Lucas 2

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 A ni ŋga mbɔ moŋ pɨɨ ndɨɨ ghɔ, Kaisha Agɔshtu pɔ fùoŋ moŋ ŋguoŋ mbhi Roma, mfɛ gɨ́ ŋa pi nāʼaŋ ligi ŋguoŋ ŋgwa Roma ghao nɔ nnu shia ŋgwa.
1 Naqueles dias César Augusto publicou um decreto ordenando o recenseamento de todo o império romano.
2 Yei ni mbɔ fǔoŋ nāʼaŋ nu ligi nɔ nnu shia ŋgwa ndɨɨ ŋa Kwirinu ni nthɔ shaʼa Shiria nɛ.
2 Este foi o primeiro recenseamento feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Shesheŋoŋ ni mbɨnɨ moŋ ji laʼataoŋ nɔ nāʼaŋ nu ligi yi nɔ nnu shia ŋgwa ghɔ.
3 E todos iam para a sua cidade natal, a fim de alistar-se.
4 Nthɛ ŋa Joshɛ ni mbɔ pi ŋgwrɛiŋoŋ fùoŋ Devi nɛ, a kuʼɔ llɔ Nasharɛ moŋ Galili, ŋgə̄ɨ Bɛtɛlɛhɛiŋ moŋ Judia mbɔ laʼataoŋ Devi.
4 Assim, José também foi da cidade de Nazaré da Galiléia para a Judéia, para Belém, cidade de Davi, porque pertencia à casa e à linhagem de Davi.
5 A ghə̄ɨ fɔ lɨʼɨ nāʼaŋ ligi yugu Meri ŋa pi ni nōoŋ vi ghɔ nɔ ŋgwɛ vi, a ni mbɔ ni shūu nɛ.
5 Ele foi a fim de alistar-se, com Maria, que lhe estava prometida em casamento e esperava um filho.
6 Nɔ haʼaŋ pugu ni mbɔ fɔ nɛ, muuŋ kāoŋ vi.
6 Enquanto estavam lá, chegou o tempo de nascer o bebê,
7 A phi fǔoŋ muuŋ vi, mbɔ muuŋ mimbia, mbara vi moŋ ndhwí, niʼiŋ moŋ ŋkuʼɔ jɨ khí pa minjɨɨ, nthɛ ŋa lɨʼɨ shi ki lɔ mbɔ ni pugu moŋ nda ghɔ ŋa pa ghɨ̀nɨ ghà nthɔ ndaʼa nɛ.
7 e ela deu à luz o seu primogênito. Envolveu-o em panos e o colocou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Moŋ ŋkǔnu moŋ laʼataoŋ ghɔ pa ŋkɛ̄ʼi minjɨɨ ni mbɔ fɔ nthɔ ŋkɛ̄ʼi pa minjɨɨ pugu ni tuʼu.
8 Havia pastores que estavam nos campos próximos e durante a noite tomavam conta dos seus rebanhos.
9 Ŋgaŋ ntaoŋ Taathɔ nōoŋ noŋ yi shɨna pugu, ndighaʼo Taathɔ thɛ ŋgɨ̄ŋ vugu, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu.
9 E aconteceu que um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor resplandeceu ao redor deles; e ficaram aterrorizados.
10 Ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ chhu ni pugu ŋa, “Kiʼi pəɨ fāʼo pɔgɔ gu, ǹthɔ ni ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ pwatua, mbɔ yi ŋguoŋ ŋgwa ghao.
10 Mas o anjo lhes disse: "Não tenham medo. Estou lhes trazendo boas novas de grande alegria, que são para todo o povo:
11 Shiʼa moŋ laʼataoŋ Devi pi phi ŋkwe vəɨ mbɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe, ŋa a Taathɔ nɛ.
11 Hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador que é Cristo, o Senhor.
12 Yei shi mbɔ lì ni pəɨ: Pəɨ shi njəɨ muuŋ pi para vi moŋ ndhwí, a nūaŋ moŋ ŋkuʼɔ jɨ khí pa minjɨɨ.”
12 Isto lhes servirá de sinal: encontrarão o bebê envolto em panos e deitado numa manjedoura".
13 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, yú pichəɨ shoogɛ llɔ po wīʼi nchəɨŋ, pugu pa yie ghɔ jɛ̄ nthɔ ŋgaʼo Minnwi, nchhu nu ŋa:
13 De repente, uma grande multidão do exército celestial apareceu com o anjo, louvando a Deus e dizendo:
14 “Ndighaʼo pɔ ni Minnwi ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ fie moŋ ndugwi po,
14 "Glória a Deus nas alturas, e paz na terra aos homens aos quais ele concede o seu favor".
