Marcos 15
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT
1 A ni ŋga mbɔ ŋkiɛŋ ni tutuʼu, pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ thishɨ pugu pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi ni ŋguoŋ pa kúŋ ghao paoŋ mbini. Ŋkrao Jishɔ ndɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ nchaʼa vi mfɛ ni Pailɛ.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pailɛ pie vi ŋa, “Ɔ fùoŋ pa Juu?”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ tigi ntou pa nnu thɔ yu.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Pailɛ pɨnɨ mbie vi ŋa, “Ɔ lɔ njiʼi mfāʼo khwɛ̀ nɔ fɛ nu? Līi njəɨ fɨʼɨ pa nnu ŋa pugu chhu nthɛ ghɔ nɛ.”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Ndɔ paʼa Jishɔ lɔ nuʼuŋ ŋkhwɛ̄ sheshe nnu, nnɛ Pailɛ ghrāo.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 A ghà mbɔ llɛ́ Jɨ Lli Njiʼa, Pailɛ chuʼɔ taʼa ŋgaŋ chəɨŋ ŋa ŋgwa pie ghɔ nɛ.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ moŋ chə́ɨŋ shɨna pa ghaŋ tɨnɨthɔ pɛ ŋa pugu ni njwi ŋoŋ ndɨɨ ŋa minduoŋnduoŋ ni ŋgū moŋ laʼa nɛ, ligi yi pɔ Baraba.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Pa yú ŋgwa pighɔ ghə̄ɨ mbara Pailɛ, mbie vi ŋa a chwīe nɔ haʼaŋ a ghà mbīgi nchwīe nɛ ni pugu.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 A khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ tāʼa nu ŋa nchuʼɔ ‘Fùoŋ pa Juu’ mfɛ ni pəɨ?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Nthɛ ŋa a ni nji ŋa pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni ŋgwɛ̄iŋ vi nthɔ mfɛ ghɔ nthɛ pi kighɨʼə.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Ndɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ kāoŋ yú ŋgwa pighɔ ŋa pugu pie ŋa Pailɛ chuʼɔ pi Baraba.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Pailɛ pɨnɨ nchhu ŋa, “Ti mi shi mbɔ pi nɛiŋ ni ŋoŋ ŋa pəɨ mɛ̄iŋ vi ni Fùoŋ pa Juu nɛ?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Pugu paʼo ŋgòu ni njɨ ŋa, “Kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa!”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Pailɛ pie ŋa, “Nthɛ khɔ? Nnu pɨphɨ ŋa a chwīe nɛ pɔ pi khɔ?”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Nnɛ Pailɛ tāʼa nu nchwīe ŋa túa yú ŋgwa pighɔ pwa, nchuʼɔ Baraba mfɛ ni pugu, ŋga ŋkwo wie Jishɔ, nchaʼa vi mfɛ ŋa pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Pa shoogɛ lɔ̄gɔ Jishɔ nii nɔ moŋ yɨna ntuʼɔ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa, mɛ̄iŋ ŋguoŋ kwíe ntɨgao ŋkɨɨ shoogɛ ghao lɨʼɨ muʼɔŋ.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Pugu māʼaŋ pɨ̀rɨ mbɨŋ yu, mbaʼa ŋkie ni pa michwɛʼichwɛʼi shhɔ̄ thɔ yu.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Pugu jɛ̄ nthɔ ŋgɨnɔ vi, nchhu nu ŋa, “Nduunya! Ma Fùoŋ pa Juu!”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Nthɔ ŋkwāʼa thɔ yi ni muuŋ thɨ, nthɔ nthu thwɛ mbɨŋ yu, ŋkwi kwɛ́rɛ yugu ŋgaʼo vi.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Pugu ni ŋga ŋkwo māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ ti mīʼɛŋ, nshrāo pɨ̀rɨ ghɔ mbɨŋ yu, māʼaŋ ji ndhwí mbɨŋ yu, ŋgə̄ɨ ni ju lɨʼɨ kwīŋ ŋkuoŋ wáʼa.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Pugu ŋɨ ŋoŋ chəɨ ŋa ligi ni mbɔ Shemu llɔ Shiriŋ ŋa tiɛŋ wáʼa yi. Ŋoŋ ghɔ ni mbɔ tǎa Alɛshanda pugu Rufushi, ŋa a ni nii nu moŋ tri laʼa llɔ moŋ ŋgunu.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Pugu lɔ̄gɔ Jishɔ ŋgə̄ɨ lɨʼɨ haʼaŋ pi mɛ̄iŋ ŋa Gogota. Njiŋ yi pɔ ŋa, “Lɨʼɨ Kwéi Thɔ.”
