daqui em diante não mais beberei deste fruto da videira até aquele dia em que o beber, novo, convosco no reino de meu Pai.
30 Pugu gha njrāo taʼa ŋkhǐ ntaoŋ kəʼɨ ghɔ ŋkuʼɔ ŋkuoŋ Mbra pa Thɨ Olive.
30 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
31 Nnɛ Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Ni tuʼu yei, pəɨ shi ntei mieŋ a nthɛ ŋa pi nāʼaŋ ŋa,
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis por minha causa esta noite; pois está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho serão espalhadas.
32 Ndɔ pi shi ŋga ŋkwo kuʼɔ ni mmu moŋ gu, ŋ̀gə̄ɨ shhɨ pəɨ Galili.”
32 Mas, depois de ser eu ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Ndɔ Pita chhu ŋa, “Njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ pi shi ntei njiŋ yɔ ghao nɛ, m̀baʼa njiʼi ntei.”
33 Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos os homens se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Shishini ǹshwei ghɔ ŋa ni tuʼu yei ŋkaoŋ miŋkəʼɨ maa ŋkhwɛ, ɔ shi ŋkwo lāa a ni trɛi ŋgɛ.”
34 Disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo que, nesta noite, antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
35 Pita chhu ghɔ ŋa, “Ä njiʼi mbɔ pi ŋa pɔgɔ khu kaʼa, paʼa ǹdɔ ndāa ghɔ.” Ŋguoŋ pichəɨ pa ghaŋ younjiŋ pi wuʼɔ nchhu pi nnɛ.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, eu não te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Jishɔ lɔllɔ ŋgə̄ɨ pugu pugu lɨʼɨ chəɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Geshemani, nchhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pəɨ chɔchɔ hɛiŋ ŋgə̄ɨ hiŋ nduoŋ Minnwi.”
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 A lɔ̄gɔ Pita pugu pa paa puoŋ Shebedi, njɛ̄ nthɔ mfāʼo yuʼɔ njùʼɔ.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Nnɛ, a chhu ni pugu ŋa, “Njùʼɔ a ya mbəʼɨ ti minthɛ ŋka kukhu, pəɨ kɨna hɛiŋ pia yra nu kaʼa.”
38 Então lhes disse: A minha alma está demasiadamente triste, até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 A chənə ŋgə̄ɨ shɨgɛi yi shhɨ, mfūŋ thɔ yi shhɛ nduoŋ Minnwi, nchhu nu ŋa, “Tǎa a, ä njiʼɛ, ɔ pəɨ ndua ŋgəʼɨ yei vəɨ, ndɔ kiʼi a pɔ pi nɔ haʼaŋ ǹtāʼa nu nɛ, a pɔ pi nɔ haʼaŋ ɔ tāʼa nu nɛ.”
39 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se sobre a sua face, orando e dizendo: Ó meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 A gha nthɔ, njəɨ pa ghaŋ younjiŋ pi pugu thɔ ndɛllɛ. A chhu ni Pita ŋa, “Nnɛ minthɛ paʼa pəɨ lɔ nchhɔ tɔthɨ pia kaʼa nɔ taʼa awa?
40 E, ele voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos, e disse a Pedro: O que, não pudeste vigiar comigo nem uma hora?
41 Pəɨ chhɔ tɔthɨ nduoŋ Minnwi nnɛ ŋa kiʼi pəɨ gū moŋ mōoŋ nu. Jijwɛ yəɨ khwā nu, ndɔ frɛinoŋ yəɨ pou ghrɨ́.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Nɔ mbra ŋgɛ, a pɨnɨ ŋgə̄ɨ nduoŋ Minnwi, nchhu nu ŋa, “Tǎa a, ä mbɔ ŋa minthɛ paʼa ndua ŋgəʼɨ yei lɔ tɔgɔ ki ǹdɔ njiʼi nnu, a pɔ nɛ nɔ haʼaŋ ɔ tāʼa nu nɛ.”
