Lucas 8

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 A ni ŋga ndaʼa, Jishɔ nyīeŋ moŋ pa mɛmmɛ laʼataoŋ pugu pa puoŋ mi laʼataoŋ, nthɔ nshwei pwa pishaʼakhɔ mbɔ yi Shaʼafuoŋ Minnwi. A ni mbɔ pugu pa paanchrɔ ghaŋ ntaoŋ pi,
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 pugu pa pichəɨ piŋgɛ, ŋa a ni mfuʼu jijwɛ pɨphɨ mbɨŋ pugu, mbɨnɨ njɨ̄gɨ pa ghɨ̌nɔ mbɨŋ pugu. Piŋgɛ pighɔ ni mbɔ Meri, ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni Madaliŋ, ŋa khwachəɨ miŋwɛiŋ ni ntaoŋ mbɨŋ yu nɛ,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 ni Joana, mbɔ ŋgwɛ Kusha, mbɔ muuŋ fàʼa Hɛrɔ, ni Shushana, pugu pa ntou pichəɨ piŋgɛ ŋa pugu ni nthɔ ŋgɛ̄rɛ Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi llɔ moŋ yugu ŋkaa nu nɛ.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Ndɨɨ ŋa ntou yú ŋgwa ni nthɔ ŋkɨrɨ nu, pichəɨ llɔ moŋ ntou pa lɨʼɨ nyīeŋ ŋgə̄ɨ nu yəɨ Jishɔ nɛ, a chhu yei luʼɔ chrà ni pugu:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 “Ŋoŋ chəɨ ni ma mbɔ fɔ, ŋgə̄ɨ lɨʼɨ māʼaŋ mbhɛ̌ maoŋ. Nɔ haʼaŋ a ni māʼaŋ nu nɛ, pichəɨ gū shɛmbua, ŋgwa tie ni kwò yugu, pa mishi llɔ tɔthɨ shwiʼi kru.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Pichəɨ gū moŋ shhɛ ŋkwá, ŋga ŋkhɛ̄, ŋkiʼi ndɔ njaoŋ yaoŋ nthɛ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo ŋkhǐ.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Pichəɨ gū moŋ shishaʼa, shishaʼa yīʼɛ ŋkuʼɔ mfīgi maoŋ pighɔ pugu khu.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Pichəɨ mbhɛ̌ maoŋ pighɔ ni ŋgū moŋ shhɛ shiʼi mbūgu fɔ ndɔ nja njuŋ, nchaa mbhɛ̌ yi ni ŋkɨɨ ŋgɛ.” Jishɔ ghà ŋga nchhu nnu pei mīʼɛŋ, mfɛ gɛ̀ ŋa, “Ŋoŋ ŋa a fāʼo tə́nə nɛ, â yaʼo.”
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Pa ghaŋ younjiŋ pi pie vi ŋa, “Njiŋ luʼɔ chrà ghɔ pɔ pi ŋa?”
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 A khwɛ̄ ŋa, “Minnwi chwīe pəɨ ji pa nnu lə̄ɨŋ moŋ Shaʼafuoŋ yi. Ndɔ ni pichəɨ ŋgwa, a pɔ pi moŋ luʼɔ chrà nnɛ ŋa:
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 “Yei njiŋ luʼɔ chrà ghɔ: Mbhɛ̌ yaoŋ ghɔ chrà Minnwi.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 Pɛ mbhɛ̌ ŋa a ni ŋgū shɛmbua thɔ nōoŋ pi ŋgwa pɛ ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi, ndɔ devɨ thɔ fuʼu chrà ghɔ njùʼɔ pugu, nnɛ ŋa mbaʼa pugu piŋ ndɔ ndūgu.
