Lucas 9

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jishɔ gɛ̄ paanchrɔ pighɔ lɨʼɨ muʼɔŋ mfɛ njɨ pugu pa ghrɨ́ ni pugu nɔ fuʼu nu pa miŋwɛiŋ ndɔ njɨ̄gɨ pa ghɨ̌nɔ,
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 ntaoŋ vugu ŋa pugu ghə̄ɨ nchīi Shaʼafuoŋ Minnwi ndɔ mbɨnɨ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Nchhu ni pugu ŋa, “Kiʼi pəɨ lɔ̄gɔ sheshe yaoŋ nɔ haʼaŋ pəɨ ghə̄ɨ nyìeŋ ghɔ nɛ. Kiʼi pəɨ lɔ̄gɔ mbìe, ki pìɛŋ kra, ki maoŋ jɨ, ki mbɨŋ, ki ŋgə̄ɨ ni pa kwri ndhwí.
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Sheshe nda ŋa pəɨ nii fɔ nɛ, pəɨ laʼa fɔ ti shi nuʼuŋ ntaoŋ laʼataoŋ ghɔ.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Sheshe lɨʼɨ ŋa pi lɔ mbiŋ vəɨ fɔ nɛ, pəɨ krū kwò məɨ, ntaoŋ ni vəɨ laʼataoŋ ghɔ nɔ nōoŋ nu ni pugu ŋa Minnwi pɨ̄na nnu ŋa pugu chwīe nɛ.”
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Pa ghaŋ ntaoŋ pi pighɔ taoŋ, nyīeŋ moŋ ŋguoŋ puoŋ mi laʼataoŋ ghao, nthɔ nchīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ ghɔ ndɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ŋguoŋ lɨʼɨ ghao.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Ndɨɨ ŋa Hɛrɔ, mbɔ fùoŋ Galili, ni njaʼo ŋguoŋ nnu pei nɛ, thɔ yi fiŋ nthɛ ŋa pichəɨ ŋgwa ni nthɔ nchhu nu ŋa Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ ni ŋgwa pɨnɨ ŋkuʼɔ.
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 Pichəɨ chhu yugu ŋa Elaija nōoŋ noŋ yi, pichəɨ chhu yugu pi ŋa yichəɨ taʼa ndunu njəɨlɨʼɨ Minnwi pɨnɨ ŋkuʼɔ.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Hɛrɔ chhu ŋa, “Ŋki yaʼa thɔ Jouŋ, ndɔ yei pɨnɨ mbɔ pi gɔ̌ ŋa njaʼo pa nnu nɔ ligi yi nɛ?” Mbaʼo nɔ yəɨ nu Jishɔ vei.
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ ni ŋga mbɨnɨ, nshwei vi ni ŋguoŋ nnu ŋa pugu ni nchwīe nɛ. Jishɔ lɔ̄gɔ vugu pugu pugu fuʼu noŋ yugu shɨna ŋgwa, ŋgə̄ɨ Beshaida.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Yú ŋgwa ni ŋga njaʼo, njōu njiŋ yi. Jishɔ gha nchhu ni pugu ŋa pugu thɔ a pwa, nthɔ nchīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ Shaʼafuoŋ Minnwi ni pugu, njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋgɨ̄nɔ nu nɛ.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Minaoŋ ni ŋga njɛ̄ nii nu, paanchrɔ ghaŋ ntaoŋ pighɔ thɔ njəɨ Jishɔ nchhu ghɔ ŋa, “Chhu ŋgwa pei ghə̄ɨ, nji ŋa minthɛ pugu ghə̄ɨ moŋ pa laʼa pugu pa mooŋ mbàŋ mbambara, ntāʼa lɨʼɨ laʼa pugu pa maoŋ jɨ, nthɛ ŋa lɨʼɨ yei pɔ pi ŋkǔnu njó.”
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Pəɨ ŋkaa pəɨ fɛ maoŋ pugu jɨ.”
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Pimbia ni mbɔ fɔ nchəɨŋ nɔ tiɛŋ ŋkaŋ yugu.