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Pugu fɛ làʼo ghɔ ŋa pi nyāaŋ ni yichəɨ fhɔ̌ yúʼɔ pi mɛ̄iŋ ni məə, ndɔ a lāa ki lɔ nnu.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Pugu kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa, ŋgrā ndhwí yi shɨna pugu, māʼaŋ yaoŋ nɔ pɛʼi, nɔ yəɨ nu ŋa shesheŋoŋ vugu shi njɨ pi yəɨ pra ndhwí yi.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 A ni mbɔ ndipuʼu minaoŋ ni tutuʼu ŋa pugu ni ŋkwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Pi nāʼaŋ nnu ŋa pugu ni ŋgwɛ̄iŋ vi nɔ ŋkwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa nɛ ŋa, “Fùoŋ pa Juu.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Pi kwīŋ vi pugu pa paa ŋgɨna. Taʼa yi ŋgei mbhɔ jɨ, taʼa yi ŋgei mbhɔ ŋkwrɛi.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 [Nɛnnɛ chrà Minnwi yɛ ŋa pi ni nāʼaŋ ŋa pi ni shia vi shɨna ghaŋ chwīe phɨ nɛ ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ].
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ntɔgɔ nu nɛ ni nthɔ ŋgwɛʼi vi, nchɨʼɨ thɔ yugu, nchhu nu ŋa, “Hoho! Ɔ ni ntāʼa nu shāʼa Nda Minnwi mbɨnɨ ŋkrao moŋ trɛi llɛ́.
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Kwe nɛ noŋ yɔ nshwiʼi ŋkuoŋ wáʼa pia.”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Wuʼɔ nɛnnɛ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ shɨna pugu ni noŋ yugu nchhu ŋa, “A ni ŋkwe ŋgwa nduoŋ, ndɔ minthɛ paʼa a lɔ ŋkwe noŋ yi.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe, mbɔ Fùoŋ ŋgwa Ishrae, shwiʼi nɛ ŋkuoŋ wáʼa, nnɛ ŋa minthɛ pigi yəɨ mbiŋ vi.” Ŋgwa pɛ ŋa pi ni ŋkwīŋ vugu pugu kaʼa nɛ māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ ŋkaa pugu.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 A ni ŋga mbɔ moŋ ntuŋ minaoŋ, njiŋnjiŋ gū moŋ ŋguoŋ laʼa ghao ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ moŋ trɛi minaoŋ ni naoŋchɨ.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 A gha mbɔ moŋ trɛi minaoŋ ghɔ, Jishɔ chhu ŋkiɛŋ ni njɨ ŋa, “Eloi, Eloi, lema shabatani?” njiŋ yi pɔ ŋa, “Minnwi a, Minnwi a, ɔ mīʼaŋ a ŋa?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Pichəɨ ŋgwa ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ gha njaʼo nnu ghɔ nchhu ŋa, “Līi njəɨ, a chhɔ mɛ̄iŋ pi Elaija.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Yichəɨ ŋoŋ tei ŋgə̄ɨ niʼiŋ kusha moŋ làʼo chəchɨgəɨ, nchwɛʼi thɔ muuŋ thɨ, mfɛ ghɔ ŋa a nnu, nchhu nu ŋa, “Pəɨ tithi pia yəɨ ŋa Elaija shi nthɔ nshwiʼi vi shhɛ!”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Jishɔ paʼo ŋgòu ndɔ ŋkhu.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Ndhwí kɨʼɨ lɨʼɨ Nda Minnwi shāa ntaoŋ yi paa, llɔ tɔthɨ nshwiʼi mfɛ shhɛ.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ŋa a ni nthi fɔ nthɔ mbɛʼi vi nɛ, gha njəɨ ŋa yei ŋkwaŋ haʼaŋ a khu nɛ, nchhu ŋa, “Shishini, ŋoŋ vei ni mbɔ Muuŋ Minnwi!”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Pichəɨ piŋgɛ ni nthi hini njiʼɛ mbɛʼi nu. Shɨna piŋgɛ pighɔ ni mbɔ Meri Madaliŋ pugu Meri mǔuŋ Jɛiŋ mikəʼɨ pugu Joshɛshi, ni Shalome.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Ndɨɨ ŋa a ni mbɔ Galili nɛ, pugu yōu njiŋ yi ŋgɛ̄rɛ vi. Ntou pa piŋgɛ nduoŋ ŋa pugu pa Jishɔ ni ŋkuʼɔ Jerushalɛiŋ kaʼa ni mbɔ fɔ.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 — ausente —
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Pailɛ ni ŋgrāo nɔ yaʼo nu ŋa Jishɔ kwo khu. Mɛ̄iŋ nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ mbie vi ŋa Jishɔ kwo khu.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 A ni ŋga njaʼo mbhɔ nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ghɔ ŋa a kwo khu, mfɛ khu yi ni Joshɛ.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Joshɛ yuoŋ mbhɔ ndhwí fhu, nshwiʼi khu Jishɔ shhɛ, ndiŋ vi moŋ ndhwí fhu ghɔ, niʼiŋ moŋ fúŋ ŋa pi fīʼi moŋ ŋgùʼɔ nɛ. Ŋkə̄nə ŋgùʼɔ nchri chofuŋ ghɔ nɔ.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Meri Madaliŋ, ni Meri mǔuŋ Joshɛshi yəɨ lɨʼɨ ŋa pi ni ntwei vi nɛ.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.