Lucas 23
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT
1 Ŋguoŋ kɨrɨ pa thishɨ pighɔ yrɛi ndɔ̄gɔ Jishɔ ŋgə̄ɨ nɔ shhɨ Pailɛ,
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 nchhu pa nnu thɔ yu ŋa, “Ŋoŋ yei thɔ nthɔ nu ni tɨtɨnɨ minduoŋnduoŋ shɨna ŋgwa pigi, ndāa nu ŋa kiʼi pigi māʼaŋ taashi ni Kaisha, ndɔ nchhu nu ŋa ju nduthɔ yi, Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, mbɔ fùoŋ.”
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Pailɛ pie vi ŋa, “Ɔ fùoŋ pa Juu?”
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Pailɛ chhu ni pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa yú ŋgwa pighɔ ŋa, “Ǹdɔ njəɨ fàŋ ŋoŋ vei.”
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Pugu wuʼɔ mfrafra, nchhu nu ŋa, “A niʼiŋ puŋ ŋgwa ni yaoŋ ŋa a yɛʼi nu nɛ moŋ ŋguoŋ Judia, llɔ Galili ti nthɔ nchəɨŋ hɛiŋ.”
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Pailɛ ni njaʼo mbie ŋa, “Ŋoŋ vei llɔ pi Galili?”
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 A ni ŋga njaʼo ŋa Jishɔ llɔ pi moŋ yɛ lɨʼɨ ŋa a shaʼa fùoŋ Hɛrɔ nɛ, a taoŋ vi ghɔ. Hɛrɔ ni mbɔ Jerushalɛiŋ ndɨɨ ghɔ.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Ndɨɨ ŋa Hɛrɔ ni njəɨ Jishɔ nɛ, mfāʼo ntou pwatua, nthɛ ŋa a ni ŋkwo thɔ njaʼo ntou pa nnu nɔ ligi yi ŋkhwā nu nɔ yəɨ nu vi. A ni ŋkhwā nu nɔ yəɨ nu, a chwīe pa nnu ghraoghrao.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Nthɛ yie ghɔ, a tou vi ŋkiɛŋ ntou yi, ndɔ paʼa Jishɔ lɔ ŋkhwɛ̄.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi taoŋ shhɨ ntigi ntou pa nnu thɔ yu.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Hɛrɔ pugu pa ghaŋ nchhɔ̀ pi ni ŋga nshhū vi ndɔ māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ, ndɔ̄gɔ pɨ̀rɨ māʼaŋ mbɨŋ yu mbɨnɨ nduʼu vi ni Pailɛ.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Hɛrɔ pugu Pailɛ gū pa taannu yua ghɔ nthɛ ŋa pugu ni mfǔoŋ mbɔ pi ni kipɨna.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Pailɛ kɨrɨ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ sháʼa, ni pa ŋgwa gha,
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ thɔ ni ŋoŋ vei hɛiŋ nchhu ŋa a thɔ nchwīe nu ŋgwa tɨnɨthɔ, ŋ̀ga ntou vi shhɨ pəɨ, paʼa ndɔ njəɨ a fàŋ sheshe nnu moŋ ŋguoŋ pa nnu ŋa pəɨ wɛ̄iŋ vi nɔ nɛ.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Ndɔ paʼa Hɛrɔ lɔ njəɨ ŋkaa yu, nnɛ a pɨnɨ nduʼu vi ni pia. Nɔ haʼaŋ pəɨ yəɨ nɛ, a lɔ njiʼi nchwīe yichəɨ nnu ŋa a pie ŋa pi jwi vi,
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 nthɛ yie ghɔ, ǹshi ŋguʼɔ ŋgwie vi wie, mieŋ vi a ghə̄ɨ.”
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 [Sheshe llɛ́ jɨ Lli Njiʼa Pailɛ ghà nchuʼɔ taʼa ŋgaŋ chə́ɨŋ nɔ ligi yugu.]
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Ŋguoŋ kɨrɨ ŋgwa paʼo ŋgòu ŋa, “Jwi vi, nchuʼɔ Baraba mfɛ ni pigi!”
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 Baraba ni mbɔ ŋoŋ ŋa pi ni niʼiŋ vi chə́ɨŋ nthɛ ŋa tɨtɨnɨ minduoŋnduoŋ ni ŋgū moŋ laʼa pi jwi ŋoŋ.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Pailɛ chrā ni pugu ŋkamuʼɔŋ nthɛ ŋa a ni ntāʼa nu mieŋ vi a ghə̄ɨ nɛ.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Pugu paʼo ŋgòu ŋa, “Kwiŋ vi ŋkuoŋ wáʼa, kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa!”
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Nɔ ŋgɛ́ yi trɛi, Pailɛ pie ni pugu ŋa, “Nthɛ khɔ, phɨ ŋa ŋoŋ vei chwīe nɛ pɔ pi khɔ? Ǹdɔ njəɨ sheshe fàŋ mbɨŋ yu ŋa a pie ŋa pi jwi vi jwi nɛ, nthɛ yie ghɔ, ǹshi ŋguʼɔ ŋgwie vi wie, nchuʼɔ vi a ghə̄ɨ.”
