Marcos 14
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs BKJ
1 A ni mbiʼi paa llɛ́, llɛ́ Lli Njiʼa pugu llɛ́ Jɨ Brɛi ki Kuʼɔ kāʼo. Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi thɔ ntāʼa shɛndaoŋ nɔ wɛ̄iŋ nu Jishɔ njiŋnjiŋ njwi vi.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Pugu ni nchhu ŋa, “Mbaʼa a yiʼi mbɔ pi moŋ ndɨɨ jɨ yei kaŋ ŋgwa shi mbaʼo ŋgòu.”
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Jishɔ ni ŋga mbɔ Betani nda Shemu ŋa a ni mbɔ ŋgaŋ ghɨnɔmbaluŋ nɛ, nɔ haʼaŋ a ni njɨ maoŋ ŋkuoŋ taprɛi nɛ, miŋgwɛ chəɨ nii ni nchɨ́ŋ ŋa pi chwīe ni ŋgùʼɔ, laminda taoŋtaoŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni nadi, mbɔ yi tɨnɨnchuoŋ lɨnaoŋ moŋ ghɔ. A pəʼɨ cho nchɨ́ŋ ghɔ, nshāʼo laminda ghɔ thɔ Jishɔ.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Pichəɨ ŋgwa chhu ni noŋ pugu fɔ moŋ pɨgɨtua ŋa, “A pɨrɨ wru laminda yei nɛnɛiŋ ŋa?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 P̈i ka nì mfīni wru ghɔ, a tɔgɔ mbɨŋ ŋa ŋoŋ mfāʼa a tɔgɔ trɛi ŋkɨɨ llɛ́ pi pe vi nɔ ghɔ nɛ, mfɛ mbɨŋ ghɔ ni ghaŋ pou.” Nnɛ pugu fɛ̄ʼi vi.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ mieŋ vi, pəɨ ghana vi ŋa? A chwīe pi nnu shiʼi vəɨ.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Nthɛ ŋa pəɨ pa ghaŋ pou shi ŋguʼɔ mbɔ nu kaʼa, ti sheshe ndɨɨ ŋa pəɨ khwā nɛ, pinthɛ pəɨ chwīe shiʼi ni pugu, ndɔ mbaʼa pia pɔ pi ŋguoŋ ndɨɨ.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 A chwīe nnu ŋa a kaŋ nthɛ a chwīe nɛ. A pīri noŋ a nɔ twei nu ŋkaoŋ ndɨɨ maa ŋkāʼo.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Ndɔ shishini, ǹshwei vəɨ, sheshe lɨʼɨ ŋa pi chīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ fɔ moŋ mbhi nɛ, yaoŋ ŋa miŋgwɛ vei chwīe nɛ pi shi nchhu nɔ kwiŋ nu vi.”
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Nnɛ Judashi Ishikario, ŋa a ni mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ ghaŋ younjiŋ Jishɔ nɛ, ghə̄ɨ mbara pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ nnɛ nɔ fīni nu Jishɔ ni pugu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Pugu ni ŋga njaʼo mfāʼo pwatua, ŋkāʼa nɔ fɛ nu mbɨŋ ghɔ. Nnɛ a tāʼa shɨna nɔ fīni nu vi ni pugu.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 A ni ŋga mbɔ fǔoŋ llɛ́ Jɨ Brɛi ki Kuʼɔ, mbɔ llɛ́ ŋa pi ghà njwi muuŋ minjɨɨ Jɨ Lli Njiʼa nɛ, pa ghaŋ younjiŋ pi pie ghɔ ŋa, “Ɔ tāʼa nu ŋa pigi ghə̄ɨ mbīri maoŋ jɨ Lli Njiʼa vɛ pi hɨŋ?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 A taoŋ paa ghaŋ younjiŋ pi, nchhu nu ni pugu ŋa, “Pəɨ ghə̄ɨ moŋ laʼa, pəɨ shi mbāoŋ pəɨ pa mimbia, a tiɛŋ kɨ̌ŋ ŋkhǐ thɔ yu, pəɨ yōu njiŋ yi.
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Sheshe lɨʼɨ ŋa a nii nɛ, pəɨ chhu ni ŋgaŋ nda ghɔ ŋa, ‘Masha chhu ŋa, njiɛŋ nda pa ghɨ̀nɨ hɨŋ, mbɔ lɨʼɨ haʼaŋ a nthɛ ǹjɨ maoŋ Lli Njiʼa fɔ pigi pa ghaŋ younjiŋ paŋ nɛ?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 A shi nōoŋ mmɛ njiɛŋ nda tɔthɨ ni pəɨ pi kwo chwīe ti a kāʼo, pəɨ pīri fɔ.”
