Marcos 15

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 A ni ŋga mbɔ ŋkiɛŋ ni tutuʼu, pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ thishɨ pugu pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi ni ŋguoŋ pa kúŋ ghao paoŋ mbini. Ŋkrao Jishɔ ndɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ nchaʼa vi mfɛ ni Pailɛ.
1 Logo pela manhã, entraram em conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando a Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Pailɛ pie vi ŋa, “Ɔ fùoŋ pa Juu?”
2 Pilatos o interrogou: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
3 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ tigi ntou pa nnu thɔ yu.
3 Então, os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Pailɛ pɨnɨ mbie vi ŋa, “Ɔ lɔ njiʼi mfāʼo khwɛ̀ nɔ fɛ nu? Līi njəɨ fɨʼɨ pa nnu ŋa pugu chhu nthɛ ghɔ nɛ.”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo: Nada respondes? Vê quantas acusações te fazem!
5 Ndɔ paʼa Jishɔ lɔ nuʼuŋ ŋkhwɛ̄ sheshe nnu, nnɛ Pailɛ ghrāo.
5 Jesus, porém, não respondeu palavra, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 A ghà mbɔ llɛ́ Jɨ Lli Njiʼa, Pailɛ chuʼɔ taʼa ŋgaŋ chəɨŋ ŋa ŋgwa pie ghɔ nɛ.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, qualquer que eles pedissem.
7 Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ moŋ chə́ɨŋ shɨna pa ghaŋ tɨnɨthɔ pɛ ŋa pugu ni njwi ŋoŋ ndɨɨ ŋa minduoŋnduoŋ ni ŋgū moŋ laʼa nɛ, ligi yi pɔ Baraba.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com amotinadores, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Pa yú ŋgwa pighɔ ghə̄ɨ mbara Pailɛ, mbie vi ŋa a chwīe nɔ haʼaŋ a ghà mbīgi nchwīe nɛ ni pugu.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que lhes fizesse como de costume.
9 A khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ tāʼa nu ŋa nchuʼɔ ‘Fùoŋ pa Juu’ mfɛ ni pəɨ?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos solte o rei dos judeus?
10 Nthɛ ŋa a ni nji ŋa pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni ŋgwɛ̄iŋ vi nthɔ mfɛ ghɔ nthɛ pi kighɨʼə.
10 Pois ele bem percebia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Ndɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ kāoŋ yú ŋgwa pighɔ ŋa pugu pie ŋa Pailɛ chuʼɔ pi Baraba.
11 Mas estes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Pailɛ pɨnɨ nchhu ŋa, “Ti mi shi mbɔ pi nɛiŋ ni ŋoŋ ŋa pəɨ mɛ̄iŋ vi ni Fùoŋ pa Juu nɛ?”
12 Mas Pilatos lhes perguntou: Que farei, então, deste a quem chamais o rei dos judeus?
13 Pugu paʼo ŋgòu ni njɨ ŋa, “Kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa!”
13 Eles, porém, clamavam: Crucifica-o!
14 Pailɛ pie ŋa, “Nthɛ khɔ? Nnu pɨphɨ ŋa a chwīe nɛ pɔ pi khɔ?”
14 Mas Pilatos lhes disse: Que mal fez ele? E eles gritavam cada vez mais: Crucifica-o!
15 Nnɛ Pailɛ tāʼa nu nchwīe ŋa túa yú ŋgwa pighɔ pwa, nchuʼɔ Baraba mfɛ ni pugu, ŋga ŋkwo wie Jishɔ, nchaʼa vi mfɛ ŋa pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.
15 Então, Pilatos, querendo contentar a multidão, soltou-lhes Barrabás; e, após mandar açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Pa shoogɛ lɔ̄gɔ Jishɔ nii nɔ moŋ yɨna ntuʼɔ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa, mɛ̄iŋ ŋguoŋ kwíe ntɨgao ŋkɨɨ shoogɛ ghao lɨʼɨ muʼɔŋ.
