Lucas 8
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NTLH
1 A ni ŋga ndaʼa, Jishɔ nyīeŋ moŋ pa mɛmmɛ laʼataoŋ pugu pa puoŋ mi laʼataoŋ, nthɔ nshwei pwa pishaʼakhɔ mbɔ yi Shaʼafuoŋ Minnwi. A ni mbɔ pugu pa paanchrɔ ghaŋ ntaoŋ pi,
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 pugu pa pichəɨ piŋgɛ, ŋa a ni mfuʼu jijwɛ pɨphɨ mbɨŋ pugu, mbɨnɨ njɨ̄gɨ pa ghɨ̌nɔ mbɨŋ pugu. Piŋgɛ pighɔ ni mbɔ Meri, ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni Madaliŋ, ŋa khwachəɨ miŋwɛiŋ ni ntaoŋ mbɨŋ yu nɛ,
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 ni Joana, mbɔ ŋgwɛ Kusha, mbɔ muuŋ fàʼa Hɛrɔ, ni Shushana, pugu pa ntou pichəɨ piŋgɛ ŋa pugu ni nthɔ ŋgɛ̄rɛ Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi llɔ moŋ yugu ŋkaa nu nɛ.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Ndɨɨ ŋa ntou yú ŋgwa ni nthɔ ŋkɨrɨ nu, pichəɨ llɔ moŋ ntou pa lɨʼɨ nyīeŋ ŋgə̄ɨ nu yəɨ Jishɔ nɛ, a chhu yei luʼɔ chrà ni pugu:
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “Ŋoŋ chəɨ ni ma mbɔ fɔ, ŋgə̄ɨ lɨʼɨ māʼaŋ mbhɛ̌ maoŋ. Nɔ haʼaŋ a ni māʼaŋ nu nɛ, pichəɨ gū shɛmbua, ŋgwa tie ni kwò yugu, pa mishi llɔ tɔthɨ shwiʼi kru.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Pichəɨ gū moŋ shhɛ ŋkwá, ŋga ŋkhɛ̄, ŋkiʼi ndɔ njaoŋ yaoŋ nthɛ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo ŋkhǐ.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Pichəɨ gū moŋ shishaʼa, shishaʼa yīʼɛ ŋkuʼɔ mfīgi maoŋ pighɔ pugu khu.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Pichəɨ mbhɛ̌ maoŋ pighɔ ni ŋgū moŋ shhɛ shiʼi mbūgu fɔ ndɔ nja njuŋ, nchaa mbhɛ̌ yi ni ŋkɨɨ ŋgɛ.” Jishɔ ghà ŋga nchhu nnu pei mīʼɛŋ, mfɛ gɛ̀ ŋa, “Ŋoŋ ŋa a fāʼo tə́nə nɛ, â yaʼo.”
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Pa ghaŋ younjiŋ pi pie vi ŋa, “Njiŋ luʼɔ chrà ghɔ pɔ pi ŋa?”
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 A khwɛ̄ ŋa, “Minnwi chwīe pəɨ ji pa nnu lə̄ɨŋ moŋ Shaʼafuoŋ yi. Ndɔ ni pichəɨ ŋgwa, a pɔ pi moŋ luʼɔ chrà nnɛ ŋa:
10 Jesus respondeu:
11 “Yei njiŋ luʼɔ chrà ghɔ: Mbhɛ̌ yaoŋ ghɔ chrà Minnwi.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Pɛ mbhɛ̌ ŋa a ni ŋgū shɛmbua thɔ nōoŋ pi ŋgwa pɛ ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi, ndɔ devɨ thɔ fuʼu chrà ghɔ njùʼɔ pugu, nnɛ ŋa mbaʼa pugu piŋ ndɔ ndūgu.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Pa mbhɛ̌ pɛ ŋa pugu ni ŋgū moŋ shhɛ ŋkwá nɛ pɛ ŋgwa ŋa pugu yaʼo chrà ghɔ, mbiŋ ni pwatua ndɔ paʼa ŋǐeŋ yugu lɔ ntɨnɨ. Pugu piŋ nɔ kuo ndɨɨ, mōoŋ nu gha nthɔ pugu pāʼa ŋkǔnu yugu.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Pa mbhɛ̌ ŋa pugu ni ŋgū moŋ shishaʼa nɛ, ŋgwa ŋa pugu piŋ chrà Minnwi, mbiŋ, ŋga ŋgə̄ɨ pa ghaghana, pa fāʼo, ni nchhɔ́ shiʼi ŋkuoŋ ŋgrào mbhi yei fīgi vugu, paʼa ntíɛŋ yugu lɔ ma ntɨnɨ.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Ndɔ ti mbhɛ̌ moŋ shhɛ shiʼi pɛ ŋgwa ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi ni ŋkiɛŋ njùʼɔ shiʼi, ndɔ ŋgwɛ̄iŋ a tɨnɨ, ŋgwɛ̄iŋ njùʼɔ ti njuŋ ntíɛŋ.