15 Ndɨɨ ŋa pa ghaŋ ntaoŋ pighɔ mieŋ vugu mbɨnɨ po nɛ, pa ghaŋ kɛ̄ʼi minjɨɨ pighɔ chhu ni noŋ pugu ŋa, “Pia ghə̄ɨ Bɛtɛlɛhɛiŋ njəɨ nnu yei ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ Taathɔ chwīe pia ji nɛ.”
15 Quando os anjos os deixaram e foram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: "Vamos a Belém, e vejamos isso que aconteceu, e que o Senhor nos deu a conhecer".
16 Nnɛ pugu kɔnɔ ŋgə̄ɨ njəɨ Meri ni Joshɛ, ni muuŋ ghɔ a nūaŋ moŋ ŋkuʼɔ jɨ khí pa minjɨɨ.
16 Então correram para lá e encontraram Maria e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 Pugu ni ŋga njəɨ muuŋ vei nchīi nnu ŋa ghaŋ ntaoŋ pighɔ ni nchhu nthɛ muuŋ ghɔ nɛ.
17 Depois de o verem, contaram a todos o que lhes fora dito a respeito daquele menino,
18 Shesheŋoŋ ŋa a ni njaʼo nnu ghɔ nɛ ghrāo nnu ŋa ghaŋ kɛ̄ʼi minjɨɨ pighɔ ni ǹchhu nɛ.
18 e todos os que ouviram o que os pastores diziam ficaram admirados.
19 Meri lə̄ɨŋ ŋguoŋ nnu pei njùʼɔ yu nthɔ njwɛrɛ nu.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas e sobre elas refletia em seu coração.
20 Pa ghaŋ kɛ̄ʼi minjɨɨ pɨ̄nɨ ni vugu, nthɔ ŋgaʼo Minnwi ndɔ mbɨnɨ ntōo vi nthɛ ŋguoŋ nnu pɛ ŋa pugu yaʼo ndɔ njəɨ wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi shwei vugu nɛ.
20 Os pastores voltaram glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham visto e ouvido, como lhes fora dito.
21 Fúoŋ llɛmbhi ni ŋga ŋkāʼo, pi niʼiŋ muuŋ ghɔ ŋgunu mbrɛi nchhɔ̄ ligi yi ni Jishɔ, mbɔ ligi ŋa ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi ni mfɛ ŋkaoŋ pi maa nshūu vi nɛ.
21 Completando-se os oito dias para a circuncisão do menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, o qual lhe tinha sido dado pelo anjo antes de ele nascer.
22 Ndɨɨ ŋa fɨʼɨ llɛmbhi ŋa a ni mbie ŋa Joshɛ pugu Meri chwīe mbɔ yi taoŋtaoŋ ŋkwaŋ haʼaŋ ŋwaʼaŋlɨ gɨ́ Mushi chhu nɛ ni ŋkāʼo nɛ, pugu kuʼɔ ni Jishɔ Jerushalɛiŋ lɨʼɨ fɛ vi ni Taathɔ.
22 Completando-se o tempo da purificação deles, de acordo com a Lei de Moisés, José e Maria o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor
23 Yei ni mbɔ wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ moŋ gɨ́ Taathɔ nɛ, “Sheshe fǔoŋ phi ŋa a mimbia nɛ, pi nūʼɔŋ vi lɨʼɨ təʼɨ vi ni Taathɔ.”
23 ( como está escrito na Lei do Senhor: "Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor" )
24 Ndɔ mbɨnɨ nuʼuŋ fɛʼiŋgiɛŋ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ gɨ́ Taathɔ chhu nɛ, “mbɔ paa minthɔ ki paa puoŋ mintuʼɔlibuŋ.”
24 e para oferecer um sacrifício, de acordo com o que diz a Lei do Senhor: "duas rolinhas ou dois pombinhos".
