Lucas 24

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Moŋ fǔoŋ llɛmbhi mbɔ Shonde moŋ shwiʼi taŋ ghɔ, ŋkiɛŋ ni muuŋ tutuʼu, piŋgɛ pɛ lɔ̄gɔ laminda ŋa pugu ni mbīri nɛ, ŋgə̄ɨ nɔ chofuŋ.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Ŋga nchəɨŋ fɔ, njəɨ ŋa pi kwo kə̄nə ŋgùʼɔ haʼaŋ a ni nchri chofuŋ nɛ.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Pugu ni ŋga nii moŋ ghɔ, paʼa ndɔ njəɨ khu Taathɔ mbɔ Jishɔ.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Nɔ haʼaŋ thɔ yugu ni nthɔ mfiŋ nu ni nnu haʼaŋ a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, paa ŋgwa wīʼi nthi yəɨ pugu ndhwí yugu thɔ sheishei nɔ fiembɨ.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Pɔgɔ gu ni ŋga ŋgwɛ̄iŋ vugu, pugu tuʼu thɔ yugu shhɛ, pa ŋgwa pighɔ pie ŋa, “Pəɨ kie nɛiŋ nthɔ ntāʼa ŋoŋ maoŋ shɨna pa ŋgwa khu?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 A lɔ njiʼi mbɔ hɛiŋ, a kuʼɔ llɔ moŋ gu! Kwiŋ nnu ŋa a ni nchhu ni pəɨ ndɨɨ ŋa a ni mbɔ Galili nɛ:
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ‘Pi shi nchaʼa Muuŋ Ŋoŋmishua mfɛ mbhɔ ghaŋ phɨ, pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa. A gha ndaʼa trɛi llɛ́, a pɨnɨ ŋkuʼɔ.’ ”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Piŋgɛ pighɔ kwiŋ chrà yi,
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 ŋkwəɨ llɔ chofuŋ ghɔ, nshwei ŋguoŋ nnu pei ni taʼanchrɔ pa ghaŋ ntaoŋ pi pugu pa ŋguoŋ pichəɨ ghaŋ younjiŋ pi.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Piŋgɛ pighɔ ni mbɔ Meri Madaliŋ, Joana, ni Meri mǔuŋ Jɛiŋ, pugu pa pichəɨ pa piŋgɛ nduoŋ ŋa pugu ni nshwei pa nnu pei ni pa ghaŋ ntaoŋ pi nɛ.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Pugu līi a pɔ nɔ nnu na, nɛnnɛ paʼa ndɔ mbiŋ nnu pighɔ.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ndɔ Pita yrɛi ntei ŋgə̄ɨ chofuŋ, ŋga ntuʼu noŋ yi mbɛʼi moŋ fúŋ, njəɨ ndhwí fhu fɔ ki yaoŋ nduoŋ lɔ mbɔ fɔ. A pɨ̄nɨ laʼa, nchhɔ ŋgrāo nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Wuʼɔ llɛ́ ghɔ, paa ghaŋ younjiŋ Jishɔ ghə̄ɨ nu lɨʼɨ chəɨ, pi mɛ̄iŋ ni Emao, wuŋ ŋkaŋ kwò llɔ Jerushalɛiŋ.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Pugu ni nthɔ nshāa Shaaŋga ŋkuoŋ ŋguoŋ nnu pɛ ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Nɔ haʼaŋ pugu ni nchrā nu ndɔ nshāa nu nɛ, Jishɔ nyīeŋ mbara vugu, pugu pugu nyīeŋ nu kaʼa.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Yaoŋ chri ligi yugu, pugu yəɨ vi ndɔ paʼa ndɔ nji ŋgaŋ vi.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 A pie vugu ŋa, “Pəɨ gha nyīeŋ nu, nthɔ nchrā pi khɔ?”
