Lucas 24

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Moŋ fǔoŋ llɛmbhi mbɔ Shonde moŋ shwiʼi taŋ ghɔ, ŋkiɛŋ ni muuŋ tutuʼu, piŋgɛ pɛ lɔ̄gɔ laminda ŋa pugu ni mbīri nɛ, ŋgə̄ɨ nɔ chofuŋ.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Ŋga nchəɨŋ fɔ, njəɨ ŋa pi kwo kə̄nə ŋgùʼɔ haʼaŋ a ni nchri chofuŋ nɛ.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Pugu ni ŋga nii moŋ ghɔ, paʼa ndɔ njəɨ khu Taathɔ mbɔ Jishɔ.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Nɔ haʼaŋ thɔ yugu ni nthɔ mfiŋ nu ni nnu haʼaŋ a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, paa ŋgwa wīʼi nthi yəɨ pugu ndhwí yugu thɔ sheishei nɔ fiembɨ.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Pɔgɔ gu ni ŋga ŋgwɛ̄iŋ vugu, pugu tuʼu thɔ yugu shhɛ, pa ŋgwa pighɔ pie ŋa, “Pəɨ kie nɛiŋ nthɔ ntāʼa ŋoŋ maoŋ shɨna pa ŋgwa khu?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 A lɔ njiʼi mbɔ hɛiŋ, a kuʼɔ llɔ moŋ gu! Kwiŋ nnu ŋa a ni nchhu ni pəɨ ndɨɨ ŋa a ni mbɔ Galili nɛ:
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 ‘Pi shi nchaʼa Muuŋ Ŋoŋmishua mfɛ mbhɔ ghaŋ phɨ, pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa. A gha ndaʼa trɛi llɛ́, a pɨnɨ ŋkuʼɔ.’ ”
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Piŋgɛ pighɔ kwiŋ chrà yi,
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 ŋkwəɨ llɔ chofuŋ ghɔ, nshwei ŋguoŋ nnu pei ni taʼanchrɔ pa ghaŋ ntaoŋ pi pugu pa ŋguoŋ pichəɨ ghaŋ younjiŋ pi.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Piŋgɛ pighɔ ni mbɔ Meri Madaliŋ, Joana, ni Meri mǔuŋ Jɛiŋ, pugu pa pichəɨ pa piŋgɛ nduoŋ ŋa pugu ni nshwei pa nnu pei ni pa ghaŋ ntaoŋ pi nɛ.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Pugu līi a pɔ nɔ nnu na, nɛnnɛ paʼa ndɔ mbiŋ nnu pighɔ.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Ndɔ Pita yrɛi ntei ŋgə̄ɨ chofuŋ, ŋga ntuʼu noŋ yi mbɛʼi moŋ fúŋ, njəɨ ndhwí fhu fɔ ki yaoŋ nduoŋ lɔ mbɔ fɔ. A pɨ̄nɨ laʼa, nchhɔ ŋgrāo nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Wuʼɔ llɛ́ ghɔ, paa ghaŋ younjiŋ Jishɔ ghə̄ɨ nu lɨʼɨ chəɨ, pi mɛ̄iŋ ni Emao, wuŋ ŋkaŋ kwò llɔ Jerushalɛiŋ.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Pugu ni nthɔ nshāa Shaaŋga ŋkuoŋ ŋguoŋ nnu pɛ ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Nɔ haʼaŋ pugu ni nchrā nu ndɔ nshāa nu nɛ, Jishɔ nyīeŋ mbara vugu, pugu pugu nyīeŋ nu kaʼa.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Yaoŋ chri ligi yugu, pugu yəɨ vi ndɔ paʼa ndɔ nji ŋgaŋ vi.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 A pie vugu ŋa, “Pəɨ gha nyīeŋ nu, nthɔ nchrā pi khɔ?”
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Taʼa ŋoŋ shɨna pugu, ligi yi pɔ Kleopa, chhu ghɔ ŋa, “A wuʼɔ gɔ̀ təʼɨ ghɔ mbɔ ŋgaŋ kra Jerushalɛiŋ ŋa a lɔ nji nnu pɛ ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ fɔ moŋ llɛ́ pei nɛ?”
