Marcos 14

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A ni mbiʼi paa llɛ́, llɛ́ Lli Njiʼa pugu llɛ́ Jɨ Brɛi ki Kuʼɔ kāʼo. Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi thɔ ntāʼa shɛndaoŋ nɔ wɛ̄iŋ nu Jishɔ njiŋnjiŋ njwi vi.
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Pugu ni nchhu ŋa, “Mbaʼa a yiʼi mbɔ pi moŋ ndɨɨ jɨ yei kaŋ ŋgwa shi mbaʼo ŋgòu.”
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Jishɔ ni ŋga mbɔ Betani nda Shemu ŋa a ni mbɔ ŋgaŋ ghɨnɔmbaluŋ nɛ, nɔ haʼaŋ a ni njɨ maoŋ ŋkuoŋ taprɛi nɛ, miŋgwɛ chəɨ nii ni nchɨ́ŋ ŋa pi chwīe ni ŋgùʼɔ, laminda taoŋtaoŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni nadi, mbɔ yi tɨnɨnchuoŋ lɨnaoŋ moŋ ghɔ. A pəʼɨ cho nchɨ́ŋ ghɔ, nshāʼo laminda ghɔ thɔ Jishɔ.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Pichəɨ ŋgwa chhu ni noŋ pugu fɔ moŋ pɨgɨtua ŋa, “A pɨrɨ wru laminda yei nɛnɛiŋ ŋa?
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 P̈i ka nì mfīni wru ghɔ, a tɔgɔ mbɨŋ ŋa ŋoŋ mfāʼa a tɔgɔ trɛi ŋkɨɨ llɛ́ pi pe vi nɔ ghɔ nɛ, mfɛ mbɨŋ ghɔ ni ghaŋ pou.” Nnɛ pugu fɛ̄ʼi vi.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ mieŋ vi, pəɨ ghana vi ŋa? A chwīe pi nnu shiʼi vəɨ.
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 Nthɛ ŋa pəɨ pa ghaŋ pou shi ŋguʼɔ mbɔ nu kaʼa, ti sheshe ndɨɨ ŋa pəɨ khwā nɛ, pinthɛ pəɨ chwīe shiʼi ni pugu, ndɔ mbaʼa pia pɔ pi ŋguoŋ ndɨɨ.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 A chwīe nnu ŋa a kaŋ nthɛ a chwīe nɛ. A pīri noŋ a nɔ twei nu ŋkaoŋ ndɨɨ maa ŋkāʼo.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 Ndɔ shishini, ǹshwei vəɨ, sheshe lɨʼɨ ŋa pi chīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ fɔ moŋ mbhi nɛ, yaoŋ ŋa miŋgwɛ vei chwīe nɛ pi shi nchhu nɔ kwiŋ nu vi.”
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Nnɛ Judashi Ishikario, ŋa a ni mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ ghaŋ younjiŋ Jishɔ nɛ, ghə̄ɨ mbara pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ nnɛ nɔ fīni nu Jishɔ ni pugu.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 Pugu ni ŋga njaʼo mfāʼo pwatua, ŋkāʼa nɔ fɛ nu mbɨŋ ghɔ. Nnɛ a tāʼa shɨna nɔ fīni nu vi ni pugu.
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 A ni ŋga mbɔ fǔoŋ llɛ́ Jɨ Brɛi ki Kuʼɔ, mbɔ llɛ́ ŋa pi ghà njwi muuŋ minjɨɨ Jɨ Lli Njiʼa nɛ, pa ghaŋ younjiŋ pi pie ghɔ ŋa, “Ɔ tāʼa nu ŋa pigi ghə̄ɨ mbīri maoŋ jɨ Lli Njiʼa vɛ pi hɨŋ?”
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 A taoŋ paa ghaŋ younjiŋ pi, nchhu nu ni pugu ŋa, “Pəɨ ghə̄ɨ moŋ laʼa, pəɨ shi mbāoŋ pəɨ pa mimbia, a tiɛŋ kɨ̌ŋ ŋkhǐ thɔ yu, pəɨ yōu njiŋ yi.
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 Sheshe lɨʼɨ ŋa a nii nɛ, pəɨ chhu ni ŋgaŋ nda ghɔ ŋa, ‘Masha chhu ŋa, njiɛŋ nda pa ghɨ̀nɨ hɨŋ, mbɔ lɨʼɨ haʼaŋ a nthɛ ǹjɨ maoŋ Lli Njiʼa fɔ pigi pa ghaŋ younjiŋ paŋ nɛ?’
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 A shi nōoŋ mmɛ njiɛŋ nda tɔthɨ ni pəɨ pi kwo chwīe ti a kāʼo, pəɨ pīri fɔ.”
