Marcos 15
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NAA
1 A ni ŋga mbɔ ŋkiɛŋ ni tutuʼu, pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ thishɨ pugu pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi ni ŋguoŋ pa kúŋ ghao paoŋ mbini. Ŋkrao Jishɔ ndɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ nchaʼa vi mfɛ ni Pailɛ.
1 Logo pela manhã, os principais sacerdotes entraram em conselho com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Pailɛ pie vi ŋa, “Ɔ fùoŋ pa Juu?”
2 Pilatos perguntou: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
3 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ tigi ntou pa nnu thɔ yu.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Pailɛ pɨnɨ mbie vi ŋa, “Ɔ lɔ njiʼi mfāʼo khwɛ̀ nɔ fɛ nu? Līi njəɨ fɨʼɨ pa nnu ŋa pugu chhu nthɛ ghɔ nɛ.”
4 Então Pilatos tornou a perguntar: — Você não vai responder nada? Veja quantas acusações fazem contra você!
5 Ndɔ paʼa Jishɔ lɔ nuʼuŋ ŋkhwɛ̄ sheshe nnu, nnɛ Pailɛ ghrāo.
5 Jesus, porém, não disse mais nada, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 A ghà mbɔ llɛ́ Jɨ Lli Njiʼa, Pailɛ chuʼɔ taʼa ŋgaŋ chəɨŋ ŋa ŋgwa pie ghɔ nɛ.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, aquele que eles pedissem.
7 Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ moŋ chə́ɨŋ shɨna pa ghaŋ tɨnɨthɔ pɛ ŋa pugu ni njwi ŋoŋ ndɨɨ ŋa minduoŋnduoŋ ni ŋgū moŋ laʼa nɛ, ligi yi pɔ Baraba.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com rebeldes, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Pa yú ŋgwa pighɔ ghə̄ɨ mbara Pailɛ, mbie vi ŋa a chwīe nɔ haʼaŋ a ghà mbīgi nchwīe nɛ ni pugu.
8 Vindo a multidão, começou a pedir que Pilatos lhes fizesse como de costume.
9 A khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ tāʼa nu ŋa nchuʼɔ ‘Fùoŋ pa Juu’ mfɛ ni pəɨ?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: — Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
10 Nthɛ ŋa a ni nji ŋa pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ni ŋgwɛ̄iŋ vi nthɔ mfɛ ghɔ nthɛ pi kighɨʼə.
10 Pois ele bem percebia que era por inveja que os principais sacerdotes lhe haviam entregado Jesus.
11 Ndɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ kāoŋ yú ŋgwa pighɔ ŋa pugu pie ŋa Pailɛ chuʼɔ pi Baraba.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Pailɛ pɨnɨ nchhu ŋa, “Ti mi shi mbɔ pi nɛiŋ ni ŋoŋ ŋa pəɨ mɛ̄iŋ vi ni Fùoŋ pa Juu nɛ?”
12 E Pilatos lhes perguntou: — O que, então, vocês querem que eu faça com este a quem vocês chamam de rei dos judeus?
13 Pugu paʼo ŋgòu ni njɨ ŋa, “Kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa!”
13 Eles gritaram: — Crucifique-o!
14 Pailɛ pie ŋa, “Nthɛ khɔ? Nnu pɨphɨ ŋa a chwīe nɛ pɔ pi khɔ?”
14 Mas Pilatos lhes disse: — Que mal fez ele? Porém eles gritavam cada vez mais: — Crucifique-o!
15 Nnɛ Pailɛ tāʼa nu nchwīe ŋa túa yú ŋgwa pighɔ pwa, nchuʼɔ Baraba mfɛ ni pugu, ŋga ŋkwo wie Jishɔ, nchaʼa vi mfɛ ŋa pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.
15 Então Pilatos, querendo contentar a multidão, lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Pa shoogɛ lɔ̄gɔ Jishɔ nii nɔ moŋ yɨna ntuʼɔ ŋgaŋ shaʼa ŋgwa, mɛ̄iŋ ŋguoŋ kwíe ntɨgao ŋkɨɨ shoogɛ ghao lɨʼɨ muʼɔŋ.