25 Moŋ ndɨɨ ghɔ, ŋoŋ chəɨ ni mbɔ Jerushalɛiŋ, ligi yi pɔ Shimioŋ. A ni mbɔ ŋkiɛŋ ŋoŋ ndɨndɨ ndɔ mbɔgɔ Minnwi. A ni nthɔ njwɛrɛ nu ŋa lūgu nu thɔ ni puoŋ laʼataoŋ Ishrae, Jijwɛ Minnwi ni mbɔ mbɨŋ yu.
25 Havia em Jerusalém um homem chamado Simeão, que era justo e piedoso, e que esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Jijwɛ Minnwi ni ŋkwo nōoŋ ghɔ ŋa mbaʼa a yiʼi ŋkhu ki lɔ njəɨ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe, ŋa Taathɔ ni ŋkāʼa nɛ.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Jijwɛ Taathɔ kāoŋ vi ŋa a ghə̄ɨ Nda Minnwi ndɨɨ ŋa Meri pugu Joshɛ ni nthɔ ni muuŋ ghɔ fɔ nɔ chwīe nu nùʼɔŋ mbɨŋ yu ŋkwaŋ haʼaŋ gɨ́ ni nchhu nɛ.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para lhe fazer conforme requeria o costume da lei,
28 Shimioŋ kwe muuŋ ghɔ ntuo mbhɔ yu, ntōo Minnwi, nchhu nu ŋa,
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Ndwɛ, Taathɔ, ɔ mieŋ nu ŋa muuŋ fàʼa yɔ khu ndwɛ moŋ ghɨghrɨ ŋkwaŋ haʼaŋ chrà yɔ chhu nɛ,
29 "Ó Soberano, como prometeste, agora podes despedir em paz o teu servo.
30 nthɛ ŋa ligi a yəɨ ŋoŋ ŋa ɔ taoŋ vi ŋa a thɔ ŋkwe ŋgwa nɛ,
30 Pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 ŋa ɔ pīri vi ŋa ŋguoŋ ŋgwa yəɨ nɛ,
31 que preparaste à vista de todos os povos:
32 mbɔ líʼɛ nɔ nōoŋ nu nnu ŋa ɔ tāʼa nu nɛ ni pa taoŋ nduoŋ,
32 luz para revelação aos gentios e para a glória de Israel, teu povo".
33 Tǎa Jishɔ ghɔ pugu mǔuŋ vi ghrāo pa nnu ŋa Shimioŋ chhu nthɛ Jishɔ nɛ.
33 O pai e a mãe do menino estavam admirados com o que fora dito a respeito dele.
34 Shimioŋ fɛ mbɔrɔ ni pugu, nchhu ni Meri mǔuŋ vi ŋa, “Līi njəɨ, Minnwi chuʼɔ muuŋ vei ŋa nthɛ vi, ntou ŋgwa shi mbhɛ gha ntou pi lūgu Ishrae, ndɔ mbɔ lì ŋa mbaʼa pi piŋ nɛ,
34 E Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe de Jesus: "Este menino está destinado a causar a queda e o soerguimento de muitos em Israel, e a ser um sinal de contradição,
35 nɛnnɛ nɔ nōoŋ nu pa nnu haʼaŋ ŋgwa pīʼi nu njùʼɔ pugu nɛ. Ndɔ ni gɔ̀, ɔ shi mfāʼo yuʼɔ njùʼɔ nɔ haʼaŋ pi she njùʼɔ yɔ pi ni kafa.”
35 de modo que o pensamento de muitos corações será revelado. Quanto a você, uma espada atravessará a sua alma".
36 — ausente —
36 Estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era muito idosa; havia vivido com seu marido sete anos depois de se casar
37 — ausente —
37 e então permanecera viúva até a idade de oitenta e quatro anos. Nunca deixava o templo: adorava a Deus jejuando e orando dia e noite.
38 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, a chənə mbara yəɨ Joshɛ pugu Meri, nthɔ ntōo Minnwi, ndɔ nthɔ nchhu pa nnu nthɛ muuŋ ghɔ ni pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nchhɔ njwɛrɛ nu ŋa Minnwi taoŋ njaʼandiʼi ŋa a thɔ ŋkwe Jerushalɛiŋ nɛ.
38 Tendo chegado ali naquele exato momento, deu graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Joshɛ pugu Meri ni ŋga mīʼɛŋ ŋguoŋ pa nnu ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ gɨ́ Taathɔ chhu nɛ, mbɨnɨ laʼa pugu Nasharɛ moŋ Galili.
