Lucas 24
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARIB
1 Moŋ fǔoŋ llɛmbhi mbɔ Shonde moŋ shwiʼi taŋ ghɔ, ŋkiɛŋ ni muuŋ tutuʼu, piŋgɛ pɛ lɔ̄gɔ laminda ŋa pugu ni mbīri nɛ, ŋgə̄ɨ nɔ chofuŋ.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Ŋga nchəɨŋ fɔ, njəɨ ŋa pi kwo kə̄nə ŋgùʼɔ haʼaŋ a ni nchri chofuŋ nɛ.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Pugu ni ŋga nii moŋ ghɔ, paʼa ndɔ njəɨ khu Taathɔ mbɔ Jishɔ.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Nɔ haʼaŋ thɔ yugu ni nthɔ mfiŋ nu ni nnu haʼaŋ a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, paa ŋgwa wīʼi nthi yəɨ pugu ndhwí yugu thɔ sheishei nɔ fiembɨ.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Pɔgɔ gu ni ŋga ŋgwɛ̄iŋ vugu, pugu tuʼu thɔ yugu shhɛ, pa ŋgwa pighɔ pie ŋa, “Pəɨ kie nɛiŋ nthɔ ntāʼa ŋoŋ maoŋ shɨna pa ŋgwa khu?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 A lɔ njiʼi mbɔ hɛiŋ, a kuʼɔ llɔ moŋ gu! Kwiŋ nnu ŋa a ni nchhu ni pəɨ ndɨɨ ŋa a ni mbɔ Galili nɛ:
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 ‘Pi shi nchaʼa Muuŋ Ŋoŋmishua mfɛ mbhɔ ghaŋ phɨ, pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa. A gha ndaʼa trɛi llɛ́, a pɨnɨ ŋkuʼɔ.’ ”
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Piŋgɛ pighɔ kwiŋ chrà yi,
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 ŋkwəɨ llɔ chofuŋ ghɔ, nshwei ŋguoŋ nnu pei ni taʼanchrɔ pa ghaŋ ntaoŋ pi pugu pa ŋguoŋ pichəɨ ghaŋ younjiŋ pi.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Piŋgɛ pighɔ ni mbɔ Meri Madaliŋ, Joana, ni Meri mǔuŋ Jɛiŋ, pugu pa pichəɨ pa piŋgɛ nduoŋ ŋa pugu ni nshwei pa nnu pei ni pa ghaŋ ntaoŋ pi nɛ.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Pugu līi a pɔ nɔ nnu na, nɛnnɛ paʼa ndɔ mbiŋ nnu pighɔ.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Ndɔ Pita yrɛi ntei ŋgə̄ɨ chofuŋ, ŋga ntuʼu noŋ yi mbɛʼi moŋ fúŋ, njəɨ ndhwí fhu fɔ ki yaoŋ nduoŋ lɔ mbɔ fɔ. A pɨ̄nɨ laʼa, nchhɔ ŋgrāo nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Wuʼɔ llɛ́ ghɔ, paa ghaŋ younjiŋ Jishɔ ghə̄ɨ nu lɨʼɨ chəɨ, pi mɛ̄iŋ ni Emao, wuŋ ŋkaŋ kwò llɔ Jerushalɛiŋ.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Pugu ni nthɔ nshāa Shaaŋga ŋkuoŋ ŋguoŋ nnu pɛ ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Nɔ haʼaŋ pugu ni nchrā nu ndɔ nshāa nu nɛ, Jishɔ nyīeŋ mbara vugu, pugu pugu nyīeŋ nu kaʼa.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Yaoŋ chri ligi yugu, pugu yəɨ vi ndɔ paʼa ndɔ nji ŋgaŋ vi.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 A pie vugu ŋa, “Pəɨ gha nyīeŋ nu, nthɔ nchrā pi khɔ?”
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Taʼa ŋoŋ shɨna pugu, ligi yi pɔ Kleopa, chhu ghɔ ŋa, “A wuʼɔ gɔ̀ təʼɨ ghɔ mbɔ ŋgaŋ kra Jerushalɛiŋ ŋa a lɔ nji nnu pɛ ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ fɔ moŋ llɛ́ pei nɛ?”