16 Então os soldados levaram Jesus para dentro do palácio, que é o Pretório, e reuniram toda a tropa.
17 Pugu māʼaŋ pɨ̀rɨ mbɨŋ yu, mbaʼa ŋkie ni pa michwɛʼichwɛʼi shhɔ̄ thɔ yu.
17 Vestiram Jesus com um manto púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele.
18 Pugu jɛ̄ nthɔ ŋgɨnɔ vi, nchhu nu ŋa, “Nduunya! Ma Fùoŋ pa Juu!”
18 E o saudavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
19 Nthɔ ŋkwāʼa thɔ yi ni muuŋ thɨ, nthɔ nthu thwɛ mbɨŋ yu, ŋkwi kwɛ́rɛ yugu ŋgaʼo vi.
19 Batiam na cabeça dele com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 Pugu ni ŋga ŋkwo māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ ti mīʼɛŋ, nshrāo pɨ̀rɨ ghɔ mbɨŋ yu, māʼaŋ ji ndhwí mbɨŋ yu, ŋgə̄ɨ ni ju lɨʼɨ kwīŋ ŋkuoŋ wáʼa.
20 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto púrpura e o vestiram com as suas próprias roupas. Então conduziram Jesus para fora a fim de o crucificarem.
21 Pugu ŋɨ ŋoŋ chəɨ ŋa ligi ni mbɔ Shemu llɔ Shiriŋ ŋa tiɛŋ wáʼa yi. Ŋoŋ ghɔ ni mbɔ tǎa Alɛshanda pugu Rufushi, ŋa a ni nii nu moŋ tri laʼa llɔ moŋ ŋgunu.
21 E obrigaram Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar a cruz de Jesus.
22 Pugu lɔ̄gɔ Jishɔ ŋgə̄ɨ lɨʼɨ haʼaŋ pi mɛ̄iŋ ŋa Gogota. Njiŋ yi pɔ ŋa, “Lɨʼɨ Kwéi Thɔ.”
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer “Lugar da Caveira”.
23 Pugu fɛ làʼo ghɔ ŋa pi nyāaŋ ni yichəɨ fhɔ̌ yúʼɔ pi mɛ̄iŋ ni məə, ndɔ a lāa ki lɔ nnu.
23 Quiseram dar-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas Jesus não aceitou.
24 Pugu kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa, ŋgrā ndhwí yi shɨna pugu, māʼaŋ yaoŋ nɔ pɛʼi, nɔ yəɨ nu ŋa shesheŋoŋ vugu shi njɨ pi yəɨ pra ndhwí yi.
24 Então o crucificaram e repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte, para ver o que cada um levaria.
25 A ni mbɔ ndipuʼu minaoŋ ni tutuʼu ŋa pugu ni ŋkwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Pi nāʼaŋ nnu ŋa pugu ni ŋgwɛ̄iŋ vi nɔ ŋkwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa nɛ ŋa, “Fùoŋ pa Juu.”
26 E a inscrição com a acusação contra ele dizia: “ O Rei dos Judeus ”.
27 Pi kwīŋ vi pugu pa paa ŋgɨna. Taʼa yi ŋgei mbhɔ jɨ, taʼa yi ŋgei mbhɔ ŋkwrɛi.
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 [Nɛnnɛ chrà Minnwi yɛ ŋa pi ni nāʼaŋ ŋa pi ni shia vi shɨna ghaŋ chwīe phɨ nɛ ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ].
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: “Com malfeitores foi contado.” ]
29 Ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ntɔgɔ nu nɛ ni nthɔ ŋgwɛʼi vi, nchɨʼɨ thɔ yugu, nchhu nu ŋa, “Hoho! Ɔ ni ntāʼa nu shāʼa Nda Minnwi mbɨnɨ ŋkrao moŋ trɛi llɛ́.
29 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo: — Ah! Você que destrói o santuário e em três dias o reedifica!
30 Kwe nɛ noŋ yɔ nshwiʼi ŋkuoŋ wáʼa pia.”
30 Salve a si mesmo, descendo da cruz!
31 Wuʼɔ nɛnnɛ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ shɨna pugu ni noŋ yugu nchhu ŋa, “A ni ŋkwe ŋgwa nduoŋ, ndɔ minthɛ paʼa a lɔ ŋkwe noŋ yi.