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Pa ghaŋ younjiŋ pi taoŋ ŋgə̄ɨ moŋ laʼa, njəɨ wuʼɔ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a nì nuʼuŋ nchhu ni pugu nɛ, mbīri maoŋ jɨ Lli Njiʼa ghɔ fɔ.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 A gha mbɔ ni fanaoŋ, Jishɔ thɔ pugu pa paanchrɔ ghɔ fɔ.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Nɔ haʼaŋ pugu ni nchɔchhɔ ŋkuoŋ taprɛi njɨ maoŋ nɛ, Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Shishini, ǹshwei vəɨ, taʼa ŋoŋ vəɨ shi mfīni a, taʼa ŋoŋ ŋa pigi yu jɨ maoŋ kaʼa nɛ.”
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Pugu jɛ̄ nthɔ mfāʼo pəʼɨ njùʼɔ, nchhu nu ghɔ pa taʼa taʼa ŋa, “A lɔ njiʼi mbɔ mmu, ki khɔ?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 A chhu ni pugu ŋa, “A taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ yei, yɛ ŋa pigi yu chrū brɛi moŋ pɛiŋ kaʼa nɛ.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Nthɛ ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua shi ŋguʼɔ ŋgə̄ɨ pi nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ nthɛ vi nɛ, ndɔ ŋgəʼɨ shi ŋgwɛ̄iŋ ŋoŋ vɛ ŋa a fīni vi nɛ. A ni mbwa ghɔ ŋa kiʼi pi phi vi.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Nɔ haʼaŋ pugu ni njɨ nu nɛ, a lɔ̄gɔ brɛi, ŋga ŋkwo tōo Minnwi, mbəʼɨ mfɛ ni pugu, nchhu ŋa, “Pəɨ kwe, yei frɛinoŋ a.”
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 A lɔ̄gɔ ndua làʼo ŋga ŋkwo tōo Minnwi, mfɛ ni pugu, ŋguoŋ yugu nnu.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 A chhu ni pugu ŋa, “Yei chhǐ a, mbɔ yi kɨ̀na ŋa a shi ŋkwrī nthɛ ntou ŋgwa nɛ.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Shishini, ǹchhu ni pəɨ ŋa, mbaʼa ma nuʼuŋ nnu làʼo yei ŋkamuʼɔŋ ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ llɛ́ yɛ ŋa ǹshi nnu fifhi moŋ Shaʼafuoŋ Minnwi nɛ.”
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Pugu gha njrāo taʼa ŋkhǐ, ntaoŋ kəʼɨ ghɔ ŋkuʼɔ ŋkuoŋ Mbra pa Thɨ Olive.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ shi ntei njiŋ a ghao nthɛ ŋa pi nāʼaŋ ŋa,
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Ndɔ pi shi ŋga ŋkwo kuʼɔ ni mmu moŋ gu, ŋ̀gə̄ɨ shhɨ pəɨ Galili.”
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Ndɔ Pita chhu ghɔ ŋa, “Njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ ŋguoŋ ŋgwa shi ntei njiŋ yɔ ghao nɛ, m̀baʼa njiʼi ntei.”
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Shishini, ǹshwei ghɔ, ni tuʼu yei ŋkaoŋ miŋkəʼɨ ma ŋkhwɛ̄ ni paa ŋgɛ́, ɔ shi ŋkwo lāa ni trɛi ŋgɛ́.”
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Ndɔ Pita chhu tɨtɨnɨ ŋa, “Ä njiʼi mbɔ pi ŋa pɔgɔ khu paʼa ǹdɔ njiʼi ndāa ghɔ.”
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Pugu ghə̄ɨ nɔ lɨʼɨ chəɨ pi mɛ̄iŋ ni Geshemani. Jishɔ chhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pəɨ chɔchɔ hɛiŋ nɔ haʼaŋ ǹduoŋ Minnwi nɛ.”
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 A lɔ̄gɔ Pita, Jɛiŋ ni Jouŋ pugu pugu ghə̄ɨ. Ghaghana pugu pa yuʼɔ njùʼɔ shwiʼi mbɨŋ yu.
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 A chhu ni pugu ŋa, “Njùʼɔ a ya mbəʼɨ ti minthɛ ŋka kukhu. Pəɨ kɨna hɛiŋ njra nu.”
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Nchənə noŋ yi ŋgə̄ɨ shɨgɛi shhɨ, nshāoŋ ni puŋ yi shhɛ nduoŋ Minnwi ŋa a njiʼɛ, ndɨɨ ŋgəʼɨ ghɔ tɔgɔ vi.
