Lucas 8

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 A ni ŋga ndaʼa, Jishɔ nyīeŋ moŋ pa mɛmmɛ laʼataoŋ pugu pa puoŋ mi laʼataoŋ, nthɔ nshwei pwa pishaʼakhɔ mbɔ yi Shaʼafuoŋ Minnwi. A ni mbɔ pugu pa paanchrɔ ghaŋ ntaoŋ pi,
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 pugu pa pichəɨ piŋgɛ, ŋa a ni mfuʼu jijwɛ pɨphɨ mbɨŋ pugu, mbɨnɨ njɨ̄gɨ pa ghɨ̌nɔ mbɨŋ pugu. Piŋgɛ pighɔ ni mbɔ Meri, ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni Madaliŋ, ŋa khwachəɨ miŋwɛiŋ ni ntaoŋ mbɨŋ yu nɛ,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 ni Joana, mbɔ ŋgwɛ Kusha, mbɔ muuŋ fàʼa Hɛrɔ, ni Shushana, pugu pa ntou pichəɨ piŋgɛ ŋa pugu ni nthɔ ŋgɛ̄rɛ Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi llɔ moŋ yugu ŋkaa nu nɛ.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Ndɨɨ ŋa ntou yú ŋgwa ni nthɔ ŋkɨrɨ nu, pichəɨ llɔ moŋ ntou pa lɨʼɨ nyīeŋ ŋgə̄ɨ nu yəɨ Jishɔ nɛ, a chhu yei luʼɔ chrà ni pugu:
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Ŋoŋ chəɨ ni ma mbɔ fɔ, ŋgə̄ɨ lɨʼɨ māʼaŋ mbhɛ̌ maoŋ. Nɔ haʼaŋ a ni māʼaŋ nu nɛ, pichəɨ gū shɛmbua, ŋgwa tie ni kwò yugu, pa mishi llɔ tɔthɨ shwiʼi kru.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Pichəɨ gū moŋ shhɛ ŋkwá, ŋga ŋkhɛ̄, ŋkiʼi ndɔ njaoŋ yaoŋ nthɛ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo ŋkhǐ.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Pichəɨ gū moŋ shishaʼa, shishaʼa yīʼɛ ŋkuʼɔ mfīgi maoŋ pighɔ pugu khu.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Pichəɨ mbhɛ̌ maoŋ pighɔ ni ŋgū moŋ shhɛ shiʼi mbūgu fɔ ndɔ nja njuŋ, nchaa mbhɛ̌ yi ni ŋkɨɨ ŋgɛ.” Jishɔ ghà ŋga nchhu nnu pei mīʼɛŋ, mfɛ gɛ̀ ŋa, “Ŋoŋ ŋa a fāʼo tə́nə nɛ, â yaʼo.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Pa ghaŋ younjiŋ pi pie vi ŋa, “Njiŋ luʼɔ chrà ghɔ pɔ pi ŋa?”
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 A khwɛ̄ ŋa, “Minnwi chwīe pəɨ ji pa nnu lə̄ɨŋ moŋ Shaʼafuoŋ yi. Ndɔ ni pichəɨ ŋgwa, a pɔ pi moŋ luʼɔ chrà nnɛ ŋa:
10 Jesus respondeu:
11 “Yei njiŋ luʼɔ chrà ghɔ: Mbhɛ̌ yaoŋ ghɔ chrà Minnwi.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Pɛ mbhɛ̌ ŋa a ni ŋgū shɛmbua thɔ nōoŋ pi ŋgwa pɛ ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi, ndɔ devɨ thɔ fuʼu chrà ghɔ njùʼɔ pugu, nnɛ ŋa mbaʼa pugu piŋ ndɔ ndūgu.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Pa mbhɛ̌ pɛ ŋa pugu ni ŋgū moŋ shhɛ ŋkwá nɛ pɛ ŋgwa ŋa pugu yaʼo chrà ghɔ, mbiŋ ni pwatua ndɔ paʼa ŋǐeŋ yugu lɔ ntɨnɨ. Pugu piŋ nɔ kuo ndɨɨ, mōoŋ nu gha nthɔ pugu pāʼa ŋkǔnu yugu.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Pa mbhɛ̌ ŋa pugu ni ŋgū moŋ shishaʼa nɛ, ŋgwa ŋa pugu piŋ chrà Minnwi, mbiŋ, ŋga ŋgə̄ɨ pa ghaghana, pa fāʼo, ni nchhɔ́ shiʼi ŋkuoŋ ŋgrào mbhi yei fīgi vugu, paʼa ntíɛŋ yugu lɔ ma ntɨnɨ.