Lucas 9

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jishɔ gɛ̄ paanchrɔ pighɔ lɨʼɨ muʼɔŋ mfɛ njɨ pugu pa ghrɨ́ ni pugu nɔ fuʼu nu pa miŋwɛiŋ ndɔ njɨ̄gɨ pa ghɨ̌nɔ,
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 ntaoŋ vugu ŋa pugu ghə̄ɨ nchīi Shaʼafuoŋ Minnwi ndɔ mbɨnɨ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Nchhu ni pugu ŋa, “Kiʼi pəɨ lɔ̄gɔ sheshe yaoŋ nɔ haʼaŋ pəɨ ghə̄ɨ nyìeŋ ghɔ nɛ. Kiʼi pəɨ lɔ̄gɔ mbìe, ki pìɛŋ kra, ki maoŋ jɨ, ki mbɨŋ, ki ŋgə̄ɨ ni pa kwri ndhwí.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Sheshe nda ŋa pəɨ nii fɔ nɛ, pəɨ laʼa fɔ ti shi nuʼuŋ ntaoŋ laʼataoŋ ghɔ.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Sheshe lɨʼɨ ŋa pi lɔ mbiŋ vəɨ fɔ nɛ, pəɨ krū kwò məɨ, ntaoŋ ni vəɨ laʼataoŋ ghɔ nɔ nōoŋ nu ni pugu ŋa Minnwi pɨ̄na nnu ŋa pugu chwīe nɛ.”
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Pa ghaŋ ntaoŋ pi pighɔ taoŋ, nyīeŋ moŋ ŋguoŋ puoŋ mi laʼataoŋ ghao, nthɔ nchīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ ghɔ ndɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ŋguoŋ lɨʼɨ ghao.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Ndɨɨ ŋa Hɛrɔ, mbɔ fùoŋ Galili, ni njaʼo ŋguoŋ nnu pei nɛ, thɔ yi fiŋ nthɛ ŋa pichəɨ ŋgwa ni nthɔ nchhu nu ŋa Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ ni ŋgwa pɨnɨ ŋkuʼɔ.
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Pichəɨ chhu yugu ŋa Elaija nōoŋ noŋ yi, pichəɨ chhu yugu pi ŋa yichəɨ taʼa ndunu njəɨlɨʼɨ Minnwi pɨnɨ ŋkuʼɔ.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Hɛrɔ chhu ŋa, “Ŋki yaʼa thɔ Jouŋ, ndɔ yei pɨnɨ mbɔ pi gɔ̌ ŋa njaʼo pa nnu nɔ ligi yi nɛ?” Mbaʼo nɔ yəɨ nu Jishɔ vei.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ ni ŋga mbɨnɨ, nshwei vi ni ŋguoŋ nnu ŋa pugu ni nchwīe nɛ. Jishɔ lɔ̄gɔ vugu pugu pugu fuʼu noŋ yugu shɨna ŋgwa, ŋgə̄ɨ Beshaida.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Yú ŋgwa ni ŋga njaʼo, njōu njiŋ yi. Jishɔ gha nchhu ni pugu ŋa pugu thɔ a pwa, nthɔ nchīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ Shaʼafuoŋ Minnwi ni pugu, njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋgɨ̄nɔ nu nɛ.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Minaoŋ ni ŋga njɛ̄ nii nu, paanchrɔ ghaŋ ntaoŋ pighɔ thɔ njəɨ Jishɔ nchhu ghɔ ŋa, “Chhu ŋgwa pei ghə̄ɨ, nji ŋa minthɛ pugu ghə̄ɨ moŋ pa laʼa pugu pa mooŋ mbàŋ mbambara, ntāʼa lɨʼɨ laʼa pugu pa maoŋ jɨ, nthɛ ŋa lɨʼɨ yei pɔ pi ŋkǔnu njó.”
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ ŋkaa pəɨ fɛ maoŋ pugu jɨ.”
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Pimbia ni mbɔ fɔ nchəɨŋ nɔ tiɛŋ ŋkaŋ yugu.