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Nchhu ŋa, “Baba, Tǎa a, ŋguoŋ nnu yīʼɛ mbhɔ ghɔ. Pɨʼɨ ndua ŋgəʼɨ yei ki ǹdɔ nnu. Ndɔ ti kiʼi a pɔ pi nɔ haʼaŋ ǹtāʼa nu nɛ, a pɔ nɔ haʼaŋ ɔ tāʼa nu ŋa a pɔ nɛ.”
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Nthɔ njəɨ vugu pugu llɛ nu, a chhu ni Pita ŋa, “Shemu, ɔ lɛllɛ? A nthɛ paʼa ɔ lɔ nchhɔ tɔthɨ nɔ taʼa awa?
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Pəɨ chhɔ tɔthɨ nduoŋ Minnwi nnɛ ŋa kiʼi pəɨ gū moŋ mōoŋ nu. Jijwɛ yəɨ khwā nu ndɔ frɛinoŋ yəɨ pou ghrɨ́.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Mbɨnɨ ndɔllɔ ŋgə̄ɨ nduoŋ Minnwi, ŋguʼɔ mbiʼi pi nnu yɛ ŋa a ŋkwo luoŋ nɛ.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 A gha mbɨnɨ ŋkamuʼɔŋ njəɨ vugu pugu llɛ nu, nthɛ ŋa lɔgɔ ni ndɨnaoŋ ligi pugu, paʼa pugu lɔ nji nnu ŋa minthɛ pugu khwɛ̄ ghɔ nɛ.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 A gha mbɨnɨ nthɔ ndɨɨ ghɔ nɔ trɛi ŋgɛ, nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ wuʼɔ nthɔ ndhɛ nu mfɛrɛ noŋ yəɨ? A kāʼo, ndɨɨ ghɔ kāʼo nɛ. Pi fīni Muuŋ Ŋoŋmishua liɛŋ mbhɔ pa ghaŋ phɨ.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Pəɨ lɔllɔ pia ghə̄ɨ. Pəɨ līi njəɨ, ŋoŋ ŋa a fīni a nɛ pɔ nɛiŋ!”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, nɔ haʼaŋ a ni ŋguʼɔ nchrā nu nɛ, Judashi, mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ ghɔ thɔ pugu pa yú ŋgwa, pugu tuo kafa pugu pa wrɛ́i llɔ mbhɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, pugu pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi pugu pa pichəɨ thishɨ.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Ŋoŋ ŋa a ni mfīni vi nɛ ni ŋkwo fɛ lì ni pugu, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ ŋa ǹshi mbaŋ vi nɛ, ju. Pəɨ wɛ̄iŋ vi, ŋkɛ̄ʼi vi ŋgə̄ɨ ni ju.”
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Judashi ni ŋga nthɔ nchəɨŋ, ŋkuʼɔ mbara vi wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, nchhu ŋa, “Masha!” Mbaŋ vi.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Nɛnnɛ pugu wɛ̄iŋ Jishɔ, nshīŋ vi ŋgə̄ɨ ni ju.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Ndɔ yichəɨ taʼa ŋoŋ ŋa a ni nthi fɔ nɛ shua kafa yi, nchhwi muuŋ fàʼa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ nɔ ghɔ, nche tə́nə yi.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “M̀bɔ pi ŋgɨna minwi ŋa pəɨ thɔ nu ŋgwɛ̄iŋ ni pa kafa pugu pa wrɛ́i?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Pa lɛllɛ pia ghà ŋguʼɔ mbɔ Nda Minnwi, ǹjɛʼi nu, ndɔ paʼa pəɨ lɔ ŋgwɛ̄iŋ a. Ndɔ nnu pei lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɔ chwīe nu chrà Minnwi thi nɔ haʼaŋ a ni nchhu nɛ.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Ndɔ pa ghaŋ younjiŋ pi kwiɛŋ ghao ntei.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Muuŋ chəɨ pɔrɔ njōu njiŋ yi ki lɔ māʼaŋ sheshe yaoŋ ŋkiɛŋ mbhɔ ndhwí ŋa a ni ŋgwara mbɨŋ yu, pugu wɛ̄iŋ vi.
