Mateus 26
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA
1 Jishɔ ni ŋga mīʼɛŋ yɛʼi nu ŋguoŋ pa nnu pei, nchhu ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa,
1 Tendo Jesus acabado todos estes ensinamentos, disse a seus discípulos:
2 “Pəɨ ji ŋa paa llɛ́ shi ŋga ntɔgɔ, a pɔ Jɨ *Lli Njiʼa, ndɔ pi shi nchaʼa Muuŋ Ŋoŋmishua mfɛ ŋa pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.”
2 Sabeis que, daqui a dois dias, celebrar-se-á a Páscoa; e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Nnɛ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa thishɨ pa ŋgwa Juu paoŋ ntuʼɔ Kaifa, mbɔ *taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ,
3 Então, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 ntáŋ nɔ wɛ̄iŋ nu Jishɔ njiŋnjiŋ ki ŋgwa lɔ nji ndɔ njwi vi.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Ndɔ pugu ni nchhu nu ŋa, “Kiʼi a pɔ pi ndɨɨ Jɨ Lli Njiʼa, kiɛŋ nnɛ kaŋ ŋgwa shi nsha mighei.”
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Jishɔ ni ŋga mbɔ Betani nda Shemu mbɔ ŋgaŋ ghɨnɔmbaluŋ,
6 Ora, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 nɔ haʼaŋ Jishɔ ni njɨ maoŋ ŋkuoŋ taprɛi fɔ nɛ, miŋgwɛ chəɨ thɔ njəɨ vi ni yichəɨ nchɨ́ŋ ŋa pi chwīe ni ŋgùʼɔ, laminda tɨnɨnchuoŋ lɨnaoŋ moŋ ghɔ, a shāʼo thɔ Jishɔ nɔ pɔrɔ nu vi nɔ ghɔ.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um vaso de alabastro cheio de precioso bálsamo, que lhe derramou sobre a cabeça, estando ele à mesa.
8 Ndɔ pa ghaŋ younjiŋ pi ni mbɨgɨ túa ndɨɨ ŋa pugu ni njəɨ nnu yei nɛ, nnɛ nchhu ŋa, “Láʼo yei phɛ pɔ pi ŋa?
8 Vendo isto, indignaram-se os discípulos e disseram: Para que este desperdício?
9 Nthɛ ŋa a ka ni mfɛ pi fīni laminda yei ni ŋkiɛŋ ntou mbɨŋ ŋgɛ̄rɛ pa ghaŋ pou nɔ ghɔ.”
9 Pois este perfume podia ser vendido por muito dinheiro e dar-se aos pobres.
10 Ndɔ Jishɔ ji nnu ŋa pugu chhu nu nɛ, nnɛ, nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ ghana miŋgwɛ vi nɛ ŋa? A chwīe pi nnu shiʼi vəɨ.
10 Mas Jesus, sabendo disto, disse-lhes: Por que molestais esta mulher? Ela praticou boa ação para comigo.
11 Nthɛ ŋa pəɨ ghà ŋguʼɔ mfāʼo pa ghaŋ pou ŋguoŋ ndɨɨ, ndɔ mbaʼa pəɨ yiʼi mfāʼo a ŋguoŋ ndɨɨ.
11 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 A shāʼo laminda yei mbɨŋ mu nɔ pīri nu noŋ a nɔ twei nu.
12 pois, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Shishini, ǹchhu ni pəɨ ŋa sheshe lɨʼɨ ŋa pi shi nchīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ yei moŋ ŋguoŋ mbhi nɛ, nnu ŋa miŋgwɛ vei chwīe nɛ, pi shi nchhu nɔ kwiŋ nu vi.”
13 Em verdade vos digo: Onde for pregado em todo o mundo este evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
14 Taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ mbɔ Judashi Ishikario ghə̄ɨ njəɨ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ,
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, indo ter com os principais sacerdotes, propôs:
15 nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ shi mfɛ pi khɔ vəɨ nɔ haʼaŋ mi mfīni vi ni pəɨ?” Nnɛ pugu pe vi ni trɛi wuŋ ndigi mbɨŋ.