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Jishɔ pie vugu ŋa, “Mbɔ pa khɔ?”
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ pa mɛmmɛ ŋgwa pia fɛ vi ŋa pi fɛ njɔ́ gu ghɔ pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Pigi ni ŋkwāʼa ŋa a ju mbɔ ŋoŋ ŋa a shi ŋkwe puoŋ Ishrae nɛ. Mbapa nɛnnɛ, a trɛi llɛ́ shiʼa ndɔ haʼaŋ nnu pei lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Nɔ pīgi nu ŋkuoŋ ghɔ, pichəɨ piŋgɛ pigi chhu nnu ghraoghrao ni pigi. Pugu ni mbɔ chofuŋ ni tutuʼu,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 ndɔ paʼa ndɔ njəɨ khu yi, mbɨnɨ nchhu nu ŋa pugu yəɨ ghaŋ ntaoŋ Minnwi, pugu chhu ŋa a yi maoŋ.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Pichəɨ pa ŋgwa ŋa pigi pugu ni mbɔ nɛ ghə̄ɨ chofuŋ ghɔ ŋguʼɔ njəɨ pi ŋkwaŋ haʼaŋ piŋgɛ pighɔ ni nchhu nɛ, ndɔ paʼa ndɔ njəɨ vi fɔ.”
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ kiʼi na pi nɛiŋ, a lɔ ŋkɛ̄ʼi ŋgaʼa vəɨ pi nɛiŋ nɔ piŋ nu pa nnu haʼaŋ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ni nchhu nɛ.
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 A shi ki lɔ mbie ŋa Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, yəɨ ŋgəʼɨ pei nii moŋ ndighaʼo yi?”
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 A jɛ̄ moŋ ŋwaʼaŋlɨ Mushi ti ŋgə̄ɨ nii moŋ pa ŋwaʼaŋlɨ pichəɨ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi, ntɛrɛ ni pugu ŋguoŋ yaoŋ ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ni nchhu nthɛ vi nɛ.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Nɔ haʼaŋ pugu ni mbara nu laʼataoŋ ghɔ nɛ, Jishɔ chwīe nɔ haʼaŋ a fəfərə.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Pugu wɛ̄iŋ vi ŋa a kɨna, nchhu nu ghɔ ŋa, “Pia laʼa kaʼa, llɛmbhi kwo thɔ mɛmmɛ, lɨʼɨ lɔ ŋkwo shini nu.” Nɛnnɛ, a nii nda nɔ laʼa nu pugu pugu.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Ndɨɨ ŋa pugu pugu ni mbɔ ŋkuoŋ taprɛi lɨʼɨ jɨ maoŋ nɛ, a lɔ̄gɔ brɛi mfɛ tōo nu, mbəʼɨ ŋgrā ni pugu.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Ligi yugu ŋaʼaŋ, pugu ji vi, ndɔ a phɛ ligi pugu.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Pugu chhu ni noŋ pugu ŋa, “Njùʼɔ yɔgɔ lɔ ŋguʼɔ nthɔ ŋkɨɨkɨɨ moŋ ghɔ nɔ haʼaŋ a ni nthɔ ntūgu Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ni pɔgɔ nɛ?”
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Pugu yrɛi shhɛ ndɨɨ ghɔ mbɨnɨ Jerushalɛiŋ njəɨ taʼanchrɔ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pugu kɨrɨ fɔ pugu pa pichəɨ pi nduoŋ.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Pugu chhu ni paa ŋgwa pɛ ŋa, “Taathɔ kuʼɔ shini. A nōoŋ noŋ yi ni Shemu.”
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Paa ŋgwa pighɔ fɨʼɨ pa nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ shɛndaoŋ Emao nɛ ni pugu, pugu pa ŋkwaŋ haʼaŋ pugu ni nji Taathɔ ndɨɨ ŋa a pəʼɨ brɛi nɛ.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Nɔ haʼaŋ paa ŋgwa pighɔ ni nthɔ nshwei vugu ni nnu pei nɛ, Jishɔ wīʼi nthi shɨna pugu, nchhu ni pugu ŋa, “Ghɨghrɨ Minnwi pɔ mbɨŋ pəɨ.”