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 “Ŋoŋ shiʼa nchuʼu truka ŋkuru ni mikru ki niʼiŋ laʼo kúoŋ, ŋoŋ ghà nchuʼu ntigi pi lɨʼɨ thi truka, nnɛ ŋa ŋgwa ŋa pugu nii nu nda nɛ yəɨ liʼɛ ghɔ.
16 Jesus continuou:
17 Yichəɨ yaoŋ lɔ mbɔ fɔ ŋa pi lə̄ɨŋ ŋa mbaʼa pi ma mieŋ ki nōoŋ lɨʼɨ wo, ki nnu ŋa pi kuru ŋa mbaʼa pi ma mieŋ ki ji a lɔ mbɨnɨ ntaoŋ lɨʼɨ liʼɛ.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 Lɨna nu kiʼɛ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ ɔ ywɛrɛ nnu nɛ, nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa a fāʼo nɛ, pi shi mbīgi ntou yi ghɔ, ndɔ ŋoŋ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo nɛ, pi shi ŋkwe shɨgɛi yɛ ŋa a pīʼi ŋa a fāʼo nɛ mbhɔ yu.”
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Mǔuŋ Jishɔ pugu pa lǐŋ pi pi pimbia thɔ lɨʼɨ yəɨ vi, ndɔ paʼa ndɔ mfāʼo shɨna nthɛ yú ŋgwa yəɨ yu.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Yichəɨ ŋoŋ chhu ni Jishɔ ŋa, “Mǔuŋ ghɔ pugu pa lǐŋ pɔ pi pimbia pɔ nɛ mbhi ntāʼa nu njəɨ ghɔ.”
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Mǔuŋ a pugu pa lǐŋ paŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi ndɔ nchwīe nnu ŋa chrà ghɔ chhu nɛ.”
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Llɛ́ chəɨ, Jishɔ nii moŋ kikuoŋ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi nchhu ŋa, “Pia shāʼa ntaoŋ njiɛŋ hiŋ.” Nnɛ pugu wɛ̄iŋ ndaoŋ.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Nɔ haʼaŋ pugu ni nchwi kikuoŋ ghɔ ŋgə̄ɨ nu nɛ, lɔgɔ wɛ̄iŋ Jishɔ. Mmɛ fiŋ gū moŋ ŋkhǐ, ŋkhǐ jɛ̄ lɨnaoŋ nu moŋ kikuoŋ yugu, ti pugu thi pi moŋ gu.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Pugu ghə̄ɨ ŋgūʼu Jishɔ, nchhu nu ŋa, “Masha! Masha! Pia khu nu nɛ ma!”
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 A chhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Piŋ yəɨ pɔ pi hɨŋ?”
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi shāʼa ŋkhǐ llɔ Galili ntaoŋ krao ŋgei Gerasha.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Nɔ haʼaŋ Jishɔ taoŋ moŋ kikuoŋ nɛ, mbāoŋ pugu yichəɨ ŋoŋ a fāʼo pa miŋwɛiŋ, a shini ndɔ māʼaŋ ndhwí nɔ ntaaŋ ndɨɨ, paʼa ndɔ ndaʼa nu nda, ŋka laʼa pi moŋ lɨʼɨ twei ŋgwa.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 A ni ŋga njəɨ Jishɔ, mūʼuŋ ŋgòu, ŋgū shhɛ shhɨ yu, nchhu ni njɨ ŋa, “Pɔgɔ fāʼo pi khɔ, Jishɔ Muuŋ Minnwi ŋa a chaa ŋguoŋ ŋgwa nɛ? M̀baʼo mbhɔ shhɨ ghɔ, kiʼi niʼiŋ a moŋ ŋgəʼɨ!”