42 Ele se afastou novamente pela segunda vez, e orou, dizendo: Ó meu Pai, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Jishɔ pɨ̄nɨ ŋkamuʼɔŋ njəɨ vugu pugu llɛ nu, nthɛ ŋa lɔ̄gɔ ni ndɨnaoŋ ligi pugu.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 A pɨnɨ nuʼuŋ mieŋ vugu ŋgə̄ɨ nduoŋ Minnwi, a pɔ trɛi ŋgɛ, ŋguʼɔ nchhu pi taʼa nnu ghɔ ŋa a ni ŋkwo fǔoŋ nchhu nɛ.
44 E, ele deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Nnɛ a thɔ njəɨ pa ghaŋ younjiŋ pi nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ wuʼɔ nchhɔ ndhɛ nu mfɛrɛ noŋ yəɨ? Njəɨ, ndɨɨ kāʼo nɛ, pi fīni Muuŋ Ŋoŋmishua nɛ ni pa ghaŋ phɨ.
45 Então veio ele aos discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo traído pelas mãos dos pecadores.
46 Pəɨ lɔllɔ pia ghə̄ɨ. Pəɨ līi njəɨ, ŋoŋ ŋa a fīni a nɛ pɔ nɛiŋ!”
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Jishɔ ni ŋga ŋguʼɔ nchrā nu, Judashi, mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ ghaŋ younjiŋ pi chəɨŋ pugu pa ntou yú ŋgwa, pugu tuo pa kafa pugu pa wrɛ́i, llɔ mbhɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ pa thishɨ pa ŋgwa moŋ laʼa.
47 E, enquanto ele ainda falava, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele uma grande multidão com espadas e bastões, da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Ŋoŋ ŋa a ni mfīni vi nɛ ni ŋkwo fɛ lì ni pugu, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ ŋa nshi mbaŋ vi nɛ, ju, pəɨ wɛ̄iŋ vi.”
48 Então, o que o traía lhes deu um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar é ele; segure-o rapidamente.
49 Judashi kuʼɔ nthɔ mbara Jishɔ nchhu ghɔ ŋa, “Ǹchrā vɛ, ma Masha,” mbaŋ vi nɔ chrā nu ghɔ.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Salve, mestre; e o beijou.
50 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Taannu a, chwīe yaoŋ ŋa ɔ ni nthɔ nɔ chwīe nu nɛ.”
50 E Jesus lhe disse: Amigo, porque tu vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Ŋga njəɨ nu nɛ, yichəɨ taʼa ŋoŋ ŋa pugu pa Jishɔ ni mbɔ nu nɛ shua kafa ŋkəʼɨ muuŋ fàʼa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ nɔ ghɔ njaʼa tə́nə yi.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo sua mão, puxou sua espada e, ferindo um servo do sumo sacerdote, cortou-lhe sua orelha.
52 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Pɨnɨ niʼiŋ kafa yɔ lɨʼɨ ŋa ɔ fuʼu nɛ. Ghaŋ wie ŋkrɔ̀ ndɔ njwi ŋgwa ni kafa ghà ŋguʼɔ ŋkhu ntɔgɔ pi ŋkuoŋ kafa.
52 Então Jesus disse-lhe: Põe novamente a tua espada em seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, hão de perecer com a espada.
53 Ki ɔ pīʼi ŋa minthɛ paʼa ndɔ ǹjūa ni Tǎa a ŋa a ghɛ̄rɛ a, a wuʼɔ ntaoŋ pa ghaŋ ntaoŋ po ŋa pugu ghà māʼaŋ nchhɔ̀ nɛ pugu tɔgɔ khwachəɨ wuŋ ŋkaŋ yugu ni ŋkaŋ yi paa wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ?
53 Tu pensas que eu não posso agora orar a meu Pai, e ele imediatamente me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Ndɔ ä mbɔ nɛnnɛ kiʼɛ, nnu ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu nɛ shi ŋkie pi nɛiŋ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ, ŋa a yiʼi ŋa a wuʼɔ mbɔ pi nɛnnɛ nɛ?”