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Taʼa ŋoŋ shɨna pugu, ligi yi pɔ Kleopa, chhu ghɔ ŋa, “A wuʼɔ gɔ̀ təʼɨ ghɔ mbɔ ŋgaŋ kra Jerushalɛiŋ ŋa a lɔ nji nnu pɛ ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ fɔ moŋ llɛ́ pei nɛ?”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Jishɔ pie vugu ŋa, “Mbɔ pa khɔ?”
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ pa mɛmmɛ ŋgwa pia fɛ vi ŋa pi fɛ njɔ́ gu ghɔ pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Pigi ni ŋkwāʼa ŋa a ju mbɔ ŋoŋ ŋa a shi ŋkwe puoŋ Ishrae nɛ. Mbapa nɛnnɛ, a trɛi llɛ́ shiʼa ndɔ haʼaŋ nnu pei lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Nɔ pīgi nu ŋkuoŋ ghɔ, pichəɨ piŋgɛ pigi chhu nnu ghraoghrao ni pigi. Pugu ni mbɔ chofuŋ ni tutuʼu,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ndɔ paʼa ndɔ njəɨ khu yi, mbɨnɨ nchhu nu ŋa pugu yəɨ ghaŋ ntaoŋ Minnwi, pugu chhu ŋa a yi maoŋ.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Pichəɨ pa ŋgwa ŋa pigi pugu ni mbɔ nɛ ghə̄ɨ chofuŋ ghɔ ŋguʼɔ njəɨ pi ŋkwaŋ haʼaŋ piŋgɛ pighɔ ni nchhu nɛ, ndɔ paʼa ndɔ njəɨ vi fɔ.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ kiʼi na pi nɛiŋ, a lɔ ŋkɛ̄ʼi ŋgaʼa vəɨ pi nɛiŋ nɔ piŋ nu pa nnu haʼaŋ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ni nchhu nɛ.
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 A shi ki lɔ mbie ŋa Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, yəɨ ŋgəʼɨ pei nii moŋ ndighaʼo yi?”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 A jɛ̄ moŋ ŋwaʼaŋlɨ Mushi ti ŋgə̄ɨ nii moŋ pa ŋwaʼaŋlɨ pichəɨ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi, ntɛrɛ ni pugu ŋguoŋ yaoŋ ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ni nchhu nthɛ vi nɛ.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Nɔ haʼaŋ pugu ni mbara nu laʼataoŋ ghɔ nɛ, Jishɔ chwīe nɔ haʼaŋ a fəfərə.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Pugu wɛ̄iŋ vi ŋa a kɨna, nchhu nu ghɔ ŋa, “Pia laʼa kaʼa, llɛmbhi kwo thɔ mɛmmɛ, lɨʼɨ lɔ ŋkwo shini nu.” Nɛnnɛ, a nii nda nɔ laʼa nu pugu pugu.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Ndɨɨ ŋa pugu pugu ni mbɔ ŋkuoŋ taprɛi lɨʼɨ jɨ maoŋ nɛ, a lɔ̄gɔ brɛi mfɛ tōo nu, mbəʼɨ ŋgrā ni pugu.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Ligi yugu ŋaʼaŋ, pugu ji vi, ndɔ a phɛ ligi pugu.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Pugu chhu ni noŋ pugu ŋa, “Njùʼɔ yɔgɔ lɔ ŋguʼɔ nthɔ ŋkɨɨkɨɨ moŋ ghɔ nɔ haʼaŋ a ni nthɔ ntūgu Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ni pɔgɔ nɛ?”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Pugu yrɛi shhɛ ndɨɨ ghɔ mbɨnɨ Jerushalɛiŋ njəɨ taʼanchrɔ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pugu kɨrɨ fɔ pugu pa pichəɨ pi nduoŋ.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Pugu chhu ni paa ŋgwa pɛ ŋa, “Taathɔ kuʼɔ shini. A nōoŋ noŋ yi ni Shemu.”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Paa ŋgwa pighɔ fɨʼɨ pa nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ shɛndaoŋ Emao nɛ ni pugu, pugu pa ŋkwaŋ haʼaŋ pugu ni nji Taathɔ ndɨɨ ŋa a pəʼɨ brɛi nɛ.