Lucas 4
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NTLH
1 Jishɔ ni ndhɔ Jodaŋ ndɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi. Jijwɛ ghɔ lɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ nɔ moŋ ŋkǔnu njó.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Shata mōoŋ vi fɔ nɔ khwɛ wuŋ llɛmbhi. Moŋ ŋguoŋ ndɨɨ ghɔ, a shini ndɔ njɨ sheshe yaoŋ, nɛnnɛ njì ni njia vi ndɨɨ ŋa yie ndɨɨ ni mmɛ nɛ.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Devɨ chhu ghɔ ŋa, “Ɔ̈ mbɔ Muuŋ Minnwi, ɔ chhu ŋgùʼɔ yei kara ŋgū brɛi.”
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Pi nāʼaŋ moŋ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ŋa, ‘Ŋoŋmishua shiʼa ŋguʼɔ njru pi ŋkuoŋ brɛi təʼɨ vi.’ ”
4 Jesus respondeu:
5 Devɨ lɔ̄gɔ vi ŋkuʼɔ nɔ tɔthɨ nōoŋ ŋguoŋ pa laʼataoŋ ŋkuoŋ mbhi ghɔ taʼa ŋgɛ́ ŋa ŋməɨŋ!
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 — ausente —
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 — ausente —
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Pi nāʼaŋ moŋ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ŋa, ‘Ghaʼo Taathɔ mbɔ Minnwi yɔ, ŋguʼɔ mfāʼa pi mbhɔ yu təʼɨ vi.’ ”
8 Jesus respondeu:
9 Shata lɔ̄gɔ vi kəʼɨ ghɔ ŋgə̄ɨ pugu yu Jerushalɛiŋ, ntigi vi ŋkuoŋ nchwɛrɛ Nda Minnwi, nchhu ghɔ ŋa, “Ɔ̈ mbɔ Muuŋ Minnwi, ɔ thi hɛiŋ ndhi nchəɨŋ shhɛ.
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Nthɛ ŋa pi nāʼaŋ moŋ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ŋa,
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 Mbɨnɨ nāʼaŋ ŋa, ‘Pugu shi njā ghɔ tɔthɨ ni mbhɔ,
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu ŋa, ‘Kiʼi ma njwɛʼi Taathɔ mbɔ Minnwi yɔ.’ ”
12 Então Jesus respondeu:
13 Ndɨɨ ŋa devɨ ni mīʼɛŋ mōoŋ nu Jishɔ moŋ ŋguoŋ puoŋ shɛndaoŋ nɛ, a mieŋ vi, nchēi shɨna nduoŋ.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Jishɔ pɨ̄nɨ Galili moŋ ghrɨ́ Jijwɛ Minnwi. Pa chrà nɔ ligi yi nyīeŋ ŋkwe ŋguoŋ lɨʼɨ ghɔ ghao.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 A yɛʼi nu moŋ pa nda luoŋ Minnwi. Ŋguoŋ ŋgwa ghaʼo vi ghao.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Nɛnnɛ Jishɔ ghə̄ɨ Nasharɛ, mbɔ lɨʼɨ ŋa a ni ŋkuʼɔ nɛ. A gha mbɔ Llɛ́ Ji pa Juu, a ghə̄ɨ nda luoŋ Minnwi wuʼɔ nɔ haʼaŋ a ghà mbīgi nchwīe nɛ. Ndɔllɔ ntithi tɔthɨ lɨʼɨ mɛ̄iŋ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi.
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 Pi ni mfɛ ŋwaʼaŋlɨ ŋa njəɨlɨʼɨ Minnwi, mbɔ Ishaya, ni nāʼaŋ nɛ. A ŋaʼaŋ ŋwaʼaŋlɨ ghɔ, njəɨ lɨʼɨ ŋa pi ni nāʼaŋ fɔ ŋa,
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 “Jijwɛ Taathɔ pɔ mbɨŋ mu,
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 ndɔ mbɨnɨ nchīi ŋa, ndɨɨ thɔ ŋa Taathɔ shi ŋkwe ŋgwa pi.”
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Jishɔ gha mīʼɛŋ, ŋkra ŋwaʼaŋlɨ ghɔ, mfɛ ni muuŋ fàʼa moŋ nda ghɔ, nchɔchhɔ shhɛ, ligi ŋguoŋ ŋgwa nda luoŋ Minnwi chu mbɨŋ yu.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 A jɛ̄ nthɔ nchhu nu ni pugu ŋa, “Shiʼa, chrà Minnwi yei lɔ̄gɔ lɨʼɨ ligi pəɨ!”
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Ŋgwa ni nchrā nnu shiʼi nthɛ vi. Pugu ghrāo pa ŋkwaŋ chrà shiʼi ŋa a ni ntaoŋ nu nchò yu nɛ, mbie nu ŋa, “Yei shi lɔ mbɔ muuŋ Joshɛ?”
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 A chhu ni pugu ŋa, “Ndɔ njiʼi mfāʼo khuthɔ ŋa pəɨ shi nchhu yei luʼɔ chrà vəɨ ŋa, ‘Ŋgaŋ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ, ghɛ̄rɛ noŋ yɔ pia. Ŋguoŋ pa nnu ŋa pigi yaʼo ŋa ɔ chwīe Kapanuŋ nɛ, pɨnɨ nɛ nuʼuŋ nchwīe hɛiŋ shhɛ laʼa pəɨ.’ ”
23 Então Jesus disse:
24 Jishɔ pigi ŋa, “Shishini, pi shiʼa ma mbiŋ sheshe njəɨlɨʼɨ Minnwi laʼa pugu.
24 E continuou:
25 “Ndɔ, moŋ nnu shini, ǹchhu ni pəɨ ŋa ntou pa ŋkugu ni mbɔ Ishrae moŋ ndɨɨ Elaija, ndɨɨ ŋa Minnwi ni mfɨ̄nɨ po nɔ trɛi ŋgaʼo ni ntɨgao nàoŋ, ndɨɨ ŋa ŋkiɛŋ mmɛ njì ni ŋgū moŋ ŋguoŋ laʼa ghao.
