Lucas 9
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARC
1 Jishɔ gɛ̄ paanchrɔ pighɔ lɨʼɨ muʼɔŋ mfɛ njɨ pugu pa ghrɨ́ ni pugu nɔ fuʼu nu pa miŋwɛiŋ ndɔ njɨ̄gɨ pa ghɨ̌nɔ,
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios e para curarem enfermidades;
2 ntaoŋ vugu ŋa pugu ghə̄ɨ nchīi Shaʼafuoŋ Minnwi ndɔ mbɨnɨ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ.
2 e enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Nchhu ni pugu ŋa, “Kiʼi pəɨ lɔ̄gɔ sheshe yaoŋ nɔ haʼaŋ pəɨ ghə̄ɨ nyìeŋ ghɔ nɛ. Kiʼi pəɨ lɔ̄gɔ mbìe, ki pìɛŋ kra, ki maoŋ jɨ, ki mbɨŋ, ki ŋgə̄ɨ ni pa kwri ndhwí.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas vestes.
4 Sheshe nda ŋa pəɨ nii fɔ nɛ, pəɨ laʼa fɔ ti shi nuʼuŋ ntaoŋ laʼataoŋ ghɔ.
4 E, em qualquer casa em que entrardes, ficai ali e de lá saireis.
5 Sheshe lɨʼɨ ŋa pi lɔ mbiŋ vəɨ fɔ nɛ, pəɨ krū kwò məɨ, ntaoŋ ni vəɨ laʼataoŋ ghɔ nɔ nōoŋ nu ni pugu ŋa Minnwi pɨ̄na nnu ŋa pugu chwīe nɛ.”
5 E, se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Pa ghaŋ ntaoŋ pi pighɔ taoŋ, nyīeŋ moŋ ŋguoŋ puoŋ mi laʼataoŋ ghao, nthɔ nchīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ ghɔ ndɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ŋguoŋ lɨʼɨ ghao.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda a parte.
7 Ndɨɨ ŋa Hɛrɔ, mbɔ fùoŋ Galili, ni njaʼo ŋguoŋ nnu pei nɛ, thɔ yi fiŋ nthɛ ŋa pichəɨ ŋgwa ni nthɔ nchhu nu ŋa Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ ni ŋgwa pɨnɨ ŋkuʼɔ.
7 E o tetrarca Herodes ouvia tudo o que se passava e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dos mortos,
8 Pichəɨ chhu yugu ŋa Elaija nōoŋ noŋ yi, pichəɨ chhu yugu pi ŋa yichəɨ taʼa ndunu njəɨlɨʼɨ Minnwi pɨnɨ ŋkuʼɔ.
8 e outros, que Elias tinha aparecido, e outros, que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Hɛrɔ chhu ŋa, “Ŋki yaʼa thɔ Jouŋ, ndɔ yei pɨnɨ mbɔ pi gɔ̌ ŋa njaʼo pa nnu nɔ ligi yi nɛ?” Mbaʼo nɔ yəɨ nu Jishɔ vei.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ ni ŋga mbɨnɨ, nshwei vi ni ŋguoŋ nnu ŋa pugu ni nchwīe nɛ. Jishɔ lɔ̄gɔ vugu pugu pugu fuʼu noŋ yugu shɨna ŋgwa, ŋgə̄ɨ Beshaida.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Yú ŋgwa ni ŋga njaʼo, njōu njiŋ yi. Jishɔ gha nchhu ni pugu ŋa pugu thɔ a pwa, nthɔ nchīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ Shaʼafuoŋ Minnwi ni pugu, njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋgɨ̄nɔ nu nɛ.
11 E, sabendo- o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do Reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Minaoŋ ni ŋga njɛ̄ nii nu, paanchrɔ ghaŋ ntaoŋ pighɔ thɔ njəɨ Jishɔ nchhu ghɔ ŋa, “Chhu ŋgwa pei ghə̄ɨ, nji ŋa minthɛ pugu ghə̄ɨ moŋ pa laʼa pugu pa mooŋ mbàŋ mbambara, ntāʼa lɨʼɨ laʼa pugu pa maoŋ jɨ, nthɛ ŋa lɨʼɨ yei pɔ pi ŋkǔnu njó.”
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos campos e aldeias ao redor, se agasalhem e achem o que comer, porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ ŋkaa pəɨ fɛ maoŋ pugu jɨ.”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Pimbia ni mbɔ fɔ nchəɨŋ nɔ tiɛŋ ŋkaŋ yugu.
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em grupos de cinquenta em cinquenta.