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 A ni nchhu yei nthɛ ŋa Jishɔ ni ŋkwo fɛ gɨ́ ni miŋwɛiŋ ghɔ ŋa a taoŋ mbɨŋ yu. Yiɛŋ ndɨɨ miŋwɛiŋ ghɔ ni nthɔ ncho vi, njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ pi ni ŋkrao mbhɔ mi, ŋgwɛ kipaʼo nɔ kwò mi nthɔ ŋkɛ̄ʼi vi nɛ, a shi ŋguʼɔ njaʼa maoŋ pighɔ yaʼa, miŋwɛiŋ ghɔ fra vi ŋgə̄ɨ nɔ moŋ ŋkǔnu njó.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Jishɔ pie vi kiʼɛ ŋa, “Ligi yɔ khɔ?”
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Pa miŋwɛiŋ pighɔ lɨ̄gəɨ Jishɔ ŋa kiʼi a fɛ vugu moŋ lɨʼɨ ŋgəʼɨ.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Ŋkiɛŋ mmɛ kwíe ŋkunyaŋ ni nthɔ njɨ nu fɔ ŋkɨŋ mbra, pugu lɨ̄gəɨ vi ŋa a mieŋ pugu nii moŋ pa ŋkunyaŋ pighɔ, a mieŋ vugu.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Pugu taoŋ kiʼɛ mbɨŋ ŋoŋ ghɔ, nii mbɨŋ pa miŋkunyaŋ pighɔ. Ŋguoŋ kwíe ŋkunyaŋ pighɔ tei llɔ ŋkɨŋ mbra ghɔ, nshwiʼi ŋkɨŋ ŋkhǐ, ŋgū moŋ ghɔ ŋkhu.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Ghaŋ kɛ̄ʼi ŋkunyaŋ pighɔ ni ŋga njəɨ nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, ntaoŋ tei ŋgə̄ɨ nchhu moŋ laʼa pugu pa moŋ nyìeŋ.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Ŋgwa taoŋ nɔ ghə̄ɨ nu njəɨ nnu haʼaŋ a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ. Ŋga nthɔ njəɨ Jishɔ, njəɨ ŋoŋ ghɔ ŋa miŋwɛiŋ pighɔ ni ntaoŋ mbɨŋ yu nɛ, a chɔchɔ yəɨ yu ni ndhwí mbɨŋ yu ndɔ mbɔ shishiʼi, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njəɨ nnu ghɔ nɛ, shwei vugu ŋkwaŋ haʼaŋ pi kwe ŋoŋ ghɔ ŋa pa miŋwɛiŋ ni mbɔ mbɨŋ yu nɛ.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Nɛnnɛ ŋguoŋ pa ŋgwa moŋ krao ŋgei Gerasha yōu Jishɔ ŋa a ghə̄ɨ, nthɛ ŋa ŋkiɛŋ pɔgɔ gu ni ŋgwɛ̄iŋ vugu.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Ŋoŋ ŋa miŋwɛiŋ pighɔ ni ntaoŋ mbɨŋ yu lɨ̄gəɨ Jishɔ ŋa, “Mieŋ ǹthɔ pɔgɔ ghə̄ɨ kaʼa.” Jishɔ lāa, nchhu nu ŋa,
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Pɨnɨ laʼa, nshwei ŋgwa pɔ fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ Minnwi fāʼa mbɨŋ ghɔ nɛ.” Ŋoŋ ghɔ nyīeŋ moŋ ŋguoŋ laʼa nthɔ mfɨ̄ʼɨ nnu ŋa Jishɔ chwīe mbɨŋ yu nɛ.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Ndɔ haʼaŋ Jishɔ ni mbɨnɨ nɛ, pa ŋgwa ni nchhu ghɔ ŋa a thɔ a pwa, nthɛ ŋa ŋguoŋ vugu ni nchhɔ njwɛrɛ vi.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Ŋoŋ chəɨ ŋa ligi yi Jairu, yɨ̄ga nchəɨŋ. A ni mbɔ mmɛŋoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi, ŋgū shhɛ shhɨ Jishɔ nchhɔ ndɨ̄gəɨ vi ŋa a thɔ nda yu,
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 nthɛ ŋa fiɛŋ muuŋ vi yi miŋgwɛ ŋa a ni mfāʼo, mbɔ muuŋ paanchrɔ ŋgaʼo, ni nthɔ ŋkhu nu.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Shɨna ŋgwa pei, miŋgwɛ chəɨ ni mbɔ fɔ ŋa a ki yəɨ ndɨɨ yi ni njɨ nɔ paanchrɔ ŋgaʼo, ŋkwo tūoŋ ŋguoŋ mbɨŋ yi ghao mbhɔ pa doktɔ, ndɔ paʼa pi lɔ nchwīe ndɨɨ yi yaʼa. Kaŋ taʼa ŋoŋ shi ki lɔ njiʼi mbɔ ŋa a kaŋ ni mfɛ a chwīe ghɨ̌nɔ yi mmɛ.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Nɛnnɛ, a ni nthɔ njiŋ Jishɔ ŋkāoŋ po ndhwí yi. Ndɨɨ yi ghɔ lɔ ŋkiʼɛ njaʼa yaʼa chomilaoŋ ghɔ.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Jishɔ pie ŋa, “A kāoŋ gɔ̌ ŋkāoŋ a?”
