Lucas 2

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 A ni ŋga mbɔ moŋ pɨɨ ndɨɨ ghɔ, Kaisha Agɔshtu pɔ fùoŋ moŋ ŋguoŋ mbhi Roma, mfɛ gɨ́ ŋa pi nāʼaŋ ligi ŋguoŋ ŋgwa Roma ghao nɔ nnu shia ŋgwa.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do império para recensear-se.
2 Yei ni mbɔ fǔoŋ nāʼaŋ nu ligi nɔ nnu shia ŋgwa ndɨɨ ŋa Kwirinu ni nthɔ shaʼa Shiria nɛ.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Shesheŋoŋ ni mbɨnɨ moŋ ji laʼataoŋ nɔ nāʼaŋ nu ligi yi nɔ nnu shia ŋgwa ghɔ.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Nthɛ ŋa Joshɛ ni mbɔ pi ŋgwrɛiŋoŋ fùoŋ Devi nɛ, a kuʼɔ llɔ Nasharɛ moŋ Galili, ŋgə̄ɨ Bɛtɛlɛhɛiŋ moŋ Judia mbɔ laʼataoŋ Devi.
4 José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, para a Judeia, à cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 A ghə̄ɨ fɔ lɨʼɨ nāʼaŋ ligi yugu Meri ŋa pi ni nōoŋ vi ghɔ nɔ ŋgwɛ vi, a ni mbɔ ni shūu nɛ.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Nɔ haʼaŋ pugu ni mbɔ fɔ nɛ, muuŋ kāoŋ vi.
6 Estando eles ali, aconteceu completarem-se-lhe os dias,
7 A phi fǔoŋ muuŋ vi, mbɔ muuŋ mimbia, mbara vi moŋ ndhwí, niʼiŋ moŋ ŋkuʼɔ jɨ khí pa minjɨɨ, nthɛ ŋa lɨʼɨ shi ki lɔ mbɔ ni pugu moŋ nda ghɔ ŋa pa ghɨ̀nɨ ghà nthɔ ndaʼa nɛ.
7 e ela deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou-o e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Moŋ ŋkǔnu moŋ laʼataoŋ ghɔ pa ŋkɛ̄ʼi minjɨɨ ni mbɔ fɔ nthɔ ŋkɛ̄ʼi pa minjɨɨ pugu ni tuʼu.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam o seu rebanho durante as vigílias da noite.
9 Ŋgaŋ ntaoŋ Taathɔ nōoŋ noŋ yi shɨna pugu, ndighaʼo Taathɔ thɛ ŋgɨ̄ŋ vugu, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ chhu ni pugu ŋa, “Kiʼi pəɨ fāʼo pɔgɔ gu, ǹthɔ ni ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ pwatua, mbɔ yi ŋguoŋ ŋgwa ghao.
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais; eis aqui vos trago boa-nova de grande alegria, que o será para todo o povo:
11 Shiʼa moŋ laʼataoŋ Devi pi phi ŋkwe vəɨ mbɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe, ŋa a Taathɔ nɛ.
11 é que hoje vos nasceu, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Yei shi mbɔ lì ni pəɨ: Pəɨ shi njəɨ muuŋ pi para vi moŋ ndhwí, a nūaŋ moŋ ŋkuʼɔ jɨ khí pa minjɨɨ.”
12 E isto vos servirá de sinal: encontrareis uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, yú pichəɨ shoogɛ llɔ po wīʼi nchəɨŋ, pugu pa yie ghɔ jɛ̄ nthɔ ŋgaʼo Minnwi, nchhu nu ŋa:
13 E, subitamente, apareceu com o anjo uma multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Ndighaʼo pɔ ni Minnwi ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ fie moŋ ndugwi po,
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.
15 Ndɨɨ ŋa pa ghaŋ ntaoŋ pighɔ mieŋ vugu mbɨnɨ po nɛ, pa ghaŋ kɛ̄ʼi minjɨɨ pighɔ chhu ni noŋ pugu ŋa, “Pia ghə̄ɨ Bɛtɛlɛhɛiŋ njəɨ nnu yei ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ Taathɔ chwīe pia ji nɛ.”
15 E, ausentando-se deles os anjos para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Nnɛ pugu kɔnɔ ŋgə̄ɨ njəɨ Meri ni Joshɛ, ni muuŋ ghɔ a nūaŋ moŋ ŋkuʼɔ jɨ khí pa minjɨɨ.
16 Foram apressadamente e acharam Maria e José e a criança deitada na manjedoura.
17 Pugu ni ŋga njəɨ muuŋ vei nchīi nnu ŋa ghaŋ ntaoŋ pighɔ ni nchhu nthɛ muuŋ ghɔ nɛ.
17 E, vendo-o, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 Shesheŋoŋ ŋa a ni njaʼo nnu ghɔ nɛ ghrāo nnu ŋa ghaŋ kɛ̄ʼi minjɨɨ pighɔ ni ǹchhu nɛ.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas referidas pelos pastores.