15 Pugu wuʼɔ nuʼuŋ njaʼo pi nɛnnɛ, nchwīe ŋguoŋ ŋgwa chɔchɔ.
15 E assim o fizeram, fazendo- os assentar a todos.
16 A gha ndɔ̄gɔ tiɛŋ kəɨŋ brɛi ghɔ ni paa shhu ghɔ, mbɨʼɨ ligi yi ndīi po ntōo Minnwi, mbəʼɨ, mfɛ ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa pugu ghrā ni ŋgwa pighɔ.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Ŋguoŋ yugu kru ti njru, ti pugu lɨ̄ga pa pəʼɨ pi ŋa a ni mbɨgəɨ nɛ, a lɨnaoŋ paanchrɔ mikuo.
17 E comeram todos e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Taʼa llɛ́ chəɨ ni mbɔ, Jishɔ thɔ nduoŋ Minnwi təʼɨ vi, pa ghaŋ younjiŋ pi thɔ mbara vi. A pie vugu ŋa, “Pa ŋgwa ghà nchhu ŋa mi pɔ pi gɔ̌?”
18 E aconteceu que, estando ele orando em particular, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Pugu khwɛ̄ ŋa, “Pichəɨ ŋgwa ghà nchhu ŋa ɔ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ, pichəɨ ŋa ɔ Elaija, pichəɨ ŋa ɔ taʼa njəɨlɨʼɨ Minnwi llɛshhɨ ŋa a pɨnɨ nuʼuŋ ŋkuʼɔ.”
19 E, respondendo eles, disseram: João Batista; outros, Elias, e outros, que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 A pie vugu ŋa, “Ti pəɨ nɛ? Pəɨ chhu yəɨ ŋa mi gɔ̌?”
20 E disse-lhes: E vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Jishɔ fɛ tɨtɨnɨ gɨ́ ni pugu ŋa kiʼi pugu shwei nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ ni shesheŋoŋ.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Mbɨnɨ nchhu ni pugu ŋa, “Muuŋ Ŋoŋmishua shi ŋguʼɔ njəɨ ŋgəʼɨ nthɛ ntou pa nnu, pa thishɨ pa Juu pugu pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi lāa vi, pi jwi vi, a gha ndaʼa trɛi llɛ́ a kuʼɔ.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas
23 Mbɨnɨ nchhu ni ŋguoŋ vugu ŋa, “S̈hesheŋoŋ ntāʼa nu njōu njiŋ a, â mieŋ phi nnu haʼaŋ a khwā nɛ, ntiɛŋ wáʼa yi sheshe llɛ́ ndɔ njōu njiŋ a.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Nthɛ ŋa shesheŋoŋ ŋa a tāʼa nu ndūgu ni chɔmbhi yi nɛ shi nshiɛŋ chɔmbhi yi ghɔ, ti ŋoŋ yɛ ŋa a mīʼaŋ chɔmbhi yi nthɛ a nɛ, shi ndūgu ni chɔmbhi yi ghɔ.
24 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida a salvará.
25 Ŋoŋmishua nthɛ a shei pi khɔ nɔ haʼaŋ ä mfāʼo ŋguoŋ yaoŋ moŋ mbhi hɛiŋ ndɔ mbhɛ chɔmbhi yi?
25 Porque que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Nthɛ ŋa shesheŋoŋ ŋa a fāʼo lrithɔ mbɨŋ mu, ki ni chrà a nɛ, Muuŋ Ŋoŋmishua shi mfāʼo lrithɔ mbɨŋ yu ndɨɨ ŋa a thɔ moŋ ndighaʼo yi nɛ, pugu pa ndighaʼo Tǎa, ni pa ghaŋ ntaoŋ taoŋtaoŋ.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e
27 Ndɔ ǹchhu pi nnu shini ni pəɨ ŋa pichəɨ ŋgwa thi hɛiŋ ŋa mbaʼa pugu khu ki lɔ njəɨ Shaʼafuoŋ Minnwi.”
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o Reino de Deus.
28 A ni ŋga nchhu nnu pei ti ndaʼa taʼa taŋ, ndɔ̄gɔ Pita, ni Jouŋ, ni Jɛiŋ pugu pugu kuʼɔ ŋkuoŋ mbra lɨʼɨ luoŋ Minnwi.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois dessas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago e subiu ao monte a orar.
29 Ndɔ haʼaŋ a ni nthɔ nduoŋ Minnwi nɛ, miŋi mi kwri mbɔ ŋkwaŋ nduoŋ, ndhwí pi fugu, nchīa ŋa ŋmɛiŋ nɔ fiembɨ.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e as suas vestes ficaram brancas e mui resplandecentes.
30 Ŋga njəɨ nu nɛ, paa ŋgwa chrā nu pugu yu, pugu ni mbɔ Mushi pugu Elaija,
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 nōoŋ noŋ yugu moŋ ndighaʼo pa po, nthɔ nchrā nu ŋkuoŋ nnu gu yi ŋa ju Jishɔ ni nthɔ nchwīe nu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ Jerushalɛiŋ, ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ Minnwi ni nūʼɔŋ nɛ.