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Pa ghaŋ younjiŋ pi taoŋ ŋgə̄ɨ moŋ laʼa, njəɨ wuʼɔ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a nì nuʼuŋ nchhu ni pugu nɛ, mbīri maoŋ jɨ Lli Njiʼa ghɔ fɔ.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 A gha mbɔ ni fanaoŋ, Jishɔ thɔ pugu pa paanchrɔ ghɔ fɔ.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Nɔ haʼaŋ pugu ni nchɔchhɔ ŋkuoŋ taprɛi njɨ maoŋ nɛ, Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Shishini, ǹshwei vəɨ, taʼa ŋoŋ vəɨ shi mfīni a, taʼa ŋoŋ ŋa pigi yu jɨ maoŋ kaʼa nɛ.”
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 Pugu jɛ̄ nthɔ mfāʼo pəʼɨ njùʼɔ, nchhu nu ghɔ pa taʼa taʼa ŋa, “A lɔ njiʼi mbɔ mmu, ki khɔ?”
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 A chhu ni pugu ŋa, “A taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ yei, yɛ ŋa pigi yu chrū brɛi moŋ pɛiŋ kaʼa nɛ.
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 Nthɛ ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua shi ŋguʼɔ ŋgə̄ɨ pi nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ nthɛ vi nɛ, ndɔ ŋgəʼɨ shi ŋgwɛ̄iŋ ŋoŋ vɛ ŋa a fīni vi nɛ. A ni mbwa ghɔ ŋa kiʼi pi phi vi.”
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 Nɔ haʼaŋ pugu ni njɨ nu nɛ, a lɔ̄gɔ brɛi, ŋga ŋkwo tōo Minnwi, mbəʼɨ mfɛ ni pugu, nchhu ŋa, “Pəɨ kwe, yei frɛinoŋ a.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 A lɔ̄gɔ ndua làʼo ŋga ŋkwo tōo Minnwi, mfɛ ni pugu, ŋguoŋ yugu nnu.
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 A chhu ni pugu ŋa, “Yei chhǐ a, mbɔ yi kɨ̀na ŋa a shi ŋkwrī nthɛ ntou ŋgwa nɛ.
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 Shishini, ǹchhu ni pəɨ ŋa, mbaʼa ma nuʼuŋ nnu làʼo yei ŋkamuʼɔŋ ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ llɛ́ yɛ ŋa ǹshi nnu fifhi moŋ Shaʼafuoŋ Minnwi nɛ.”
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Pugu gha njrāo taʼa ŋkhǐ, ntaoŋ kəʼɨ ghɔ ŋkuʼɔ ŋkuoŋ Mbra pa Thɨ Olive.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ shi ntei njiŋ a ghao nthɛ ŋa pi nāʼaŋ ŋa,
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Ndɔ pi shi ŋga ŋkwo kuʼɔ ni mmu moŋ gu, ŋ̀gə̄ɨ shhɨ pəɨ Galili.”
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Ndɔ Pita chhu ghɔ ŋa, “Njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ ŋguoŋ ŋgwa shi ntei njiŋ yɔ ghao nɛ, m̀baʼa njiʼi ntei.”
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Shishini, ǹshwei ghɔ, ni tuʼu yei ŋkaoŋ miŋkəʼɨ ma ŋkhwɛ̄ ni paa ŋgɛ́, ɔ shi ŋkwo lāa ni trɛi ŋgɛ́.”
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 Ndɔ Pita chhu tɨtɨnɨ ŋa, “Ä njiʼi mbɔ pi ŋa pɔgɔ khu paʼa ǹdɔ njiʼi ndāa ghɔ.”
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 Pugu ghə̄ɨ nɔ lɨʼɨ chəɨ pi mɛ̄iŋ ni Geshemani. Jishɔ chhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pəɨ chɔchɔ hɛiŋ nɔ haʼaŋ ǹduoŋ Minnwi nɛ.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 A lɔ̄gɔ Pita, Jɛiŋ ni Jouŋ pugu pugu ghə̄ɨ. Ghaghana pugu pa yuʼɔ njùʼɔ shwiʼi mbɨŋ yu.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 A chhu ni pugu ŋa, “Njùʼɔ a ya mbəʼɨ ti minthɛ ŋka kukhu. Pəɨ kɨna hɛiŋ njra nu.”
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 Nchənə noŋ yi ŋgə̄ɨ shɨgɛi shhɨ, nshāoŋ ni puŋ yi shhɛ nduoŋ Minnwi ŋa a njiʼɛ, ndɨɨ ŋgəʼɨ ghɔ tɔgɔ vi.
