Lucas 2
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC
1 A ni ŋga mbɔ moŋ pɨɨ ndɨɨ ghɔ, Kaisha Agɔshtu pɔ fùoŋ moŋ ŋguoŋ mbhi Roma, mfɛ gɨ́ ŋa pi nāʼaŋ ligi ŋguoŋ ŋgwa Roma ghao nɔ nnu shia ŋgwa.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Yei ni mbɔ fǔoŋ nāʼaŋ nu ligi nɔ nnu shia ŋgwa ndɨɨ ŋa Kwirinu ni nthɔ shaʼa Shiria nɛ.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Shesheŋoŋ ni mbɨnɨ moŋ ji laʼataoŋ nɔ nāʼaŋ nu ligi yi nɔ nnu shia ŋgwa ghɔ.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Nthɛ ŋa Joshɛ ni mbɔ pi ŋgwrɛiŋoŋ fùoŋ Devi nɛ, a kuʼɔ llɔ Nasharɛ moŋ Galili, ŋgə̄ɨ Bɛtɛlɛhɛiŋ moŋ Judia mbɔ laʼataoŋ Devi.
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 A ghə̄ɨ fɔ lɨʼɨ nāʼaŋ ligi yugu Meri ŋa pi ni nōoŋ vi ghɔ nɔ ŋgwɛ vi, a ni mbɔ ni shūu nɛ.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Nɔ haʼaŋ pugu ni mbɔ fɔ nɛ, muuŋ kāoŋ vi.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 A phi fǔoŋ muuŋ vi, mbɔ muuŋ mimbia, mbara vi moŋ ndhwí, niʼiŋ moŋ ŋkuʼɔ jɨ khí pa minjɨɨ, nthɛ ŋa lɨʼɨ shi ki lɔ mbɔ ni pugu moŋ nda ghɔ ŋa pa ghɨ̀nɨ ghà nthɔ ndaʼa nɛ.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Moŋ ŋkǔnu moŋ laʼataoŋ ghɔ pa ŋkɛ̄ʼi minjɨɨ ni mbɔ fɔ nthɔ ŋkɛ̄ʼi pa minjɨɨ pugu ni tuʼu.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Ŋgaŋ ntaoŋ Taathɔ nōoŋ noŋ yi shɨna pugu, ndighaʼo Taathɔ thɛ ŋgɨ̄ŋ vugu, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ chhu ni pugu ŋa, “Kiʼi pəɨ fāʼo pɔgɔ gu, ǹthɔ ni ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ pwatua, mbɔ yi ŋguoŋ ŋgwa ghao.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Shiʼa moŋ laʼataoŋ Devi pi phi ŋkwe vəɨ mbɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe, ŋa a Taathɔ nɛ.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Yei shi mbɔ lì ni pəɨ: Pəɨ shi njəɨ muuŋ pi para vi moŋ ndhwí, a nūaŋ moŋ ŋkuʼɔ jɨ khí pa minjɨɨ.”
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, yú pichəɨ shoogɛ llɔ po wīʼi nchəɨŋ, pugu pa yie ghɔ jɛ̄ nthɔ ŋgaʼo Minnwi, nchhu nu ŋa:
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 “Ndighaʼo pɔ ni Minnwi ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ fie moŋ ndugwi po,
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Ndɨɨ ŋa pa ghaŋ ntaoŋ pighɔ mieŋ vugu mbɨnɨ po nɛ, pa ghaŋ kɛ̄ʼi minjɨɨ pighɔ chhu ni noŋ pugu ŋa, “Pia ghə̄ɨ Bɛtɛlɛhɛiŋ njəɨ nnu yei ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ Taathɔ chwīe pia ji nɛ.”
