Lucas 24

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Moŋ fǔoŋ llɛmbhi mbɔ Shonde moŋ shwiʼi taŋ ghɔ, ŋkiɛŋ ni muuŋ tutuʼu, piŋgɛ pɛ lɔ̄gɔ laminda ŋa pugu ni mbīri nɛ, ŋgə̄ɨ nɔ chofuŋ.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 Ŋga nchəɨŋ fɔ, njəɨ ŋa pi kwo kə̄nə ŋgùʼɔ haʼaŋ a ni nchri chofuŋ nɛ.
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 Pugu ni ŋga nii moŋ ghɔ, paʼa ndɔ njəɨ khu Taathɔ mbɔ Jishɔ.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Nɔ haʼaŋ thɔ yugu ni nthɔ mfiŋ nu ni nnu haʼaŋ a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, paa ŋgwa wīʼi nthi yəɨ pugu ndhwí yugu thɔ sheishei nɔ fiembɨ.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Pɔgɔ gu ni ŋga ŋgwɛ̄iŋ vugu, pugu tuʼu thɔ yugu shhɛ, pa ŋgwa pighɔ pie ŋa, “Pəɨ kie nɛiŋ nthɔ ntāʼa ŋoŋ maoŋ shɨna pa ŋgwa khu?
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 A lɔ njiʼi mbɔ hɛiŋ, a kuʼɔ llɔ moŋ gu! Kwiŋ nnu ŋa a ni nchhu ni pəɨ ndɨɨ ŋa a ni mbɔ Galili nɛ:
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 ‘Pi shi nchaʼa Muuŋ Ŋoŋmishua mfɛ mbhɔ ghaŋ phɨ, pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa. A gha ndaʼa trɛi llɛ́, a pɨnɨ ŋkuʼɔ.’ ”
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 Piŋgɛ pighɔ kwiŋ chrà yi,
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 ŋkwəɨ llɔ chofuŋ ghɔ, nshwei ŋguoŋ nnu pei ni taʼanchrɔ pa ghaŋ ntaoŋ pi pugu pa ŋguoŋ pichəɨ ghaŋ younjiŋ pi.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 Piŋgɛ pighɔ ni mbɔ Meri Madaliŋ, Joana, ni Meri mǔuŋ Jɛiŋ, pugu pa pichəɨ pa piŋgɛ nduoŋ ŋa pugu ni nshwei pa nnu pei ni pa ghaŋ ntaoŋ pi nɛ.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Pugu līi a pɔ nɔ nnu na, nɛnnɛ paʼa ndɔ mbiŋ nnu pighɔ.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Ndɔ Pita yrɛi ntei ŋgə̄ɨ chofuŋ, ŋga ntuʼu noŋ yi mbɛʼi moŋ fúŋ, njəɨ ndhwí fhu fɔ ki yaoŋ nduoŋ lɔ mbɔ fɔ. A pɨ̄nɨ laʼa, nchhɔ ŋgrāo nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 Wuʼɔ llɛ́ ghɔ, paa ghaŋ younjiŋ Jishɔ ghə̄ɨ nu lɨʼɨ chəɨ, pi mɛ̄iŋ ni Emao, wuŋ ŋkaŋ kwò llɔ Jerushalɛiŋ.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Pugu ni nthɔ nshāa Shaaŋga ŋkuoŋ ŋguoŋ nnu pɛ ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Nɔ haʼaŋ pugu ni nchrā nu ndɔ nshāa nu nɛ, Jishɔ nyīeŋ mbara vugu, pugu pugu nyīeŋ nu kaʼa.
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Yaoŋ chri ligi yugu, pugu yəɨ vi ndɔ paʼa ndɔ nji ŋgaŋ vi.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 A pie vugu ŋa, “Pəɨ gha nyīeŋ nu, nthɔ nchrā pi khɔ?”
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 Taʼa ŋoŋ shɨna pugu, ligi yi pɔ Kleopa, chhu ghɔ ŋa, “A wuʼɔ gɔ̀ təʼɨ ghɔ mbɔ ŋgaŋ kra Jerushalɛiŋ ŋa a lɔ nji nnu pɛ ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ fɔ moŋ llɛ́ pei nɛ?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Jishɔ pie vugu ŋa, “Mbɔ pa khɔ?”