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Nɔ haʼaŋ paa ŋgwa pighɔ ni nthɔ nshwei vugu ni nnu pei nɛ, Jishɔ wīʼi nthi shɨna pugu, nchhu ni pugu ŋa, “Ghɨghrɨ Minnwi pɔ mbɨŋ pəɨ.”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Noŋ ŋguoŋ yugu wīni, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu, pugu gɛ̄ ŋa pugu yəɨ pi ŋkhushɛ.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 A chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ kie nɛiŋ mbɔgɔ gu nɛiŋ? A chwīe khɔ pəɨ thɔ mfāʼo yei fɨʼɨ khuthɔ?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Līi mbhɔ ma pugu pakwo ma, njəɨ ŋa a lɔ mbɔ mmu? Kāoŋ njaʼo, nthɛ ŋa ŋkhushɛ shiʼa mfāʼo frɛ̀i pugu pa kwéi nɔ haʼaŋ pəɨ yəɨ mfāʼo nɛ.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 A ni nchhu nnu yei, nōoŋ mbhɔ mi pugu pakwo mi ni pugu.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Pugu ni mfāʼo pwanjuʼɔ ndɔ ŋgrāo ti a fhi ni pugu pi nɔ haʼaŋ a pɔ pi njə̀ɨŋ. Nɛnnɛ, Jishɔ pie vugu ŋa, “Pəɨ fāʼo sheshe yaoŋ jɨ hɛiŋ?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Pugu fɛ nyiʼaŋ tūoŋ ghɔ,
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 a kwe ŋkru shhɨ pugu.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Nchhu ŋa, “Yei pa nnu ŋa ŋki chhu ni pəɨ ndɨɨ ŋa pia ni ŋguʼɔ mbɔ kaʼa nɛ, ŋa ŋguoŋ pa nnu ŋa pi ni nāʼaŋ nɔ ligi a moŋ gɨ́ Mushi ni yi pa njəɨlɨʼɨ Minnwi pugu pa Ŋwaʼaŋlɨ Ŋkhǐ nɛ shi ŋguʼɔ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ pi nɛnnɛ.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Nɛnnɛ, a ŋaʼaŋ lɨna yugu ŋa pugu ji chrà Minnwi.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Nchhu ni pugu ŋa, “Pi ni nāʼaŋ ŋa, ‘Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ shi njəɨ ŋgəʼɨ ndɔ ŋkhu a gha mbɔ moŋ trɛi llɛmbhi, a kuʼɔ.’
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Pugu pa ŋa moŋ ligi Krishto ghɔ, pi shi nchīi ni pa ŋguoŋ ŋgwa ŋkuoŋ mbhi ŋa pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ, Minnwi liʼɛ mfɛ ni pugu, p̂əɨ jɛ̄ Jerushalɛiŋ.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Pəɨ yəɨ pa nnu pei, pəɨ ghə̄ɨ nshwei ŋgwa nduoŋ nɔ ghɔ.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 “Ǹshi ntaoŋ kàʼa Tǎa a ni pəɨ. Ndɔ pəɨ chɔchɔ Jerushalɛiŋ hɛiŋ ti njɨ llɔ tɔthɨ shi nshwiʼi mbɨŋ pəɨ.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Nɛnnɛ, Jishɔ lɔ̄gɔ vugu llɔ Jerushalɛiŋ ŋgə̄ɨ ti nchəɨŋ mbɨŋ laʼataoŋ Betani, mbɨʼɨ mbhɔ mi tɔthɨ nduoŋ mbɔrɔ Minnwi mfɛ ni pugu.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Ndɔ haʼaŋ a fɛ mbɔrɔ ni pugu nɛ, mieŋ vugu, Minnwi lɔ̄gɔ vi ŋkuʼɔ nɔ po.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Nɛnnɛ, pugu ghaʼo vi, mbɨnɨ Jerushalɛiŋ ni ntou pwanjuʼɔ.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Pugu ni ŋkɨna moŋ Nda Minnwi ŋguoŋ llɛ́ nthɔ ntōo Minnwi.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.