31 os quais apareceram com glória e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Ndɔ lɔgɔ ni njiɛŋ mbɨŋ Pita pugu pa ŋgwa ŋa pugu pugu ni mbɔ nɛ. Pugu gha nja ŋgūʼu, njəɨ líʼɛ ndighaʼo Jishɔ, pugu pa paa ŋgwa pɛ ŋa a ni nthi pugu pugu nɛ.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois varões que estavam com ele.
33 Ndɨɨ ŋa ŋgwa pighɔ ni mieŋ Jishɔ ŋgə̄ɨ nu nɛ, Pita chhu ghɔ ŋa, “Masha, a pwa nɔ haʼaŋ pia pɔ hɛiŋ kaʼa nɛ, pigi shi ŋkrao trɛi ntǎa! Taʼa yi vɛ, taʼa yi ni Mushi, taʼa yi ni Elaija.” Ndɔ a shini ndɔ njiʼi nji nnu ŋa a ni chhu nu nɛ.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três tendas, uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 A ni ŋga ŋguʼɔ nchrā nu, lúluŋ shwiʼi ŋkuru vugu, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu nɔ haʼaŋ lúluŋ ghɔ ni ŋkuru vugu nɛ.
34 E, dizendo ele isso, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Yichəɨ ŋggì chhu moŋ lúluŋ ghɔ ŋa, “Yei Muuŋ a ŋa ǹchuʼɔ vi, p̂əɨ yaʼo mbhɔ yu.”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Ŋggì ghɔ ni ŋga nchrā ti mīʼɛŋ, pugu yəɨ Jishɔ pi təʼɨ vi, nūʼɔŋ nnu pei shɨna pugu, ki lɔ njiʼi nshwei shesheŋoŋ ni nnu ŋa pugu yəɨ nɛ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se e, por aqueles dias, não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Mbhi ni ŋga ndaŋ, Jishɔ pugu pa trɛi ghaŋ ntaoŋ pi pighɔ shwiʼi llɔ ŋkuoŋ mbra ghɔ, ŋkiɛŋ mmɛ kɨrɨ ŋgwa thɔ mbara Jishɔ.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão.
38 Ŋga njəɨ nu, yichəɨ ŋoŋ paʼo ŋgòu moŋ kɨrɨ ghɔ, nchhu ŋa, “Masha, m̀baʼo mbhɔ vɛ, līi muuŋ a vei njəɨ, ndɔ mbɔ fiɛŋ yi.
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo, Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Yichəɨ miŋwɛiŋ ghà ncho vi, a wīʼi mbaʼo ŋgòu, miŋwɛiŋ ghɔ māʼaŋ vi shhɛ, a kwēi nu, faʼofaʼo taoŋ nu nchò yu, nja nchhɔ nwīʼiŋ vi nwīʼiŋ ndɔ paʼa ndɔ mieŋ vi!
39 Eis que um espírito o toma, e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Mi ni ndɨ̄gəɨ pa ghaŋ younjiŋ pɔ ŋa pugu fuʼu miŋwɛiŋ ghɔ mbɨŋ yu, pugu fuʼu kie.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Pəɨ ŋgwa ki fāʼo piŋ, ŋgwa pɨphɨ, mi shi nchhɔ pia pi fɨʼɨ ndɨɨ nɛiŋ, mfāʼo fɨʼɨ wɛ̄iŋ njùʼɔ nɛiŋ nthɛ vəɨ? Thɔ ni muuŋ ghɔ hɛiŋ.”
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Nɔ haʼaŋ muuŋ ghɔ ni nthɔ nu nɛ, miŋwɛiŋ ghɔ māʼaŋ vi shhɛ, a kwēi nu, faʼofaʼo taoŋ nu nchò yu. Jishɔ pɨ̄ga miŋwɛiŋ ghɔ, njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yi, mfɛ vi ni tǎa vi.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derribou e convulsionou; porém Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Ŋguoŋ ŋgwa ni ŋgrāo fɨʼɨ ghrɨ́ ŋa Minnwi fāʼo nɛ.
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as
44 “P̂əɨ yaʼo nnu yei ŋa ǹtāʼa nchhu ni pəɨ nɛ shishiʼi! Pi tɔthɔ nchaʼa Muuŋ Ŋoŋmishua mfɛ liɛŋ mbhɔ ŋgwamishua.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Ndɔ paʼa ghaŋ younjiŋ pi lɔ nji njiŋ nnu ghɔ. Pi ni ndə̄ɨŋ vugu nɔ nnɛ ŋa kiʼi thɔ yugu shie ni nnu ghɔ, ndɔ pugu pɔgɔ nɔ pie nu vi ni nnu ghɔ.