15 Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Llɔ ndɨɨ ghɔ ŋgə̄ɨ nu shhɨ a taʼa shɨna nɔ fīni nu vi.
16 E, desse momento em diante, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
17 A ni mbɔ fǔoŋ llɛ́ jɨ Jɨ Brɛi Ki Kuʼɔ, pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ thɔ njəɨ vi, nchhu nu ghɔ ŋa, “Ɔ tāʼa nu ŋa pigi pīri maoŋ jɨ Lli Njiʼa vɛ pi hɨŋ?”
17 No primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, vieram os discípulos a Jesus e lhe perguntaram: Onde queres que te façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
18 A chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ nii moŋ laʼa, nchhu ni ŋoŋ chəɨ ŋa pəɨ shi njəɨ vi nɛ ŋa, ‘Masha chhu ŋa ndɨɨ a kwo para, ǹshi njɨ Lli Njiʼa nda ghɔ pigi pa ghaŋ younjiŋ paŋ.’ ”
18 E ele lhes respondeu: Ide à cidade ter com certo homem e dizei-lhe: O Mestre manda dizer: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a Páscoa com os meus discípulos.
19 Pa ghaŋ younjiŋ pi chwīe wuʼɔ nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nchhu ni pugu nɛ, mbīri maoŋ jɨ Lli Njiʼa ghɔ.
19 E eles fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 A ni ŋga mbɔ ni fanaoŋ, a chɔchɔ yəɨ taprɛi nthɔ njɨ maoŋ pugu pa paanchrɔ ghɔ.
20 Chegada a tarde, pôs-se ele à mesa com os doze discípulos.
21 Nɔ haʼaŋ pugu ni njɨ nu nɛ, Jishɔ chhu ŋa, “Shishini, ǹshwei vəɨ, taʼa ŋoŋ shɨna pəɨ shi mfīni a.”
21 E, enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Nnu ghɔ wīni vugu ŋkiɛŋ ntou yi, pugu jɛ̄ nchhu nu ghɔ pa taʼa yi taʼa yi ŋa, “Taathɔ, ŋa a lɔ mbɔ mmu?”
22 E eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 A khwɛ̄ ŋa, “Ŋoŋ ŋa mbhɔ yigi yu shi mbāoŋ moŋ pɛiŋ nɛ, a ju ŋa a shi mfīni a nɛ.
23 E ele respondeu: O que mete comigo a mão no prato, esse me trairá.
24 Muuŋ Ŋoŋmishua shi ŋguʼɔ ŋgə̄ɨ pi nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ nthɛ vi nɛ, ndɔ ŋgəʼɨ shi ŋgwɛ̄iŋ ŋoŋ vɛ ŋa a fīni vi nɛ. A ni mbwa ghɔ ŋa kiʼi pi phi vi.”
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito, mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
25 Judashi, ŋa a ni mfīni vi nɛ, chhu ŋa, “Masha, ŋa a lɔ mbɔ mmu?”
25 Então, Judas, que o traía, perguntou: Acaso, sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Nɔ haʼaŋ pugu ni nchhɔ njɨ nu nɛ, Jishɔ lɔ̄gɔ brɛi, ŋga ŋkwo tōo Minnwi, mbəʼɨ mfɛ ni pa ghaŋ younjiŋ pi, nchhu ŋa, “Pəɨ kwe ŋkru, yei frɛinoŋ a.”
26 Enquanto comiam, tomou Jesus um pão, e, abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 A lɔ̄gɔ ndua, ŋga ŋkwo tōo Minnwi mfɛ ni pugu, nchhu nu ŋa, “Ŋguoŋ yəɨ ghao nnu.