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Ndɔ ti mbhɛ̌ moŋ shhɛ shiʼi pɛ ŋgwa ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi ni ŋkiɛŋ njùʼɔ shiʼi, ndɔ ŋgwɛ̄iŋ a tɨnɨ, ŋgwɛ̄iŋ njùʼɔ ti njuŋ ntíɛŋ.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Ŋoŋ shiʼa nchuʼu truka ŋkuru ni mikru ki niʼiŋ laʼo kúoŋ, ŋoŋ ghà nchuʼu ntigi pi lɨʼɨ thi truka, nnɛ ŋa ŋgwa ŋa pugu nii nu nda nɛ yəɨ liʼɛ ghɔ.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Yichəɨ yaoŋ lɔ mbɔ fɔ ŋa pi lə̄ɨŋ ŋa mbaʼa pi ma mieŋ ki nōoŋ lɨʼɨ wo, ki nnu ŋa pi kuru ŋa mbaʼa pi ma mieŋ ki ji a lɔ mbɨnɨ ntaoŋ lɨʼɨ liʼɛ.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Lɨna nu kiʼɛ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ ɔ ywɛrɛ nnu nɛ, nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa a fāʼo nɛ, pi shi mbīgi ntou yi ghɔ, ndɔ ŋoŋ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo nɛ, pi shi ŋkwe shɨgɛi yɛ ŋa a pīʼi ŋa a fāʼo nɛ mbhɔ yu.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Mǔuŋ Jishɔ pugu pa lǐŋ pi pi pimbia thɔ lɨʼɨ yəɨ vi, ndɔ paʼa ndɔ mfāʼo shɨna nthɛ yú ŋgwa yəɨ yu.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Yichəɨ ŋoŋ chhu ni Jishɔ ŋa, “Mǔuŋ ghɔ pugu pa lǐŋ pɔ pi pimbia pɔ nɛ mbhi ntāʼa nu njəɨ ghɔ.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Mǔuŋ a pugu pa lǐŋ paŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi ndɔ nchwīe nnu ŋa chrà ghɔ chhu nɛ.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Llɛ́ chəɨ, Jishɔ nii moŋ kikuoŋ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi nchhu ŋa, “Pia shāʼa ntaoŋ njiɛŋ hiŋ.” Nnɛ pugu wɛ̄iŋ ndaoŋ.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Nɔ haʼaŋ pugu ni nchwi kikuoŋ ghɔ ŋgə̄ɨ nu nɛ, lɔgɔ wɛ̄iŋ Jishɔ. Mmɛ fiŋ gū moŋ ŋkhǐ, ŋkhǐ jɛ̄ lɨnaoŋ nu moŋ kikuoŋ yugu, ti pugu thi pi moŋ gu.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Pugu ghə̄ɨ ŋgūʼu Jishɔ, nchhu nu ŋa, “Masha! Masha! Pia khu nu nɛ ma!”
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 A chhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Piŋ yəɨ pɔ pi hɨŋ?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi shāʼa ŋkhǐ llɔ Galili ntaoŋ krao ŋgei Gerasha.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Nɔ haʼaŋ Jishɔ taoŋ moŋ kikuoŋ nɛ, mbāoŋ pugu yichəɨ ŋoŋ a fāʼo pa miŋwɛiŋ, a shini ndɔ māʼaŋ ndhwí nɔ ntaaŋ ndɨɨ, paʼa ndɔ ndaʼa nu nda, ŋka laʼa pi moŋ lɨʼɨ twei ŋgwa.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 A ni ŋga njəɨ Jishɔ, mūʼuŋ ŋgòu, ŋgū shhɛ shhɨ yu, nchhu ni njɨ ŋa, “Pɔgɔ fāʼo pi khɔ, Jishɔ Muuŋ Minnwi ŋa a chaa ŋguoŋ ŋgwa nɛ? M̀baʼo mbhɔ shhɨ ghɔ, kiʼi niʼiŋ a moŋ ŋgəʼɨ!”
