Marcos 14
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NAA
1 A ni mbiʼi paa llɛ́, llɛ́ Lli Njiʼa pugu llɛ́ Jɨ Brɛi ki Kuʼɔ kāʼo. Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi thɔ ntāʼa shɛndaoŋ nɔ wɛ̄iŋ nu Jishɔ njiŋnjiŋ njwi vi.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Pugu ni nchhu ŋa, “Mbaʼa a yiʼi mbɔ pi moŋ ndɨɨ jɨ yei kaŋ ŋgwa shi mbaʼo ŋgòu.”
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Jishɔ ni ŋga mbɔ Betani nda Shemu ŋa a ni mbɔ ŋgaŋ ghɨnɔmbaluŋ nɛ, nɔ haʼaŋ a ni njɨ maoŋ ŋkuoŋ taprɛi nɛ, miŋgwɛ chəɨ nii ni nchɨ́ŋ ŋa pi chwīe ni ŋgùʼɔ, laminda taoŋtaoŋ ŋa pi mɛ̄iŋ ni nadi, mbɔ yi tɨnɨnchuoŋ lɨnaoŋ moŋ ghɔ. A pəʼɨ cho nchɨ́ŋ ghɔ, nshāʼo laminda ghɔ thɔ Jishɔ.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Pichəɨ ŋgwa chhu ni noŋ pugu fɔ moŋ pɨgɨtua ŋa, “A pɨrɨ wru laminda yei nɛnɛiŋ ŋa?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 P̈i ka nì mfīni wru ghɔ, a tɔgɔ mbɨŋ ŋa ŋoŋ mfāʼa a tɔgɔ trɛi ŋkɨɨ llɛ́ pi pe vi nɔ ghɔ nɛ, mfɛ mbɨŋ ghɔ ni ghaŋ pou.” Nnɛ pugu fɛ̄ʼi vi.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ mieŋ vi, pəɨ ghana vi ŋa? A chwīe pi nnu shiʼi vəɨ.
6 Mas Jesus disse:
7 Nthɛ ŋa pəɨ pa ghaŋ pou shi ŋguʼɔ mbɔ nu kaʼa, ti sheshe ndɨɨ ŋa pəɨ khwā nɛ, pinthɛ pəɨ chwīe shiʼi ni pugu, ndɔ mbaʼa pia pɔ pi ŋguoŋ ndɨɨ.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 A chwīe nnu ŋa a kaŋ nthɛ a chwīe nɛ. A pīri noŋ a nɔ twei nu ŋkaoŋ ndɨɨ maa ŋkāʼo.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Ndɔ shishini, ǹshwei vəɨ, sheshe lɨʼɨ ŋa pi chīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ fɔ moŋ mbhi nɛ, yaoŋ ŋa miŋgwɛ vei chwīe nɛ pi shi nchhu nɔ kwiŋ nu vi.”
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Nnɛ Judashi Ishikario, ŋa a ni mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ ghaŋ younjiŋ Jishɔ nɛ, ghə̄ɨ mbara pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ nnɛ nɔ fīni nu Jishɔ ni pugu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Pugu ni ŋga njaʼo mfāʼo pwatua, ŋkāʼa nɔ fɛ nu mbɨŋ ghɔ. Nnɛ a tāʼa shɨna nɔ fīni nu vi ni pugu.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 A ni ŋga mbɔ fǔoŋ llɛ́ Jɨ Brɛi ki Kuʼɔ, mbɔ llɛ́ ŋa pi ghà njwi muuŋ minjɨɨ Jɨ Lli Njiʼa nɛ, pa ghaŋ younjiŋ pi pie ghɔ ŋa, “Ɔ tāʼa nu ŋa pigi ghə̄ɨ mbīri maoŋ jɨ Lli Njiʼa vɛ pi hɨŋ?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 A taoŋ paa ghaŋ younjiŋ pi, nchhu nu ni pugu ŋa, “Pəɨ ghə̄ɨ moŋ laʼa, pəɨ shi mbāoŋ pəɨ pa mimbia, a tiɛŋ kɨ̌ŋ ŋkhǐ thɔ yu, pəɨ yōu njiŋ yi.
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Sheshe lɨʼɨ ŋa a nii nɛ, pəɨ chhu ni ŋgaŋ nda ghɔ ŋa, ‘Masha chhu ŋa, njiɛŋ nda pa ghɨ̀nɨ hɨŋ, mbɔ lɨʼɨ haʼaŋ a nthɛ ǹjɨ maoŋ Lli Njiʼa fɔ pigi pa ghaŋ younjiŋ paŋ nɛ?’
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 A shi nōoŋ mmɛ njiɛŋ nda tɔthɨ ni pəɨ pi kwo chwīe ti a kāʼo, pəɨ pīri fɔ.”