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 A shrāo mbhɔ ndhwí ghɔ mieŋ mbhɔ pugu ntei ntontii.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Pi lɔ̄gɔ Jishɔ ŋgə̄ɨ nɔ shhɨ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ. Ŋguoŋ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa thishɨ ni pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi kɨrɨ.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Pita ni njōu njiŋ yi mbɔ fie hini, nii moŋ yɨna taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ. Nchhɔ pugu pa ghaŋ kɛ̄ʼi lɨʼɨ nthɔ njɨgɔ móŋoŋ.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋguoŋ pa kúŋ ghao thɔ ntāʼa thɔ nnu haʼaŋ minthɛ pugu wɛ̄iŋ Jishɔ nɔ nnɛ ŋa minthɛ pugu jwi vi, ndɔ paʼa ndɔ mfāʼo.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Nthɛ ŋa ntou pa ŋgwa ni nthɔ nchhu pa nnu mbe thɔ yu. Ndɔ pa nnu pighɔ ŋa pugu ni nchhu nɛ taoŋ pi nduoŋnduoŋ.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Pichəɨ ŋgwa lɔllɔ ndɛʼi ŋgiɛŋ yei thɔ yu, nchhu nu ŋa,
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Pigi ni njaʼo a chhu ŋa, ‘Ǹshi nshāʼa Nda Minnwi yei ŋa pi chwīe pi ni mbhɔ nɛ, ndɔ̄gɔ trɛi llɛ́ ŋkrao yi nduoŋ, ki lɔ mbɔ yi krao ni mbhɔ.’ ”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Ndɔ njiʼi nthɛ pi nɔ yei nnu, paʼa nchò yugu lɔ mbɔ taʼa yi.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ lɔllɔ ntithi shhɨ mbie Jishɔ ŋa, “Ɔ lɔ ŋkhwɛ̄ nnu pei ŋa ŋgwa pei chhu nthɛ ghɔ nɛ?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Jishɔ wuʼɔ ndɛrɛ pi laŋ ki lɔ nchrā kaŋ taʼa nnu. Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ghɔ pɨnɨ mbie vi ŋa, “A gɔ̀ mbɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, mbɔ Muuŋ Ŋoŋ ŋa pigi ghà ŋgaʼo nɛ?”
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Jishɔ chhu ŋa, “MI JU! Pəɨ shhi njəɨ Muuŋ Ŋoŋmishua pi chərə vi ŋgei mbhɔ jɨ Ŋoŋ ŋa a Fāʼo Ŋguoŋ Ghrɨ́ nɛ, a thɔ nu pugu pa lúluŋ po.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ shāa ndhwí yi nchhu ŋa, “Pia nuʼuŋ ntāʼa pa miŋkwentie nchwīe khɔ nɔ?
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Pəɨ yaʼo chrà nchɨʼəshə yei. Nthí məɨ pɔ pi ŋa?” Pugu kwaʼa nchhu ŋa, “A ŋgushaʼa, mbie ŋa pi jwi vi.”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Pichəɨ jɛ̄ thu nu thwɛ mbɨŋ yu, mbūoŋ ligi yi nchwi vi, nchhu nu ŋa, “Tha ŋa a chhwi gɔ̌ nchhwi ghɔ.” Pa ghaŋ kɛ̄ʼi lɨʼɨ lɔ̄gɔ vi nchrə̄ɨ lrì thɔ yu.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Pita ni ŋguʼɔ mbɔ mbɛmbiɛŋ moŋ yɨna. Yichəɨ taʼa muuŋ fàʼa, mbɔ miŋgwɛ mbɔ muuŋ fàʼa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ thɔ,
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 njəɨ Pita thɔ njɨgɔ móŋoŋ. Mbɛʼi Pita nchhu ŋa, “Gɔgɔ ŋkaa ghɔ ni mbɔ pəɨ Jishɔ llɔ Nasharɛ.”
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ndɔ a lāa, nchhu nu ŋa, “Ǹdɔ nji, ndɔ paʼa thɔ a lɔ nshie ni nnu ŋa ɔ chhu nu nɛ.” Ndɔ Pita ghɔ lɔllɔ ŋgə̄ɨ ŋkuoŋ shɛndaoŋ ŋa a taoŋ choŋkaʼa nɛ. Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ miŋkəʼɨ khwɛ.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Muuŋ fàʼa ghɔ pɨnɨ njəɨ vi njɛ̄ chhu nu ni ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ ŋa, “Ŋoŋ vei taʼa ŋoŋ vugu.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Ndɔ a pɨnɨ nuʼuŋ ndāa ŋkamuʼɔŋ.
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 A jɛ̄ chɔ̄nɔ nu noŋ yi nshwrɛ̄i nu ŋa, “Ndɔ nji ŋoŋ vei ŋa pəɨ chrā nu nthɛ vi nɛ.”
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, miŋkəʼɨ pɨnɨ nuʼuŋ ŋkhwɛ. Pita kwiŋ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nchhu ghɔ ŋa, “Ŋkaoŋ miŋkəʼɨ ma ŋkhwɛ̄ ni paa ŋgɛ, ɔ shi ndāa a ni trɛi ŋgɛ.” Pita wɛ̄iŋ noŋ yi kie nshaʼa ni kə̄ɨ.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.