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 A ni nchhu yei nthɛ ŋa Jishɔ ni ŋkwo fɛ gɨ́ ni miŋwɛiŋ ghɔ ŋa a taoŋ mbɨŋ yu. Yiɛŋ ndɨɨ miŋwɛiŋ ghɔ ni nthɔ ncho vi, njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ pi ni ŋkrao mbhɔ mi, ŋgwɛ kipaʼo nɔ kwò mi nthɔ ŋkɛ̄ʼi vi nɛ, a shi ŋguʼɔ njaʼa maoŋ pighɔ yaʼa, miŋwɛiŋ ghɔ fra vi ŋgə̄ɨ nɔ moŋ ŋkǔnu njó.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Jishɔ pie vi kiʼɛ ŋa, “Ligi yɔ khɔ?”
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Pa miŋwɛiŋ pighɔ lɨ̄gəɨ Jishɔ ŋa kiʼi a fɛ vugu moŋ lɨʼɨ ŋgəʼɨ.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Ŋkiɛŋ mmɛ kwíe ŋkunyaŋ ni nthɔ njɨ nu fɔ ŋkɨŋ mbra, pugu lɨ̄gəɨ vi ŋa a mieŋ pugu nii moŋ pa ŋkunyaŋ pighɔ, a mieŋ vugu.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Pugu taoŋ kiʼɛ mbɨŋ ŋoŋ ghɔ, nii mbɨŋ pa miŋkunyaŋ pighɔ. Ŋguoŋ kwíe ŋkunyaŋ pighɔ tei llɔ ŋkɨŋ mbra ghɔ, nshwiʼi ŋkɨŋ ŋkhǐ, ŋgū moŋ ghɔ ŋkhu.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Ghaŋ kɛ̄ʼi ŋkunyaŋ pighɔ ni ŋga njəɨ nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, ntaoŋ tei ŋgə̄ɨ nchhu moŋ laʼa pugu pa moŋ nyìeŋ.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Ŋgwa taoŋ nɔ ghə̄ɨ nu njəɨ nnu haʼaŋ a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ. Ŋga nthɔ njəɨ Jishɔ, njəɨ ŋoŋ ghɔ ŋa miŋwɛiŋ pighɔ ni ntaoŋ mbɨŋ yu nɛ, a chɔchɔ yəɨ yu ni ndhwí mbɨŋ yu ndɔ mbɔ shishiʼi, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njəɨ nnu ghɔ nɛ, shwei vugu ŋkwaŋ haʼaŋ pi kwe ŋoŋ ghɔ ŋa pa miŋwɛiŋ ni mbɔ mbɨŋ yu nɛ.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Nɛnnɛ ŋguoŋ pa ŋgwa moŋ krao ŋgei Gerasha yōu Jishɔ ŋa a ghə̄ɨ, nthɛ ŋa ŋkiɛŋ pɔgɔ gu ni ŋgwɛ̄iŋ vugu.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Ŋoŋ ŋa miŋwɛiŋ pighɔ ni ntaoŋ mbɨŋ yu lɨ̄gəɨ Jishɔ ŋa, “Mieŋ ǹthɔ pɔgɔ ghə̄ɨ kaʼa.” Jishɔ lāa, nchhu nu ŋa,
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Pɨnɨ laʼa, nshwei ŋgwa pɔ fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ Minnwi fāʼa mbɨŋ ghɔ nɛ.” Ŋoŋ ghɔ nyīeŋ moŋ ŋguoŋ laʼa nthɔ mfɨ̄ʼɨ nnu ŋa Jishɔ chwīe mbɨŋ yu nɛ.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Ndɔ haʼaŋ Jishɔ ni mbɨnɨ nɛ, pa ŋgwa ni nchhu ghɔ ŋa a thɔ a pwa, nthɛ ŋa ŋguoŋ vugu ni nchhɔ njwɛrɛ vi.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Ŋoŋ chəɨ ŋa ligi yi Jairu, yɨ̄ga nchəɨŋ. A ni mbɔ mmɛŋoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi, ŋgū shhɛ shhɨ Jishɔ nchhɔ ndɨ̄gəɨ vi ŋa a thɔ nda yu,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 nthɛ ŋa fiɛŋ muuŋ vi yi miŋgwɛ ŋa a ni mfāʼo, mbɔ muuŋ paanchrɔ ŋgaʼo, ni nthɔ ŋkhu nu.