Marcos 15

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A ni ŋga mbɔ ŋkiɛŋ ni tutuʼu, pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ thishɨ pugu pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi ni ŋguoŋ pa kúŋ ghao paoŋ mbini. Ŋkrao Jishɔ ndɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ nchaʼa vi mfɛ ni Pailɛ.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Pailɛ pie vi ŋa, “Ɔ fùoŋ pa Juu?”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ tigi ntou pa nnu thɔ yu.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Pailɛ pɨnɨ mbie vi ŋa, “Ɔ lɔ njiʼi mfāʼo khwɛ̀ nɔ fɛ nu? Līi njəɨ fɨʼɨ pa nnu ŋa pugu chhu nthɛ ghɔ nɛ.”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Ndɔ paʼa Jishɔ lɔ nuʼuŋ ŋkhwɛ̄ sheshe nnu, nnɛ Pailɛ ghrāo.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 A ghà mbɔ llɛ́ Jɨ Lli Njiʼa, Pailɛ chuʼɔ taʼa ŋgaŋ chəɨŋ ŋa ŋgwa pie ghɔ nɛ.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ moŋ chə́ɨŋ shɨna pa ghaŋ tɨnɨthɔ pɛ ŋa pugu ni njwi ŋoŋ ndɨɨ ŋa minduoŋnduoŋ ni ŋgū moŋ laʼa nɛ, ligi yi pɔ Baraba.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Pa yú ŋgwa pighɔ ghə̄ɨ mbara Pailɛ, mbie vi ŋa a chwīe nɔ haʼaŋ a ghà mbīgi nchwīe nɛ ni pugu.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 A khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ tāʼa nu ŋa nchuʼɔ ‘Fùoŋ pa Juu’ mfɛ ni pəɨ?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Nthɛ ŋa a ni nji ŋa pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni ŋgwɛ̄iŋ vi nthɔ mfɛ ghɔ nthɛ pi kighɨʼə.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Ndɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ kāoŋ yú ŋgwa pighɔ ŋa pugu pie ŋa Pailɛ chuʼɔ pi Baraba.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Pailɛ pɨnɨ nchhu ŋa, “Ti mi shi mbɔ pi nɛiŋ ni ŋoŋ ŋa pəɨ mɛ̄iŋ vi ni Fùoŋ pa Juu nɛ?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Pugu paʼo ŋgòu ni njɨ ŋa, “Kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa!”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Pailɛ pie ŋa, “Nthɛ khɔ? Nnu pɨphɨ ŋa a chwīe nɛ pɔ pi khɔ?”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Nnɛ Pailɛ tāʼa nu nchwīe ŋa túa yú ŋgwa pighɔ pwa, nchuʼɔ Baraba mfɛ ni pugu, ŋga ŋkwo wie Jishɔ, nchaʼa vi mfɛ ŋa pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Pa shoogɛ lɔ̄gɔ Jishɔ nii nɔ moŋ yɨna ntuʼɔ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa, mɛ̄iŋ ŋguoŋ kwíe ntɨgao ŋkɨɨ shoogɛ ghao lɨʼɨ muʼɔŋ.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Pugu māʼaŋ pɨ̀rɨ mbɨŋ yu, mbaʼa ŋkie ni pa michwɛʼichwɛʼi shhɔ̄ thɔ yu.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Pugu jɛ̄ nthɔ ŋgɨnɔ vi, nchhu nu ŋa, “Nduunya! Ma Fùoŋ pa Juu!”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Nthɔ ŋkwāʼa thɔ yi ni muuŋ thɨ, nthɔ nthu thwɛ mbɨŋ yu, ŋkwi kwɛ́rɛ yugu ŋgaʼo vi.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Pugu ni ŋga ŋkwo māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ ti mīʼɛŋ, nshrāo pɨ̀rɨ ghɔ mbɨŋ yu, māʼaŋ ji ndhwí mbɨŋ yu, ŋgə̄ɨ ni ju lɨʼɨ kwīŋ ŋkuoŋ wáʼa.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Pugu ŋɨ ŋoŋ chəɨ ŋa ligi ni mbɔ Shemu llɔ Shiriŋ ŋa tiɛŋ wáʼa yi. Ŋoŋ ghɔ ni mbɔ tǎa Alɛshanda pugu Rufushi, ŋa a ni nii nu moŋ tri laʼa llɔ moŋ ŋgunu.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Pugu lɔ̄gɔ Jishɔ ŋgə̄ɨ lɨʼɨ haʼaŋ pi mɛ̄iŋ ŋa Gogota. Njiŋ yi pɔ ŋa, “Lɨʼɨ Kwéi Thɔ.”