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Pugu wuʼɔ nuʼuŋ njaʼo pi nɛnnɛ, nchwīe ŋguoŋ ŋgwa chɔchɔ.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 A gha ndɔ̄gɔ tiɛŋ kəɨŋ brɛi ghɔ ni paa shhu ghɔ, mbɨʼɨ ligi yi ndīi po ntōo Minnwi, mbəʼɨ, mfɛ ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa pugu ghrā ni ŋgwa pighɔ.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Ŋguoŋ yugu kru ti njru, ti pugu lɨ̄ga pa pəʼɨ pi ŋa a ni mbɨgəɨ nɛ, a lɨnaoŋ paanchrɔ mikuo.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Taʼa llɛ́ chəɨ ni mbɔ, Jishɔ thɔ nduoŋ Minnwi təʼɨ vi, pa ghaŋ younjiŋ pi thɔ mbara vi. A pie vugu ŋa, “Pa ŋgwa ghà nchhu ŋa mi pɔ pi gɔ̌?”
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Pugu khwɛ̄ ŋa, “Pichəɨ ŋgwa ghà nchhu ŋa ɔ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ, pichəɨ ŋa ɔ Elaija, pichəɨ ŋa ɔ taʼa njəɨlɨʼɨ Minnwi llɛshhɨ ŋa a pɨnɨ nuʼuŋ ŋkuʼɔ.”
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 A pie vugu ŋa, “Ti pəɨ nɛ? Pəɨ chhu yəɨ ŋa mi gɔ̌?”
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Jishɔ fɛ tɨtɨnɨ gɨ́ ni pugu ŋa kiʼi pugu shwei nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ ni shesheŋoŋ.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Mbɨnɨ nchhu ni pugu ŋa, “Muuŋ Ŋoŋmishua shi ŋguʼɔ njəɨ ŋgəʼɨ nthɛ ntou pa nnu, pa thishɨ pa Juu pugu pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi lāa vi, pi jwi vi, a gha ndaʼa trɛi llɛ́ a kuʼɔ.”
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Mbɨnɨ nchhu ni ŋguoŋ vugu ŋa, “S̈hesheŋoŋ ntāʼa nu njōu njiŋ a, â mieŋ phi nnu haʼaŋ a khwā nɛ, ntiɛŋ wáʼa yi sheshe llɛ́ ndɔ njōu njiŋ a.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Nthɛ ŋa shesheŋoŋ ŋa a tāʼa nu ndūgu ni chɔmbhi yi nɛ shi nshiɛŋ chɔmbhi yi ghɔ, ti ŋoŋ yɛ ŋa a mīʼaŋ chɔmbhi yi nthɛ a nɛ, shi ndūgu ni chɔmbhi yi ghɔ.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Ŋoŋmishua nthɛ a shei pi khɔ nɔ haʼaŋ ä mfāʼo ŋguoŋ yaoŋ moŋ mbhi hɛiŋ ndɔ mbhɛ chɔmbhi yi?
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Nthɛ ŋa shesheŋoŋ ŋa a fāʼo lrithɔ mbɨŋ mu, ki ni chrà a nɛ, Muuŋ Ŋoŋmishua shi mfāʼo lrithɔ mbɨŋ yu ndɨɨ ŋa a thɔ moŋ ndighaʼo yi nɛ, pugu pa ndighaʼo Tǎa, ni pa ghaŋ ntaoŋ taoŋtaoŋ.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Ndɔ ǹchhu pi nnu shini ni pəɨ ŋa pichəɨ ŋgwa thi hɛiŋ ŋa mbaʼa pugu khu ki lɔ njəɨ Shaʼafuoŋ Minnwi.”
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 A ni ŋga nchhu nnu pei ti ndaʼa taʼa taŋ, ndɔ̄gɔ Pita, ni Jouŋ, ni Jɛiŋ pugu pugu kuʼɔ ŋkuoŋ mbra lɨʼɨ luoŋ Minnwi.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Ndɔ haʼaŋ a ni nthɔ nduoŋ Minnwi nɛ, miŋi mi kwri mbɔ ŋkwaŋ nduoŋ, ndhwí pi fugu, nchīa ŋa ŋmɛiŋ nɔ fiembɨ.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 Ŋga njəɨ nu nɛ, paa ŋgwa chrā nu pugu yu, pugu ni mbɔ Mushi pugu Elaija,
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 nōoŋ noŋ yugu moŋ ndighaʼo pa po, nthɔ nchrā nu ŋkuoŋ nnu gu yi ŋa ju Jishɔ ni nthɔ nchwīe nu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ Jerushalɛiŋ, ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ Minnwi ni nūʼɔŋ nɛ.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Ndɔ lɔgɔ ni njiɛŋ mbɨŋ Pita pugu pa ŋgwa ŋa pugu pugu ni mbɔ nɛ. Pugu gha nja ŋgūʼu, njəɨ líʼɛ ndighaʼo Jishɔ, pugu pa paa ŋgwa pɛ ŋa a ni nthi pugu pugu nɛ.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Ndɨɨ ŋa ŋgwa pighɔ ni mieŋ Jishɔ ŋgə̄ɨ nu nɛ, Pita chhu ghɔ ŋa, “Masha, a pwa nɔ haʼaŋ pia pɔ hɛiŋ kaʼa nɛ, pigi shi ŋkrao trɛi ntǎa! Taʼa yi vɛ, taʼa yi ni Mushi, taʼa yi ni Elaija.” Ndɔ a shini ndɔ njiʼi nji nnu ŋa a ni chhu nu nɛ.
