Lucas 4
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT
1 Jishɔ ni ndhɔ Jodaŋ ndɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi. Jijwɛ ghɔ lɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ nɔ moŋ ŋkǔnu njó.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Shata mōoŋ vi fɔ nɔ khwɛ wuŋ llɛmbhi. Moŋ ŋguoŋ ndɨɨ ghɔ, a shini ndɔ njɨ sheshe yaoŋ, nɛnnɛ njì ni njia vi ndɨɨ ŋa yie ndɨɨ ni mmɛ nɛ.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Devɨ chhu ghɔ ŋa, “Ɔ̈ mbɔ Muuŋ Minnwi, ɔ chhu ŋgùʼɔ yei kara ŋgū brɛi.”
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Pi nāʼaŋ moŋ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ŋa, ‘Ŋoŋmishua shiʼa ŋguʼɔ njru pi ŋkuoŋ brɛi təʼɨ vi.’ ”
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Devɨ lɔ̄gɔ vi ŋkuʼɔ nɔ tɔthɨ nōoŋ ŋguoŋ pa laʼataoŋ ŋkuoŋ mbhi ghɔ taʼa ŋgɛ́ ŋa ŋməɨŋ!
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 — ausente —
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 — ausente —
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Pi nāʼaŋ moŋ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ŋa, ‘Ghaʼo Taathɔ mbɔ Minnwi yɔ, ŋguʼɔ mfāʼa pi mbhɔ yu təʼɨ vi.’ ”
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Shata lɔ̄gɔ vi kəʼɨ ghɔ ŋgə̄ɨ pugu yu Jerushalɛiŋ, ntigi vi ŋkuoŋ nchwɛrɛ Nda Minnwi, nchhu ghɔ ŋa, “Ɔ̈ mbɔ Muuŋ Minnwi, ɔ thi hɛiŋ ndhi nchəɨŋ shhɛ.
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Nthɛ ŋa pi nāʼaŋ moŋ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ŋa,
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Mbɨnɨ nāʼaŋ ŋa, ‘Pugu shi njā ghɔ tɔthɨ ni mbhɔ,
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu ŋa, ‘Kiʼi ma njwɛʼi Taathɔ mbɔ Minnwi yɔ.’ ”
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Ndɨɨ ŋa devɨ ni mīʼɛŋ mōoŋ nu Jishɔ moŋ ŋguoŋ puoŋ shɛndaoŋ nɛ, a mieŋ vi, nchēi shɨna nduoŋ.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Jishɔ pɨ̄nɨ Galili moŋ ghrɨ́ Jijwɛ Minnwi. Pa chrà nɔ ligi yi nyīeŋ ŋkwe ŋguoŋ lɨʼɨ ghɔ ghao.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 A yɛʼi nu moŋ pa nda luoŋ Minnwi. Ŋguoŋ ŋgwa ghaʼo vi ghao.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Nɛnnɛ Jishɔ ghə̄ɨ Nasharɛ, mbɔ lɨʼɨ ŋa a ni ŋkuʼɔ nɛ. A gha mbɔ Llɛ́ Ji pa Juu, a ghə̄ɨ nda luoŋ Minnwi wuʼɔ nɔ haʼaŋ a ghà mbīgi nchwīe nɛ. Ndɔllɔ ntithi tɔthɨ lɨʼɨ mɛ̄iŋ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Pi ni mfɛ ŋwaʼaŋlɨ ŋa njəɨlɨʼɨ Minnwi, mbɔ Ishaya, ni nāʼaŋ nɛ. A ŋaʼaŋ ŋwaʼaŋlɨ ghɔ, njəɨ lɨʼɨ ŋa pi ni nāʼaŋ fɔ ŋa,
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 “Jijwɛ Taathɔ pɔ mbɨŋ mu,
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 ndɔ mbɨnɨ nchīi ŋa, ndɨɨ thɔ ŋa Taathɔ shi ŋkwe ŋgwa pi.”
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Jishɔ gha mīʼɛŋ, ŋkra ŋwaʼaŋlɨ ghɔ, mfɛ ni muuŋ fàʼa moŋ nda ghɔ, nchɔchhɔ shhɛ, ligi ŋguoŋ ŋgwa nda luoŋ Minnwi chu mbɨŋ yu.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 A jɛ̄ nthɔ nchhu nu ni pugu ŋa, “Shiʼa, chrà Minnwi yei lɔ̄gɔ lɨʼɨ ligi pəɨ!”
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Ŋgwa ni nchrā nnu shiʼi nthɛ vi. Pugu ghrāo pa ŋkwaŋ chrà shiʼi ŋa a ni ntaoŋ nu nchò yu nɛ, mbie nu ŋa, “Yei shi lɔ mbɔ muuŋ Joshɛ?”