16 Então, os soldados o levaram para dentro do palácio, que é o pretório, e reuniram todo o destacamento.
17 Pugu māʼaŋ pɨ̀rɨ mbɨŋ yu, mbaʼa ŋkie ni pa michwɛʼichwɛʼi shhɔ̄ thɔ yu.
17 Vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 Pugu jɛ̄ nthɔ ŋgɨnɔ vi, nchhu nu ŋa, “Nduunya! Ma Fùoŋ pa Juu!”
18 E o saudavam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
19 Nthɔ ŋkwāʼa thɔ yi ni muuŋ thɨ, nthɔ nthu thwɛ mbɨŋ yu, ŋkwi kwɛ́rɛ yugu ŋgaʼo vi.
19 Davam-lhe na cabeça com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Pugu ni ŋga ŋkwo māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ ti mīʼɛŋ, nshrāo pɨ̀rɨ ghɔ mbɨŋ yu, māʼaŋ ji ndhwí mbɨŋ yu, ŋgə̄ɨ ni ju lɨʼɨ kwīŋ ŋkuoŋ wáʼa.
20 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe a púrpura e o vestiram com as suas próprias vestes. Então, conduziram Jesus para fora, com o fim de o crucificarem.
21 Pugu ŋɨ ŋoŋ chəɨ ŋa ligi ni mbɔ Shemu llɔ Shiriŋ ŋa tiɛŋ wáʼa yi. Ŋoŋ ghɔ ni mbɔ tǎa Alɛshanda pugu Rufushi, ŋa a ni nii nu moŋ tri laʼa llɔ moŋ ŋgunu.
21 E obrigaram a Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar-lhe a cruz.
22 Pugu lɔ̄gɔ Jishɔ ŋgə̄ɨ lɨʼɨ haʼaŋ pi mɛ̄iŋ ŋa Gogota. Njiŋ yi pɔ ŋa, “Lɨʼɨ Kwéi Thɔ.”
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira.
23 Pugu fɛ làʼo ghɔ ŋa pi nyāaŋ ni yichəɨ fhɔ̌ yúʼɔ pi mɛ̄iŋ ni məə, ndɔ a lāa ki lɔ nnu.
23 Deram-lhe a beber vinho com mirra; ele, porém, não tomou.
24 Pugu kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa, ŋgrā ndhwí yi shɨna pugu, māʼaŋ yaoŋ nɔ pɛʼi, nɔ yəɨ nu ŋa shesheŋoŋ vugu shi njɨ pi yəɨ pra ndhwí yi.
24 Então, o crucificaram e repartiram entre si as vestes dele, lançando-lhes sorte, para ver o que levaria cada um.
25 A ni mbɔ ndipuʼu minaoŋ ni tutuʼu ŋa pugu ni ŋkwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Pi nāʼaŋ nnu ŋa pugu ni ŋgwɛ̄iŋ vi nɔ ŋkwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa nɛ ŋa, “Fùoŋ pa Juu.”
26 E, por cima, estava, em epígrafe, a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 Pi kwīŋ vi pugu pa paa ŋgɨna. Taʼa yi ŋgei mbhɔ jɨ, taʼa yi ŋgei mbhɔ ŋkwrɛi.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 [Nɛnnɛ chrà Minnwi yɛ ŋa pi ni nāʼaŋ ŋa pi ni shia vi shɨna ghaŋ chwīe phɨ nɛ ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ].
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: Com malfeitores foi contado. ]
29 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ntɔgɔ nu nɛ ni nthɔ ŋgwɛʼi vi, nchɨʼɨ thɔ yugu, nchhu nu ŋa, “Hoho! Ɔ ni ntāʼa nu shāʼa Nda Minnwi mbɨnɨ ŋkrao moŋ trɛi llɛ́.
29 Os que iam passando, blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que destróis o santuário e, em três dias, o reedificas!
30 Kwe nɛ noŋ yɔ nshwiʼi ŋkuoŋ wáʼa pia.”
30 Salva-te a ti mesmo, descendo da cruz!
31 Wuʼɔ nɛnnɛ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ shɨna pugu ni noŋ yugu nchhu ŋa, “A ni ŋkwe ŋgwa nduoŋ, ndɔ minthɛ paʼa a lɔ ŋkwe noŋ yi.