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Noŋ ŋguoŋ yugu wīni, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu, pugu gɛ̄ ŋa pugu yəɨ pi ŋkhushɛ.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 A chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ kie nɛiŋ mbɔgɔ gu nɛiŋ? A chwīe khɔ pəɨ thɔ mfāʼo yei fɨʼɨ khuthɔ?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Līi mbhɔ ma pugu pakwo ma, njəɨ ŋa a lɔ mbɔ mmu? Kāoŋ njaʼo, nthɛ ŋa ŋkhushɛ shiʼa mfāʼo frɛ̀i pugu pa kwéi nɔ haʼaŋ pəɨ yəɨ mfāʼo nɛ.”
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 A ni nchhu nnu yei, nōoŋ mbhɔ mi pugu pakwo mi ni pugu.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Pugu ni mfāʼo pwanjuʼɔ ndɔ ŋgrāo ti a fhi ni pugu pi nɔ haʼaŋ a pɔ pi njə̀ɨŋ. Nɛnnɛ, Jishɔ pie vugu ŋa, “Pəɨ fāʼo sheshe yaoŋ jɨ hɛiŋ?”
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Pugu fɛ nyiʼaŋ tūoŋ ghɔ,
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 a kwe ŋkru shhɨ pugu.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Nchhu ŋa, “Yei pa nnu ŋa ŋki chhu ni pəɨ ndɨɨ ŋa pia ni ŋguʼɔ mbɔ kaʼa nɛ, ŋa ŋguoŋ pa nnu ŋa pi ni nāʼaŋ nɔ ligi a moŋ gɨ́ Mushi ni yi pa njəɨlɨʼɨ Minnwi pugu pa Ŋwaʼaŋlɨ Ŋkhǐ nɛ shi ŋguʼɔ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ pi nɛnnɛ.”
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Nɛnnɛ, a ŋaʼaŋ lɨna yugu ŋa pugu ji chrà Minnwi.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Nchhu ni pugu ŋa, “Pi ni nāʼaŋ ŋa, ‘Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ shi njəɨ ŋgəʼɨ ndɔ ŋkhu a gha mbɔ moŋ trɛi llɛmbhi, a kuʼɔ.’
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Pugu pa ŋa moŋ ligi Krishto ghɔ, pi shi nchīi ni pa ŋguoŋ ŋgwa ŋkuoŋ mbhi ŋa pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ, Minnwi liʼɛ mfɛ ni pugu, p̂əɨ jɛ̄ Jerushalɛiŋ.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Pəɨ yəɨ pa nnu pei, pəɨ ghə̄ɨ nshwei ŋgwa nduoŋ nɔ ghɔ.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 “Ǹshi ntaoŋ kàʼa Tǎa a ni pəɨ. Ndɔ pəɨ chɔchɔ Jerushalɛiŋ hɛiŋ ti njɨ llɔ tɔthɨ shi nshwiʼi mbɨŋ pəɨ.”
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Nɛnnɛ, Jishɔ lɔ̄gɔ vugu llɔ Jerushalɛiŋ ŋgə̄ɨ ti nchəɨŋ mbɨŋ laʼataoŋ Betani, mbɨʼɨ mbhɔ mi tɔthɨ nduoŋ mbɔrɔ Minnwi mfɛ ni pugu.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Ndɔ haʼaŋ a fɛ mbɔrɔ ni pugu nɛ, mieŋ vugu, Minnwi lɔ̄gɔ vi ŋkuʼɔ nɔ po.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Nɛnnɛ, pugu ghaʼo vi, mbɨnɨ Jerushalɛiŋ ni ntou pwanjuʼɔ.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Pugu ni ŋkɨna moŋ Nda Minnwi ŋguoŋ llɛ́ nthɔ ntōo Minnwi.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.