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Pugu fɛ làʼo ghɔ ŋa pi nyāaŋ ni yichəɨ fhɔ̌ yúʼɔ pi mɛ̄iŋ ni məə, ndɔ a lāa ki lɔ nnu.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Pugu kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa, ŋgrā ndhwí yi shɨna pugu, māʼaŋ yaoŋ nɔ pɛʼi, nɔ yəɨ nu ŋa shesheŋoŋ vugu shi njɨ pi yəɨ pra ndhwí yi.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 A ni mbɔ ndipuʼu minaoŋ ni tutuʼu ŋa pugu ni ŋkwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Pi nāʼaŋ nnu ŋa pugu ni ŋgwɛ̄iŋ vi nɔ ŋkwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa nɛ ŋa, “Fùoŋ pa Juu.”
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Pi kwīŋ vi pugu pa paa ŋgɨna. Taʼa yi ŋgei mbhɔ jɨ, taʼa yi ŋgei mbhɔ ŋkwrɛi.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 [Nɛnnɛ chrà Minnwi yɛ ŋa pi ni nāʼaŋ ŋa pi ni shia vi shɨna ghaŋ chwīe phɨ nɛ ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ].
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ntɔgɔ nu nɛ ni nthɔ ŋgwɛʼi vi, nchɨʼɨ thɔ yugu, nchhu nu ŋa, “Hoho! Ɔ ni ntāʼa nu shāʼa Nda Minnwi mbɨnɨ ŋkrao moŋ trɛi llɛ́.
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Kwe nɛ noŋ yɔ nshwiʼi ŋkuoŋ wáʼa pia.”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Wuʼɔ nɛnnɛ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ shɨna pugu ni noŋ yugu nchhu ŋa, “A ni ŋkwe ŋgwa nduoŋ, ndɔ minthɛ paʼa a lɔ ŋkwe noŋ yi.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe, mbɔ Fùoŋ ŋgwa Ishrae, shwiʼi nɛ ŋkuoŋ wáʼa, nnɛ ŋa minthɛ pigi yəɨ mbiŋ vi.” Ŋgwa pɛ ŋa pi ni ŋkwīŋ vugu pugu kaʼa nɛ māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ ŋkaa pugu.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 A ni ŋga mbɔ moŋ ntuŋ minaoŋ, njiŋnjiŋ gū moŋ ŋguoŋ laʼa ghao ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ moŋ trɛi minaoŋ ni naoŋchɨ.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 A gha mbɔ moŋ trɛi minaoŋ ghɔ, Jishɔ chhu ŋkiɛŋ ni njɨ ŋa, “Eloi, Eloi, lema shabatani?” njiŋ yi pɔ ŋa, “Minnwi a, Minnwi a, ɔ mīʼaŋ a ŋa?”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Pichəɨ ŋgwa ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ gha njaʼo nnu ghɔ nchhu ŋa, “Līi njəɨ, a chhɔ mɛ̄iŋ pi Elaija.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Yichəɨ ŋoŋ tei ŋgə̄ɨ niʼiŋ kusha moŋ làʼo chəchɨgəɨ, nchwɛʼi thɔ muuŋ thɨ, mfɛ ghɔ ŋa a nnu, nchhu nu ŋa, “Pəɨ tithi pia yəɨ ŋa Elaija shi nthɔ nshwiʼi vi shhɛ!”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Jishɔ paʼo ŋgòu ndɔ ŋkhu.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Ndhwí kɨʼɨ lɨʼɨ Nda Minnwi shāa ntaoŋ yi paa, llɔ tɔthɨ nshwiʼi mfɛ shhɛ.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ŋa a ni nthi fɔ nthɔ mbɛʼi vi nɛ, gha njəɨ ŋa yei ŋkwaŋ haʼaŋ a khu nɛ, nchhu ŋa, “Shishini, ŋoŋ vei ni mbɔ Muuŋ Minnwi!”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Pichəɨ piŋgɛ ni nthi hini njiʼɛ mbɛʼi nu. Shɨna piŋgɛ pighɔ ni mbɔ Meri Madaliŋ pugu Meri mǔuŋ Jɛiŋ mikəʼɨ pugu Joshɛshi, ni Shalome.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Ndɨɨ ŋa a ni mbɔ Galili nɛ, pugu yōu njiŋ yi ŋgɛ̄rɛ vi. Ntou pa piŋgɛ nduoŋ ŋa pugu pa Jishɔ ni ŋkuʼɔ Jerushalɛiŋ kaʼa ni mbɔ fɔ.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 — ausente —
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pailɛ ni ŋgrāo nɔ yaʼo nu ŋa Jishɔ kwo khu. Mɛ̄iŋ nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ mbie vi ŋa Jishɔ kwo khu.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 A ni ŋga njaʼo mbhɔ nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ghɔ ŋa a kwo khu, mfɛ khu yi ni Joshɛ.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Joshɛ yuoŋ mbhɔ ndhwí fhu, nshwiʼi khu Jishɔ shhɛ, ndiŋ vi moŋ ndhwí fhu ghɔ, niʼiŋ moŋ fúŋ ŋa pi fīʼi moŋ ŋgùʼɔ nɛ. Ŋkə̄nə ŋgùʼɔ nchri chofuŋ ghɔ nɔ.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Meri Madaliŋ, ni Meri mǔuŋ Joshɛshi yəɨ lɨʼɨ ŋa pi ni ntwei vi nɛ.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.