Lucas 2

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A ni ŋga mbɔ moŋ pɨɨ ndɨɨ ghɔ, Kaisha Agɔshtu pɔ fùoŋ moŋ ŋguoŋ mbhi Roma, mfɛ gɨ́ ŋa pi nāʼaŋ ligi ŋguoŋ ŋgwa Roma ghao nɔ nnu shia ŋgwa.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 Yei ni mbɔ fǔoŋ nāʼaŋ nu ligi nɔ nnu shia ŋgwa ndɨɨ ŋa Kwirinu ni nthɔ shaʼa Shiria nɛ.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 Shesheŋoŋ ni mbɨnɨ moŋ ji laʼataoŋ nɔ nāʼaŋ nu ligi yi nɔ nnu shia ŋgwa ghɔ.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 Nthɛ ŋa Joshɛ ni mbɔ pi ŋgwrɛiŋoŋ fùoŋ Devi nɛ, a kuʼɔ llɔ Nasharɛ moŋ Galili, ŋgə̄ɨ Bɛtɛlɛhɛiŋ moŋ Judia mbɔ laʼataoŋ Devi.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 A ghə̄ɨ fɔ lɨʼɨ nāʼaŋ ligi yugu Meri ŋa pi ni nōoŋ vi ghɔ nɔ ŋgwɛ vi, a ni mbɔ ni shūu nɛ.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 Nɔ haʼaŋ pugu ni mbɔ fɔ nɛ, muuŋ kāoŋ vi.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 A phi fǔoŋ muuŋ vi, mbɔ muuŋ mimbia, mbara vi moŋ ndhwí, niʼiŋ moŋ ŋkuʼɔ jɨ khí pa minjɨɨ, nthɛ ŋa lɨʼɨ shi ki lɔ mbɔ ni pugu moŋ nda ghɔ ŋa pa ghɨ̀nɨ ghà nthɔ ndaʼa nɛ.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Moŋ ŋkǔnu moŋ laʼataoŋ ghɔ pa ŋkɛ̄ʼi minjɨɨ ni mbɔ fɔ nthɔ ŋkɛ̄ʼi pa minjɨɨ pugu ni tuʼu.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 Ŋgaŋ ntaoŋ Taathɔ nōoŋ noŋ yi shɨna pugu, ndighaʼo Taathɔ thɛ ŋgɨ̄ŋ vugu, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 Ŋgaŋ ntaoŋ ghɔ chhu ni pugu ŋa, “Kiʼi pəɨ fāʼo pɔgɔ gu, ǹthɔ ni ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ pwatua, mbɔ yi ŋguoŋ ŋgwa ghao.
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 Shiʼa moŋ laʼataoŋ Devi pi phi ŋkwe vəɨ mbɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe, ŋa a Taathɔ nɛ.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 Yei shi mbɔ lì ni pəɨ: Pəɨ shi njəɨ muuŋ pi para vi moŋ ndhwí, a nūaŋ moŋ ŋkuʼɔ jɨ khí pa minjɨɨ.”
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, yú pichəɨ shoogɛ llɔ po wīʼi nchəɨŋ, pugu pa yie ghɔ jɛ̄ nthɔ ŋgaʼo Minnwi, nchhu nu ŋa:
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Ndighaʼo pɔ ni Minnwi ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ fie moŋ ndugwi po,
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 Ndɨɨ ŋa pa ghaŋ ntaoŋ pighɔ mieŋ vugu mbɨnɨ po nɛ, pa ghaŋ kɛ̄ʼi minjɨɨ pighɔ chhu ni noŋ pugu ŋa, “Pia ghə̄ɨ Bɛtɛlɛhɛiŋ njəɨ nnu yei ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ Taathɔ chwīe pia ji nɛ.”
