Lucas 6

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 A ni mbɔ Llɛ́ Ji pa Juu chəɨ, Jishɔ nyīeŋ ntɔgɔ nu moŋ nyìeŋ shíe gɛ, pa ghaŋ younjiŋ pi ka shíe gɛ, nchiʼi ŋkrù nu.
1 Aconteceu que, num sábado, passando Jesus pelas searas, os seus discípulos colhiam e comiam espigas, debulhando-as com as mãos.
2 Pichəɨ pa ŋgwa Farashi pie ŋa, “A kie pi nɛiŋ pəɨ thɔ nchwīe nnu ŋa gɨ́ lɔ njiʼi mbiŋ ŋa pi chwīe Llɛ́ Ji nɛ?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito aos sábados?
3 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Pəɨ lɔ naa mɛ̄iŋ nnu ŋa Devi ni nchwīe ndɨɨ ŋa njì ni njia vugu pa ŋgwa pi nɛ?
3 Respondeu-lhes Jesus: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 A ni nii Nda Minnwi, ndɔ̄gɔ brɛi ŋa pi ni mfɛ ni Minnwi ŋkru ndɔ mbɨnɨ fɛ ni ŋgwa pi, mbɔ nnu ŋa gɨ́ shini ndɔ mbiŋ ŋa minthɛ shesheŋoŋ kru, ŋkiɛŋ ŋgaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi.”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou, e comeu os pães da proposição, e os deu aos que com ele estavam, pães que não lhes era lícito comer, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Jishɔ lūgwi nchhu ŋa, “Muuŋ Ŋoŋmishua taathɔ Llɛ́ Ji pa Juu.”
5 E acrescentou-lhes: O Filho do Homem é senhor do sábado.
6 A ni mbɔ yichəɨ Llɛ́ Ji pa Juu, Jishɔ nii nda luoŋ Minnwi njɛʼi nu. Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ fɔ ŋgei mbhɔ yi yi jɨ pɔ yi kwikwi.
6 Sucedeu que, em outro sábado, entrou ele na sinagoga e ensinava. Ora, achava-se ali um homem cuja mão direita estava ressequida.
7 Ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi pugu pa ŋgwa Farashi ni nthɔ ntāʼa shɨna nɔ wɛ̄iŋ nu Jishɔ ŋa a chwīe nnu ŋa a lɔ njiʼi ŋkāʼo nɛ. Nthɛ yie ghɔ, pugu pɛʼi vi, njəɨ ŋa a shi njwiŋ mbhɔ ŋoŋ ghɔ Llɛ́ Ji.
7 Os escribas e os fariseus observavam-no, procurando ver se ele faria uma cura no sábado, a fim de acharem de que o acusar.
8 Ndɔ a ni nji nnu ŋa pugu ni mbīʼi nu nɛ, nchhu ni ŋoŋ ghɔ ŋa mbhɔ yi ni kwikwi nɛ ŋa, “Lɔllɔ ntithi shhɨ ŋguoŋ ŋgwa.” A lɔllɔ ntithi.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem da mão ressequida: Levanta-te e vem para o meio; e ele, levantando-se, permaneceu de pé.
9 Jishɔ pɨnɨ nchhu ni pugu ŋa, “Mfāʼo píe yei ni pəɨ. Gɨ́ piŋ ŋa pi chwīe pi yəɨ Llɛ́ Ji, nnu shiʼi ki nnu pɨphɨ? Kwe nu ŋoŋ ki jwi nu mi?”
9 Então, disse Jesus a eles: Que vos parece? É lícito, no sábado, fazer o bem ou o mal? Salvar a vida ou deixá-la perecer?
10 Jishɔ kara noŋ yi mbɛʼi ŋguoŋ yugu ghao, nchhu ni ŋgaŋ ŋɨnɛiŋ mbhɔ ghɔ ŋa, “Shwīi mbhɔ yɔ.” A shwīi, mbhɔ yi kiʼi ndɔ mbɔ pi shiʼi.
10 E, fitando todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restaurada.
11 Túa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi pighɔ pugu pa ŋgwa Farashi pɨgɨ ŋkiɛŋ ntou yi, pugu jɛ̄ nthɔ ŋkri nnu ŋa mimfɛ pi chwīe mbɨŋ Jishɔ nɛ.