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Shɨna ŋgwa pei, miŋgwɛ chəɨ ni mbɔ fɔ ŋa a ki yəɨ ndɨɨ yi ni njɨ nɔ paanchrɔ ŋgaʼo, ŋkwo tūoŋ ŋguoŋ mbɨŋ yi ghao mbhɔ pa doktɔ, ndɔ paʼa pi lɔ nchwīe ndɨɨ yi yaʼa. Kaŋ taʼa ŋoŋ shi ki lɔ njiʼi mbɔ ŋa a kaŋ ni mfɛ a chwīe ghɨ̌nɔ yi mmɛ.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Nɛnnɛ, a ni nthɔ njiŋ Jishɔ ŋkāoŋ po ndhwí yi. Ndɨɨ yi ghɔ lɔ ŋkiʼɛ njaʼa yaʼa chomilaoŋ ghɔ.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Jishɔ pie ŋa, “A kāoŋ gɔ̌ ŋkāoŋ a?”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Jishɔ chhu ŋa, “Yichəɨ ŋoŋ kāoŋ a, mi nì njaʼo ŋkwaŋ haʼaŋ njɨ ntaoŋ mbɨŋ mu.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Ndɨɨ ŋa miŋgwɛ vei ni njəɨ ŋa yichəɨ shɛndaoŋ lɔ mbɔ ŋa mimfɛ a lɛ̄rɛ nɛ, a wrū nthɔ nu, ŋgū shhɛ ni puŋ yi shhɨ Jishɔ ndɔ mfɨ̄ʼɨ shhɨ ŋguoŋ ŋgwa nnu haʼaŋ a ni nchwīe vi a kāoŋ Jishɔ nɛ, pugu pa ŋkwaŋ haʼaŋ ghɨ̌nɔ yi mmɛ chomilaoŋ ghɔ nɛ.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Nɛnnɛ, Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Muuŋ a, piŋ yɔ chwīe ghɨ̌nɔ yɔ tɔgɔ, ghə̄ɨ ni gɔ moŋ ghɨghrɨ Minnwi.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ndɔ haʼaŋ Jishɔ wuʼɔ nchhɔ nchrā nu nɛ, yichəɨ ŋoŋ llɔ nda Jairu, mmɛŋoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi, nthɔ nchhu ghɔ ŋa, “Muuŋ ghɔ kwo khu, kiʼi nuʼuŋ ŋgana masha ghagha.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Ndɨɨ ŋa Jishɔ ni njaʼo nnu yei nɛ, a chhu ni Jairu ŋa, “Kiʼi nuʼuŋ mbɔgɔ gu, wuʼɔ nchhɔ mfāʼo pi piŋ, nnɛ kaŋ muuŋ ghɔ shi ndūgu.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Ndɨɨ ŋa Jishɔ ni nchəɨŋ nda Jairu nɛ, a shini ndɔ mbiŋ ŋa ŋoŋ nduoŋ nii nda ŋkiɛŋ Pita pugu Jouŋ ni Jɛiŋ, ni tǎa muuŋ miŋgwɛ ghɔ pugu mǔuŋ vi.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Ŋguoŋ ŋgwa ni nthɔ ŋkə̄ɨ nu ndɔ njūa vi, Jishɔ ka chhu pi ŋa, “Kiʼi pəɨ nuʼuŋ ŋkə̄ɨ, nthɛ ŋa a lɔ ŋkhu, a lɛllɛ.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Pugu gwɛ̄ vi nthɛ ŋa pugu ni nji ŋa a kwo khu.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Jishɔ ka wɛ̄iŋ pi mbhɔ yi, mɛ̄iŋ nchhu ni njɨ ŋa, “Miyaa, lɔllɔ!”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 A ywiŋ, ndɔllɔ jijwɛ yi pɨnɨ, a lɔllɔ tɔthɨ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ. Jishɔ chhu ni pugu ŋa pugu fɛ maoŋ ghɔ a jɨ.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 A ni ŋgrāo tǎa vi pugu mǔuŋ vi. Jishɔ chhu ni pugu ŋa kiʼi pugu shwei shesheŋoŋ ni nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.