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 A ni ŋga ŋguʼɔ nchrā nu, lúluŋ shwiʼi ŋkuru vugu, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu nɔ haʼaŋ lúluŋ ghɔ ni ŋkuru vugu nɛ.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Yichəɨ ŋggì chhu moŋ lúluŋ ghɔ ŋa, “Yei Muuŋ a ŋa ǹchuʼɔ vi, p̂əɨ yaʼo mbhɔ yu.”
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Ŋggì ghɔ ni ŋga nchrā ti mīʼɛŋ, pugu yəɨ Jishɔ pi təʼɨ vi, nūʼɔŋ nnu pei shɨna pugu, ki lɔ njiʼi nshwei shesheŋoŋ ni nnu ŋa pugu yəɨ nɛ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Mbhi ni ŋga ndaŋ, Jishɔ pugu pa trɛi ghaŋ ntaoŋ pi pighɔ shwiʼi llɔ ŋkuoŋ mbra ghɔ, ŋkiɛŋ mmɛ kɨrɨ ŋgwa thɔ mbara Jishɔ.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Ŋga njəɨ nu, yichəɨ ŋoŋ paʼo ŋgòu moŋ kɨrɨ ghɔ, nchhu ŋa, “Masha, m̀baʼo mbhɔ vɛ, līi muuŋ a vei njəɨ, ndɔ mbɔ fiɛŋ yi.
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Yichəɨ miŋwɛiŋ ghà ncho vi, a wīʼi mbaʼo ŋgòu, miŋwɛiŋ ghɔ māʼaŋ vi shhɛ, a kwēi nu, faʼofaʼo taoŋ nu nchò yu, nja nchhɔ nwīʼiŋ vi nwīʼiŋ ndɔ paʼa ndɔ mieŋ vi!
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Mi ni ndɨ̄gəɨ pa ghaŋ younjiŋ pɔ ŋa pugu fuʼu miŋwɛiŋ ghɔ mbɨŋ yu, pugu fuʼu kie.”
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Pəɨ ŋgwa ki fāʼo piŋ, ŋgwa pɨphɨ, mi shi nchhɔ pia pi fɨʼɨ ndɨɨ nɛiŋ, mfāʼo fɨʼɨ wɛ̄iŋ njùʼɔ nɛiŋ nthɛ vəɨ? Thɔ ni muuŋ ghɔ hɛiŋ.”
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Nɔ haʼaŋ muuŋ ghɔ ni nthɔ nu nɛ, miŋwɛiŋ ghɔ māʼaŋ vi shhɛ, a kwēi nu, faʼofaʼo taoŋ nu nchò yu. Jishɔ pɨ̄ga miŋwɛiŋ ghɔ, njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yi, mfɛ vi ni tǎa vi.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Ŋguoŋ ŋgwa ni ŋgrāo fɨʼɨ ghrɨ́ ŋa Minnwi fāʼo nɛ.
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 “P̂əɨ yaʼo nnu yei ŋa ǹtāʼa nchhu ni pəɨ nɛ shishiʼi! Pi tɔthɔ nchaʼa Muuŋ Ŋoŋmishua mfɛ liɛŋ mbhɔ ŋgwamishua.”
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Ndɔ paʼa ghaŋ younjiŋ pi lɔ nji njiŋ nnu ghɔ. Pi ni ndə̄ɨŋ vugu nɔ nnɛ ŋa kiʼi thɔ yugu shie ni nnu ghɔ, ndɔ pugu pɔgɔ nɔ pie nu vi ni nnu ghɔ.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Mindoundou gū shɨna ghaŋ younjiŋ pi ŋa a gɔ̌ mbɔ ŋoŋ ndiɛŋ nchaa pichəɨ?