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Pugu wuʼɔ nuʼuŋ njaʼo pi nɛnnɛ, nchwīe ŋguoŋ ŋgwa chɔchɔ.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 A gha ndɔ̄gɔ tiɛŋ kəɨŋ brɛi ghɔ ni paa shhu ghɔ, mbɨʼɨ ligi yi ndīi po ntōo Minnwi, mbəʼɨ, mfɛ ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa pugu ghrā ni ŋgwa pighɔ.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Ŋguoŋ yugu kru ti njru, ti pugu lɨ̄ga pa pəʼɨ pi ŋa a ni mbɨgəɨ nɛ, a lɨnaoŋ paanchrɔ mikuo.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Taʼa llɛ́ chəɨ ni mbɔ, Jishɔ thɔ nduoŋ Minnwi təʼɨ vi, pa ghaŋ younjiŋ pi thɔ mbara vi. A pie vugu ŋa, “Pa ŋgwa ghà nchhu ŋa mi pɔ pi gɔ̌?”
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Pugu khwɛ̄ ŋa, “Pichəɨ ŋgwa ghà nchhu ŋa ɔ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ, pichəɨ ŋa ɔ Elaija, pichəɨ ŋa ɔ taʼa njəɨlɨʼɨ Minnwi llɛshhɨ ŋa a pɨnɨ nuʼuŋ ŋkuʼɔ.”
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 A pie vugu ŋa, “Ti pəɨ nɛ? Pəɨ chhu yəɨ ŋa mi gɔ̌?”
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Jishɔ fɛ tɨtɨnɨ gɨ́ ni pugu ŋa kiʼi pugu shwei nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ ni shesheŋoŋ.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Mbɨnɨ nchhu ni pugu ŋa, “Muuŋ Ŋoŋmishua shi ŋguʼɔ njəɨ ŋgəʼɨ nthɛ ntou pa nnu, pa thishɨ pa Juu pugu pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi lāa vi, pi jwi vi, a gha ndaʼa trɛi llɛ́ a kuʼɔ.”
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Mbɨnɨ nchhu ni ŋguoŋ vugu ŋa, “S̈hesheŋoŋ ntāʼa nu njōu njiŋ a, â mieŋ phi nnu haʼaŋ a khwā nɛ, ntiɛŋ wáʼa yi sheshe llɛ́ ndɔ njōu njiŋ a.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Nthɛ ŋa shesheŋoŋ ŋa a tāʼa nu ndūgu ni chɔmbhi yi nɛ shi nshiɛŋ chɔmbhi yi ghɔ, ti ŋoŋ yɛ ŋa a mīʼaŋ chɔmbhi yi nthɛ a nɛ, shi ndūgu ni chɔmbhi yi ghɔ.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Ŋoŋmishua nthɛ a shei pi khɔ nɔ haʼaŋ ä mfāʼo ŋguoŋ yaoŋ moŋ mbhi hɛiŋ ndɔ mbhɛ chɔmbhi yi?
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Nthɛ ŋa shesheŋoŋ ŋa a fāʼo lrithɔ mbɨŋ mu, ki ni chrà a nɛ, Muuŋ Ŋoŋmishua shi mfāʼo lrithɔ mbɨŋ yu ndɨɨ ŋa a thɔ moŋ ndighaʼo yi nɛ, pugu pa ndighaʼo Tǎa, ni pa ghaŋ ntaoŋ taoŋtaoŋ.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Ndɔ ǹchhu pi nnu shini ni pəɨ ŋa pichəɨ ŋgwa thi hɛiŋ ŋa mbaʼa pugu khu ki lɔ njəɨ Shaʼafuoŋ Minnwi.”