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Pa ghaŋ younjiŋ pi taoŋ ŋgə̄ɨ moŋ laʼa, njəɨ wuʼɔ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a nì nuʼuŋ nchhu ni pugu nɛ, mbīri maoŋ jɨ Lli Njiʼa ghɔ fɔ.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 A gha mbɔ ni fanaoŋ, Jishɔ thɔ pugu pa paanchrɔ ghɔ fɔ.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Nɔ haʼaŋ pugu ni nchɔchhɔ ŋkuoŋ taprɛi njɨ maoŋ nɛ, Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Shishini, ǹshwei vəɨ, taʼa ŋoŋ vəɨ shi mfīni a, taʼa ŋoŋ ŋa pigi yu jɨ maoŋ kaʼa nɛ.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Pugu jɛ̄ nthɔ mfāʼo pəʼɨ njùʼɔ, nchhu nu ghɔ pa taʼa taʼa ŋa, “A lɔ njiʼi mbɔ mmu, ki khɔ?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 A chhu ni pugu ŋa, “A taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ yei, yɛ ŋa pigi yu chrū brɛi moŋ pɛiŋ kaʼa nɛ.
20 Jesus respondeu:
21 Nthɛ ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua shi ŋguʼɔ ŋgə̄ɨ pi nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ nthɛ vi nɛ, ndɔ ŋgəʼɨ shi ŋgwɛ̄iŋ ŋoŋ vɛ ŋa a fīni vi nɛ. A ni mbwa ghɔ ŋa kiʼi pi phi vi.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Nɔ haʼaŋ pugu ni njɨ nu nɛ, a lɔ̄gɔ brɛi, ŋga ŋkwo tōo Minnwi, mbəʼɨ mfɛ ni pugu, nchhu ŋa, “Pəɨ kwe, yei frɛinoŋ a.”
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 A lɔ̄gɔ ndua làʼo ŋga ŋkwo tōo Minnwi, mfɛ ni pugu, ŋguoŋ yugu nnu.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 A chhu ni pugu ŋa, “Yei chhǐ a, mbɔ yi kɨ̀na ŋa a shi ŋkwrī nthɛ ntou ŋgwa nɛ.
24 Então lhes disse:
25 Shishini, ǹchhu ni pəɨ ŋa, mbaʼa ma nuʼuŋ nnu làʼo yei ŋkamuʼɔŋ ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ llɛ́ yɛ ŋa ǹshi nnu fifhi moŋ Shaʼafuoŋ Minnwi nɛ.”
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Pugu gha njrāo taʼa ŋkhǐ, ntaoŋ kəʼɨ ghɔ ŋkuʼɔ ŋkuoŋ Mbra pa Thɨ Olive.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ shi ntei njiŋ a ghao nthɛ ŋa pi nāʼaŋ ŋa,
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Ndɔ pi shi ŋga ŋkwo kuʼɔ ni mmu moŋ gu, ŋ̀gə̄ɨ shhɨ pəɨ Galili.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Ndɔ Pita chhu ghɔ ŋa, “Njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ ŋguoŋ ŋgwa shi ntei njiŋ yɔ ghao nɛ, m̀baʼa njiʼi ntei.”
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Shishini, ǹshwei ghɔ, ni tuʼu yei ŋkaoŋ miŋkəʼɨ ma ŋkhwɛ̄ ni paa ŋgɛ́, ɔ shi ŋkwo lāa ni trɛi ŋgɛ́.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Ndɔ Pita chhu tɨtɨnɨ ŋa, “Ä njiʼi mbɔ pi ŋa pɔgɔ khu paʼa ǹdɔ njiʼi ndāa ghɔ.”
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Pugu ghə̄ɨ nɔ lɨʼɨ chəɨ pi mɛ̄iŋ ni Geshemani. Jishɔ chhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pəɨ chɔchɔ hɛiŋ nɔ haʼaŋ ǹduoŋ Minnwi nɛ.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 A lɔ̄gɔ Pita, Jɛiŋ ni Jouŋ pugu pugu ghə̄ɨ. Ghaghana pugu pa yuʼɔ njùʼɔ shwiʼi mbɨŋ yu.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 A chhu ni pugu ŋa, “Njùʼɔ a ya mbəʼɨ ti minthɛ ŋka kukhu. Pəɨ kɨna hɛiŋ njra nu.”
34 E lhes disse:
35 Nchənə noŋ yi ŋgə̄ɨ shɨgɛi shhɨ, nshāoŋ ni puŋ yi shhɛ nduoŋ Minnwi ŋa a njiʼɛ, ndɨɨ ŋgəʼɨ ghɔ tɔgɔ vi.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Nchhu ŋa, “Baba, Tǎa a, ŋguoŋ nnu yīʼɛ mbhɔ ghɔ. Pɨʼɨ ndua ŋgəʼɨ yei ki ǹdɔ nnu. Ndɔ ti kiʼi a pɔ pi nɔ haʼaŋ ǹtāʼa nu nɛ, a pɔ nɔ haʼaŋ ɔ tāʼa nu ŋa a pɔ nɛ.”