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Jishɔ ni nji nnu ŋa pugu ni mbīʼi nu njùʼɔ pugu nɛ, ndɔ̄gɔ muuŋ mbrɔ nūʼɔŋ yəɨ yu,
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 nchhu ni pugu ŋa, “Ŋoŋ ŋa a piŋ muuŋ vei nɔ ligi a nɛ piŋ pi mmu, ti shesheŋoŋ ŋa a piŋ a nɛ, piŋ pi ŋoŋ ŋa a taoŋ a nɛ. Nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa a kɨgəɨ shɨna pəɨ nchaa ŋguoŋ ŋgwa nɛ, a ju mbɔ ŋoŋ ndiɛŋ nchaa ŋguoŋ yəɨ.”
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Jouŋ khwɛ̄ ŋa, “Masha, pigi yəɨ ŋoŋ a fuʼu miŋwɛiŋ mbɨŋ ŋoŋ ni ligi yɔ, pigi lāa ghɔ nthɛ ŋa pigi pugu shiʼa njōu njiŋ yɔ kaʼa.”
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Kiʼi nuʼuŋ ndāa ghɔ nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa a lɔ ndāa ghɔ nɛ pɔ ŋgei ghɔ.”
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Pa llɛ́ ni ŋga mbara nu ŋa pi shi ndɔ̄gɔ Jishɔ po nɛ, a lɔ̄gɔ nthi mi tɨtɨnɨ nɔ ghə̄ɨ nu Jerushalɛiŋ.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 A taoŋ ghaŋ ntaoŋ shhɨ, pugu ghə̄ɨ nii moŋ yichəɨ laʼataoŋ moŋ Shamaria nɔ pīri nu ŋguoŋ pa yaoŋ ghɔ.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Ndɔ paʼa ŋgwa pighɔ lɔ mbiŋ vi nthɛ ŋa a shini ndɔ nuʼuŋ mbɔ pi nnu khuthɔ ŋa a ghə̄ɨ pi Jerushalɛiŋ.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Ndɨɨ ŋa ghaŋ younjiŋ pi, Jɛiŋ pugu Jouŋ, ni njəɨ nnu pighɔ nɛ, pugu pie vi ŋa, “Taathɔ, ɔ tāʼa nu ŋa pigi mɛ̄iŋ móŋoŋ po, a shwiʼi njɨ̄gɨ vugu?”
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Jishɔ shrī mbɨ̄ga vugu.
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 Pugu pugu kara kiʼɛ ŋgə̄ɨ laʼataoŋ nduoŋ.
56 E seguiram para outro povoado.
57 Nɔ haʼaŋ pugu ni ŋgə̄ɨ nu shɛndaoŋ nɛ, yichəɨ ŋoŋ chhu ni Jishɔ ŋa, “Ǹshi njōu njiŋ yɔ sheshe lɨʼɨ ŋa ɔ shi ŋgə̄ɨ nɛ”.
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Pa mimbaaŋguo fāʼo pa pùo pugu, pa mishi fāʼo pa nda pugu, ndɔ Muuŋ Ŋoŋmishua lɔ njiʼi mfāʼo lɨʼɨ lɛ̄rɛ thɔ yi.”
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Jishɔ kara nchhu ni yichəɨ ŋoŋ ŋa, “Thɔ njōu njiŋ a.”
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Mieŋ ŋgwa ŋa pugu khu nɛ twei khu ŋgwa pugu. Ndɔ ni gɔ̀ ghə̄ɨ nchīi shaʼa nu fùoŋ Minnwi.”
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Yichəɨ ŋoŋ pɨnɨ nchhu ŋa, “Ǹshi njōu njiŋ yɔ, ma Taathɔ, ndɔ fǔoŋ mieŋ ŋ̀gə̄ɨ nchāʼa ŋgwa laʼa pigi.”
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Ŋoŋ ŋa a wɛ̄iŋ ŋkɨɨ naʼaŋ fāʼa nyìeŋ ŋa a fāʼa nyìeŋ, mbɨnɨ ŋkara nthɔ ndīi njiŋ nɛ, lɔ njiʼi mfāʼo ghɛ̀rɛ moŋ Shaʼafuoŋ Minnwi.”
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.