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 Nchhu ŋa, “Baba, Tǎa a, ŋguoŋ nnu yīʼɛ mbhɔ ghɔ. Pɨʼɨ ndua ŋgəʼɨ yei ki ǹdɔ nnu. Ndɔ ti kiʼi a pɔ pi nɔ haʼaŋ ǹtāʼa nu nɛ, a pɔ nɔ haʼaŋ ɔ tāʼa nu ŋa a pɔ nɛ.”
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 Nthɔ njəɨ vugu pugu llɛ nu, a chhu ni Pita ŋa, “Shemu, ɔ lɛllɛ? A nthɛ paʼa ɔ lɔ nchhɔ tɔthɨ nɔ taʼa awa?
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Pəɨ chhɔ tɔthɨ nduoŋ Minnwi nnɛ ŋa kiʼi pəɨ gū moŋ mōoŋ nu. Jijwɛ yəɨ khwā nu ndɔ frɛinoŋ yəɨ pou ghrɨ́.”
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 Mbɨnɨ ndɔllɔ ŋgə̄ɨ nduoŋ Minnwi, ŋguʼɔ mbiʼi pi nnu yɛ ŋa a ŋkwo luoŋ nɛ.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 A gha mbɨnɨ ŋkamuʼɔŋ njəɨ vugu pugu llɛ nu, nthɛ ŋa lɔgɔ ni ndɨnaoŋ ligi pugu, paʼa pugu lɔ nji nnu ŋa minthɛ pugu khwɛ̄ ghɔ nɛ.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 A gha mbɨnɨ nthɔ ndɨɨ ghɔ nɔ trɛi ŋgɛ, nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ wuʼɔ nthɔ ndhɛ nu mfɛrɛ noŋ yəɨ? A kāʼo, ndɨɨ ghɔ kāʼo nɛ. Pi fīni Muuŋ Ŋoŋmishua liɛŋ mbhɔ pa ghaŋ phɨ.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 Pəɨ lɔllɔ pia ghə̄ɨ. Pəɨ līi njəɨ, ŋoŋ ŋa a fīni a nɛ pɔ nɛiŋ!”
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, nɔ haʼaŋ a ni ŋguʼɔ nchrā nu nɛ, Judashi, mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ ghɔ thɔ pugu pa yú ŋgwa, pugu tuo kafa pugu pa wrɛ́i llɔ mbhɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, pugu pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi pugu pa pichəɨ thishɨ.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Ŋoŋ ŋa a ni mfīni vi nɛ ni ŋkwo fɛ lì ni pugu, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ ŋa ǹshi mbaŋ vi nɛ, ju. Pəɨ wɛ̄iŋ vi, ŋkɛ̄ʼi vi ŋgə̄ɨ ni ju.”
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Judashi ni ŋga nthɔ nchəɨŋ, ŋkuʼɔ mbara vi wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, nchhu ŋa, “Masha!” Mbaŋ vi.
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 Nɛnnɛ pugu wɛ̄iŋ Jishɔ, nshīŋ vi ŋgə̄ɨ ni ju.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 Ndɔ yichəɨ taʼa ŋoŋ ŋa a ni nthi fɔ nɛ shua kafa yi, nchhwi muuŋ fàʼa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ nɔ ghɔ, nche tə́nə yi.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “M̀bɔ pi ŋgɨna minwi ŋa pəɨ thɔ nu ŋgwɛ̄iŋ ni pa kafa pugu pa wrɛ́i?
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Pa lɛllɛ pia ghà ŋguʼɔ mbɔ Nda Minnwi, ǹjɛʼi nu, ndɔ paʼa pəɨ lɔ ŋgwɛ̄iŋ a. Ndɔ nnu pei lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɔ chwīe nu chrà Minnwi thi nɔ haʼaŋ a ni nchhu nɛ.”
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Ndɔ pa ghaŋ younjiŋ pi kwiɛŋ ghao ntei.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Muuŋ chəɨ pɔrɔ njōu njiŋ yi ki lɔ māʼaŋ sheshe yaoŋ ŋkiɛŋ mbhɔ ndhwí ŋa a ni ŋgwara mbɨŋ yu, pugu wɛ̄iŋ vi.