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ pa mɛmmɛ ŋgwa pia fɛ vi ŋa pi fɛ njɔ́ gu ghɔ pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Pigi ni ŋkwāʼa ŋa a ju mbɔ ŋoŋ ŋa a shi ŋkwe puoŋ Ishrae nɛ. Mbapa nɛnnɛ, a trɛi llɛ́ shiʼa ndɔ haʼaŋ nnu pei lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 Nɔ pīgi nu ŋkuoŋ ghɔ, pichəɨ piŋgɛ pigi chhu nnu ghraoghrao ni pigi. Pugu ni mbɔ chofuŋ ni tutuʼu,
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 ndɔ paʼa ndɔ njəɨ khu yi, mbɨnɨ nchhu nu ŋa pugu yəɨ ghaŋ ntaoŋ Minnwi, pugu chhu ŋa a yi maoŋ.
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Pichəɨ pa ŋgwa ŋa pigi pugu ni mbɔ nɛ ghə̄ɨ chofuŋ ghɔ ŋguʼɔ njəɨ pi ŋkwaŋ haʼaŋ piŋgɛ pighɔ ni nchhu nɛ, ndɔ paʼa ndɔ njəɨ vi fɔ.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ kiʼi na pi nɛiŋ, a lɔ ŋkɛ̄ʼi ŋgaʼa vəɨ pi nɛiŋ nɔ piŋ nu pa nnu haʼaŋ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ni nchhu nɛ.
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 A shi ki lɔ mbie ŋa Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, yəɨ ŋgəʼɨ pei nii moŋ ndighaʼo yi?”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 A jɛ̄ moŋ ŋwaʼaŋlɨ Mushi ti ŋgə̄ɨ nii moŋ pa ŋwaʼaŋlɨ pichəɨ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi, ntɛrɛ ni pugu ŋguoŋ yaoŋ ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ni nchhu nthɛ vi nɛ.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 Nɔ haʼaŋ pugu ni mbara nu laʼataoŋ ghɔ nɛ, Jishɔ chwīe nɔ haʼaŋ a fəfərə.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 Pugu wɛ̄iŋ vi ŋa a kɨna, nchhu nu ghɔ ŋa, “Pia laʼa kaʼa, llɛmbhi kwo thɔ mɛmmɛ, lɨʼɨ lɔ ŋkwo shini nu.” Nɛnnɛ, a nii nda nɔ laʼa nu pugu pugu.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 Ndɨɨ ŋa pugu pugu ni mbɔ ŋkuoŋ taprɛi lɨʼɨ jɨ maoŋ nɛ, a lɔ̄gɔ brɛi mfɛ tōo nu, mbəʼɨ ŋgrā ni pugu.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 Ligi yugu ŋaʼaŋ, pugu ji vi, ndɔ a phɛ ligi pugu.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Pugu chhu ni noŋ pugu ŋa, “Njùʼɔ yɔgɔ lɔ ŋguʼɔ nthɔ ŋkɨɨkɨɨ moŋ ghɔ nɔ haʼaŋ a ni nthɔ ntūgu Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ni pɔgɔ nɛ?”
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 Pugu yrɛi shhɛ ndɨɨ ghɔ mbɨnɨ Jerushalɛiŋ njəɨ taʼanchrɔ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pugu kɨrɨ fɔ pugu pa pichəɨ pi nduoŋ.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Pugu chhu ni paa ŋgwa pɛ ŋa, “Taathɔ kuʼɔ shini. A nōoŋ noŋ yi ni Shemu.”
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Paa ŋgwa pighɔ fɨʼɨ pa nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ shɛndaoŋ Emao nɛ ni pugu, pugu pa ŋkwaŋ haʼaŋ pugu ni nji Taathɔ ndɨɨ ŋa a pəʼɨ brɛi nɛ.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Nɔ haʼaŋ paa ŋgwa pighɔ ni nthɔ nshwei vugu ni nnu pei nɛ, Jishɔ wīʼi nthi shɨna pugu, nchhu ni pugu ŋa, “Ghɨghrɨ Minnwi pɔ mbɨŋ pəɨ.”