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 A ni ŋga nchhu nnu pei ti ndaʼa taʼa taŋ, ndɔ̄gɔ Pita, ni Jouŋ, ni Jɛiŋ pugu pugu kuʼɔ ŋkuoŋ mbra lɨʼɨ luoŋ Minnwi.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Ndɔ haʼaŋ a ni nthɔ nduoŋ Minnwi nɛ, miŋi mi kwri mbɔ ŋkwaŋ nduoŋ, ndhwí pi fugu, nchīa ŋa ŋmɛiŋ nɔ fiembɨ.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Ŋga njəɨ nu nɛ, paa ŋgwa chrā nu pugu yu, pugu ni mbɔ Mushi pugu Elaija,
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 nōoŋ noŋ yugu moŋ ndighaʼo pa po, nthɔ nchrā nu ŋkuoŋ nnu gu yi ŋa ju Jishɔ ni nthɔ nchwīe nu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ Jerushalɛiŋ, ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ Minnwi ni nūʼɔŋ nɛ.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Ndɔ lɔgɔ ni njiɛŋ mbɨŋ Pita pugu pa ŋgwa ŋa pugu pugu ni mbɔ nɛ. Pugu gha nja ŋgūʼu, njəɨ líʼɛ ndighaʼo Jishɔ, pugu pa paa ŋgwa pɛ ŋa a ni nthi pugu pugu nɛ.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Ndɨɨ ŋa ŋgwa pighɔ ni mieŋ Jishɔ ŋgə̄ɨ nu nɛ, Pita chhu ghɔ ŋa, “Masha, a pwa nɔ haʼaŋ pia pɔ hɛiŋ kaʼa nɛ, pigi shi ŋkrao trɛi ntǎa! Taʼa yi vɛ, taʼa yi ni Mushi, taʼa yi ni Elaija.” Ndɔ a shini ndɔ njiʼi nji nnu ŋa a ni chhu nu nɛ.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 A ni ŋga ŋguʼɔ nchrā nu, lúluŋ shwiʼi ŋkuru vugu, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu nɔ haʼaŋ lúluŋ ghɔ ni ŋkuru vugu nɛ.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Yichəɨ ŋggì chhu moŋ lúluŋ ghɔ ŋa, “Yei Muuŋ a ŋa ǹchuʼɔ vi, p̂əɨ yaʼo mbhɔ yu.”
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Ŋggì ghɔ ni ŋga nchrā ti mīʼɛŋ, pugu yəɨ Jishɔ pi təʼɨ vi, nūʼɔŋ nnu pei shɨna pugu, ki lɔ njiʼi nshwei shesheŋoŋ ni nnu ŋa pugu yəɨ nɛ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Mbhi ni ŋga ndaŋ, Jishɔ pugu pa trɛi ghaŋ ntaoŋ pi pighɔ shwiʼi llɔ ŋkuoŋ mbra ghɔ, ŋkiɛŋ mmɛ kɨrɨ ŋgwa thɔ mbara Jishɔ.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Ŋga njəɨ nu, yichəɨ ŋoŋ paʼo ŋgòu moŋ kɨrɨ ghɔ, nchhu ŋa, “Masha, m̀baʼo mbhɔ vɛ, līi muuŋ a vei njəɨ, ndɔ mbɔ fiɛŋ yi.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Yichəɨ miŋwɛiŋ ghà ncho vi, a wīʼi mbaʼo ŋgòu, miŋwɛiŋ ghɔ māʼaŋ vi shhɛ, a kwēi nu, faʼofaʼo taoŋ nu nchò yu, nja nchhɔ nwīʼiŋ vi nwīʼiŋ ndɔ paʼa ndɔ mieŋ vi!
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Mi ni ndɨ̄gəɨ pa ghaŋ younjiŋ pɔ ŋa pugu fuʼu miŋwɛiŋ ghɔ mbɨŋ yu, pugu fuʼu kie.”
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Pəɨ ŋgwa ki fāʼo piŋ, ŋgwa pɨphɨ, mi shi nchhɔ pia pi fɨʼɨ ndɨɨ nɛiŋ, mfāʼo fɨʼɨ wɛ̄iŋ njùʼɔ nɛiŋ nthɛ vəɨ? Thɔ ni muuŋ ghɔ hɛiŋ.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Nɔ haʼaŋ muuŋ ghɔ ni nthɔ nu nɛ, miŋwɛiŋ ghɔ māʼaŋ vi shhɛ, a kwēi nu, faʼofaʼo taoŋ nu nchò yu. Jishɔ pɨ̄ga miŋwɛiŋ ghɔ, njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yi, mfɛ vi ni tǎa vi.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Ŋguoŋ ŋgwa ni ŋgrāo fɨʼɨ ghrɨ́ ŋa Minnwi fāʼo nɛ.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “P̂əɨ yaʼo nnu yei ŋa ǹtāʼa nchhu ni pəɨ nɛ shishiʼi! Pi tɔthɔ nchaʼa Muuŋ Ŋoŋmishua mfɛ liɛŋ mbhɔ ŋgwamishua.”
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Ndɔ paʼa ghaŋ younjiŋ pi lɔ nji njiŋ nnu ghɔ. Pi ni ndə̄ɨŋ vugu nɔ nnɛ ŋa kiʼi thɔ yugu shie ni nnu ghɔ, ndɔ pugu pɔgɔ nɔ pie nu vi ni nnu ghɔ.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Mindoundou gū shɨna ghaŋ younjiŋ pi ŋa a gɔ̌ mbɔ ŋoŋ ndiɛŋ nchaa pichəɨ?