54 Mas, nesse caso, como poderia se cumprir aquilo que as escrituras dizem que deve suceder?
55 Moŋ ndɨɨ ghɔ Jishɔ chhu ni yú ŋgwa pighɔ ŋa, “M̀bɔ pi ŋgɨna minwi ŋa pəɨ thɔ nu ŋgwɛ̄iŋ a ni pa kafa pugu pa wrɛ́i? Pa lɛllɛ ŋga nchhɔ Nda Minnwi njɛʼi nu paʼa pəɨ lɔ ŋgwɛ̄iŋ a.
55 Naquela mesma hora disse Jesus à multidão: Saístes, como a um ladrão, com espadas e bastões para me prenderes? Todos os dias eu me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Ndɔ ŋguoŋ pa nnu pei lɔ̄gɔ lɨʼɨ nnɛ nɔ chwīe nu nnu ŋa pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ni nāʼaŋ nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ.” Nnɛ ŋguoŋ pa ghaŋ younjiŋ pi mieŋ vi ntei ni vugu.
56 Mas tudo isto foi feito para que pudesse se cumprir as escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋgwɛ̄iŋ Jishɔ nɛ lɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ nɔ shhɨ Kaifa, mbɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, mbɔ lɨʼɨ ŋa pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi pugu pa pichəɨ pa thishɨ ni ŋkɨrɨ nɛ.
57 E os que seguraram a Jesus o conduziram à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Pita ni thɔ nu njiŋ pugu ndɔ mbɔ pi fie hiŋ, mbɔ nɔ haʼaŋ yɨna taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni mbɔ nɛ nii nchɔchhɔ pugu pa ghaŋ kɛ̄ʼi lɨʼɨ nɔ yəɨ nu nnu ŋa a shi ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
58 Mas Pedro o seguiu de longe, até o palácio do sumo sacerdote, e, entrando, sentou-se com os servos, para ver o fim.
59 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋguoŋ pa kúŋ ghao ni nthɔ ntāʼa lɛʼiŋgiɛŋ ŋa minthɛ pugu shwiʼi thɔ Jishɔ nnɛ ŋa pugu jwi vi nɛ.
59 Ora, os principais sacerdotes, e os anciãos, e todo o concílio, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem matá-lo,
60 Ndɔ pugu shini ndɔ fāʼo sheshe yi, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ ntou pa ghaŋ piŋ nnu mbe ni ntaoŋ nthɔ nɛ. Ndugwi yi, yi paa taoŋ nthɔ shhɨ
60 mas não achavam nenhuma; sim, embora viessem muitas falsas testemunhas, não acharam nenhuma. Por último, vieram duas falsas testemunhas,
61 nchhu ŋa, “Ŋoŋ vei ni nchhu ŋa, ‘Mfāʼo ghrɨ́ nɔ shaʼa nu Nda Minnwi mfɛ shhɛ mbɨnɨ ŋkrao moŋ trɛi llɛ́.’ ”
61 e disseram: Este homem disse: Eu posso destruir o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Ndɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ lɔllɔ ntithi tɔthɨ nchhu ŋa, “Ɔ lɔ mfāʼo khwɛ̀ nɔ fɛ nu? Nnu ŋa ŋgwa pei wɛ̄iŋ ghɔ ŋa ɔ chwīe nɛ pɔ pi khɔ?”
62 E o sumo sacerdote levantou e lhe disse: Nada respondes? O que estes testemunham contra ti?
63 Ndɔ paʼa Jishɔ lɔ nchrā. Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ chhu ghɔ ŋa, “M̀fɛ gɨ́ vɛ nɔ ligi Minnwi maoŋ ŋa ɔ shwei vigi ŋa ɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe mbɔ Muuŋ Minnwi nɛ?”
