Lucas 6

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 A ni mbɔ Llɛ́ Ji pa Juu chəɨ, Jishɔ nyīeŋ ntɔgɔ nu moŋ nyìeŋ shíe gɛ, pa ghaŋ younjiŋ pi ka shíe gɛ, nchiʼi ŋkrù nu.
1 E aconteceu que, num sábado, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Pichəɨ pa ŋgwa Farashi pie ŋa, “A kie pi nɛiŋ pəɨ thɔ nchwīe nnu ŋa gɨ́ lɔ njiʼi mbiŋ ŋa pi chwīe Llɛ́ Ji nɛ?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Pəɨ lɔ naa mɛ̄iŋ nnu ŋa Devi ni nchwīe ndɨɨ ŋa njì ni njia vugu pa ŋgwa pi nɛ?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 A ni nii Nda Minnwi, ndɔ̄gɔ brɛi ŋa pi ni mfɛ ni Minnwi ŋkru ndɔ mbɨnɨ fɛ ni ŋgwa pi, mbɔ nnu ŋa gɨ́ shini ndɔ mbiŋ ŋa minthɛ shesheŋoŋ kru, ŋkiɛŋ ŋgaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi.”
4 Como entrou na Casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não lhes era lícito comer, senão só aos sacerdotes?
5 Jishɔ lūgwi nchhu ŋa, “Muuŋ Ŋoŋmishua taathɔ Llɛ́ Ji pa Juu.”
5 E dizia-lhes: O Filho do Homem é senhor até do sábado.
6 A ni mbɔ yichəɨ Llɛ́ Ji pa Juu, Jishɔ nii nda luoŋ Minnwi njɛʼi nu. Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ fɔ ŋgei mbhɔ yi yi jɨ pɔ yi kwikwi.
6 E aconteceu também, em outro sábado, que entrou na sinagoga e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi pugu pa ŋgwa Farashi ni nthɔ ntāʼa shɨna nɔ wɛ̄iŋ nu Jishɔ ŋa a chwīe nnu ŋa a lɔ njiʼi ŋkāʼo nɛ. Nthɛ yie ghɔ, pugu pɛʼi vi, njəɨ ŋa a shi njwiŋ mbhɔ ŋoŋ ghɔ Llɛ́ Ji.
7 E os escribas e fariseus atentavam nele, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Ndɔ a ni nji nnu ŋa pugu ni mbīʼi nu nɛ, nchhu ni ŋoŋ ghɔ ŋa mbhɔ yi ni kwikwi nɛ ŋa, “Lɔllɔ ntithi shhɨ ŋguoŋ ŋgwa.” A lɔllɔ ntithi.
8 Mas ele, conhecendo bem os seus pensamentos, disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Jishɔ pɨnɨ nchhu ni pugu ŋa, “Mfāʼo píe yei ni pəɨ. Gɨ́ piŋ ŋa pi chwīe pi yəɨ Llɛ́ Ji, nnu shiʼi ki nnu pɨphɨ? Kwe nu ŋoŋ ki jwi nu mi?”
9 Então, Jesus lhes disse: Uma
10 Jishɔ kara noŋ yi mbɛʼi ŋguoŋ yugu ghao, nchhu ni ŋgaŋ ŋɨnɛiŋ mbhɔ ghɔ ŋa, “Shwīi mbhɔ yɔ.” A shwīi, mbhɔ yi kiʼi ndɔ mbɔ pi shiʼi.
10 E, olhando para todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Túa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi pighɔ pugu pa ŋgwa Farashi pɨgɨ ŋkiɛŋ ntou yi, pugu jɛ̄ nthɔ ŋkri nnu ŋa mimfɛ pi chwīe mbɨŋ Jishɔ nɛ.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Moŋ llɛ́ pighɔ, Jishɔ taoŋ ŋkuʼɔ ŋkuoŋ mbra lɨʼɨ luoŋ Minnwi. Ŋkɨna fɔ nduoŋ Minnwi ŋguoŋ tuʼu ghao.