19 Meri lə̄ɨŋ ŋguoŋ nnu pei njùʼɔ yu nthɔ njwɛrɛ nu.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Pa ghaŋ kɛ̄ʼi minjɨɨ pɨ̄nɨ ni vugu, nthɔ ŋgaʼo Minnwi ndɔ mbɨnɨ ntōo vi nthɛ ŋguoŋ nnu pɛ ŋa pugu yaʼo ndɔ njəɨ wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi shwei vugu nɛ.
20 Voltaram, então, os pastores glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora anunciado.
21 Fúoŋ llɛmbhi ni ŋga ŋkāʼo, pi niʼiŋ muuŋ ghɔ ŋgunu mbrɛi nchhɔ̄ ligi yi ni Jishɔ, mbɔ ligi ŋa ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi ni mfɛ ŋkaoŋ pi maa nshūu vi nɛ.
21 Completados oito dias para ser circuncidado o menino, deram-lhe o nome de Jesus , como lhe chamara o anjo, antes de ser concebido.
22 Ndɨɨ ŋa fɨʼɨ llɛmbhi ŋa a ni mbie ŋa Joshɛ pugu Meri chwīe mbɔ yi taoŋtaoŋ ŋkwaŋ haʼaŋ ŋwaʼaŋlɨ gɨ́ Mushi chhu nɛ ni ŋkāʼo nɛ, pugu kuʼɔ ni Jishɔ Jerushalɛiŋ lɨʼɨ fɛ vi ni Taathɔ.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentarem ao Senhor,
23 Yei ni mbɔ wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ moŋ gɨ́ Taathɔ nɛ, “Sheshe fǔoŋ phi ŋa a mimbia nɛ, pi nūʼɔŋ vi lɨʼɨ təʼɨ vi ni Taathɔ.”
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: Todo primogênito ao Senhor será consagrado;
24 Ndɔ mbɨnɨ nuʼuŋ fɛʼiŋgiɛŋ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ gɨ́ Taathɔ chhu nɛ, “mbɔ paa minthɔ ki paa puoŋ mintuʼɔlibuŋ.”
24 e para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: Um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Moŋ ndɨɨ ghɔ, ŋoŋ chəɨ ni mbɔ Jerushalɛiŋ, ligi yi pɔ Shimioŋ. A ni mbɔ ŋkiɛŋ ŋoŋ ndɨndɨ ndɔ mbɔgɔ Minnwi. A ni nthɔ njwɛrɛ nu ŋa lūgu nu thɔ ni puoŋ laʼataoŋ Ishrae, Jijwɛ Minnwi ni mbɔ mbɨŋ yu.
25 Havia em Jerusalém um homem chamado Simeão; homem este justo e piedoso que esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Jijwɛ Minnwi ni ŋkwo nōoŋ ghɔ ŋa mbaʼa a yiʼi ŋkhu ki lɔ njəɨ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe, ŋa Taathɔ ni ŋkāʼa nɛ.
26 Revelara-lhe o Espírito Santo que não passaria pela morte antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Jijwɛ Taathɔ kāoŋ vi ŋa a ghə̄ɨ Nda Minnwi ndɨɨ ŋa Meri pugu Joshɛ ni nthɔ ni muuŋ ghɔ fɔ nɔ chwīe nu nùʼɔŋ mbɨŋ yu ŋkwaŋ haʼaŋ gɨ́ ni nchhu nɛ.
27 Movido pelo Espírito, foi ao templo; e, quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Shimioŋ kwe muuŋ ghɔ ntuo mbhɔ yu, ntōo Minnwi, nchhu nu ŋa,
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Ndwɛ, Taathɔ, ɔ mieŋ nu ŋa muuŋ fàʼa yɔ khu ndwɛ moŋ ghɨghrɨ ŋkwaŋ haʼaŋ chrà yɔ chhu nɛ,
29 Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 nthɛ ŋa ligi a yəɨ ŋoŋ ŋa ɔ taoŋ vi ŋa a thɔ ŋkwe ŋgwa nɛ,
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 ŋa ɔ pīri vi ŋa ŋguoŋ ŋgwa yəɨ nɛ,
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 mbɔ líʼɛ nɔ nōoŋ nu nnu ŋa ɔ tāʼa nu nɛ ni pa taoŋ nduoŋ,
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.
33 Tǎa Jishɔ ghɔ pugu mǔuŋ vi ghrāo pa nnu ŋa Shimioŋ chhu nthɛ Jishɔ nɛ.
33 E estavam o pai e a mãe do menino admirados do que dele se dizia.
34 Shimioŋ fɛ mbɔrɔ ni pugu, nchhu ni Meri mǔuŋ vi ŋa, “Līi njəɨ, Minnwi chuʼɔ muuŋ vei ŋa nthɛ vi, ntou ŋgwa shi mbhɛ gha ntou pi lūgu Ishrae, ndɔ mbɔ lì ŋa mbaʼa pi piŋ nɛ,
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para levantamento de muitos em Israel e para ser alvo de contradição
35 nɛnnɛ nɔ nōoŋ nu pa nnu haʼaŋ ŋgwa pīʼi nu njùʼɔ pugu nɛ. Ndɔ ni gɔ̀, ɔ shi mfāʼo yuʼɔ njùʼɔ nɔ haʼaŋ pi she njùʼɔ yɔ pi ni kafa.”