27 A seguir, tomou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos discípulos, dizendo: Bebei dele todos;
28 Nthɛ ŋa làʼo yei chhǐ a ŋa a krao *kɨ̀na yɛ ŋa Minnwi wrā pugu pɔ ŋgwa pi nɛ, ŋa a ni ŋkwrī nthɛ ntou ŋgwa nɔ līʼɛ nu pa phɨ.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Ndɔ ǹshwei vəɨ ŋa m̀baʼa nuʼuŋ nnu làʼo yei pia, ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ ndɨɨ ŋa ǹshi mbɨnɨ nnu pia kaʼa fifhi moŋ Shaʼafuoŋ Tǎa a nɛ.”
29 E digo-vos que, desta hora em diante, não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, convosco no reino de meu Pai.
30 Pugu gha njrāo taʼa ŋkhǐ ntaoŋ kəʼɨ ghɔ ŋkuʼɔ ŋkuoŋ Mbra pa Thɨ Olive.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Nnɛ Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Ni tuʼu yei, pəɨ shi ntei mieŋ a nthɛ ŋa pi nāʼaŋ ŋa,
31 Então, Jesus lhes disse: Esta noite, todos vós vos escandalizareis comigo; porque está escrito:
32 Ndɔ pi shi ŋga ŋkwo kuʼɔ ni mmu moŋ gu, ŋ̀gə̄ɨ shhɨ pəɨ Galili.”
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Ndɔ Pita chhu ŋa, “Njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ pi shi ntei njiŋ yɔ ghao nɛ, m̀baʼa njiʼi ntei.”
33 Disse-lhe Pedro: Ainda que venhas a ser um tropeço para todos, nunca o serás para mim.
34 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Shishini ǹshwei ghɔ ŋa ni tuʼu yei ŋkaoŋ miŋkəʼɨ maa ŋkhwɛ, ɔ shi ŋkwo lāa a ni trɛi ŋgɛ.”
34 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, tu me negarás três vezes.
35 Pita chhu ghɔ ŋa, “Ä njiʼi mbɔ pi ŋa pɔgɔ khu kaʼa, paʼa ǹdɔ ndāa ghɔ.” Ŋguoŋ pichəɨ pa ghaŋ younjiŋ pi wuʼɔ nchhu pi nnɛ.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Jishɔ lɔllɔ ŋgə̄ɨ pugu pugu lɨʼɨ chəɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Geshemani, nchhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pəɨ chɔchɔ hɛiŋ ŋgə̄ɨ hiŋ nduoŋ Minnwi.”
36 Em seguida, foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar;
37 A lɔ̄gɔ Pita pugu pa paa puoŋ Shebedi, njɛ̄ nthɔ mfāʼo yuʼɔ njùʼɔ.
37 e, levando consigo a Pedro e aos dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Nnɛ, a chhu ni pugu ŋa, “Njùʼɔ a ya mbəʼɨ ti minthɛ ŋka kukhu, pəɨ kɨna hɛiŋ pia yra nu kaʼa.”
38 Então, lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 A chənə ŋgə̄ɨ shɨgɛi yi shhɨ, mfūŋ thɔ yi shhɛ nduoŋ Minnwi, nchhu nu ŋa, “Tǎa a, ä njiʼɛ, ɔ pəɨ ndua ŋgəʼɨ yei vəɨ, ndɔ kiʼi a pɔ pi nɔ haʼaŋ ǹtāʼa nu nɛ, a pɔ pi nɔ haʼaŋ ɔ tāʼa nu nɛ.”
39 Adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se possível, passe de mim este cálice! Todavia, não seja como eu quero, e sim como tu queres.
40 A gha nthɔ, njəɨ pa ghaŋ younjiŋ pi pugu thɔ ndɛllɛ. A chhu ni Pita ŋa, “Nnɛ minthɛ paʼa pəɨ lɔ nchhɔ tɔthɨ pia kaʼa nɔ taʼa awa?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudestes vós vigiar comigo?