45 Mas eles não entendiam essa palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca dessa palavra.
46 Mindoundou gū shɨna ghaŋ younjiŋ pi ŋa a gɔ̌ mbɔ ŋoŋ ndiɛŋ nchaa pichəɨ?
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jishɔ ni nji nnu ŋa pugu ni mbīʼi nu njùʼɔ pugu nɛ, ndɔ̄gɔ muuŋ mbrɔ nūʼɔŋ yəɨ yu,
47 Mas Jesus, vendo o pensamento do coração deles, tomou uma criança, pô-la junto a si
48 nchhu ni pugu ŋa, “Ŋoŋ ŋa a piŋ muuŋ vei nɔ ligi a nɛ piŋ pi mmu, ti shesheŋoŋ ŋa a piŋ a nɛ, piŋ pi ŋoŋ ŋa a taoŋ a nɛ. Nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa a kɨgəɨ shɨna pəɨ nchaa ŋguoŋ ŋgwa nɛ, a ju mbɔ ŋoŋ ndiɛŋ nchaa ŋguoŋ yəɨ.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome recebe-me a mim; e qualquer que me recebe a mim recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo é grande.
49 Jouŋ khwɛ̄ ŋa, “Masha, pigi yəɨ ŋoŋ a fuʼu miŋwɛiŋ mbɨŋ ŋoŋ ni ligi yɔ, pigi lāa ghɔ nthɛ ŋa pigi pugu shiʼa njōu njiŋ yɔ kaʼa.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Kiʼi nuʼuŋ ndāa ghɔ nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa a lɔ ndāa ghɔ nɛ pɔ ŋgei ghɔ.”
50 E Jesus lhes disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Pa llɛ́ ni ŋga mbara nu ŋa pi shi ndɔ̄gɔ Jishɔ po nɛ, a lɔ̄gɔ nthi mi tɨtɨnɨ nɔ ghə̄ɨ nu Jerushalɛiŋ.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 A taoŋ ghaŋ ntaoŋ shhɨ, pugu ghə̄ɨ nii moŋ yichəɨ laʼataoŋ moŋ Shamaria nɔ pīri nu ŋguoŋ pa yaoŋ ghɔ.
52 E mandou mensageiros diante da sua face; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada.
53 Ndɔ paʼa ŋgwa pighɔ lɔ mbiŋ vi nthɛ ŋa a shini ndɔ nuʼuŋ mbɔ pi nnu khuthɔ ŋa a ghə̄ɨ pi Jerushalɛiŋ.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Ndɨɨ ŋa ghaŋ younjiŋ pi, Jɛiŋ pugu Jouŋ, ni njəɨ nnu pighɔ nɛ, pugu pie vi ŋa, “Taathɔ, ɔ tāʼa nu ŋa pigi mɛ̄iŋ móŋoŋ po, a shwiʼi njɨ̄gɨ vugu?”
54 E os discípulos Tiago e João, vendo isso, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Jishɔ shrī mbɨ̄ga vugu.
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Pugu pugu kara kiʼɛ ŋgə̄ɨ laʼataoŋ nduoŋ.
56 Porque o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá- E foram para outra aldeia.
57 Nɔ haʼaŋ pugu ni ŋgə̄ɨ nu shɛndaoŋ nɛ, yichəɨ ŋoŋ chhu ni Jishɔ ŋa, “Ǹshi njōu njiŋ yɔ sheshe lɨʼɨ ŋa ɔ shi ŋgə̄ɨ nɛ”.
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Pa mimbaaŋguo fāʼo pa pùo pugu, pa mishi fāʼo pa nda pugu, ndɔ Muuŋ Ŋoŋmishua lɔ njiʼi mfāʼo lɨʼɨ lɛ̄rɛ thɔ yi.”
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Jishɔ kara nchhu ni yichəɨ ŋoŋ ŋa, “Thɔ njōu njiŋ a.”
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá enterrar meu pai.
60 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Mieŋ ŋgwa ŋa pugu khu nɛ twei khu ŋgwa pugu. Ndɔ ni gɔ̀ ghə̄ɨ nchīi shaʼa nu fùoŋ Minnwi.”
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Yichəɨ ŋoŋ pɨnɨ nchhu ŋa, “Ǹshi njōu njiŋ yɔ, ma Taathɔ, ndɔ fǔoŋ mieŋ ŋ̀gə̄ɨ nchāʼa ŋgwa laʼa pigi.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ŋoŋ ŋa a wɛ̄iŋ ŋkɨɨ naʼaŋ fāʼa nyìeŋ ŋa a fāʼa nyìeŋ, mbɨnɨ ŋkara nthɔ ndīi njiŋ nɛ, lɔ njiʼi mfāʼo ghɛ̀rɛ moŋ Shaʼafuoŋ Minnwi.”
62 E Jesus lhe disse: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.