35 (também uma espada traspassará a tua própria alma), para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 — ausente —
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, avançada em dias, que vivera com seu marido sete anos desde que se casara
37 — ausente —
37 e que era viúva de oitenta e quatro anos. Esta não deixava o templo, mas adorava noite e dia em jejuns e orações.
38 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, a chənə mbara yəɨ Joshɛ pugu Meri, nthɔ ntōo Minnwi, ndɔ nthɔ nchhu pa nnu nthɛ muuŋ ghɔ ni pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nchhɔ njwɛrɛ nu ŋa Minnwi taoŋ njaʼandiʼi ŋa a thɔ ŋkwe Jerushalɛiŋ nɛ.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Joshɛ pugu Meri ni ŋga mīʼɛŋ ŋguoŋ pa nnu ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ gɨ́ Taathɔ chhu nɛ, mbɨnɨ laʼa pugu Nasharɛ moŋ Galili.
39 Cumpridas todas as ordenanças segundo a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Muuŋ ghɔ ni ŋkuʼɔ ntɨnɨ, ndɨnaoŋ ni shiethɔ, mbhɔ Minnwi pɔ nu mbɨŋ yu.
40 Crescia o menino e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Sheshe ŋgaʼo pa tǎa Jishɔ ghà ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ nɔ nnu jɨ Lli Njiʼa.
41 Ora, anualmente iam seus pais a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Jishɔ ni ŋga mbɔ paanchrɔ ŋgaʼo, pugu kuʼɔ nɔ haʼaŋ nùʼɔŋ yugu chhu nɛ lɨʼɨ jɨ Lli Njiʼa.
42 Quando ele atingiu os doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Jɨ ghɔ gha ndugwi ti pugu chhɔ mbɨnɨ nu, Jishɔ kɨna njiŋ Jerushalɛiŋ ki pugu lɔ nji.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, permaneceu o menino Jesus em Jerusalém, sem que seus pais o soubessem.
44 Pugu ni mbīʼi ŋa a pɔ shɨna pa ŋgwa ŋa pugu pugu ni mbɨnɨ nu nɛ, nyīeŋ nɔ taʼa llɛmbhi njɛ̄ tāʼa nu vi shɨna ndaaŋoŋ yugu pugu pa shuoŋ pugu.
44 Pensando, porém, estar ele entre os companheiros de viagem, foram caminho de um dia e, então, passaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos;
45 Pugu ni ŋga mieŋ ki yəɨ vi, mbɨnɨ kiʼɛ Jerushalɛiŋ nchhɔ ntāʼa vi.
45 e, não o tendo encontrado, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Ŋga ntāʼa vi nɔ trɛi llɛ́, ŋgə̄ɨ njəɨ vi Nda Minnwi, a chhɔ shɨna pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa nthɔ njwɛrɛ nnu haʼaŋ pugu chhu nu nɛ, ndɔ mbie vugu ni pa píe.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Ŋguoŋ pa ŋgwa haʼaŋ pugu ni njaʼo vi nɛ ni ŋgrāo fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ a ji nnu nɛ pugu pa khwɛ̀ ŋa a ni mfɛ nu nɛ.
47 E todos os que o ouviam muito se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 Pa tǎa pi ni ŋga njəɨ vi, nja ŋgrāo. Mǔuŋ vi chhu ŋa, “Muuŋ vei, ɔ kie nɛiŋ mfāʼa mbɨŋ pigi nɛiŋ? Līi njəɨ, pigi tǎa ghɔ nì nthɔ ntāʼa ghɔ ni shǐgi.”
48 Logo que seus pais o viram, ficaram maravilhados; e sua mãe lhe disse: Filho, por que fizeste assim conosco? Teu pai e eu, aflitos, estamos à tua procura.
49 A chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ nì nthɔ ntāʼa a ŋa? Pəɨ shi ki lɔ nji ŋa m̀fāʼo nɔ pɔ nu nda Tǎa a?”
49 Ele lhes respondeu: Por que me procuráveis? Não sabíeis que me cumpria estar na casa de meu Pai?
50 Ndɔ paʼa pugu lɔ nji njiŋ chrà ghɔ ŋa a ni nchhu nɛ.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes dissera.
51 Nɛnnɛ pugu pa Jishɔ pɨ̄nɨ Nasharɛ a ya njaʼo nchò yugu. Mǔuŋ vi lə̄ɨŋ ŋguoŋ nnu pei ghao njùʼɔ yu.
51 E desceu com eles para Nazaré; e era-lhes submisso. Sua mãe, porém, guardava todas estas coisas no coração.
52 Jishɔ ni ŋkuʼɔ nu ŋgū mmɛŋoŋ moŋ shiethɔ pugu pa fɨʼɨ noŋ yi. Minnwi pugu pa ŋgwamishua piŋ vi mbīgi ŋgə̄ɨ shhɨ.
52 E crescia Jesus em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.