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Nnɛ pugu kɔnɔ ŋgə̄ɨ njəɨ Meri ni Joshɛ, ni muuŋ ghɔ a nūaŋ moŋ ŋkuʼɔ jɨ khí pa minjɨɨ.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Pugu ni ŋga njəɨ muuŋ vei nchīi nnu ŋa ghaŋ ntaoŋ pighɔ ni nchhu nthɛ muuŋ ghɔ nɛ.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Shesheŋoŋ ŋa a ni njaʼo nnu ghɔ nɛ ghrāo nnu ŋa ghaŋ kɛ̄ʼi minjɨɨ pighɔ ni ǹchhu nɛ.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Meri lə̄ɨŋ ŋguoŋ nnu pei njùʼɔ yu nthɔ njwɛrɛ nu.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Pa ghaŋ kɛ̄ʼi minjɨɨ pɨ̄nɨ ni vugu, nthɔ ŋgaʼo Minnwi ndɔ mbɨnɨ ntōo vi nthɛ ŋguoŋ nnu pɛ ŋa pugu yaʼo ndɔ njəɨ wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi shwei vugu nɛ.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Fúoŋ llɛmbhi ni ŋga ŋkāʼo, pi niʼiŋ muuŋ ghɔ ŋgunu mbrɛi nchhɔ̄ ligi yi ni Jishɔ, mbɔ ligi ŋa ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi ni mfɛ ŋkaoŋ pi maa nshūu vi nɛ.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Ndɨɨ ŋa fɨʼɨ llɛmbhi ŋa a ni mbie ŋa Joshɛ pugu Meri chwīe mbɔ yi taoŋtaoŋ ŋkwaŋ haʼaŋ ŋwaʼaŋlɨ gɨ́ Mushi chhu nɛ ni ŋkāʼo nɛ, pugu kuʼɔ ni Jishɔ Jerushalɛiŋ lɨʼɨ fɛ vi ni Taathɔ.
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Yei ni mbɔ wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ moŋ gɨ́ Taathɔ nɛ, “Sheshe fǔoŋ phi ŋa a mimbia nɛ, pi nūʼɔŋ vi lɨʼɨ təʼɨ vi ni Taathɔ.”
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Ndɔ mbɨnɨ nuʼuŋ fɛʼiŋgiɛŋ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ gɨ́ Taathɔ chhu nɛ, “mbɔ paa minthɔ ki paa puoŋ mintuʼɔlibuŋ.”
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Moŋ ndɨɨ ghɔ, ŋoŋ chəɨ ni mbɔ Jerushalɛiŋ, ligi yi pɔ Shimioŋ. A ni mbɔ ŋkiɛŋ ŋoŋ ndɨndɨ ndɔ mbɔgɔ Minnwi. A ni nthɔ njwɛrɛ nu ŋa lūgu nu thɔ ni puoŋ laʼataoŋ Ishrae, Jijwɛ Minnwi ni mbɔ mbɨŋ yu.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 Jijwɛ Minnwi ni ŋkwo nōoŋ ghɔ ŋa mbaʼa a yiʼi ŋkhu ki lɔ njəɨ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe, ŋa Taathɔ ni ŋkāʼa nɛ.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Jijwɛ Taathɔ kāoŋ vi ŋa a ghə̄ɨ Nda Minnwi ndɨɨ ŋa Meri pugu Joshɛ ni nthɔ ni muuŋ ghɔ fɔ nɔ chwīe nu nùʼɔŋ mbɨŋ yu ŋkwaŋ haʼaŋ gɨ́ ni nchhu nɛ.
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Shimioŋ kwe muuŋ ghɔ ntuo mbhɔ yu, ntōo Minnwi, nchhu nu ŋa,
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 “Ndwɛ, Taathɔ, ɔ mieŋ nu ŋa muuŋ fàʼa yɔ khu ndwɛ moŋ ghɨghrɨ ŋkwaŋ haʼaŋ chrà yɔ chhu nɛ,
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 nthɛ ŋa ligi a yəɨ ŋoŋ ŋa ɔ taoŋ vi ŋa a thɔ ŋkwe ŋgwa nɛ,
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 ŋa ɔ pīri vi ŋa ŋguoŋ ŋgwa yəɨ nɛ,
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 mbɔ líʼɛ nɔ nōoŋ nu nnu ŋa ɔ tāʼa nu nɛ ni pa taoŋ nduoŋ,
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Tǎa Jishɔ ghɔ pugu mǔuŋ vi ghrāo pa nnu ŋa Shimioŋ chhu nthɛ Jishɔ nɛ.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Shimioŋ fɛ mbɔrɔ ni pugu, nchhu ni Meri mǔuŋ vi ŋa, “Līi njəɨ, Minnwi chuʼɔ muuŋ vei ŋa nthɛ vi, ntou ŋgwa shi mbhɛ gha ntou pi lūgu Ishrae, ndɔ mbɔ lì ŋa mbaʼa pi piŋ nɛ,
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 nɛnnɛ nɔ nōoŋ nu pa nnu haʼaŋ ŋgwa pīʼi nu njùʼɔ pugu nɛ. Ndɔ ni gɔ̀, ɔ shi mfāʼo yuʼɔ njùʼɔ nɔ haʼaŋ pi she njùʼɔ yɔ pi ni kafa.”