11 Mas eles se encheram de furor e discutiam entre si quanto ao que fariam a Jesus.
12 Moŋ llɛ́ pighɔ, Jishɔ taoŋ ŋkuʼɔ ŋkuoŋ mbra lɨʼɨ luoŋ Minnwi. Ŋkɨna fɔ nduoŋ Minnwi ŋguoŋ tuʼu ghao.
12 Naqueles dias, retirou-se para o monte, a fim de orar, e passou a noite orando a Deus.
13 Mbhi ni ŋga ndaŋ, a gɛ̄ ghaŋ younjiŋ pi, ntɛrɛ paanchrɔ shɨna pugu, mɛ̄iŋ vugu ni ghaŋ ntaoŋ pi;
13 E, quando amanheceu, chamou a si os seus discípulos e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Shemu, ŋa a ni nchhɔ̄ ligi yi ni Pita, ni Andru ndǐŋ vi, ni Jɛiŋ, pugu Jouŋ, ni Fili, ni Batolomiu,
14 Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 ni Matio, pugu Toma, ni Jɛiŋ mbɔ muuŋ Afioshi, ni Shemu ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni kwìni laʼa nɛ,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 ni Judashi, mbɔ muuŋ Jɛiŋ, ni Judashi Ishikario ŋa a ni mfīni vi nɛ.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que se tornou traidor.
17 Jishɔ shwiʼi pugu pa ghaŋ ntaoŋ pi moŋ pɨprəɨ pugu pa ŋkiɛŋ mmɛ yú ghaŋ younjiŋ pi pugu pa ntou ŋgwa llɔ Judia ni Jerushalɛiŋ, ni ŋgwa llɔ ŋkɨŋ mmɛ ŋkhǐ Tairɛ pugu Shidoŋ.
17 E, descendo com eles, parou numa planura onde se encontravam muitos discípulos seus e grande multidão do povo, de toda a Judeia, de Jerusalém e do litoral de Tiro e de Sidom,
18 Pugu ni nthɔ lɨʼɨ yaʼo pa nnu mbhɔ yu, a lɔ mbɨnɨ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu. Ŋgwa ŋa jijwɛ miŋwɛiŋ ni ŋgana vugu nɛ ni nthɔ ŋkaa pugu a kwe vugu.
18 que vieram para o ouvirem e serem curados de suas enfermidades; também os atormentados por espíritos imundos eram curados.
19 Ŋguoŋ ŋgwa pighɔ ni mbaʼo nu nɔ kāoŋ nu vi nthɛ ŋa njɨ ni ntaoŋ nu mbɨŋ yu nthɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu ghao.
19 E todos da multidão procuravam tocá-lo, porque dele saía poder; e curava todos.
20 A kə̄rə ligi yi mbɛʼi ghaŋ younjiŋ pi nchhu ni pugu ŋa,
20 Então, olhando ele para os seus discípulos, disse-lhes:
21 Mbɔrɔ yəɨ ŋa njì yia vəɨ ndwɛ nɛ,
21 Bem-aventurados vós, os que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 Mbɔrɔ yəɨ ndɨɨ ŋa ŋgwa pɨ̄na vəɨ, mfuʼu vəɨ shɨna pugu ndɔ ŋgwɛʼi vəɨ,
22 Bem-aventurados sois quando os homens vos odiarem e quando vos expulsarem da sua companhia, vos injuriarem e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do Homem.
23 “Pəɨ fāʼo pwanjuʼɔ moŋ ndɨɨ ghɔ ndɔ ndhi ni pwatua nnɛ nthɛ ŋa kɨ̀nɛiŋ yəɨ yiɛŋ po. A wuʼɔ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ pa tǎa pugu ni nchwīe ni pa njəɨlɨʼɨ Minnwi nɛ.
23 Regozijai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu; pois dessa forma procederam seus pais com os profetas.
24 “Ndɔ ŋgəʼɨ pɔ ni pəɨ ŋa pəɨ ghaŋ fàʼo nɛ,
24 Mas ai de vós, os ricos! Porque tendes a vossa consolação.
25 Ŋgəʼɨ pɔ ni pəɨ ŋa pəɨ yru ndwɛ nɛ,
25 Ai de vós, os que estais agora fartos! Porque vireis a ter fome.
26 Ŋgəʼɨ pɔ ni pəɨ ndɨɨ ŋa ŋguoŋ ŋgwa piŋ vəɨ piŋ nɛ,
26 Ai de vós, quando todos vos louvarem! Porque assim procederam seus pais com os falsos profetas.
27 “Ndɔ ni gɔ̀ ŋa ɔ yaʼo nnu ŋa ǹchhu nu nɛ, khwā mbɨ̄na yɔ, nchwīe shiʼi mbɨŋ ŋgwa ŋa pugu pɨ̄na ghɔ nɛ.
27 Digo-vos, porém, a vós outros que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei o bem aos que vos odeiam;
28 Luoŋ mbɔrɔ mbhɔ Minnwi mfɛ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu chɔ̄nɔ ghɔ nɛ, nduoŋ Minnwi mfɛ ni ŋgwa haʼaŋ pugu fɛ ŋgəʼɨ vɛ nɛ.