36 E dizia:
37 Nthɔ njəɨ vugu pugu llɛ nu, a chhu ni Pita ŋa, “Shemu, ɔ lɛllɛ? A nthɛ paʼa ɔ lɔ nchhɔ tɔthɨ nɔ taʼa awa?
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Pəɨ chhɔ tɔthɨ nduoŋ Minnwi nnɛ ŋa kiʼi pəɨ gū moŋ mōoŋ nu. Jijwɛ yəɨ khwā nu ndɔ frɛinoŋ yəɨ pou ghrɨ́.”
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Mbɨnɨ ndɔllɔ ŋgə̄ɨ nduoŋ Minnwi, ŋguʼɔ mbiʼi pi nnu yɛ ŋa a ŋkwo luoŋ nɛ.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 A gha mbɨnɨ ŋkamuʼɔŋ njəɨ vugu pugu llɛ nu, nthɛ ŋa lɔgɔ ni ndɨnaoŋ ligi pugu, paʼa pugu lɔ nji nnu ŋa minthɛ pugu khwɛ̄ ghɔ nɛ.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 A gha mbɨnɨ nthɔ ndɨɨ ghɔ nɔ trɛi ŋgɛ, nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ wuʼɔ nthɔ ndhɛ nu mfɛrɛ noŋ yəɨ? A kāʼo, ndɨɨ ghɔ kāʼo nɛ. Pi fīni Muuŋ Ŋoŋmishua liɛŋ mbhɔ pa ghaŋ phɨ.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Pəɨ lɔllɔ pia ghə̄ɨ. Pəɨ līi njəɨ, ŋoŋ ŋa a fīni a nɛ pɔ nɛiŋ!”
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, nɔ haʼaŋ a ni ŋguʼɔ nchrā nu nɛ, Judashi, mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ ghɔ thɔ pugu pa yú ŋgwa, pugu tuo kafa pugu pa wrɛ́i llɔ mbhɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, pugu pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi pugu pa pichəɨ thishɨ.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Ŋoŋ ŋa a ni mfīni vi nɛ ni ŋkwo fɛ lì ni pugu, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ ŋa ǹshi mbaŋ vi nɛ, ju. Pəɨ wɛ̄iŋ vi, ŋkɛ̄ʼi vi ŋgə̄ɨ ni ju.”
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Judashi ni ŋga nthɔ nchəɨŋ, ŋkuʼɔ mbara vi wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, nchhu ŋa, “Masha!” Mbaŋ vi.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Nɛnnɛ pugu wɛ̄iŋ Jishɔ, nshīŋ vi ŋgə̄ɨ ni ju.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Ndɔ yichəɨ taʼa ŋoŋ ŋa a ni nthi fɔ nɛ shua kafa yi, nchhwi muuŋ fàʼa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ nɔ ghɔ, nche tə́nə yi.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “M̀bɔ pi ŋgɨna minwi ŋa pəɨ thɔ nu ŋgwɛ̄iŋ ni pa kafa pugu pa wrɛ́i?
48 Jesus lhes disse:
49 Pa lɛllɛ pia ghà ŋguʼɔ mbɔ Nda Minnwi, ǹjɛʼi nu, ndɔ paʼa pəɨ lɔ ŋgwɛ̄iŋ a. Ndɔ nnu pei lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɔ chwīe nu chrà Minnwi thi nɔ haʼaŋ a ni nchhu nɛ.”
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Ndɔ pa ghaŋ younjiŋ pi kwiɛŋ ghao ntei.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Muuŋ chəɨ pɔrɔ njōu njiŋ yi ki lɔ māʼaŋ sheshe yaoŋ ŋkiɛŋ mbhɔ ndhwí ŋa a ni ŋgwara mbɨŋ yu, pugu wɛ̄iŋ vi.