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 Nnɛ pugu kɔnɔ ŋgə̄ɨ njəɨ Meri ni Joshɛ, ni muuŋ ghɔ a nūaŋ moŋ ŋkuʼɔ jɨ khí pa minjɨɨ.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 Pugu ni ŋga njəɨ muuŋ vei nchīi nnu ŋa ghaŋ ntaoŋ pighɔ ni nchhu nthɛ muuŋ ghɔ nɛ.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 Shesheŋoŋ ŋa a ni njaʼo nnu ghɔ nɛ ghrāo nnu ŋa ghaŋ kɛ̄ʼi minjɨɨ pighɔ ni ǹchhu nɛ.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 Meri lə̄ɨŋ ŋguoŋ nnu pei njùʼɔ yu nthɔ njwɛrɛ nu.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 Pa ghaŋ kɛ̄ʼi minjɨɨ pɨ̄nɨ ni vugu, nthɔ ŋgaʼo Minnwi ndɔ mbɨnɨ ntōo vi nthɛ ŋguoŋ nnu pɛ ŋa pugu yaʼo ndɔ njəɨ wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi shwei vugu nɛ.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 Fúoŋ llɛmbhi ni ŋga ŋkāʼo, pi niʼiŋ muuŋ ghɔ ŋgunu mbrɛi nchhɔ̄ ligi yi ni Jishɔ, mbɔ ligi ŋa ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi ni mfɛ ŋkaoŋ pi maa nshūu vi nɛ.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 Ndɨɨ ŋa fɨʼɨ llɛmbhi ŋa a ni mbie ŋa Joshɛ pugu Meri chwīe mbɔ yi taoŋtaoŋ ŋkwaŋ haʼaŋ ŋwaʼaŋlɨ gɨ́ Mushi chhu nɛ ni ŋkāʼo nɛ, pugu kuʼɔ ni Jishɔ Jerushalɛiŋ lɨʼɨ fɛ vi ni Taathɔ.
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 Yei ni mbɔ wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ moŋ gɨ́ Taathɔ nɛ, “Sheshe fǔoŋ phi ŋa a mimbia nɛ, pi nūʼɔŋ vi lɨʼɨ təʼɨ vi ni Taathɔ.”
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 Ndɔ mbɨnɨ nuʼuŋ fɛʼiŋgiɛŋ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ gɨ́ Taathɔ chhu nɛ, “mbɔ paa minthɔ ki paa puoŋ mintuʼɔlibuŋ.”
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 Moŋ ndɨɨ ghɔ, ŋoŋ chəɨ ni mbɔ Jerushalɛiŋ, ligi yi pɔ Shimioŋ. A ni mbɔ ŋkiɛŋ ŋoŋ ndɨndɨ ndɔ mbɔgɔ Minnwi. A ni nthɔ njwɛrɛ nu ŋa lūgu nu thɔ ni puoŋ laʼataoŋ Ishrae, Jijwɛ Minnwi ni mbɔ mbɨŋ yu.
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 Jijwɛ Minnwi ni ŋkwo nōoŋ ghɔ ŋa mbaʼa a yiʼi ŋkhu ki lɔ njəɨ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe, ŋa Taathɔ ni ŋkāʼa nɛ.
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 Jijwɛ Taathɔ kāoŋ vi ŋa a ghə̄ɨ Nda Minnwi ndɨɨ ŋa Meri pugu Joshɛ ni nthɔ ni muuŋ ghɔ fɔ nɔ chwīe nu nùʼɔŋ mbɨŋ yu ŋkwaŋ haʼaŋ gɨ́ ni nchhu nɛ.
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 Shimioŋ kwe muuŋ ghɔ ntuo mbhɔ yu, ntōo Minnwi, nchhu nu ŋa,
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Ndwɛ, Taathɔ, ɔ mieŋ nu ŋa muuŋ fàʼa yɔ khu ndwɛ moŋ ghɨghrɨ ŋkwaŋ haʼaŋ chrà yɔ chhu nɛ,
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 nthɛ ŋa ligi a yəɨ ŋoŋ ŋa ɔ taoŋ vi ŋa a thɔ ŋkwe ŋgwa nɛ,
30 Vi a tua salvação,
31 ŋa ɔ pīri vi ŋa ŋguoŋ ŋgwa yəɨ nɛ,
31 que preparaste para todos os povos.