41 Pəɨ chhɔ tɔthɨ nduoŋ Minnwi nnɛ ŋa kiʼi pəɨ gū moŋ mōoŋ nu. Jijwɛ yəɨ khwā nu, ndɔ frɛinoŋ yəɨ pou ghrɨ́.”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Nɔ mbra ŋgɛ, a pɨnɨ ŋgə̄ɨ nduoŋ Minnwi, nchhu nu ŋa, “Tǎa a, ä mbɔ ŋa minthɛ paʼa ndua ŋgəʼɨ yei lɔ tɔgɔ ki ǹdɔ njiʼi nnu, a pɔ nɛ nɔ haʼaŋ ɔ tāʼa nu nɛ.”
42 Tornando a retirar-se, orou de novo, dizendo: Meu Pai, se não é possível passar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Jishɔ pɨ̄nɨ ŋkamuʼɔŋ njəɨ vugu pugu llɛ nu, nthɛ ŋa lɔ̄gɔ ni ndɨnaoŋ ligi pugu.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os seus olhos estavam pesados.
44 A pɨnɨ nuʼuŋ mieŋ vugu ŋgə̄ɨ nduoŋ Minnwi, a pɔ trɛi ŋgɛ, ŋguʼɔ nchhu pi taʼa nnu ghɔ ŋa a ni ŋkwo fǔoŋ nchhu nɛ.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Nnɛ a thɔ njəɨ pa ghaŋ younjiŋ pi nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ wuʼɔ nchhɔ ndhɛ nu mfɛrɛ noŋ yəɨ? Njəɨ, ndɨɨ kāʼo nɛ, pi fīni Muuŋ Ŋoŋmishua nɛ ni pa ghaŋ phɨ.
45 Então, voltou para os discípulos e lhes disse: Ainda dormis e repousais! Eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos de pecadores.
46 Pəɨ lɔllɔ pia ghə̄ɨ. Pəɨ līi njəɨ, ŋoŋ ŋa a fīni a nɛ pɔ nɛiŋ!”
46 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
47 Jishɔ ni ŋga ŋguʼɔ nchrā nu, Judashi, mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ ghaŋ younjiŋ pi chəɨŋ pugu pa ntou yú ŋgwa, pugu tuo pa kafa pugu pa wrɛ́i, llɔ mbhɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ pa thishɨ pa ŋgwa moŋ laʼa.
47 Falava ele ainda, e eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande turba com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Ŋoŋ ŋa a ni mfīni vi nɛ ni ŋkwo fɛ lì ni pugu, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ ŋa nshi mbaŋ vi nɛ, ju, pəɨ wɛ̄iŋ vi.”
48 Ora, o traidor lhes tinha dado este sinal: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o.
49 Judashi kuʼɔ nthɔ mbara Jishɔ nchhu ghɔ ŋa, “Ǹchrā vɛ, ma Masha,” mbaŋ vi nɔ chrā nu ghɔ.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, lhe disse: Salve, Mestre! E o beijou.
50 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Taannu a, chwīe yaoŋ ŋa ɔ ni nthɔ nɔ chwīe nu nɛ.”
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, para que vieste? Nisto, aproximando-se eles, deitaram as mãos em Jesus e o prenderam.
51 Ŋga njəɨ nu nɛ, yichəɨ taʼa ŋoŋ ŋa pugu pa Jishɔ ni mbɔ nu nɛ shua kafa ŋkəʼɨ muuŋ fàʼa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ nɔ ghɔ njaʼa tə́nə yi.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Pɨnɨ niʼiŋ kafa yɔ lɨʼɨ ŋa ɔ fuʼu nɛ. Ghaŋ wie ŋkrɔ̀ ndɔ njwi ŋgwa ni kafa ghà ŋguʼɔ ŋkhu ntɔgɔ pi ŋkuoŋ kafa.
52 Então, Jesus lhe disse: Embainha a tua espada; pois todos os que lançam mão da espada à espada perecerão.
53 Ki ɔ pīʼi ŋa minthɛ paʼa ndɔ ǹjūa ni Tǎa a ŋa a ghɛ̄rɛ a, a wuʼɔ ntaoŋ pa ghaŋ ntaoŋ po ŋa pugu ghà māʼaŋ nchhɔ̀ nɛ pugu tɔgɔ khwachəɨ wuŋ ŋkaŋ yugu ni ŋkaŋ yi paa wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ?