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 A shrāo mbhɔ ndhwí ghɔ mieŋ mbhɔ pugu ntei ntontii.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Pi lɔ̄gɔ Jishɔ ŋgə̄ɨ nɔ shhɨ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ. Ŋguoŋ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa thishɨ ni pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi kɨrɨ.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Pita ni njōu njiŋ yi mbɔ fie hini, nii moŋ yɨna taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ. Nchhɔ pugu pa ghaŋ kɛ̄ʼi lɨʼɨ nthɔ njɨgɔ móŋoŋ.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋguoŋ pa kúŋ ghao thɔ ntāʼa thɔ nnu haʼaŋ minthɛ pugu wɛ̄iŋ Jishɔ nɔ nnɛ ŋa minthɛ pugu jwi vi, ndɔ paʼa ndɔ mfāʼo.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 Nthɛ ŋa ntou pa ŋgwa ni nthɔ nchhu pa nnu mbe thɔ yu. Ndɔ pa nnu pighɔ ŋa pugu ni nchhu nɛ taoŋ pi nduoŋnduoŋ.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 Pichəɨ ŋgwa lɔllɔ ndɛʼi ŋgiɛŋ yei thɔ yu, nchhu nu ŋa,
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 “Pigi ni njaʼo a chhu ŋa, ‘Ǹshi nshāʼa Nda Minnwi yei ŋa pi chwīe pi ni mbhɔ nɛ, ndɔ̄gɔ trɛi llɛ́ ŋkrao yi nduoŋ, ki lɔ mbɔ yi krao ni mbhɔ.’ ”
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Ndɔ njiʼi nthɛ pi nɔ yei nnu, paʼa nchò yugu lɔ mbɔ taʼa yi.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ lɔllɔ ntithi shhɨ mbie Jishɔ ŋa, “Ɔ lɔ ŋkhwɛ̄ nnu pei ŋa ŋgwa pei chhu nthɛ ghɔ nɛ?”
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Jishɔ wuʼɔ ndɛrɛ pi laŋ ki lɔ nchrā kaŋ taʼa nnu. Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ghɔ pɨnɨ mbie vi ŋa, “A gɔ̀ mbɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, mbɔ Muuŋ Ŋoŋ ŋa pigi ghà ŋgaʼo nɛ?”
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 Jishɔ chhu ŋa, “MI JU! Pəɨ shhi njəɨ Muuŋ Ŋoŋmishua pi chərə vi ŋgei mbhɔ jɨ Ŋoŋ ŋa a Fāʼo Ŋguoŋ Ghrɨ́ nɛ, a thɔ nu pugu pa lúluŋ po.”
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ shāa ndhwí yi nchhu ŋa, “Pia nuʼuŋ ntāʼa pa miŋkwentie nchwīe khɔ nɔ?
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 Pəɨ yaʼo chrà nchɨʼəshə yei. Nthí məɨ pɔ pi ŋa?” Pugu kwaʼa nchhu ŋa, “A ŋgushaʼa, mbie ŋa pi jwi vi.”
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Pichəɨ jɛ̄ thu nu thwɛ mbɨŋ yu, mbūoŋ ligi yi nchwi vi, nchhu nu ŋa, “Tha ŋa a chhwi gɔ̌ nchhwi ghɔ.” Pa ghaŋ kɛ̄ʼi lɨʼɨ lɔ̄gɔ vi nchrə̄ɨ lrì thɔ yu.
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Pita ni ŋguʼɔ mbɔ mbɛmbiɛŋ moŋ yɨna. Yichəɨ taʼa muuŋ fàʼa, mbɔ miŋgwɛ mbɔ muuŋ fàʼa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ thɔ,
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 njəɨ Pita thɔ njɨgɔ móŋoŋ. Mbɛʼi Pita nchhu ŋa, “Gɔgɔ ŋkaa ghɔ ni mbɔ pəɨ Jishɔ llɔ Nasharɛ.”
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 Ndɔ a lāa, nchhu nu ŋa, “Ǹdɔ nji, ndɔ paʼa thɔ a lɔ nshie ni nnu ŋa ɔ chhu nu nɛ.” Ndɔ Pita ghɔ lɔllɔ ŋgə̄ɨ ŋkuoŋ shɛndaoŋ ŋa a taoŋ choŋkaʼa nɛ. Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ miŋkəʼɨ khwɛ.
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Muuŋ fàʼa ghɔ pɨnɨ njəɨ vi njɛ̄ chhu nu ni ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ ŋa, “Ŋoŋ vei taʼa ŋoŋ vugu.”
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 Ndɔ a pɨnɨ nuʼuŋ ndāa ŋkamuʼɔŋ.
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 A jɛ̄ chɔ̄nɔ nu noŋ yi nshwrɛ̄i nu ŋa, “Ndɔ nji ŋoŋ vei ŋa pəɨ chrā nu nthɛ vi nɛ.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, miŋkəʼɨ pɨnɨ nuʼuŋ ŋkhwɛ. Pita kwiŋ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nchhu ghɔ ŋa, “Ŋkaoŋ miŋkəʼɨ ma ŋkhwɛ̄ ni paa ŋgɛ, ɔ shi ndāa a ni trɛi ŋgɛ.” Pita wɛ̄iŋ noŋ yi kie nshaʼa ni kə̄ɨ.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.