Lucas 9
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA
1 Jishɔ gɛ̄ paanchrɔ pighɔ lɨʼɨ muʼɔŋ mfɛ njɨ pugu pa ghrɨ́ ni pugu nɔ fuʼu nu pa miŋwɛiŋ ndɔ njɨ̄gɨ pa ghɨ̌nɔ,
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 ntaoŋ vugu ŋa pugu ghə̄ɨ nchīi Shaʼafuoŋ Minnwi ndɔ mbɨnɨ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Nchhu ni pugu ŋa, “Kiʼi pəɨ lɔ̄gɔ sheshe yaoŋ nɔ haʼaŋ pəɨ ghə̄ɨ nyìeŋ ghɔ nɛ. Kiʼi pəɨ lɔ̄gɔ mbìe, ki pìɛŋ kra, ki maoŋ jɨ, ki mbɨŋ, ki ŋgə̄ɨ ni pa kwri ndhwí.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Sheshe nda ŋa pəɨ nii fɔ nɛ, pəɨ laʼa fɔ ti shi nuʼuŋ ntaoŋ laʼataoŋ ghɔ.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 Sheshe lɨʼɨ ŋa pi lɔ mbiŋ vəɨ fɔ nɛ, pəɨ krū kwò məɨ, ntaoŋ ni vəɨ laʼataoŋ ghɔ nɔ nōoŋ nu ni pugu ŋa Minnwi pɨ̄na nnu ŋa pugu chwīe nɛ.”
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Pa ghaŋ ntaoŋ pi pighɔ taoŋ, nyīeŋ moŋ ŋguoŋ puoŋ mi laʼataoŋ ghao, nthɔ nchīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ ghɔ ndɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ŋguoŋ lɨʼɨ ghao.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Ndɨɨ ŋa Hɛrɔ, mbɔ fùoŋ Galili, ni njaʼo ŋguoŋ nnu pei nɛ, thɔ yi fiŋ nthɛ ŋa pichəɨ ŋgwa ni nthɔ nchhu nu ŋa Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ ni ŋgwa pɨnɨ ŋkuʼɔ.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Pichəɨ chhu yugu ŋa Elaija nōoŋ noŋ yi, pichəɨ chhu yugu pi ŋa yichəɨ taʼa ndunu njəɨlɨʼɨ Minnwi pɨnɨ ŋkuʼɔ.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Hɛrɔ chhu ŋa, “Ŋki yaʼa thɔ Jouŋ, ndɔ yei pɨnɨ mbɔ pi gɔ̌ ŋa njaʼo pa nnu nɔ ligi yi nɛ?” Mbaʼo nɔ yəɨ nu Jishɔ vei.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ ni ŋga mbɨnɨ, nshwei vi ni ŋguoŋ nnu ŋa pugu ni nchwīe nɛ. Jishɔ lɔ̄gɔ vugu pugu pugu fuʼu noŋ yugu shɨna ŋgwa, ŋgə̄ɨ Beshaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Yú ŋgwa ni ŋga njaʼo, njōu njiŋ yi. Jishɔ gha nchhu ni pugu ŋa pugu thɔ a pwa, nthɔ nchīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ Shaʼafuoŋ Minnwi ni pugu, njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋgɨ̄nɔ nu nɛ.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Minaoŋ ni ŋga njɛ̄ nii nu, paanchrɔ ghaŋ ntaoŋ pighɔ thɔ njəɨ Jishɔ nchhu ghɔ ŋa, “Chhu ŋgwa pei ghə̄ɨ, nji ŋa minthɛ pugu ghə̄ɨ moŋ pa laʼa pugu pa mooŋ mbàŋ mbambara, ntāʼa lɨʼɨ laʼa pugu pa maoŋ jɨ, nthɛ ŋa lɨʼɨ yei pɔ pi ŋkǔnu njó.”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ ŋkaa pəɨ fɛ maoŋ pugu jɨ.”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Pimbia ni mbɔ fɔ nchəɨŋ nɔ tiɛŋ ŋkaŋ yugu.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Pugu wuʼɔ nuʼuŋ njaʼo pi nɛnnɛ, nchwīe ŋguoŋ ŋgwa chɔchɔ.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 A gha ndɔ̄gɔ tiɛŋ kəɨŋ brɛi ghɔ ni paa shhu ghɔ, mbɨʼɨ ligi yi ndīi po ntōo Minnwi, mbəʼɨ, mfɛ ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa pugu ghrā ni ŋgwa pighɔ.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Ŋguoŋ yugu kru ti njru, ti pugu lɨ̄ga pa pəʼɨ pi ŋa a ni mbɨgəɨ nɛ, a lɨnaoŋ paanchrɔ mikuo.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Taʼa llɛ́ chəɨ ni mbɔ, Jishɔ thɔ nduoŋ Minnwi təʼɨ vi, pa ghaŋ younjiŋ pi thɔ mbara vi. A pie vugu ŋa, “Pa ŋgwa ghà nchhu ŋa mi pɔ pi gɔ̌?”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Pugu khwɛ̄ ŋa, “Pichəɨ ŋgwa ghà nchhu ŋa ɔ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ, pichəɨ ŋa ɔ Elaija, pichəɨ ŋa ɔ taʼa njəɨlɨʼɨ Minnwi llɛshhɨ ŋa a pɨnɨ nuʼuŋ ŋkuʼɔ.”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 A pie vugu ŋa, “Ti pəɨ nɛ? Pəɨ chhu yəɨ ŋa mi gɔ̌?”