63 Mas Jesus permanecia em silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ɔ chhu nɛnnɛ. Ndɔ ǹshwei ghɔ, llɔ ndwɛ ŋgə̄ɨ nu shhɨ, pəɨ shi njəɨ Muuŋ Ŋoŋmishua a chhɔ ŋgei mbhɔ jɨ ju ŋa a fāʼo ghrɨ́ nɔ chwīe nu sheshe nnu nɛ, ndɔ nshwiʼi nu moŋ lúluŋ llɔ po.”
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; contudo, eu vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni ŋga njaʼo yei, nshāa ndhwí yi nchhu ŋa, “A chɨ̄ʼə ligi Minnwi. Pia nuʼuŋ ntāʼa pa miŋkwentie mbīgi nchwīe khɔ nɔ ndwɛ? Līi njəɨ, pəɨ yaʼo chrà nchɨʼəshə yei ni noŋ yəɨ.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Ele blasfema falando; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 Pəɨ pīʼi yəɨ ŋa?”
66 O que pensais? E eles, respondendo, disseram: Ele é culpado de morte.
67 Nnɛ pugu thu thwɛ nɔ ligi yi ndɔ ŋgwie vi, pichəɨ chrə̄ɨ vi ni lrì
67 Então eles cuspiram na sua face, e o espancaram; e outros feriram-no com as palmas das suas mãos,
68 nchhu ŋa, “Gɔ̀ ŋa pi Chuʼɔ ghɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, yəɨ nɛ lɨʼɨ nshwei vigi, ŋoŋ ŋa a chhwi ghɔ nɛ gɔ̌?”
68 dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem te bateu?
69 Pita ni nchhɔ mbhi moŋ yɨna, muuŋ fàʼa chəɨ, mbɔ miŋgwɛ, thɔ njəɨ vi nchhu ghɔ ŋa, “Gɔgɔ ŋkaa ghɔ ni mbɔ pəɨ Jishɔ ŋoŋ Galili.”
69 Ora, Pedro estava sentado do lado de fora do palácio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus da Galileia.
70 Ndɔ Pita lāa shhɨ pugu ghao, nchhu nu ŋa, “Ǹdɔ njiʼi nji njiŋ nnu ŋa ɔ chhu nu nɛ.”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Eu não sei o que dizes.
71 A gha nchəɨŋ cho yɨna, yichəɨ muuŋ fàʼa mbɔ miŋgwɛ yəɨ vi nchhu ni ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ ŋa, “Ŋoŋ vei ni mbɔ pugu Jishɔ llɔ Nasharɛ.”
71 E ele saindo para o pórtico, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este indivíduo também estava com Jesus de Nazaré.
72 A pɨnɨ nuʼuŋ ndāa ti nshwrɛ̄i ŋa, “Ndɔ nji ŋoŋ ghɔ.”
72 E ele negou outra vez com juramento: Eu não conheço o homem.
73 A gha ndara shɨgɛi, ŋgwa haʼaŋ pugu ni nthi fɔ nɛ kuʼɔ mbara Pita nchhu ghɔ ŋa, “Shishini, ɔ taʼa pakwo pugu, nthɛ ŋa ŋkwaŋ haʼaŋ ɔ chrā nu nɛ fīni ghɔ.”
73 Pouco depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Nnɛ a jɛ̄ chɔ̄nɔ nu noŋ yi nshwrɛ̄i nu ŋa, “Ndɔ njiʼi nji ŋoŋ ghɔ.” Ndɔ chomilaoŋ ghɔ miŋkəʼɨ khwɛ.
74 Então ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço o homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Nnɛ Pita kwiŋ nnu ŋa Jishɔ ni nchhu nɛ ŋa, “Ŋkaoŋ miŋkəʼɨ ma ŋkhwɛ, ɔ shi ndāa a ni trɛi ŋgɛ.” Ǹtaoŋ mbhi ŋkə̄ɨ a ghaʼa.
75 E Pedro lembrou-se das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.