12 E aconteceu que, naqueles dias, subiu ao monte a orar e passou a noite em oração a Deus.
13 Mbhi ni ŋga ndaŋ, a gɛ̄ ghaŋ younjiŋ pi, ntɛrɛ paanchrɔ shɨna pugu, mɛ̄iŋ vugu ni ghaŋ ntaoŋ pi;
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Shemu, ŋa a ni nchhɔ̄ ligi yi ni Pita, ni Andru ndǐŋ vi, ni Jɛiŋ, pugu Jouŋ, ni Fili, ni Batolomiu,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 ni Matio, pugu Toma, ni Jɛiŋ mbɔ muuŋ Afioshi, ni Shemu ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni kwìni laʼa nɛ,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 ni Judashi, mbɔ muuŋ Jɛiŋ, ni Judashi Ishikario ŋa a ni mfīni vi nɛ.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Jishɔ shwiʼi pugu pa ghaŋ ntaoŋ pi moŋ pɨprəɨ pugu pa ŋkiɛŋ mmɛ yú ghaŋ younjiŋ pi pugu pa ntou ŋgwa llɔ Judia ni Jerushalɛiŋ, ni ŋgwa llɔ ŋkɨŋ mmɛ ŋkhǐ Tairɛ pugu Shidoŋ.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão do povo de toda a Judeia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom;
18 Pugu ni nthɔ lɨʼɨ yaʼo pa nnu mbhɔ yu, a lɔ mbɨnɨ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu. Ŋgwa ŋa jijwɛ miŋwɛiŋ ni ŋgana vugu nɛ ni nthɔ ŋkaa pugu a kwe vugu.
18 os quais tinham vindo para o ouvir e serem curados das suas enfermidades, como também os atormentados dos espíritos imundos. E eram curados.
19 Ŋguoŋ ŋgwa pighɔ ni mbaʼo nu nɔ kāoŋ nu vi nthɛ ŋa njɨ ni ntaoŋ nu mbɨŋ yu nthɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu ghao.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude que curava todos.
20 A kə̄rə ligi yi mbɛʼi ghaŋ younjiŋ pi nchhu ni pugu ŋa,
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia:
21 Mbɔrɔ yəɨ ŋa njì yia vəɨ ndwɛ nɛ,
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 Mbɔrɔ yəɨ ndɨɨ ŋa ŋgwa pɨ̄na vəɨ, mfuʼu vəɨ shɨna pugu ndɔ ŋgwɛʼi vəɨ,
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos aborrecerem, e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do Homem.
23 “Pəɨ fāʼo pwanjuʼɔ moŋ ndɨɨ ghɔ ndɔ ndhi ni pwatua nnɛ nthɛ ŋa kɨ̀nɛiŋ yəɨ yiɛŋ po. A wuʼɔ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ pa tǎa pugu ni nchwīe ni pa njəɨlɨʼɨ Minnwi nɛ.
23 Folgai nesse dia, exultai, porque é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 “Ndɔ ŋgəʼɨ pɔ ni pəɨ ŋa pəɨ ghaŋ fàʼo nɛ,
24 Mas ai de vós, ricos! Porque
25 Ŋgəʼɨ pɔ ni pəɨ ŋa pəɨ yru ndwɛ nɛ,
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome!
26 Ŋgəʼɨ pɔ ni pəɨ ndɨɨ ŋa ŋguoŋ ŋgwa piŋ vəɨ piŋ nɛ,
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas!
27 “Ndɔ ni gɔ̀ ŋa ɔ yaʼo nnu ŋa ǹchhu nu nɛ, khwā mbɨ̄na yɔ, nchwīe shiʼi mbɨŋ ŋgwa ŋa pugu pɨ̄na ghɔ nɛ.
27 Mas a vós, que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos aborrecem,
28 Luoŋ mbɔrɔ mbhɔ Minnwi mfɛ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu chɔ̄nɔ ghɔ nɛ, nduoŋ Minnwi mfɛ ni ŋgwa haʼaŋ pugu fɛ ŋgəʼɨ vɛ nɛ.