12 e os que
13 Pa mbhɛ̌ pɛ ŋa pugu ni ŋgū moŋ shhɛ ŋkwá nɛ pɛ ŋgwa ŋa pugu yaʼo chrà ghɔ, mbiŋ ni pwatua ndɔ paʼa ŋǐeŋ yugu lɔ ntɨnɨ. Pugu piŋ nɔ kuo ndɨɨ, mōoŋ nu gha nthɔ pugu pāʼa ŋkǔnu yugu.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 Pa mbhɛ̌ ŋa pugu ni ŋgū moŋ shishaʼa nɛ, ŋgwa ŋa pugu piŋ chrà Minnwi, mbiŋ, ŋga ŋgə̄ɨ pa ghaghana, pa fāʼo, ni nchhɔ́ shiʼi ŋkuoŋ ŋgrào mbhi yei fīgi vugu, paʼa ntíɛŋ yugu lɔ ma ntɨnɨ.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Ndɔ ti mbhɛ̌ moŋ shhɛ shiʼi pɛ ŋgwa ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi ni ŋkiɛŋ njùʼɔ shiʼi, ndɔ ŋgwɛ̄iŋ a tɨnɨ, ŋgwɛ̄iŋ njùʼɔ ti njuŋ ntíɛŋ.
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 “Ŋoŋ shiʼa nchuʼu truka ŋkuru ni mikru ki niʼiŋ laʼo kúoŋ, ŋoŋ ghà nchuʼu ntigi pi lɨʼɨ thi truka, nnɛ ŋa ŋgwa ŋa pugu nii nu nda nɛ yəɨ liʼɛ ghɔ.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 Yichəɨ yaoŋ lɔ mbɔ fɔ ŋa pi lə̄ɨŋ ŋa mbaʼa pi ma mieŋ ki nōoŋ lɨʼɨ wo, ki nnu ŋa pi kuru ŋa mbaʼa pi ma mieŋ ki ji a lɔ mbɨnɨ ntaoŋ lɨʼɨ liʼɛ.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Lɨna nu kiʼɛ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ ɔ ywɛrɛ nnu nɛ, nthɛ ŋa ŋoŋ ŋa a fāʼo nɛ, pi shi mbīgi ntou yi ghɔ, ndɔ ŋoŋ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo nɛ, pi shi ŋkwe shɨgɛi yɛ ŋa a pīʼi ŋa a fāʼo nɛ mbhɔ yu.”
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Mǔuŋ Jishɔ pugu pa lǐŋ pi pi pimbia thɔ lɨʼɨ yəɨ vi, ndɔ paʼa ndɔ mfāʼo shɨna nthɛ yú ŋgwa yəɨ yu.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Yichəɨ ŋoŋ chhu ni Jishɔ ŋa, “Mǔuŋ ghɔ pugu pa lǐŋ pɔ pi pimbia pɔ nɛ mbhi ntāʼa nu njəɨ ghɔ.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Mǔuŋ a pugu pa lǐŋ paŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi ndɔ nchwīe nnu ŋa chrà ghɔ chhu nɛ.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Llɛ́ chəɨ, Jishɔ nii moŋ kikuoŋ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi nchhu ŋa, “Pia shāʼa ntaoŋ njiɛŋ hiŋ.” Nnɛ pugu wɛ̄iŋ ndaoŋ.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Nɔ haʼaŋ pugu ni nchwi kikuoŋ ghɔ ŋgə̄ɨ nu nɛ, lɔgɔ wɛ̄iŋ Jishɔ. Mmɛ fiŋ gū moŋ ŋkhǐ, ŋkhǐ jɛ̄ lɨnaoŋ nu moŋ kikuoŋ yugu, ti pugu thi pi moŋ gu.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Pugu ghə̄ɨ ŋgūʼu Jishɔ, nchhu nu ŋa, “Masha! Masha! Pia khu nu nɛ ma!”
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 A chhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Piŋ yəɨ pɔ pi hɨŋ?”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi shāʼa ŋkhǐ llɔ Galili ntaoŋ krao ŋgei Gerasha.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Nɔ haʼaŋ Jishɔ taoŋ moŋ kikuoŋ nɛ, mbāoŋ pugu yichəɨ ŋoŋ a fāʼo pa miŋwɛiŋ, a shini ndɔ māʼaŋ ndhwí nɔ ntaaŋ ndɨɨ, paʼa ndɔ ndaʼa nu nda, ŋka laʼa pi moŋ lɨʼɨ twei ŋgwa.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 A ni ŋga njəɨ Jishɔ, mūʼuŋ ŋgòu, ŋgū shhɛ shhɨ yu, nchhu ni njɨ ŋa, “Pɔgɔ fāʼo pi khɔ, Jishɔ Muuŋ Minnwi ŋa a chaa ŋguoŋ ŋgwa nɛ? M̀baʼo mbhɔ shhɨ ghɔ, kiʼi niʼiŋ a moŋ ŋgəʼɨ!”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 A ni nchhu yei nthɛ ŋa Jishɔ ni ŋkwo fɛ gɨ́ ni miŋwɛiŋ ghɔ ŋa a taoŋ mbɨŋ yu. Yiɛŋ ndɨɨ miŋwɛiŋ ghɔ ni nthɔ ncho vi, njiʼi nthɛ nɔ haʼaŋ pi ni ŋkrao mbhɔ mi, ŋgwɛ kipaʼo nɔ kwò mi nthɔ ŋkɛ̄ʼi vi nɛ, a shi ŋguʼɔ njaʼa maoŋ pighɔ yaʼa, miŋwɛiŋ ghɔ fra vi ŋgə̄ɨ nɔ moŋ ŋkǔnu njó.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jishɔ pie vi kiʼɛ ŋa, “Ligi yɔ khɔ?”