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, escarnecendo, entre si diziam: Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se;
32 Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe, mbɔ Fùoŋ ŋgwa Ishrae, shwiʼi nɛ ŋkuoŋ wáʼa, nnɛ ŋa minthɛ pigi yəɨ mbiŋ vi.” Ŋgwa pɛ ŋa pi ni ŋkwīŋ vugu pugu kaʼa nɛ māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ ŋkaa pugu.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 A ni ŋga mbɔ moŋ ntuŋ minaoŋ, njiŋnjiŋ gū moŋ ŋguoŋ laʼa ghao ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ moŋ trɛi minaoŋ ni naoŋchɨ.
33 Chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 A gha mbɔ moŋ trɛi minaoŋ ghɔ, Jishɔ chhu ŋkiɛŋ ni njɨ ŋa, “Eloi, Eloi, lema shabatani?” njiŋ yi pɔ ŋa, “Minnwi a, Minnwi a, ɔ mīʼaŋ a ŋa?”
34 À hora nona, clamou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Pichəɨ ŋgwa ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ gha njaʼo nnu ghɔ nchhu ŋa, “Līi njəɨ, a chhɔ mɛ̄iŋ pi Elaija.”
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Vede, chama por Elias!
36 Yichəɨ ŋoŋ tei ŋgə̄ɨ niʼiŋ kusha moŋ làʼo chəchɨgəɨ, nchwɛʼi thɔ muuŋ thɨ, mfɛ ghɔ ŋa a nnu, nchhu nu ŋa, “Pəɨ tithi pia yəɨ ŋa Elaija shi nthɔ nshwiʼi vi shhɛ!”
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Jishɔ paʼo ŋgòu ndɔ ŋkhu.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Ndhwí kɨʼɨ lɨʼɨ Nda Minnwi shāa ntaoŋ yi paa, llɔ tɔthɨ nshwiʼi mfɛ shhɛ.
38 E o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo.
39 Nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ŋa a ni nthi fɔ nthɔ mbɛʼi vi nɛ, gha njəɨ ŋa yei ŋkwaŋ haʼaŋ a khu nɛ, nchhu ŋa, “Shishini, ŋoŋ vei ni mbɔ Muuŋ Minnwi!”
39 O centurião que estava em frente dele, vendo que assim expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 Pichəɨ piŋgɛ ni nthi hini njiʼɛ mbɛʼi nu. Shɨna piŋgɛ pighɔ ni mbɔ Meri Madaliŋ pugu Meri mǔuŋ Jɛiŋ mikəʼɨ pugu Joshɛshi, ni Shalome.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe; entre elas, Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Ndɨɨ ŋa a ni mbɔ Galili nɛ, pugu yōu njiŋ yi ŋgɛ̄rɛ vi. Ntou pa piŋgɛ nduoŋ ŋa pugu pa Jishɔ ni ŋkuʼɔ Jerushalɛiŋ kaʼa ni mbɔ fɔ.
41 as quais, quando Jesus estava na Galileia, o acompanhavam e serviam; e, além destas, muitas outras que haviam subido com ele para Jerusalém.
42 — ausente —
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 — ausente —
43 vindo José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o reino de Deus, dirigiu-se resolutamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pailɛ ni ŋgrāo nɔ yaʼo nu ŋa Jishɔ kwo khu. Mɛ̄iŋ nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ mbie vi ŋa Jishɔ kwo khu.
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que morrera.
45 A ni ŋga njaʼo mbhɔ nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ghɔ ŋa a kwo khu, mfɛ khu yi ni Joshɛ.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Joshɛ yuoŋ mbhɔ ndhwí fhu, nshwiʼi khu Jishɔ shhɛ, ndiŋ vi moŋ ndhwí fhu ghɔ, niʼiŋ moŋ fúŋ ŋa pi fīʼi moŋ ŋgùʼɔ nɛ. Ŋkə̄nə ŋgùʼɔ nchri chofuŋ ghɔ nɔ.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o em um lençol que comprara e o depositou em um túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Meri Madaliŋ, ni Meri mǔuŋ Joshɛshi yəɨ lɨʼɨ ŋa pi ni ntwei vi nɛ.
47 Ora, Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.