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 Ndɔ paʼa Minnwi lɔ njiʼi ntaoŋ Elaija ni kaŋ taʼa ŋoŋ vugu, ŋkiɛŋ miŋgwɛ ŋkugu chəɨ Sharafa moŋ laʼataoŋ Shidoŋ.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Ntou pa ghaŋ ghɨnɔmbaluŋ ni mbɔ Ishrae moŋ ndɨɨ njəɨlɨʼɨ Minnwi Elaisha, ndɔ paʼa Minnwi lɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ kaŋ taʼa yi, ŋkiɛŋ Nemaŋ mbɔ ŋoŋ Shiria.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Ŋguoŋ ŋgwa moŋ nda luoŋ Minnwi ni ŋga njaʼo yei, ndɨnaoŋ ni pɨgɨtua,
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 njrɛi shhɛ nshūu vi ntaoŋ nɔ moŋ laʼa, ŋkuʼɔ ni ju thɔ nchwɛrɛ mbra ghɔ ŋa pugu ni ŋkrao laʼa muŋu fɔ nɛ, ntāʼa nu māʼaŋ vi moŋ wə́ɨŋ.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Ndɔ a shoo shɨna yú ŋgwa pighɔ ŋgə̄ɨ ni vi.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Jishɔ shwiʼi Kapanuŋ, mbɔ yichəɨ laʼataoŋ Galili, nthɔ njɛʼi vugu Llɛ́ Ji pa Juu.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Pugu ni ŋgrāo ŋkwaŋ haʼaŋ a ni njɛʼi nu nɛ, nthɛ ŋa a ni njɛʼi ni ghrɨ́.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ moŋ nda luoŋ Minnwi ghɔ, mfāʼo jijwɛ miŋwɛiŋ, a ni mbaʼo ŋgòu ni njɨ ŋa,
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 “Yo! Pia fāʼo pi khɔ, Jishɔ llɔ Nasharɛ? Ɔ thɔ pi nɔ pɨrɨ nu vigi? Ǹji ŋoŋ ŋa ɔ yie nɛ, ɔ yi taoŋtaoŋ llɔ mbhɔ Minnwi.”
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Jishɔ pɨ̄ga vi, nchhu nu ŋa, “Lɛrɛ laŋ ndɔ ntaoŋ mbɨŋ yu!” Miŋwɛiŋ ghɔ gha māʼaŋ vi shhɛ shɨna pugu, ntaoŋ mbɨŋ yu kiʼɛ, ndɔ paʼa ndɔ ndəɨŋ vi.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Ŋguoŋ ŋgwa pighɔ ghrāo nchhu ŋa, “Yei pɔ pi yəɨ ŋkwaŋ chrà nɛiŋ? A fɛ gɨ́ ni pa jijwɛ pɨphɨ ni ghrɨ́ pugu pa njɨ pugu taoŋ!”
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Pi fɨ̄ʼɨ pa nnu nthɛ vi njīŋ ŋguoŋ ŋgei laʼataoŋ ghɔ ghao.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Jishɔ taoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi ghɔ ŋgə̄ɨ laʼa Shemu. Ndɨɨ ghɔ, mǔuŋ ŋgwɛ Shemu thɔ ŋgɨ̄nɔ shɨ̀gao ndiɛŋ, pugu shwei Jishɔ nɔ ghɔ.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 A ghə̄ɨ ntithi yəɨ yu mbɨ̄ga shɨ̀gao ghɔ, a taoŋ mbɨŋ yu. Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ a lɔllɔ, nchwīe maoŋ, mfɛ ni pugu.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 A ni ŋga mbɔ ni fanaoŋ, ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu ni mfāʼo ŋgwa, pugu ghɨ̌nɔ ŋkwaŋ ŋkwaŋ ghɨ̌nɔ nɛ thɔ ni pugu, a nūʼɔŋ mbhɔ yi mbɨŋ pugu njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yugu.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Pa miŋwɛiŋ taoŋ mbɨŋ pichəɨ ŋgwa, mbaʼo ŋgòu ŋa, “Ɔ Muuŋ Minnwi!” A pɨ̄ga vugu paʼa ndɔ njiʼi mieŋ ŋa pugu chrā, nthɛ ŋa pugu ni nji ŋa a Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Mbhi ni ŋga ndaŋ, Jishɔ taoŋ moŋ laʼa ŋgə̄ɨ moŋ ŋkǔnu njó, ŋgwa jɛ̄ nthɔ ntāʼa vi, ŋga njəɨ vi nthɔ ndɨʼɨ vi ŋa kiʼi a mieŋ vugu.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Ndɔ a chhu ni pugu ŋa, “A pie ŋa ǹchīi pwa pishaʼakhɔ nthɛ Shaʼafuoŋ Minnwi ni pichəɨ pa laʼataoŋ ŋkaa pugu, nthɛ ŋa a nnu ŋa Minnwi taoŋ a ŋa ǹthɔ nchwīe nɛ.”
43 Mas Jesus disse:
44 A ni nthɔ nchīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ ghɔ moŋ pa nda luoŋ Minnwi Judia.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.