32 mbɔ líʼɛ nɔ nōoŋ nu nnu ŋa ɔ tāʼa nu nɛ ni pa taoŋ nduoŋ,
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 Tǎa Jishɔ ghɔ pugu mǔuŋ vi ghrāo pa nnu ŋa Shimioŋ chhu nthɛ Jishɔ nɛ.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Shimioŋ fɛ mbɔrɔ ni pugu, nchhu ni Meri mǔuŋ vi ŋa, “Līi njəɨ, Minnwi chuʼɔ muuŋ vei ŋa nthɛ vi, ntou ŋgwa shi mbhɛ gha ntou pi lūgu Ishrae, ndɔ mbɔ lì ŋa mbaʼa pi piŋ nɛ,
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 nɛnnɛ nɔ nōoŋ nu pa nnu haʼaŋ ŋgwa pīʼi nu njùʼɔ pugu nɛ. Ndɔ ni gɔ̀, ɔ shi mfāʼo yuʼɔ njùʼɔ nɔ haʼaŋ pi she njùʼɔ yɔ pi ni kafa.”
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 — ausente —
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 — ausente —
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 Wuʼɔ chomilaoŋ ghɔ, a chənə mbara yəɨ Joshɛ pugu Meri, nthɔ ntōo Minnwi, ndɔ nthɔ nchhu pa nnu nthɛ muuŋ ghɔ ni pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nchhɔ njwɛrɛ nu ŋa Minnwi taoŋ njaʼandiʼi ŋa a thɔ ŋkwe Jerushalɛiŋ nɛ.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Joshɛ pugu Meri ni ŋga mīʼɛŋ ŋguoŋ pa nnu ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ gɨ́ Taathɔ chhu nɛ, mbɨnɨ laʼa pugu Nasharɛ moŋ Galili.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 Muuŋ ghɔ ni ŋkuʼɔ ntɨnɨ, ndɨnaoŋ ni shiethɔ, mbhɔ Minnwi pɔ nu mbɨŋ yu.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 Sheshe ŋgaʼo pa tǎa Jishɔ ghà ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ nɔ nnu jɨ Lli Njiʼa.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Jishɔ ni ŋga mbɔ paanchrɔ ŋgaʼo, pugu kuʼɔ nɔ haʼaŋ nùʼɔŋ yugu chhu nɛ lɨʼɨ jɨ Lli Njiʼa.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 Jɨ ghɔ gha ndugwi ti pugu chhɔ mbɨnɨ nu, Jishɔ kɨna njiŋ Jerushalɛiŋ ki pugu lɔ nji.
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 Pugu ni mbīʼi ŋa a pɔ shɨna pa ŋgwa ŋa pugu pugu ni mbɨnɨ nu nɛ, nyīeŋ nɔ taʼa llɛmbhi njɛ̄ tāʼa nu vi shɨna ndaaŋoŋ yugu pugu pa shuoŋ pugu.
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Pugu ni ŋga mieŋ ki yəɨ vi, mbɨnɨ kiʼɛ Jerushalɛiŋ nchhɔ ntāʼa vi.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Ŋga ntāʼa vi nɔ trɛi llɛ́, ŋgə̄ɨ njəɨ vi Nda Minnwi, a chhɔ shɨna pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa nthɔ njwɛrɛ nnu haʼaŋ pugu chhu nu nɛ, ndɔ mbie vugu ni pa píe.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 Ŋguoŋ pa ŋgwa haʼaŋ pugu ni njaʼo vi nɛ ni ŋgrāo fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ a ji nnu nɛ pugu pa khwɛ̀ ŋa a ni mfɛ nu nɛ.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 Pa tǎa pi ni ŋga njəɨ vi, nja ŋgrāo. Mǔuŋ vi chhu ŋa, “Muuŋ vei, ɔ kie nɛiŋ mfāʼa mbɨŋ pigi nɛiŋ? Līi njəɨ, pigi tǎa ghɔ nì nthɔ ntāʼa ghɔ ni shǐgi.”
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 A chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ nì nthɔ ntāʼa a ŋa? Pəɨ shi ki lɔ nji ŋa m̀fāʼo nɔ pɔ nu nda Tǎa a?”
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 Ndɔ paʼa pugu lɔ nji njiŋ chrà ghɔ ŋa a ni nchhu nɛ.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 Nɛnnɛ pugu pa Jishɔ pɨ̄nɨ Nasharɛ a ya njaʼo nchò yugu. Mǔuŋ vi lə̄ɨŋ ŋguoŋ nnu pei ghao njùʼɔ yu.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 Jishɔ ni ŋkuʼɔ nu ŋgū mmɛŋoŋ moŋ shiethɔ pugu pa fɨʼɨ noŋ yi. Minnwi pugu pa ŋgwamishua piŋ vi mbīgi ŋgə̄ɨ shhɨ.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.