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Jishɔ fɛ tɨtɨnɨ gɨ́ ni pugu ŋa kiʼi pugu shwei nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ ni shesheŋoŋ.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Mbɨnɨ nchhu ni pugu ŋa, “Muuŋ Ŋoŋmishua shi ŋguʼɔ njəɨ ŋgəʼɨ nthɛ ntou pa nnu, pa thishɨ pa Juu pugu pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi lāa vi, pi jwi vi, a gha ndaʼa trɛi llɛ́ a kuʼɔ.”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Mbɨnɨ nchhu ni ŋguoŋ vugu ŋa, “S̈hesheŋoŋ ntāʼa nu njōu njiŋ a, â mieŋ phi nnu haʼaŋ a khwā nɛ, ntiɛŋ wáʼa yi sheshe llɛ́ ndɔ njōu njiŋ a.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Nthɛ ŋa shesheŋoŋ ŋa a tāʼa nu ndūgu ni chɔmbhi yi nɛ shi nshiɛŋ chɔmbhi yi ghɔ, ti ŋoŋ yɛ ŋa a mīʼaŋ chɔmbhi yi nthɛ a nɛ, shi ndūgu ni chɔmbhi yi ghɔ.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Ŋoŋmishua nthɛ a shei pi khɔ nɔ haʼaŋ ä mfāʼo ŋguoŋ yaoŋ moŋ mbhi hɛiŋ ndɔ mbhɛ chɔmbhi yi?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Nthɛ ŋa shesheŋoŋ ŋa a fāʼo lrithɔ mbɨŋ mu, ki ni chrà a nɛ, Muuŋ Ŋoŋmishua shi mfāʼo lrithɔ mbɨŋ yu ndɨɨ ŋa a thɔ moŋ ndighaʼo yi nɛ, pugu pa ndighaʼo Tǎa, ni pa ghaŋ ntaoŋ taoŋtaoŋ.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Ndɔ ǹchhu pi nnu shini ni pəɨ ŋa pichəɨ ŋgwa thi hɛiŋ ŋa mbaʼa pugu khu ki lɔ njəɨ Shaʼafuoŋ Minnwi.”