53 Acaso, pensas que não posso rogar a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Ndɔ ä mbɔ nɛnnɛ kiʼɛ, nnu ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu nɛ shi ŋkie pi nɛiŋ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ, ŋa a yiʼi ŋa a wuʼɔ mbɔ pi nɛnnɛ nɛ?”
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, segundo as quais assim deve suceder?
55 Moŋ ndɨɨ ghɔ Jishɔ chhu ni yú ŋgwa pighɔ ŋa, “M̀bɔ pi ŋgɨna minwi ŋa pəɨ thɔ nu ŋgwɛ̄iŋ a ni pa kafa pugu pa wrɛ́i? Pa lɛllɛ ŋga nchhɔ Nda Minnwi njɛʼi nu paʼa pəɨ lɔ ŋgwɛ̄iŋ a.
55 Naquele momento, disse Jesus às multidões: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador? Todos os dias, no templo, eu me assentava [convosco] ensinando, e não me prendestes.
56 Ndɔ ŋguoŋ pa nnu pei lɔ̄gɔ lɨʼɨ nnɛ nɔ chwīe nu nnu ŋa pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ni nāʼaŋ nɛ lɔ̄gɔ lɨʼɨ.” Nnɛ ŋguoŋ pa ghaŋ younjiŋ pi mieŋ vi ntei ni vugu.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então, os discípulos todos, deixando-o, fugiram.
57 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋgwɛ̄iŋ Jishɔ nɛ lɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ nɔ shhɨ Kaifa, mbɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, mbɔ lɨʼɨ ŋa pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi pugu pa pichəɨ pa thishɨ ni ŋkɨrɨ nɛ.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Pita ni thɔ nu njiŋ pugu ndɔ mbɔ pi fie hiŋ, mbɔ nɔ haʼaŋ yɨna taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni mbɔ nɛ nii nchɔchhɔ pugu pa ghaŋ kɛ̄ʼi lɨʼɨ nɔ yəɨ nu nnu ŋa a shi ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
58 Mas Pedro o seguia de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, tendo entrado, assentou-se entre os serventuários, para ver o fim.
59 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋguoŋ pa kúŋ ghao ni nthɔ ntāʼa lɛʼiŋgiɛŋ ŋa minthɛ pugu shwiʼi thɔ Jishɔ nnɛ ŋa pugu jwi vi nɛ.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Ndɔ pugu shini ndɔ fāʼo sheshe yi, njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ ntou pa ghaŋ piŋ nnu mbe ni ntaoŋ nthɔ nɛ. Ndugwi yi, yi paa taoŋ nthɔ shhɨ
60 E não acharam, apesar de se terem apresentado muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 nchhu ŋa, “Ŋoŋ vei ni nchhu ŋa, ‘Mfāʼo ghrɨ́ nɔ shaʼa nu Nda Minnwi mfɛ shhɛ mbɨnɨ ŋkrao moŋ trɛi llɛ́.’ ”
61 Este disse: Posso destruir o santuário de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Ndɔ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ lɔllɔ ntithi tɔthɨ nchhu ŋa, “Ɔ lɔ mfāʼo khwɛ̀ nɔ fɛ nu? Nnu ŋa ŋgwa pei wɛ̄iŋ ghɔ ŋa ɔ chwīe nɛ pɔ pi khɔ?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
63 Ndɔ paʼa Jishɔ lɔ nchrā. Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ chhu ghɔ ŋa, “M̀fɛ gɨ́ vɛ nɔ ligi Minnwi maoŋ ŋa ɔ shwei vigi ŋa ɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe mbɔ Muuŋ Minnwi nɛ?”