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Pa miŋwɛiŋ pighɔ lɨ̄gəɨ Jishɔ ŋa kiʼi a fɛ vugu moŋ lɨʼɨ ŋgəʼɨ.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Ŋkiɛŋ mmɛ kwíe ŋkunyaŋ ni nthɔ njɨ nu fɔ ŋkɨŋ mbra, pugu lɨ̄gəɨ vi ŋa a mieŋ pugu nii moŋ pa ŋkunyaŋ pighɔ, a mieŋ vugu.
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Pugu taoŋ kiʼɛ mbɨŋ ŋoŋ ghɔ, nii mbɨŋ pa miŋkunyaŋ pighɔ. Ŋguoŋ kwíe ŋkunyaŋ pighɔ tei llɔ ŋkɨŋ mbra ghɔ, nshwiʼi ŋkɨŋ ŋkhǐ, ŋgū moŋ ghɔ ŋkhu.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Ghaŋ kɛ̄ʼi ŋkunyaŋ pighɔ ni ŋga njəɨ nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, ntaoŋ tei ŋgə̄ɨ nchhu moŋ laʼa pugu pa moŋ nyìeŋ.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ŋgwa taoŋ nɔ ghə̄ɨ nu njəɨ nnu haʼaŋ a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ. Ŋga nthɔ njəɨ Jishɔ, njəɨ ŋoŋ ghɔ ŋa miŋwɛiŋ pighɔ ni ntaoŋ mbɨŋ yu nɛ, a chɔchɔ yəɨ yu ni ndhwí mbɨŋ yu ndɔ mbɔ shishiʼi, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njəɨ nnu ghɔ nɛ, shwei vugu ŋkwaŋ haʼaŋ pi kwe ŋoŋ ghɔ ŋa pa miŋwɛiŋ ni mbɔ mbɨŋ yu nɛ.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Nɛnnɛ ŋguoŋ pa ŋgwa moŋ krao ŋgei Gerasha yōu Jishɔ ŋa a ghə̄ɨ, nthɛ ŋa ŋkiɛŋ pɔgɔ gu ni ŋgwɛ̄iŋ vugu.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 Ŋoŋ ŋa miŋwɛiŋ pighɔ ni ntaoŋ mbɨŋ yu lɨ̄gəɨ Jishɔ ŋa, “Mieŋ ǹthɔ pɔgɔ ghə̄ɨ kaʼa.” Jishɔ lāa, nchhu nu ŋa,
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Pɨnɨ laʼa, nshwei ŋgwa pɔ fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ Minnwi fāʼa mbɨŋ ghɔ nɛ.” Ŋoŋ ghɔ nyīeŋ moŋ ŋguoŋ laʼa nthɔ mfɨ̄ʼɨ nnu ŋa Jishɔ chwīe mbɨŋ yu nɛ.
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Ndɔ haʼaŋ Jishɔ ni mbɨnɨ nɛ, pa ŋgwa ni nchhu ghɔ ŋa a thɔ a pwa, nthɛ ŋa ŋguoŋ vugu ni nchhɔ njwɛrɛ vi.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Ŋoŋ chəɨ ŋa ligi yi Jairu, yɨ̄ga nchəɨŋ. A ni mbɔ mmɛŋoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi, ŋgū shhɛ shhɨ Jishɔ nchhɔ ndɨ̄gəɨ vi ŋa a thɔ nda yu,
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 nthɛ ŋa fiɛŋ muuŋ vi yi miŋgwɛ ŋa a ni mfāʼo, mbɔ muuŋ paanchrɔ ŋgaʼo, ni nthɔ ŋkhu nu.