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Jishɔ ni nji nnu ŋa pugu ni mbīʼi nu njùʼɔ pugu nɛ, ndɔ̄gɔ muuŋ mbrɔ nūʼɔŋ yəɨ yu,
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 nchhu ni pugu ŋa, “Ŋoŋ ŋa a piŋ muuŋ vei nɔ ligi a nɛ piŋ pi mmu, ti shesheŋoŋ ŋa a piŋ a nɛ, piŋ pi ŋoŋ ŋa a taoŋ a nɛ. Nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa a kɨgəɨ shɨna pəɨ nchaa ŋguoŋ ŋgwa nɛ, a ju mbɔ ŋoŋ ndiɛŋ nchaa ŋguoŋ yəɨ.”
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Jouŋ khwɛ̄ ŋa, “Masha, pigi yəɨ ŋoŋ a fuʼu miŋwɛiŋ mbɨŋ ŋoŋ ni ligi yɔ, pigi lāa ghɔ nthɛ ŋa pigi pugu shiʼa njōu njiŋ yɔ kaʼa.”
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Kiʼi nuʼuŋ ndāa ghɔ nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa a lɔ ndāa ghɔ nɛ pɔ ŋgei ghɔ.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Pa llɛ́ ni ŋga mbara nu ŋa pi shi ndɔ̄gɔ Jishɔ po nɛ, a lɔ̄gɔ nthi mi tɨtɨnɨ nɔ ghə̄ɨ nu Jerushalɛiŋ.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 A taoŋ ghaŋ ntaoŋ shhɨ, pugu ghə̄ɨ nii moŋ yichəɨ laʼataoŋ moŋ Shamaria nɔ pīri nu ŋguoŋ pa yaoŋ ghɔ.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Ndɔ paʼa ŋgwa pighɔ lɔ mbiŋ vi nthɛ ŋa a shini ndɔ nuʼuŋ mbɔ pi nnu khuthɔ ŋa a ghə̄ɨ pi Jerushalɛiŋ.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Ndɨɨ ŋa ghaŋ younjiŋ pi, Jɛiŋ pugu Jouŋ, ni njəɨ nnu pighɔ nɛ, pugu pie vi ŋa, “Taathɔ, ɔ tāʼa nu ŋa pigi mɛ̄iŋ móŋoŋ po, a shwiʼi njɨ̄gɨ vugu?”
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Jishɔ shrī mbɨ̄ga vugu.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Pugu pugu kara kiʼɛ ŋgə̄ɨ laʼataoŋ nduoŋ.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Nɔ haʼaŋ pugu ni ŋgə̄ɨ nu shɛndaoŋ nɛ, yichəɨ ŋoŋ chhu ni Jishɔ ŋa, “Ǹshi njōu njiŋ yɔ sheshe lɨʼɨ ŋa ɔ shi ŋgə̄ɨ nɛ”.
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Pa mimbaaŋguo fāʼo pa pùo pugu, pa mishi fāʼo pa nda pugu, ndɔ Muuŋ Ŋoŋmishua lɔ njiʼi mfāʼo lɨʼɨ lɛ̄rɛ thɔ yi.”
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Jishɔ kara nchhu ni yichəɨ ŋoŋ ŋa, “Thɔ njōu njiŋ a.”
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Mieŋ ŋgwa ŋa pugu khu nɛ twei khu ŋgwa pugu. Ndɔ ni gɔ̀ ghə̄ɨ nchīi shaʼa nu fùoŋ Minnwi.”
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Yichəɨ ŋoŋ pɨnɨ nchhu ŋa, “Ǹshi njōu njiŋ yɔ, ma Taathɔ, ndɔ fǔoŋ mieŋ ŋ̀gə̄ɨ nchāʼa ŋgwa laʼa pigi.”
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ŋoŋ ŋa a wɛ̄iŋ ŋkɨɨ naʼaŋ fāʼa nyìeŋ ŋa a fāʼa nyìeŋ, mbɨnɨ ŋkara nthɔ ndīi njiŋ nɛ, lɔ njiʼi mfāʼo ghɛ̀rɛ moŋ Shaʼafuoŋ Minnwi.”
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.