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Noŋ ŋguoŋ yugu wīni, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu, pugu gɛ̄ ŋa pugu yəɨ pi ŋkhushɛ.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 A chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ kie nɛiŋ mbɔgɔ gu nɛiŋ? A chwīe khɔ pəɨ thɔ mfāʼo yei fɨʼɨ khuthɔ?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Līi mbhɔ ma pugu pakwo ma, njəɨ ŋa a lɔ mbɔ mmu? Kāoŋ njaʼo, nthɛ ŋa ŋkhushɛ shiʼa mfāʼo frɛ̀i pugu pa kwéi nɔ haʼaŋ pəɨ yəɨ mfāʼo nɛ.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 A ni nchhu nnu yei, nōoŋ mbhɔ mi pugu pakwo mi ni pugu.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Pugu ni mfāʼo pwanjuʼɔ ndɔ ŋgrāo ti a fhi ni pugu pi nɔ haʼaŋ a pɔ pi njə̀ɨŋ. Nɛnnɛ, Jishɔ pie vugu ŋa, “Pəɨ fāʼo sheshe yaoŋ jɨ hɛiŋ?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Pugu fɛ nyiʼaŋ tūoŋ ghɔ,
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 a kwe ŋkru shhɨ pugu.
43 E ele comeu na presença deles.
44 Nchhu ŋa, “Yei pa nnu ŋa ŋki chhu ni pəɨ ndɨɨ ŋa pia ni ŋguʼɔ mbɔ kaʼa nɛ, ŋa ŋguoŋ pa nnu ŋa pi ni nāʼaŋ nɔ ligi a moŋ gɨ́ Mushi ni yi pa njəɨlɨʼɨ Minnwi pugu pa Ŋwaʼaŋlɨ Ŋkhǐ nɛ shi ŋguʼɔ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ pi nɛnnɛ.”
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Nɛnnɛ, a ŋaʼaŋ lɨna yugu ŋa pugu ji chrà Minnwi.
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Nchhu ni pugu ŋa, “Pi ni nāʼaŋ ŋa, ‘Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ shi njəɨ ŋgəʼɨ ndɔ ŋkhu a gha mbɔ moŋ trɛi llɛmbhi, a kuʼɔ.’
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 Pugu pa ŋa moŋ ligi Krishto ghɔ, pi shi nchīi ni pa ŋguoŋ ŋgwa ŋkuoŋ mbhi ŋa pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ, Minnwi liʼɛ mfɛ ni pugu, p̂əɨ jɛ̄ Jerushalɛiŋ.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 Pəɨ yəɨ pa nnu pei, pəɨ ghə̄ɨ nshwei ŋgwa nduoŋ nɔ ghɔ.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 “Ǹshi ntaoŋ kàʼa Tǎa a ni pəɨ. Ndɔ pəɨ chɔchɔ Jerushalɛiŋ hɛiŋ ti njɨ llɔ tɔthɨ shi nshwiʼi mbɨŋ pəɨ.”
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Nɛnnɛ, Jishɔ lɔ̄gɔ vugu llɔ Jerushalɛiŋ ŋgə̄ɨ ti nchəɨŋ mbɨŋ laʼataoŋ Betani, mbɨʼɨ mbhɔ mi tɔthɨ nduoŋ mbɔrɔ Minnwi mfɛ ni pugu.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Ndɔ haʼaŋ a fɛ mbɔrɔ ni pugu nɛ, mieŋ vugu, Minnwi lɔ̄gɔ vi ŋkuʼɔ nɔ po.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Nɛnnɛ, pugu ghaʼo vi, mbɨnɨ Jerushalɛiŋ ni ntou pwanjuʼɔ.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 Pugu ni ŋkɨna moŋ Nda Minnwi ŋguoŋ llɛ́ nthɔ ntōo Minnwi.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.