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, zombando, diziam entre si: — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe, mbɔ Fùoŋ ŋgwa Ishrae, shwiʼi nɛ ŋkuoŋ wáʼa, nnɛ ŋa minthɛ pigi yəɨ mbiŋ vi.” Ŋgwa pɛ ŋa pi ni ŋkwīŋ vugu pugu kaʼa nɛ māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ ŋkaa pugu.
32 Que o Cristo, o rei de Israel, desça agora da cruz para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 A ni ŋga mbɔ moŋ ntuŋ minaoŋ, njiŋnjiŋ gū moŋ ŋguoŋ laʼa ghao ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ moŋ trɛi minaoŋ ni naoŋchɨ.
33 Chegado o meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
34 A gha mbɔ moŋ trɛi minaoŋ ghɔ, Jishɔ chhu ŋkiɛŋ ni njɨ ŋa, “Eloi, Eloi, lema shabatani?” njiŋ yi pɔ ŋa, “Minnwi a, Minnwi a, ɔ mīʼaŋ a ŋa?”
34 E às três horas, Jesus clamou em alta voz:
35 Pichəɨ ŋgwa ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ gha njaʼo nnu ghɔ nchhu ŋa, “Līi njəɨ, a chhɔ mɛ̄iŋ pi Elaija.”
35 E alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Vejam! Ele chama por Elias!
36 Yichəɨ ŋoŋ tei ŋgə̄ɨ niʼiŋ kusha moŋ làʼo chəchɨgəɨ, nchwɛʼi thɔ muuŋ thɨ, mfɛ ghɔ ŋa a nnu, nchhu nu ŋa, “Pəɨ tithi pia yəɨ ŋa Elaija shi nthɔ nshwiʼi vi shhɛ!”
36 E um deles correu para embeber uma esponja em vinagre e, colocando-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: — Esperem! Vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 Jishɔ paʼo ŋgòu ndɔ ŋkhu.
37 Mas Jesus, dando um forte grito, expirou.
38 Ndhwí kɨʼɨ lɨʼɨ Nda Minnwi shāa ntaoŋ yi paa, llɔ tɔthɨ nshwiʼi mfɛ shhɛ.
38 E o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo.
39 Nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ŋa a ni nthi fɔ nthɔ mbɛʼi vi nɛ, gha njəɨ ŋa yei ŋkwaŋ haʼaŋ a khu nɛ, nchhu ŋa, “Shishini, ŋoŋ vei ni mbɔ Muuŋ Minnwi!”
39 O centurião que estava em frente de Jesus, vendo que assim havia expirado, disse: — Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Pichəɨ piŋgɛ ni nthi hini njiʼɛ mbɛʼi nu. Shɨna piŋgɛ pighɔ ni mbɔ Meri Madaliŋ pugu Meri mǔuŋ Jɛiŋ mikəʼɨ pugu Joshɛshi, ni Shalome.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e ainda Salomé.
41 Ndɨɨ ŋa a ni mbɔ Galili nɛ, pugu yōu njiŋ yi ŋgɛ̄rɛ vi. Ntou pa piŋgɛ nduoŋ ŋa pugu pa Jishɔ ni ŋkuʼɔ Jerushalɛiŋ kaʼa ni mbɔ fɔ.
41 Quando Jesus estava na Galileia, essas mulheres o acompanhavam e serviam. E, além destas, havia muitas outras que tinham ido com ele para Jerusalém.
42 — ausente —
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 — ausente —
43 José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o Reino de Deus, dirigiu-se ousadamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pailɛ ni ŋgrāo nɔ yaʼo nu ŋa Jishɔ kwo khu. Mɛ̄iŋ nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ mbie vi ŋa Jishɔ kwo khu.
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que Jesus tinha morrido.
45 A ni ŋga njaʼo mbhɔ nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ghɔ ŋa a kwo khu, mfɛ khu yi ni Joshɛ.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Joshɛ yuoŋ mbhɔ ndhwí fhu, nshwiʼi khu Jishɔ shhɛ, ndiŋ vi moŋ ndhwí fhu ghɔ, niʼiŋ moŋ fúŋ ŋa pi fīʼi moŋ ŋgùʼɔ nɛ. Ŋkə̄nə ŋgùʼɔ nchri chofuŋ ghɔ nɔ.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o num lençol que tinha comprado e o depositou num túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Meri Madaliŋ, ni Meri mǔuŋ Joshɛshi yəɨ lɨʼɨ ŋa pi ni ntwei vi nɛ.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.