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Jishɔ chhu ŋa, “Yichəɨ ŋoŋ kāoŋ a, mi nì njaʼo ŋkwaŋ haʼaŋ njɨ ntaoŋ mbɨŋ mu.”
46 Mas Jesus disse:
47 Ndɨɨ ŋa miŋgwɛ vei ni njəɨ ŋa yichəɨ shɛndaoŋ lɔ mbɔ ŋa mimfɛ a lɛ̄rɛ nɛ, a wrū nthɔ nu, ŋgū shhɛ ni puŋ yi shhɨ Jishɔ ndɔ mfɨ̄ʼɨ shhɨ ŋguoŋ ŋgwa nnu haʼaŋ a ni nchwīe vi a kāoŋ Jishɔ nɛ, pugu pa ŋkwaŋ haʼaŋ ghɨ̌nɔ yi mmɛ chomilaoŋ ghɔ nɛ.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Nɛnnɛ, Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Muuŋ a, piŋ yɔ chwīe ghɨ̌nɔ yɔ tɔgɔ, ghə̄ɨ ni gɔ moŋ ghɨghrɨ Minnwi.”
48 Aí Jesus disse:
49 Ndɔ haʼaŋ Jishɔ wuʼɔ nchhɔ nchrā nu nɛ, yichəɨ ŋoŋ llɔ nda Jairu, mmɛŋoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi, nthɔ nchhu ghɔ ŋa, “Muuŋ ghɔ kwo khu, kiʼi nuʼuŋ ŋgana masha ghagha.”
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Ndɨɨ ŋa Jishɔ ni njaʼo nnu yei nɛ, a chhu ni Jairu ŋa, “Kiʼi nuʼuŋ mbɔgɔ gu, wuʼɔ nchhɔ mfāʼo pi piŋ, nnɛ kaŋ muuŋ ghɔ shi ndūgu.”
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Ndɨɨ ŋa Jishɔ ni nchəɨŋ nda Jairu nɛ, a shini ndɔ mbiŋ ŋa ŋoŋ nduoŋ nii nda ŋkiɛŋ Pita pugu Jouŋ ni Jɛiŋ, ni tǎa muuŋ miŋgwɛ ghɔ pugu mǔuŋ vi.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Ŋguoŋ ŋgwa ni nthɔ ŋkə̄ɨ nu ndɔ njūa vi, Jishɔ ka chhu pi ŋa, “Kiʼi pəɨ nuʼuŋ ŋkə̄ɨ, nthɛ ŋa a lɔ ŋkhu, a lɛllɛ.”
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Pugu gwɛ̄ vi nthɛ ŋa pugu ni nji ŋa a kwo khu.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Jishɔ ka wɛ̄iŋ pi mbhɔ yi, mɛ̄iŋ nchhu ni njɨ ŋa, “Miyaa, lɔllɔ!”
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 A ywiŋ, ndɔllɔ jijwɛ yi pɨnɨ, a lɔllɔ tɔthɨ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ. Jishɔ chhu ni pugu ŋa pugu fɛ maoŋ ghɔ a jɨ.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 A ni ŋgrāo tǎa vi pugu mǔuŋ vi. Jishɔ chhu ni pugu ŋa kiʼi pugu shwei shesheŋoŋ ni nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.