28 bendizei aos que vos maldizem, orai pelos que vos caluniam.
29 Ŋ̈oŋ ŋgwie ghɔ nɔ ghə̀ʼɨ yɔ, ɔ nōoŋ ŋgei nduoŋ ghɔ a pɨnɨ ŋgwie, ŋ̈oŋ nshiri mmɛ ndhwí fɨgəɨ yɔ ŋkwe, ɔ mieŋ fɔ a kwe muuŋ ndhwí yɔ ŋkaa yu.
29 Ao que te bate numa face, oferece-lhe também a outra; e, ao que tirar a tua capa, deixa-o levar também a túnica;
30 Ŋ̈oŋ nduoŋ yaoŋ mbhɔ ghɔ, ɔ fɛ ghɔ, ti ŋ̈oŋ nshiri yaoŋ yɔ ŋkwe, ɔ mieŋ ghɔ.
30 dá a todo o que te pede; e, se alguém levar o que é teu, não entres em demanda.
31 Chwīe mbɨŋ ŋgwa nduoŋ nnu haʼaŋ ɔ tāʼa nu ŋa pugu chwīe mbɨŋ ghɔ nɛ.
31 Como quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles.
32 “Ä mbɔ ŋa ɔ wuʼɔ ŋkhwā pi ŋgwa ŋa pugu khwā ghɔ nɛ, ɔ fāʼo mbɔrɔ kiʼɛ nthɛ pi khɔ? Nthɛ ŋa njiʼi nthɛ pi pa ghaŋ phɨ ghà ŋkhwā pa ŋgwa pɛ ŋa pugu khwā vugu nɛ.
32 Se amais os que vos amam, qual é a vossa recompensa? Porque até os pecadores amam aos que os amam.
33 Ä mbɔ ŋa ɔ wuʼɔ nchwīe shiʼi pi mbɨŋ ŋgwa ŋa pugu chwīe shiʼi mbɨŋ ghɔ nɛ, ɔ fāʼo mbɔrɔ kiʼɛ nthɛ pi khɔ? Njiʼi nthɛ ghaŋ nchwīe phɨ ghà ŋguʼɔ nchwīe pi nɛnnɛ.
33 Se fizerdes o bem aos que vos fazem o bem, qual é a vossa recompensa? Até os pecadores fazem isso.
34 Ɔ̈ ŋguʼɔ fōo yaoŋ pi ni ŋgwa ŋa pugu shi mbɨnɨ nduʼu nɛ, ɔ fāʼo mbɔrɔ nthɛ pi khɔ? Njiʼi nthɛ ghaŋ chwīe phɨ ghà mfōo pichəɨ ghaŋ chwīe phɨ ni yaoŋ, nji nu ŋa pugu lɛ nduʼu.
34 E, se emprestais àqueles de quem esperais receber, qual é a vossa recompensa? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 “Ndɔ khwā ŋgwa ŋa pugu pɨ̄na ghɔ nɛ, nchwīe shiʼi mbɨŋ pugu, mfōo ŋoŋ ni yaoŋ ki lɔ njwɛrɛ nu ŋa a pɨnɨ nduʼu, nnɛ kaŋ kɨ̀nɛiŋ yɔ shi njiɛŋ, a lɔ nōoŋ ŋa ɔ muuŋ Minnwi ŋa a Chaapifuoŋ nɛ, nthɛ ŋa a ghà nōoŋ pwapuŋ ni ŋgwa ŋa pugu lɔ nji shiʼi nɛ pugu pa ghaŋ phɨ.
35 Amai, porém, os vossos inimigos, fazei o bem e emprestai, sem esperar nenhuma paga; será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo. Pois ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Fāʼo kwoshɨnɨ wuʼɔ nɔ haʼaŋ Minnwi Tǎa ghɔ fāʼo kwoshɨnɨ nɛ.
36 Sede misericordiosos, como também é misericordioso vosso Pai.
37 “Kiʼi nshaʼa ŋgwa nduoŋ nnɛ ŋa kiʼi pi shaʼa ghɔ. Kiʼi ntuo ŋoŋ nɔ ŋgushaʼa, kaŋ mbaʼa ŋoŋ tuo ghɔ nɔ ŋgushaʼa. Līʼɛ phɨ ŋgwa, kaŋ pi shi ndīʼɛ jɔ.
37 Não julgueis e não sereis julgados; não condeneis e não sereis condenados; perdoai e sereis perdoados;
38 Fɛ yaoŋ ni ŋgwa nduoŋ, kaŋ pi shi mbɨnɨ mfɛ jɔ. Yaoŋ ŋa ɔ fɛ nɛ shi mbɨnɨ mbɨnɨ mbhɔ ghɔ pi niʼiŋ ti mfrɛ̄i, nchɨʼɨ ŋa a lɨnaoŋ ti ŋkwrī. Yaoŋ ŋa ɔ fɨ̄ʼɨ yaoŋ moŋ ghɔ mfɛ nɛ, ki a ghaʼo ki a kɨgəɨ, pi shi ŋguʼɔ mfɨ̄ʼɨ pi moŋ ghɔ nduʼu vɛ.”