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Jishɔ pie vugu ŋa, “Mbɔ pa khɔ?”
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa pichəɨ pa mɛmmɛ ŋgwa pia fɛ vi ŋa pi fɛ njɔ́ gu ghɔ pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Pigi ni ŋkwāʼa ŋa a ju mbɔ ŋoŋ ŋa a shi ŋkwe puoŋ Ishrae nɛ. Mbapa nɛnnɛ, a trɛi llɛ́ shiʼa ndɔ haʼaŋ nnu pei lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Nɔ pīgi nu ŋkuoŋ ghɔ, pichəɨ piŋgɛ pigi chhu nnu ghraoghrao ni pigi. Pugu ni mbɔ chofuŋ ni tutuʼu,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 ndɔ paʼa ndɔ njəɨ khu yi, mbɨnɨ nchhu nu ŋa pugu yəɨ ghaŋ ntaoŋ Minnwi, pugu chhu ŋa a yi maoŋ.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Pichəɨ pa ŋgwa ŋa pigi pugu ni mbɔ nɛ ghə̄ɨ chofuŋ ghɔ ŋguʼɔ njəɨ pi ŋkwaŋ haʼaŋ piŋgɛ pighɔ ni nchhu nɛ, ndɔ paʼa ndɔ njəɨ vi fɔ.”
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ kiʼi na pi nɛiŋ, a lɔ ŋkɛ̄ʼi ŋgaʼa vəɨ pi nɛiŋ nɔ piŋ nu pa nnu haʼaŋ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ni nchhu nɛ.
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 A shi ki lɔ mbie ŋa Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, yəɨ ŋgəʼɨ pei nii moŋ ndighaʼo yi?”
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 A jɛ̄ moŋ ŋwaʼaŋlɨ Mushi ti ŋgə̄ɨ nii moŋ pa ŋwaʼaŋlɨ pichəɨ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi, ntɛrɛ ni pugu ŋguoŋ yaoŋ ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ni nchhu nthɛ vi nɛ.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Nɔ haʼaŋ pugu ni mbara nu laʼataoŋ ghɔ nɛ, Jishɔ chwīe nɔ haʼaŋ a fəfərə.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Pugu wɛ̄iŋ vi ŋa a kɨna, nchhu nu ghɔ ŋa, “Pia laʼa kaʼa, llɛmbhi kwo thɔ mɛmmɛ, lɨʼɨ lɔ ŋkwo shini nu.” Nɛnnɛ, a nii nda nɔ laʼa nu pugu pugu.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Ndɨɨ ŋa pugu pugu ni mbɔ ŋkuoŋ taprɛi lɨʼɨ jɨ maoŋ nɛ, a lɔ̄gɔ brɛi mfɛ tōo nu, mbəʼɨ ŋgrā ni pugu.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Ligi yugu ŋaʼaŋ, pugu ji vi, ndɔ a phɛ ligi pugu.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Pugu chhu ni noŋ pugu ŋa, “Njùʼɔ yɔgɔ lɔ ŋguʼɔ nthɔ ŋkɨɨkɨɨ moŋ ghɔ nɔ haʼaŋ a ni nthɔ ntūgu Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ni pɔgɔ nɛ?”
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Pugu yrɛi shhɛ ndɨɨ ghɔ mbɨnɨ Jerushalɛiŋ njəɨ taʼanchrɔ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pugu kɨrɨ fɔ pugu pa pichəɨ pi nduoŋ.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Pugu chhu ni paa ŋgwa pɛ ŋa, “Taathɔ kuʼɔ shini. A nōoŋ noŋ yi ni Shemu.”
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Paa ŋgwa pighɔ fɨʼɨ pa nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ shɛndaoŋ Emao nɛ ni pugu, pugu pa ŋkwaŋ haʼaŋ pugu ni nji Taathɔ ndɨɨ ŋa a pəʼɨ brɛi nɛ.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Nɔ haʼaŋ paa ŋgwa pighɔ ni nthɔ nshwei vugu ni nnu pei nɛ, Jishɔ wīʼi nthi shɨna pugu, nchhu ni pugu ŋa, “Ghɨghrɨ Minnwi pɔ mbɨŋ pəɨ.”