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Shɨna ŋgwa pei, miŋgwɛ chəɨ ni mbɔ fɔ ŋa a ki yəɨ ndɨɨ yi ni njɨ nɔ paanchrɔ ŋgaʼo, ŋkwo tūoŋ ŋguoŋ mbɨŋ yi ghao mbhɔ pa doktɔ, ndɔ paʼa pi lɔ nchwīe ndɨɨ yi yaʼa. Kaŋ taʼa ŋoŋ shi ki lɔ njiʼi mbɔ ŋa a kaŋ ni mfɛ a chwīe ghɨ̌nɔ yi mmɛ.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Nɛnnɛ, a ni nthɔ njiŋ Jishɔ ŋkāoŋ po ndhwí yi. Ndɨɨ yi ghɔ lɔ ŋkiʼɛ njaʼa yaʼa chomilaoŋ ghɔ.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Jishɔ pie ŋa, “A kāoŋ gɔ̌ ŋkāoŋ a?”
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Jishɔ chhu ŋa, “Yichəɨ ŋoŋ kāoŋ a, mi nì njaʼo ŋkwaŋ haʼaŋ njɨ ntaoŋ mbɨŋ mu.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Ndɨɨ ŋa miŋgwɛ vei ni njəɨ ŋa yichəɨ shɛndaoŋ lɔ mbɔ ŋa mimfɛ a lɛ̄rɛ nɛ, a wrū nthɔ nu, ŋgū shhɛ ni puŋ yi shhɨ Jishɔ ndɔ mfɨ̄ʼɨ shhɨ ŋguoŋ ŋgwa nnu haʼaŋ a ni nchwīe vi a kāoŋ Jishɔ nɛ, pugu pa ŋkwaŋ haʼaŋ ghɨ̌nɔ yi mmɛ chomilaoŋ ghɔ nɛ.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Nɛnnɛ, Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Muuŋ a, piŋ yɔ chwīe ghɨ̌nɔ yɔ tɔgɔ, ghə̄ɨ ni gɔ moŋ ghɨghrɨ Minnwi.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Ndɔ haʼaŋ Jishɔ wuʼɔ nchhɔ nchrā nu nɛ, yichəɨ ŋoŋ llɔ nda Jairu, mmɛŋoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi, nthɔ nchhu ghɔ ŋa, “Muuŋ ghɔ kwo khu, kiʼi nuʼuŋ ŋgana masha ghagha.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Ndɨɨ ŋa Jishɔ ni njaʼo nnu yei nɛ, a chhu ni Jairu ŋa, “Kiʼi nuʼuŋ mbɔgɔ gu, wuʼɔ nchhɔ mfāʼo pi piŋ, nnɛ kaŋ muuŋ ghɔ shi ndūgu.”
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Ndɨɨ ŋa Jishɔ ni nchəɨŋ nda Jairu nɛ, a shini ndɔ mbiŋ ŋa ŋoŋ nduoŋ nii nda ŋkiɛŋ Pita pugu Jouŋ ni Jɛiŋ, ni tǎa muuŋ miŋgwɛ ghɔ pugu mǔuŋ vi.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 Ŋguoŋ ŋgwa ni nthɔ ŋkə̄ɨ nu ndɔ njūa vi, Jishɔ ka chhu pi ŋa, “Kiʼi pəɨ nuʼuŋ ŋkə̄ɨ, nthɛ ŋa a lɔ ŋkhu, a lɛllɛ.”
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Pugu gwɛ̄ vi nthɛ ŋa pugu ni nji ŋa a kwo khu.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Jishɔ ka wɛ̄iŋ pi mbhɔ yi, mɛ̄iŋ nchhu ni njɨ ŋa, “Miyaa, lɔllɔ!”
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 A ywiŋ, ndɔllɔ jijwɛ yi pɨnɨ, a lɔllɔ tɔthɨ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ. Jishɔ chhu ni pugu ŋa pugu fɛ maoŋ ghɔ a jɨ.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 A ni ŋgrāo tǎa vi pugu mǔuŋ vi. Jishɔ chhu ni pugu ŋa kiʼi pugu shwei shesheŋoŋ ni nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.