38 dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.
39 Jishɔ shwei luʼɔ chrà yei ni pugu: “Mbaʼa nchriligi nōoŋ shɛndaoŋ ni yichəɨ nchriligi, ä nōoŋ, kaŋ ŋguoŋ vugu shi ŋgū moŋ tiɛŋ.
39 Propôs-lhes também uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar a outro cego? Não cairão ambos no barranco?
40 Mbaʼa ŋgaŋ younjiŋ ŋoŋ chaa masha vi, ndɔ ndɨɨ ŋa ŋoŋ mīʼɛŋ yɛʼi nu yaoŋ nɛ, a fhi Masha vi.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; todo aquele, porém, que for bem-instruído será como o seu mestre.
41 “A chwīe khɔ ɔ yəɨ muuŋ ŋkuʼu thɨ ŋa a pɔ ligi ndǐŋ ghɔ, ndɔ ki lɔ mfāʼo ndɨɨ ni mmɛ mbɨɨ ŋkwɛiŋ ŋa a pɔ moŋ jɔ ligi nɛ?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
42 Ki minthɛ ɔ kie nɛiŋ nchhu ni ndǐŋ ghɔ ŋa, ‘Ǹaʼaŋ mfuʼu ŋkuʼu thɨ ŋa a pɔ ligi ghɔ nɛ’, ndɔ paʼa ndɔ njəɨ mmɛ mbɨɨ ŋkwɛiŋ ŋa a pɔ moŋ jɔ ligi nɛ. Ŋgaŋ mifɨɨ yei, fǔoŋ mfuʼu mmɛ Kuo thɨ ŋa a pɔ ligi ghɔ nɛ, nnɛ kaŋ ɔ shi njəɨ lɨʼɨ shishiʼi nɔ fuʼu nu ŋkuʼu thɨ ŋa a pɔ ligi ndǐŋ ghɔ nɛ.
42 Como poderás dizer a teu irmão: Deixa, irmão, que eu tire o argueiro do teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Nthɛ ŋa thɨ shiʼi shiʼa njuŋ ntíɛŋ thɨ pɨphɨ, ndɔ paʼa thɨ pɨphɨ lɔ njuŋ ntíɛŋ thɨ shiʼi.
43 Não há árvore boa que dê mau fruto; nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Pi ghà nji ŋkiɛŋ thɨ pi ŋkuoŋ ntíɛŋ yi. Pi shiʼa ndɨ̄ga ŋguuŋ laʼo shǐe, ndɔ paʼa ndɔ ŋka chìa ŋkuoŋ mbiembie.
44 Porquanto cada árvore é conhecida pelo seu próprio fruto. Porque não se colhem figos de espinheiros, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Ŋoŋ shiʼi ghà nchrā nnu shiʼi llɔ shɨna pa nnu shiʼi ŋa a lɨnaoŋ njùʼɔ yu nɛ, ŋoŋ pɨphɨ chrā nnu pɨphɨ llɔ shɨna pa nnu pɨphɨ ŋa a lɨnaoŋ njùʼɔ yu nɛ, nthɛ ŋa njùʼɔ ghà ŋga ndɨnaoŋ, nchò chrā.
45 O homem bom do bom tesouro do coração tira o bem, e o mau do mau tesouro tira o mal; porque a boca fala do que está cheio o coração.
46 “A chwīe khɔ ɔ thɔ mɛ̄iŋ a ŋa, ‘Taathɔ, Taathɔ,’ ndɔ paʼa ndɔ nchwīe nnu ŋa ǹchhu vɛ nɛ?
46 Por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que vos mando?
47 — ausente —
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 — ausente —
48 É semelhante a um homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala e lançou o alicerce sobre a rocha; e, vindo a enchente, arrojou-se o rio contra aquela casa e não a pôde abalar, por ter sido bem-construída.
49 Ndɔ ti ŋoŋ ŋa a yaʼo chrà a ki lɔ nchwīe nɛ pɔ nɔ ŋoŋ ŋa a krao nda shhɛ ndɔ ki lɔ nūʼɔŋ kwò yi, nɨnəɨ gha mbɨ̄gəɨ, ŋkhǐ thɔ mbɨŋ nda ghɔ, a gū wuʼɔ ndɨɨ ghɔ nwīʼiŋ ghao.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra sem alicerces, e, arrojando-se o rio contra ela, logo desabou; e aconteceu que foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.