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 A chhu ni pugu ŋa, “Ndɔ njiʼi mfāʼo khuthɔ ŋa pəɨ shi nchhu yei luʼɔ chrà vəɨ ŋa, ‘Ŋgaŋ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ, ghɛ̄rɛ noŋ yɔ pia. Ŋguoŋ pa nnu ŋa pigi yaʼo ŋa ɔ chwīe Kapanuŋ nɛ, pɨnɨ nɛ nuʼuŋ nchwīe hɛiŋ shhɛ laʼa pəɨ.’ ”
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Jishɔ pigi ŋa, “Shishini, pi shiʼa ma mbiŋ sheshe njəɨlɨʼɨ Minnwi laʼa pugu.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 “Ndɔ, moŋ nnu shini, ǹchhu ni pəɨ ŋa ntou pa ŋkugu ni mbɔ Ishrae moŋ ndɨɨ Elaija, ndɨɨ ŋa Minnwi ni mfɨ̄nɨ po nɔ trɛi ŋgaʼo ni ntɨgao nàoŋ, ndɨɨ ŋa ŋkiɛŋ mmɛ njì ni ŋgū moŋ ŋguoŋ laʼa ghao.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Ndɔ paʼa Minnwi lɔ njiʼi ntaoŋ Elaija ni kaŋ taʼa ŋoŋ vugu, ŋkiɛŋ miŋgwɛ ŋkugu chəɨ Sharafa moŋ laʼataoŋ Shidoŋ.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Ntou pa ghaŋ ghɨnɔmbaluŋ ni mbɔ Ishrae moŋ ndɨɨ njəɨlɨʼɨ Minnwi Elaisha, ndɔ paʼa Minnwi lɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ kaŋ taʼa yi, ŋkiɛŋ Nemaŋ mbɔ ŋoŋ Shiria.”
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Ŋguoŋ ŋgwa moŋ nda luoŋ Minnwi ni ŋga njaʼo yei, ndɨnaoŋ ni pɨgɨtua,
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 njrɛi shhɛ nshūu vi ntaoŋ nɔ moŋ laʼa, ŋkuʼɔ ni ju thɔ nchwɛrɛ mbra ghɔ ŋa pugu ni ŋkrao laʼa muŋu fɔ nɛ, ntāʼa nu māʼaŋ vi moŋ wə́ɨŋ.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Ndɔ a shoo shɨna yú ŋgwa pighɔ ŋgə̄ɨ ni vi.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Jishɔ shwiʼi Kapanuŋ, mbɔ yichəɨ laʼataoŋ Galili, nthɔ njɛʼi vugu Llɛ́ Ji pa Juu.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Pugu ni ŋgrāo ŋkwaŋ haʼaŋ a ni njɛʼi nu nɛ, nthɛ ŋa a ni njɛʼi ni ghrɨ́.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ moŋ nda luoŋ Minnwi ghɔ, mfāʼo jijwɛ miŋwɛiŋ, a ni mbaʼo ŋgòu ni njɨ ŋa,
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 “Yo! Pia fāʼo pi khɔ, Jishɔ llɔ Nasharɛ? Ɔ thɔ pi nɔ pɨrɨ nu vigi? Ǹji ŋoŋ ŋa ɔ yie nɛ, ɔ yi taoŋtaoŋ llɔ mbhɔ Minnwi.”
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Jishɔ pɨ̄ga vi, nchhu nu ŋa, “Lɛrɛ laŋ ndɔ ntaoŋ mbɨŋ yu!” Miŋwɛiŋ ghɔ gha māʼaŋ vi shhɛ shɨna pugu, ntaoŋ mbɨŋ yu kiʼɛ, ndɔ paʼa ndɔ ndəɨŋ vi.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Ŋguoŋ ŋgwa pighɔ ghrāo nchhu ŋa, “Yei pɔ pi yəɨ ŋkwaŋ chrà nɛiŋ? A fɛ gɨ́ ni pa jijwɛ pɨphɨ ni ghrɨ́ pugu pa njɨ pugu taoŋ!”
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Pi fɨ̄ʼɨ pa nnu nthɛ vi njīŋ ŋguoŋ ŋgei laʼataoŋ ghɔ ghao.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Jishɔ taoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi ghɔ ŋgə̄ɨ laʼa Shemu. Ndɨɨ ghɔ, mǔuŋ ŋgwɛ Shemu thɔ ŋgɨ̄nɔ shɨ̀gao ndiɛŋ, pugu shwei Jishɔ nɔ ghɔ.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 A ghə̄ɨ ntithi yəɨ yu mbɨ̄ga shɨ̀gao ghɔ, a taoŋ mbɨŋ yu. Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ a lɔllɔ, nchwīe maoŋ, mfɛ ni pugu.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 A ni ŋga mbɔ ni fanaoŋ, ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni mfāʼo ŋgwa, pugu ghɨ̌nɔ ŋkwaŋ ŋkwaŋ ghɨ̌nɔ nɛ thɔ ni pugu, a nūʼɔŋ mbhɔ yi mbɨŋ pugu njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Pa miŋwɛiŋ taoŋ mbɨŋ pichəɨ ŋgwa, mbaʼo ŋgòu ŋa, “Ɔ Muuŋ Minnwi!” A pɨ̄ga vugu paʼa ndɔ njiʼi mieŋ ŋa pugu chrā, nthɛ ŋa pugu ni nji ŋa a Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Mbhi ni ŋga ndaŋ, Jishɔ taoŋ moŋ laʼa ŋgə̄ɨ moŋ ŋkǔnu njó, ŋgwa jɛ̄ nthɔ ntāʼa vi, ŋga njəɨ vi nthɔ ndɨʼɨ vi ŋa kiʼi a mieŋ vugu.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Ndɔ a chhu ni pugu ŋa, “A pie ŋa ǹchīi pwa pishaʼakhɔ nthɛ Shaʼafuoŋ Minnwi ni pichəɨ pa laʼataoŋ ŋkaa pugu, nthɛ ŋa a nnu ŋa Minnwi taoŋ a ŋa ǹthɔ nchwīe nɛ.”
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 A ni nthɔ nchīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ ghɔ moŋ pa nda luoŋ Minnwi Judia.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.