28 bendizei os que vos maldizem e orai pelos que vos caluniam.
29 Ŋ̈oŋ ŋgwie ghɔ nɔ ghə̀ʼɨ yɔ, ɔ nōoŋ ŋgei nduoŋ ghɔ a pɨnɨ ŋgwie, ŋ̈oŋ nshiri mmɛ ndhwí fɨgəɨ yɔ ŋkwe, ɔ mieŋ fɔ a kwe muuŋ ndhwí yɔ ŋkaa yu.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses.
30 Ŋ̈oŋ nduoŋ yaoŋ mbhɔ ghɔ, ɔ fɛ ghɔ, ti ŋ̈oŋ nshiri yaoŋ yɔ ŋkwe, ɔ mieŋ ghɔ.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o
31 Chwīe mbɨŋ ŋgwa nduoŋ nnu haʼaŋ ɔ tāʼa nu ŋa pugu chwīe mbɨŋ ghɔ nɛ.
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira fazei-lhes vós também.
32 “Ä mbɔ ŋa ɔ wuʼɔ ŋkhwā pi ŋgwa ŋa pugu khwā ghɔ nɛ, ɔ fāʼo mbɔrɔ kiʼɛ nthɛ pi khɔ? Nthɛ ŋa njiʼi nthɛ pi pa ghaŋ phɨ ghà ŋkhwā pa ŋgwa pɛ ŋa pugu khwā vugu nɛ.
32 E, se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Ä mbɔ ŋa ɔ wuʼɔ nchwīe shiʼi pi mbɨŋ ŋgwa ŋa pugu chwīe shiʼi mbɨŋ ghɔ nɛ, ɔ fāʼo mbɔrɔ kiʼɛ nthɛ pi khɔ? Njiʼi nthɛ ghaŋ nchwīe phɨ ghà ŋguʼɔ nchwīe pi nɛnnɛ.
33 E, se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Ɔ̈ ŋguʼɔ fōo yaoŋ pi ni ŋgwa ŋa pugu shi mbɨnɨ nduʼu nɛ, ɔ fāʼo mbɔrɔ nthɛ pi khɔ? Njiʼi nthɛ ghaŋ chwīe phɨ ghà mfōo pichəɨ ghaŋ chwīe phɨ ni yaoŋ, nji nu ŋa pugu lɛ nduʼu.
34 E, se emprestardes
35 “Ndɔ khwā ŋgwa ŋa pugu pɨ̄na ghɔ nɛ, nchwīe shiʼi mbɨŋ pugu, mfōo ŋoŋ ni yaoŋ ki lɔ njwɛrɛ nu ŋa a pɨnɨ nduʼu, nnɛ kaŋ kɨ̀nɛiŋ yɔ shi njiɛŋ, a lɔ nōoŋ ŋa ɔ muuŋ Minnwi ŋa a Chaapifuoŋ nɛ, nthɛ ŋa a ghà nōoŋ pwapuŋ ni ŋgwa ŋa pugu lɔ nji shiʼi nɛ pugu pa ghaŋ phɨ.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei o bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno
36 Fāʼo kwoshɨnɨ wuʼɔ nɔ haʼaŋ Minnwi Tǎa ghɔ fāʼo kwoshɨnɨ nɛ.
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Kiʼi nshaʼa ŋgwa nduoŋ nnɛ ŋa kiʼi pi shaʼa ghɔ. Kiʼi ntuo ŋoŋ nɔ ŋgushaʼa, kaŋ mbaʼa ŋoŋ tuo ghɔ nɔ ŋgushaʼa. Līʼɛ phɨ ŋgwa, kaŋ pi shi ndīʼɛ jɔ.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Fɛ yaoŋ ni ŋgwa nduoŋ, kaŋ pi shi mbɨnɨ mfɛ jɔ. Yaoŋ ŋa ɔ fɛ nɛ shi mbɨnɨ mbɨnɨ mbhɔ ghɔ pi niʼiŋ ti mfrɛ̄i, nchɨʼɨ ŋa a lɨnaoŋ ti ŋkwrī. Yaoŋ ŋa ɔ fɨ̄ʼɨ yaoŋ moŋ ghɔ mfɛ nɛ, ki a ghaʼo ki a kɨgəɨ, pi shi ŋguʼɔ mfɨ̄ʼɨ pi moŋ ghɔ nduʼu vɛ.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos darão; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Jishɔ shwei luʼɔ chrà yei ni pugu: “Mbaʼa nchriligi nōoŋ shɛndaoŋ ni yichəɨ nchriligi, ä nōoŋ, kaŋ ŋguoŋ vugu shi ŋgū moŋ tiɛŋ.
39 E disse-lhes uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Mbaʼa ŋgaŋ younjiŋ ŋoŋ chaa masha vi, ndɔ ndɨɨ ŋa ŋoŋ mīʼɛŋ yɛʼi nu yaoŋ nɛ, a fhi Masha vi.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 “A chwīe khɔ ɔ yəɨ muuŋ ŋkuʼu thɨ ŋa a pɔ ligi ndǐŋ ghɔ, ndɔ ki lɔ mfāʼo ndɨɨ ni mmɛ mbɨɨ ŋkwɛiŋ ŋa a pɔ moŋ jɔ ligi nɛ?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho do teu irmão e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Ki minthɛ ɔ kie nɛiŋ nchhu ni ndǐŋ ghɔ ŋa, ‘Ǹaʼaŋ mfuʼu ŋkuʼu thɨ ŋa a pɔ ligi ghɔ nɛ’, ndɔ paʼa ndɔ njəɨ mmɛ mbɨɨ ŋkwɛiŋ ŋa a pɔ moŋ jɔ ligi nɛ. Ŋgaŋ mifɨɨ yei, fǔoŋ mfuʼu mmɛ Kuo thɨ ŋa a pɔ ligi ghɔ nɛ, nnɛ kaŋ ɔ shi njəɨ lɨʼɨ shishiʼi nɔ fuʼu nu ŋkuʼu thɨ ŋa a pɔ ligi ndǐŋ ghɔ nɛ.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Nthɛ ŋa thɨ shiʼi shiʼa njuŋ ntíɛŋ thɨ pɨphɨ, ndɔ paʼa thɨ pɨphɨ lɔ njuŋ ntíɛŋ thɨ shiʼi.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Pi ghà nji ŋkiɛŋ thɨ pi ŋkuoŋ ntíɛŋ yi. Pi shiʼa ndɨ̄ga ŋguuŋ laʼo shǐe, ndɔ paʼa ndɔ ŋka chìa ŋkuoŋ mbiembie.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Ŋoŋ shiʼi ghà nchrā nnu shiʼi llɔ shɨna pa nnu shiʼi ŋa a lɨnaoŋ njùʼɔ yu nɛ, ŋoŋ pɨphɨ chrā nnu pɨphɨ llɔ shɨna pa nnu pɨphɨ ŋa a lɨnaoŋ njùʼɔ yu nɛ, nthɛ ŋa njùʼɔ ghà ŋga ndɨnaoŋ, nchò chrā.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração, tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração, tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “A chwīe khɔ ɔ thɔ mɛ̄iŋ a ŋa, ‘Taathɔ, Taathɔ,’ ndɔ paʼa ndɔ nchwīe nnu ŋa ǹchhu vɛ nɛ?
46 E por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 — ausente —
47 Qualquer que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 — ausente —
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre rocha.
49 Ndɔ ti ŋoŋ ŋa a yaʼo chrà a ki lɔ nchwīe nɛ pɔ nɔ ŋoŋ ŋa a krao nda shhɛ ndɔ ki lɔ nūʼɔŋ kwò yi, nɨnəɨ gha mbɨ̄gəɨ, ŋkhǐ thɔ mbɨŋ nda ghɔ, a gū wuʼɔ ndɨɨ ghɔ nwīʼiŋ ghao.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.