39 Depois de terem feito tudo o que era exigido pela Lei do Senhor, voltaram para a sua própria cidade, Nazaré, na Galiléia.
40 Muuŋ ghɔ ni ŋkuʼɔ ntɨnɨ, ndɨnaoŋ ni shiethɔ, mbhɔ Minnwi pɔ nu mbɨŋ yu.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Sheshe ŋgaʼo pa tǎa Jishɔ ghà ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ nɔ nnu jɨ Lli Njiʼa.
41 Todos os anos seus pais iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Jishɔ ni ŋga mbɔ paanchrɔ ŋgaʼo, pugu kuʼɔ nɔ haʼaŋ nùʼɔŋ yugu chhu nɛ lɨʼɨ jɨ Lli Njiʼa.
42 Quando ele completou doze anos de idade, eles subiram à festa, conforme o costume.
43 Jɨ ghɔ gha ndugwi ti pugu chhɔ mbɨnɨ nu, Jishɔ kɨna njiŋ Jerushalɛiŋ ki pugu lɔ nji.
43 Terminada a festa, voltando seus pais para casa, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que eles percebessem.
44 Pugu ni mbīʼi ŋa a pɔ shɨna pa ŋgwa ŋa pugu pugu ni mbɨnɨ nu nɛ, nyīeŋ nɔ taʼa llɛmbhi njɛ̄ tāʼa nu vi shɨna ndaaŋoŋ yugu pugu pa shuoŋ pugu.
44 Pensando que ele estava entre os companheiros de viagem, caminharam o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os seus parentes e conhecidos.
45 Pugu ni ŋga mieŋ ki yəɨ vi, mbɨnɨ kiʼɛ Jerushalɛiŋ nchhɔ ntāʼa vi.
45 Não o encontrando, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Ŋga ntāʼa vi nɔ trɛi llɛ́, ŋgə̄ɨ njəɨ vi Nda Minnwi, a chhɔ shɨna pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa nthɔ njwɛrɛ nnu haʼaŋ pugu chhu nu nɛ, ndɔ mbie vugu ni pa píe.
46 Depois de três dias o encontraram no templo, sentado entre os mestres, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Ŋguoŋ pa ŋgwa haʼaŋ pugu ni njaʼo vi nɛ ni ŋgrāo fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ a ji nnu nɛ pugu pa khwɛ̀ ŋa a ni mfɛ nu nɛ.
47 Todos os que o ouviam ficavam maravilhados com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Pa tǎa pi ni ŋga njəɨ vi, nja ŋgrāo. Mǔuŋ vi chhu ŋa, “Muuŋ vei, ɔ kie nɛiŋ mfāʼa mbɨŋ pigi nɛiŋ? Līi njəɨ, pigi tǎa ghɔ nì nthɔ ntāʼa ghɔ ni shǐgi.”
48 Quando seus pais o viram, ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: "Filho, por que você nos fez isto? Seu pai e eu estávamos aflitos, à sua procura".
49 A chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ nì nthɔ ntāʼa a ŋa? Pəɨ shi ki lɔ nji ŋa m̀fāʼo nɔ pɔ nu nda Tǎa a?”
49 Ele perguntou: "Por que vocês estavam me procurando? Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai? "
50 Ndɔ paʼa pugu lɔ nji njiŋ chrà ghɔ ŋa a ni nchhu nɛ.
50 Mas eles não compreenderam o que lhes dizia.
51 Nɛnnɛ pugu pa Jishɔ pɨ̄nɨ Nasharɛ a ya njaʼo nchò yugu. Mǔuŋ vi lə̄ɨŋ ŋguoŋ nnu pei ghao njùʼɔ yu.
51 Então foi com eles para Nazaré, e era-lhes obediente. Sua mãe, porém, guardava todas essas coisas em seu coração.
52 Jishɔ ni ŋkuʼɔ nu ŋgū mmɛŋoŋ moŋ shiethɔ pugu pa fɨʼɨ noŋ yi. Minnwi pugu pa ŋgwamishua piŋ vi mbīgi ŋgə̄ɨ shhɨ.
52 Jesus ia crescendo em sabedoria, estatura e graça diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.