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Noŋ ŋguoŋ yugu wīni, pɔgɔ gu wɛ̄iŋ vugu, pugu gɛ̄ ŋa pugu yəɨ pi ŋkhushɛ.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 A chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ kie nɛiŋ mbɔgɔ gu nɛiŋ? A chwīe khɔ pəɨ thɔ mfāʼo yei fɨʼɨ khuthɔ?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Līi mbhɔ ma pugu pakwo ma, njəɨ ŋa a lɔ mbɔ mmu? Kāoŋ njaʼo, nthɛ ŋa ŋkhushɛ shiʼa mfāʼo frɛ̀i pugu pa kwéi nɔ haʼaŋ pəɨ yəɨ mfāʼo nɛ.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 A ni nchhu nnu yei, nōoŋ mbhɔ mi pugu pakwo mi ni pugu.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Pugu ni mfāʼo pwanjuʼɔ ndɔ ŋgrāo ti a fhi ni pugu pi nɔ haʼaŋ a pɔ pi njə̀ɨŋ. Nɛnnɛ, Jishɔ pie vugu ŋa, “Pəɨ fāʼo sheshe yaoŋ jɨ hɛiŋ?”
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Pugu fɛ nyiʼaŋ tūoŋ ghɔ,
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 a kwe ŋkru shhɨ pugu.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Nchhu ŋa, “Yei pa nnu ŋa ŋki chhu ni pəɨ ndɨɨ ŋa pia ni ŋguʼɔ mbɔ kaʼa nɛ, ŋa ŋguoŋ pa nnu ŋa pi ni nāʼaŋ nɔ ligi a moŋ gɨ́ Mushi ni yi pa njəɨlɨʼɨ Minnwi pugu pa Ŋwaʼaŋlɨ Ŋkhǐ nɛ shi ŋguʼɔ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ pi nɛnnɛ.”
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Nɛnnɛ, a ŋaʼaŋ lɨna yugu ŋa pugu ji chrà Minnwi.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Nchhu ni pugu ŋa, “Pi ni nāʼaŋ ŋa, ‘Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ shi njəɨ ŋgəʼɨ ndɔ ŋkhu a gha mbɔ moŋ trɛi llɛmbhi, a kuʼɔ.’
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Pugu pa ŋa moŋ ligi Krishto ghɔ, pi shi nchīi ni pa ŋguoŋ ŋgwa ŋkuoŋ mbhi ŋa pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ, Minnwi liʼɛ mfɛ ni pugu, p̂əɨ jɛ̄ Jerushalɛiŋ.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Pəɨ yəɨ pa nnu pei, pəɨ ghə̄ɨ nshwei ŋgwa nduoŋ nɔ ghɔ.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 “Ǹshi ntaoŋ kàʼa Tǎa a ni pəɨ. Ndɔ pəɨ chɔchɔ Jerushalɛiŋ hɛiŋ ti njɨ llɔ tɔthɨ shi nshwiʼi mbɨŋ pəɨ.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Nɛnnɛ, Jishɔ lɔ̄gɔ vugu llɔ Jerushalɛiŋ ŋgə̄ɨ ti nchəɨŋ mbɨŋ laʼataoŋ Betani, mbɨʼɨ mbhɔ mi tɔthɨ nduoŋ mbɔrɔ Minnwi mfɛ ni pugu.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Ndɔ haʼaŋ a fɛ mbɔrɔ ni pugu nɛ, mieŋ vugu, Minnwi lɔ̄gɔ vi ŋkuʼɔ nɔ po.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Nɛnnɛ, pugu ghaʼo vi, mbɨnɨ Jerushalɛiŋ ni ntou pwanjuʼɔ.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Pugu ni ŋkɨna moŋ Nda Minnwi ŋguoŋ llɛ́ nthɔ ntōo Minnwi.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.