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 A ni ŋga nchhu nnu pei ti ndaʼa taʼa taŋ, ndɔ̄gɔ Pita, ni Jouŋ, ni Jɛiŋ pugu pugu kuʼɔ ŋkuoŋ mbra lɨʼɨ luoŋ Minnwi.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Ndɔ haʼaŋ a ni nthɔ nduoŋ Minnwi nɛ, miŋi mi kwri mbɔ ŋkwaŋ nduoŋ, ndhwí pi fugu, nchīa ŋa ŋmɛiŋ nɔ fiembɨ.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Ŋga njəɨ nu nɛ, paa ŋgwa chrā nu pugu yu, pugu ni mbɔ Mushi pugu Elaija,
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 nōoŋ noŋ yugu moŋ ndighaʼo pa po, nthɔ nchrā nu ŋkuoŋ nnu gu yi ŋa ju Jishɔ ni nthɔ nchwīe nu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ Jerushalɛiŋ, ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ Minnwi ni nūʼɔŋ nɛ.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Ndɔ lɔgɔ ni njiɛŋ mbɨŋ Pita pugu pa ŋgwa ŋa pugu pugu ni mbɔ nɛ. Pugu gha nja ŋgūʼu, njəɨ líʼɛ ndighaʼo Jishɔ, pugu pa paa ŋgwa pɛ ŋa a ni nthi pugu pugu nɛ.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Ndɨɨ ŋa ŋgwa pighɔ ni mieŋ Jishɔ ŋgə̄ɨ nu nɛ, Pita chhu ghɔ ŋa, “Masha, a pwa nɔ haʼaŋ pia pɔ hɛiŋ kaʼa nɛ, pigi shi ŋkrao trɛi ntǎa! Taʼa yi vɛ, taʼa yi ni Mushi, taʼa yi ni Elaija.” Ndɔ a shini ndɔ njiʼi nji nnu ŋa a ni chhu nu nɛ.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 A ni ŋga ŋguʼɔ nchrā nu, lúluŋ shwiʼi ŋkuru vugu, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu nɔ haʼaŋ lúluŋ ghɔ ni ŋkuru vugu nɛ.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Yichəɨ ŋggì chhu moŋ lúluŋ ghɔ ŋa, “Yei Muuŋ a ŋa ǹchuʼɔ vi, p̂əɨ yaʼo mbhɔ yu.”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Ŋggì ghɔ ni ŋga nchrā ti mīʼɛŋ, pugu yəɨ Jishɔ pi təʼɨ vi, nūʼɔŋ nnu pei shɨna pugu, ki lɔ njiʼi nshwei shesheŋoŋ ni nnu ŋa pugu yəɨ nɛ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Mbhi ni ŋga ndaŋ, Jishɔ pugu pa trɛi ghaŋ ntaoŋ pi pighɔ shwiʼi llɔ ŋkuoŋ mbra ghɔ, ŋkiɛŋ mmɛ kɨrɨ ŋgwa thɔ mbara Jishɔ.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Ŋga njəɨ nu, yichəɨ ŋoŋ paʼo ŋgòu moŋ kɨrɨ ghɔ, nchhu ŋa, “Masha, m̀baʼo mbhɔ vɛ, līi muuŋ a vei njəɨ, ndɔ mbɔ fiɛŋ yi.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Yichəɨ miŋwɛiŋ ghà ncho vi, a wīʼi mbaʼo ŋgòu, miŋwɛiŋ ghɔ māʼaŋ vi shhɛ, a kwēi nu, faʼofaʼo taoŋ nu nchò yu, nja nchhɔ nwīʼiŋ vi nwīʼiŋ ndɔ paʼa ndɔ mieŋ vi!
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Mi ni ndɨ̄gəɨ pa ghaŋ younjiŋ pɔ ŋa pugu fuʼu miŋwɛiŋ ghɔ mbɨŋ yu, pugu fuʼu kie.”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Pəɨ ŋgwa ki fāʼo piŋ, ŋgwa pɨphɨ, mi shi nchhɔ pia pi fɨʼɨ ndɨɨ nɛiŋ, mfāʼo fɨʼɨ wɛ̄iŋ njùʼɔ nɛiŋ nthɛ vəɨ? Thɔ ni muuŋ ghɔ hɛiŋ.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Nɔ haʼaŋ muuŋ ghɔ ni nthɔ nu nɛ, miŋwɛiŋ ghɔ māʼaŋ vi shhɛ, a kwēi nu, faʼofaʼo taoŋ nu nchò yu. Jishɔ pɨ̄ga miŋwɛiŋ ghɔ, njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yi, mfɛ vi ni tǎa vi.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Ŋguoŋ ŋgwa ni ŋgrāo fɨʼɨ ghrɨ́ ŋa Minnwi fāʼo nɛ.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “P̂əɨ yaʼo nnu yei ŋa ǹtāʼa nchhu ni pəɨ nɛ shishiʼi! Pi tɔthɔ nchaʼa Muuŋ Ŋoŋmishua mfɛ liɛŋ mbhɔ ŋgwamishua.”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ndɔ paʼa ghaŋ younjiŋ pi lɔ nji njiŋ nnu ghɔ. Pi ni ndə̄ɨŋ vugu nɔ nnɛ ŋa kiʼi thɔ yugu shie ni nnu ghɔ, ndɔ pugu pɔgɔ nɔ pie nu vi ni nnu ghɔ.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Mindoundou gū shɨna ghaŋ younjiŋ pi ŋa a gɔ̌ mbɔ ŋoŋ ndiɛŋ nchaa pichəɨ?