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 — ausente —
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 — ausente —
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, a chənə mbara yəɨ Joshɛ pugu Meri, nthɔ ntōo Minnwi, ndɔ nthɔ nchhu pa nnu nthɛ muuŋ ghɔ ni pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nchhɔ njwɛrɛ nu ŋa Minnwi taoŋ njaʼandiʼi ŋa a thɔ ŋkwe Jerushalɛiŋ nɛ.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Joshɛ pugu Meri ni ŋga mīʼɛŋ ŋguoŋ pa nnu ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ gɨ́ Taathɔ chhu nɛ, mbɨnɨ laʼa pugu Nasharɛ moŋ Galili.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Muuŋ ghɔ ni ŋkuʼɔ ntɨnɨ, ndɨnaoŋ ni shiethɔ, mbhɔ Minnwi pɔ nu mbɨŋ yu.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Sheshe ŋgaʼo pa tǎa Jishɔ ghà ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ nɔ nnu jɨ Lli Njiʼa.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Jishɔ ni ŋga mbɔ paanchrɔ ŋgaʼo, pugu kuʼɔ nɔ haʼaŋ nùʼɔŋ yugu chhu nɛ lɨʼɨ jɨ Lli Njiʼa.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Jɨ ghɔ gha ndugwi ti pugu chhɔ mbɨnɨ nu, Jishɔ kɨna njiŋ Jerushalɛiŋ ki pugu lɔ nji.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 Pugu ni mbīʼi ŋa a pɔ shɨna pa ŋgwa ŋa pugu pugu ni mbɨnɨ nu nɛ, nyīeŋ nɔ taʼa llɛmbhi njɛ̄ tāʼa nu vi shɨna ndaaŋoŋ yugu pugu pa shuoŋ pugu.
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 Pugu ni ŋga mieŋ ki yəɨ vi, mbɨnɨ kiʼɛ Jerushalɛiŋ nchhɔ ntāʼa vi.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Ŋga ntāʼa vi nɔ trɛi llɛ́, ŋgə̄ɨ njəɨ vi Nda Minnwi, a chhɔ shɨna pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa nthɔ njwɛrɛ nnu haʼaŋ pugu chhu nu nɛ, ndɔ mbie vugu ni pa píe.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Ŋguoŋ pa ŋgwa haʼaŋ pugu ni njaʼo vi nɛ ni ŋgrāo fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ a ji nnu nɛ pugu pa khwɛ̀ ŋa a ni mfɛ nu nɛ.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Pa tǎa pi ni ŋga njəɨ vi, nja ŋgrāo. Mǔuŋ vi chhu ŋa, “Muuŋ vei, ɔ kie nɛiŋ mfāʼa mbɨŋ pigi nɛiŋ? Līi njəɨ, pigi tǎa ghɔ nì nthɔ ntāʼa ghɔ ni shǐgi.”
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 A chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ nì nthɔ ntāʼa a ŋa? Pəɨ shi ki lɔ nji ŋa m̀fāʼo nɔ pɔ nu nda Tǎa a?”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Ndɔ paʼa pugu lɔ nji njiŋ chrà ghɔ ŋa a ni nchhu nɛ.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Nɛnnɛ pugu pa Jishɔ pɨ̄nɨ Nasharɛ a ya njaʼo nchò yugu. Mǔuŋ vi lə̄ɨŋ ŋguoŋ nnu pei ghao njùʼɔ yu.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Jishɔ ni ŋkuʼɔ nu ŋgū mmɛŋoŋ moŋ shiethɔ pugu pa fɨʼɨ noŋ yi. Minnwi pugu pa ŋgwamishua piŋ vi mbīgi ŋgə̄ɨ shhɨ.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.