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 A shrāo mbhɔ ndhwí ghɔ mieŋ mbhɔ pugu ntei ntontii.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Pi lɔ̄gɔ Jishɔ ŋgə̄ɨ nɔ shhɨ taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ. Ŋguoŋ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa thishɨ ni pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi kɨrɨ.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Pita ni njōu njiŋ yi mbɔ fie hini, nii moŋ yɨna taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ. Nchhɔ pugu pa ghaŋ kɛ̄ʼi lɨʼɨ nthɔ njɨgɔ móŋoŋ.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ŋguoŋ pa kúŋ ghao thɔ ntāʼa thɔ nnu haʼaŋ minthɛ pugu wɛ̄iŋ Jishɔ nɔ nnɛ ŋa minthɛ pugu jwi vi, ndɔ paʼa ndɔ mfāʼo.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Nthɛ ŋa ntou pa ŋgwa ni nthɔ nchhu pa nnu mbe thɔ yu. Ndɔ pa nnu pighɔ ŋa pugu ni nchhu nɛ taoŋ pi nduoŋnduoŋ.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Pichəɨ ŋgwa lɔllɔ ndɛʼi ŋgiɛŋ yei thɔ yu, nchhu nu ŋa,
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 “Pigi ni njaʼo a chhu ŋa, ‘Ǹshi nshāʼa Nda Minnwi yei ŋa pi chwīe pi ni mbhɔ nɛ, ndɔ̄gɔ trɛi llɛ́ ŋkrao yi nduoŋ, ki lɔ mbɔ yi krao ni mbhɔ.’ ”
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Ndɔ njiʼi nthɛ pi nɔ yei nnu, paʼa nchò yugu lɔ mbɔ taʼa yi.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ lɔllɔ ntithi shhɨ mbie Jishɔ ŋa, “Ɔ lɔ ŋkhwɛ̄ nnu pei ŋa ŋgwa pei chhu nthɛ ghɔ nɛ?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Jishɔ wuʼɔ ndɛrɛ pi laŋ ki lɔ nchrā kaŋ taʼa nnu. Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ ghɔ pɨnɨ mbie vi ŋa, “A gɔ̀ mbɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, mbɔ Muuŋ Ŋoŋ ŋa pigi ghà ŋgaʼo nɛ?”
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Jishɔ chhu ŋa, “MI JU! Pəɨ shhi njəɨ Muuŋ Ŋoŋmishua pi chərə vi ŋgei mbhɔ jɨ Ŋoŋ ŋa a Fāʼo Ŋguoŋ Ghrɨ́ nɛ, a thɔ nu pugu pa lúluŋ po.”
62 Jesus respondeu:
63 Taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ shāa ndhwí yi nchhu ŋa, “Pia nuʼuŋ ntāʼa pa miŋkwentie nchwīe khɔ nɔ?
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Pəɨ yaʼo chrà nchɨʼəshə yei. Nthí məɨ pɔ pi ŋa?” Pugu kwaʼa nchhu ŋa, “A ŋgushaʼa, mbie ŋa pi jwi vi.”
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Pichəɨ jɛ̄ thu nu thwɛ mbɨŋ yu, mbūoŋ ligi yi nchwi vi, nchhu nu ŋa, “Tha ŋa a chhwi gɔ̌ nchhwi ghɔ.” Pa ghaŋ kɛ̄ʼi lɨʼɨ lɔ̄gɔ vi nchrə̄ɨ lrì thɔ yu.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Pita ni ŋguʼɔ mbɔ mbɛmbiɛŋ moŋ yɨna. Yichəɨ taʼa muuŋ fàʼa, mbɔ miŋgwɛ mbɔ muuŋ fàʼa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ thɔ,
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 njəɨ Pita thɔ njɨgɔ móŋoŋ. Mbɛʼi Pita nchhu ŋa, “Gɔgɔ ŋkaa ghɔ ni mbɔ pəɨ Jishɔ llɔ Nasharɛ.”
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Ndɔ a lāa, nchhu nu ŋa, “Ǹdɔ nji, ndɔ paʼa thɔ a lɔ nshie ni nnu ŋa ɔ chhu nu nɛ.” Ndɔ Pita ghɔ lɔllɔ ŋgə̄ɨ ŋkuoŋ shɛndaoŋ ŋa a taoŋ choŋkaʼa nɛ. Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ miŋkəʼɨ khwɛ.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Muuŋ fàʼa ghɔ pɨnɨ njəɨ vi njɛ̄ chhu nu ni ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ ŋa, “Ŋoŋ vei taʼa ŋoŋ vugu.”
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Ndɔ a pɨnɨ nuʼuŋ ndāa ŋkamuʼɔŋ.
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 A jɛ̄ chɔ̄nɔ nu noŋ yi nshwrɛ̄i nu ŋa, “Ndɔ nji ŋoŋ vei ŋa pəɨ chrā nu nthɛ vi nɛ.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, miŋkəʼɨ pɨnɨ nuʼuŋ ŋkhwɛ. Pita kwiŋ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nchhu ghɔ ŋa, “Ŋkaoŋ miŋkəʼɨ ma ŋkhwɛ̄ ni paa ŋgɛ, ɔ shi ndāa a ni trɛi ŋgɛ.” Pita wɛ̄iŋ noŋ yi kie nshaʼa ni kə̄ɨ.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.