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: Eu te conjuro pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ɔ chhu nɛnnɛ. Ndɔ ǹshwei ghɔ, llɔ ndwɛ ŋgə̄ɨ nu shhɨ, pəɨ shi njəɨ Muuŋ Ŋoŋmishua a chhɔ ŋgei mbhɔ jɨ ju ŋa a fāʼo ghrɨ́ nɔ chwīe nu sheshe nnu nɛ, ndɔ nshwiʼi nu moŋ lúluŋ llɔ po.”
64 Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste; entretanto, eu vos declaro que, desde agora, vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni ŋga njaʼo yei, nshāa ndhwí yi nchhu ŋa, “A chɨ̄ʼə ligi Minnwi. Pia nuʼuŋ ntāʼa pa miŋkwentie mbīgi nchwīe khɔ nɔ ndwɛ? Līi njəɨ, pəɨ yaʼo chrà nchɨʼəshə yei ni noŋ yəɨ.
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou! Que necessidade mais temos de testemunhas? Eis que ouvistes agora a blasfêmia!
66 Pəɨ pīʼi yəɨ ŋa?”
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Nnɛ pugu thu thwɛ nɔ ligi yi ndɔ ŋgwie vi, pichəɨ chrə̄ɨ vi ni lrì
67 Então, uns cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam, dizendo:
68 nchhu ŋa, “Gɔ̀ ŋa pi Chuʼɔ ghɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, yəɨ nɛ lɨʼɨ nshwei vigi, ŋoŋ ŋa a chhwi ghɔ nɛ gɔ̌?”
68 Profetiza-nos, ó Cristo, quem é que te bateu!
69 Pita ni nchhɔ mbhi moŋ yɨna, muuŋ fàʼa chəɨ, mbɔ miŋgwɛ, thɔ njəɨ vi nchhu ghɔ ŋa, “Gɔgɔ ŋkaa ghɔ ni mbɔ pəɨ Jishɔ ŋoŋ Galili.”
69 Ora, estava Pedro assentado fora no pátio; e, aproximando-se uma criada, lhe disse: Também tu estavas com Jesus, o galileu.
70 Ndɔ Pita lāa shhɨ pugu ghao, nchhu nu ŋa, “Ǹdɔ njiʼi nji njiŋ nnu ŋa ɔ chhu nu nɛ.”
70 Ele, porém, o negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 A gha nchəɨŋ cho yɨna, yichəɨ muuŋ fàʼa mbɔ miŋgwɛ yəɨ vi nchhu ni ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ ŋa, “Ŋoŋ vei ni mbɔ pugu Jishɔ llɔ Nasharɛ.”
71 E, saindo para o alpendre, foi ele visto por outra criada, a qual disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 A pɨnɨ nuʼuŋ ndāa ti nshwrɛ̄i ŋa, “Ndɔ nji ŋoŋ ghɔ.”
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 A gha ndara shɨgɛi, ŋgwa haʼaŋ pugu ni nthi fɔ nɛ kuʼɔ mbara Pita nchhu ghɔ ŋa, “Shishini, ɔ taʼa pakwo pugu, nthɛ ŋa ŋkwaŋ haʼaŋ ɔ chrā nu nɛ fīni ghɔ.”
73 Logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, és também um deles, porque o teu modo de falar o denuncia.
74 Nnɛ a jɛ̄ chɔ̄nɔ nu noŋ yi nshwrɛ̄i nu ŋa, “Ndɔ njiʼi nji ŋoŋ ghɔ.” Ndɔ chomilaoŋ ghɔ miŋkəʼɨ khwɛ.
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem! E imediatamente cantou o galo.
75 Nnɛ Pita kwiŋ nnu ŋa Jishɔ ni nchhu nɛ ŋa, “Ŋkaoŋ miŋkəʼɨ ma ŋkhwɛ, ɔ shi ndāa a ni trɛi ŋgɛ.” Ǹtaoŋ mbhi ŋkə̄ɨ a ghaʼa.
75 Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que o galo cante, tu me negarás três vezes. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.