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Jishɔ ni nji nnu ŋa pugu ni mbīʼi nu njùʼɔ pugu nɛ, ndɔ̄gɔ muuŋ mbrɔ nūʼɔŋ yəɨ yu,
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 nchhu ni pugu ŋa, “Ŋoŋ ŋa a piŋ muuŋ vei nɔ ligi a nɛ piŋ pi mmu, ti shesheŋoŋ ŋa a piŋ a nɛ, piŋ pi ŋoŋ ŋa a taoŋ a nɛ. Nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa a kɨgəɨ shɨna pəɨ nchaa ŋguoŋ ŋgwa nɛ, a ju mbɔ ŋoŋ ndiɛŋ nchaa ŋguoŋ yəɨ.”
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Jouŋ khwɛ̄ ŋa, “Masha, pigi yəɨ ŋoŋ a fuʼu miŋwɛiŋ mbɨŋ ŋoŋ ni ligi yɔ, pigi lāa ghɔ nthɛ ŋa pigi pugu shiʼa njōu njiŋ yɔ kaʼa.”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Kiʼi nuʼuŋ ndāa ghɔ nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa a lɔ ndāa ghɔ nɛ pɔ ŋgei ghɔ.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Pa llɛ́ ni ŋga mbara nu ŋa pi shi ndɔ̄gɔ Jishɔ po nɛ, a lɔ̄gɔ nthi mi tɨtɨnɨ nɔ ghə̄ɨ nu Jerushalɛiŋ.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 A taoŋ ghaŋ ntaoŋ shhɨ, pugu ghə̄ɨ nii moŋ yichəɨ laʼataoŋ moŋ Shamaria nɔ pīri nu ŋguoŋ pa yaoŋ ghɔ.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Ndɔ paʼa ŋgwa pighɔ lɔ mbiŋ vi nthɛ ŋa a shini ndɔ nuʼuŋ mbɔ pi nnu khuthɔ ŋa a ghə̄ɨ pi Jerushalɛiŋ.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Ndɨɨ ŋa ghaŋ younjiŋ pi, Jɛiŋ pugu Jouŋ, ni njəɨ nnu pighɔ nɛ, pugu pie vi ŋa, “Taathɔ, ɔ tāʼa nu ŋa pigi mɛ̄iŋ móŋoŋ po, a shwiʼi njɨ̄gɨ vugu?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Jishɔ shrī mbɨ̄ga vugu.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Pugu pugu kara kiʼɛ ŋgə̄ɨ laʼataoŋ nduoŋ.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Nɔ haʼaŋ pugu ni ŋgə̄ɨ nu shɛndaoŋ nɛ, yichəɨ ŋoŋ chhu ni Jishɔ ŋa, “Ǹshi njōu njiŋ yɔ sheshe lɨʼɨ ŋa ɔ shi ŋgə̄ɨ nɛ”.
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Pa mimbaaŋguo fāʼo pa pùo pugu, pa mishi fāʼo pa nda pugu, ndɔ Muuŋ Ŋoŋmishua lɔ njiʼi mfāʼo lɨʼɨ lɛ̄rɛ thɔ yi.”
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Jishɔ kara nchhu ni yichəɨ ŋoŋ ŋa, “Thɔ njōu njiŋ a.”
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Mieŋ ŋgwa ŋa pugu khu nɛ twei khu ŋgwa pugu. Ndɔ ni gɔ̀ ghə̄ɨ nchīi shaʼa nu fùoŋ Minnwi.”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Yichəɨ ŋoŋ pɨnɨ nchhu ŋa, “Ǹshi njōu njiŋ yɔ, ma Taathɔ, ndɔ fǔoŋ mieŋ ŋ̀gə̄ɨ nchāʼa ŋgwa laʼa pigi.”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ŋoŋ ŋa a wɛ̄iŋ ŋkɨɨ naʼaŋ fāʼa nyìeŋ ŋa a fāʼa nyìeŋ, mbɨnɨ ŋkara nthɔ ndīi njiŋ nɛ, lɔ njiʼi mfāʼo ghɛ̀rɛ moŋ Shaʼafuoŋ Minnwi.”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.