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Ndɔ pugu lɨʼɨ, njɔ̄nɔ nu ŋkiɛŋ ni njɨ, nchhu nu ŋa pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa. Pugu yɔ̄nɔ ti yugu chəɨŋ.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Nɛnnɛ, Pailɛ shaʼa ŋa pi jwi Jishɔ nɔ haʼaŋ pugu taʼa nu nɛ.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 A chuʼɔ ŋoŋ ŋa pugu tāʼa nu nɛ, mbɔ ŋoŋ vɛ ŋa pi ni niʼiŋ vi chə́ɨŋ nthɛ tɨtɨnɨ minduoŋnduoŋ ŋa a ni nchwīe a gū moŋ laʼa pi jwi ŋoŋ nɛ, mfɛ Jishɔ ni pugu ŋa pugu jwi vi, mbɔ nnu haʼaŋ pugu ni ntāʼa nu nɛ.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Pa ghaŋ māʼaŋ nchhɔ Roma wɛ̄iŋ Jishɔ ŋgə̄ɨ nɔ. Nɔ haʼaŋ pugu ni ŋgə̄ɨ nu nɛ, pugu wɛ̄iŋ ŋoŋ chəɨ, ligi yi pɔ Shemu, mbɔ ŋoŋ laʼataoŋ Shiriŋ ŋa a ni ndhɔ moŋ yichəɨ lɨʼɨ laʼataoŋ ghɔ nthɔ nu. Pugu nūʼɔŋ wáʼa mbəʼɨ yu, ŋɨ vi ŋa a tiɛŋ ŋgə̄ɨ nɔ njiŋ Jishɔ.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Mmɛ kɨrɨ ŋgwa yōu njiŋ Jishɔ pugu pa piŋgɛ ŋa pugu ni nthɔ ŋkə̄ɨ vi ni njɨ nɛ.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Ndɔ Jishɔ kara nchhu ni pugu ŋa, “Piŋgɛ Jerushalɛiŋ, kiʼi pəɨ kə̄ɨ a, pəɨ kə̄ɨ noŋ pəɨ pugu pa puoŋ pəɨ.
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Nthɛ ŋa yichəɨ llɛ́ thɔ nthɔ nu ŋa pi shi nchhu ŋa, ‘Mbrɔthɔ miŋgwɛ ŋa a ŋkhwɛ̄ nɛ, ni pa puŋ pɛ ŋa muuŋ shi yaʼa taoŋ fɔ nɛ, ni pa pɨnɨ pɛ ŋa pugu shi yaʼa nuʼɔŋ muuŋ nɛ.’
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Nɛnnɛ, ŋgwa njɛ̄ nchhu nu ni mɛmmɛ mbra ŋa, ‘Gū mbɨŋ pigi,’ nchhu ni puoŋ mi mbra ŋa, ‘Kuru vigi!’
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 P̈i mfɛ ŋgəʼɨ ni ŋoŋ ŋa mbhɔ yi yi wo nɛ fɨʼɨ yei, kaŋ a shi mbɔ pi nɛiŋ ni ŋoŋ ŋa a fāaŋ nnu nɛ?”
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Pa ghaŋ māʼaŋ nchhɔ Roma lɔ̄gɔ pichəɨ paa ŋgwa ŋa pugu ni mbɔ pa ŋgushaʼa ŋkaa pugu, ŋgə̄ɨ nɔ lɨʼɨ jwi vugu pugu pa Jishɔ.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Ŋga nthɔ nchəɨŋ lɨʼɨ chəɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni “Kwéi Thɔ”, ŋkwīŋ Jishɔ fɔ ŋkuoŋ wáʼa pugu pa ŋgushaʼa pighɔ, taʼa yi ŋgei mbhɔ jɨ, taʼa yi ŋgei mbhɔ ŋkwrɛi.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Jishɔ chhu ŋa, “Tǎa, līʼɛ phɨ yugu nthɛ ŋa pugu lɔ nji nnu haʼaŋ pugu chwīe nu nɛ.” Nɛnnɛ, pugu māʼaŋ yaoŋ nɔ pɛʼi nɔ yəɨ nu ŋa a shi njɨ gɔ̌ ndhwí yi shɨna pugu.
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Pa ŋgwa thi fɔ mbɛʼi nu, pa thishɨ māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ ŋa, “A ni nthɔ ŋkwe ŋgwa, a kwe nɛ noŋ yi pia nɔ haʼaŋ a mbɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe, llɔ mbhɔ Minnwi, yɛ ŋa Minnwi chuʼɔ vi nɛ.”
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Pa ghaŋ māʼaŋ nchhɔ māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ ŋkaa pugu mfɛ làʼo chəchɨgəɨ ghɔ.
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 Nchhu nu ghɔ ŋa, “Ɔ̈ mbɔ fùoŋ pa Juu, ɔ kwe nɛ noŋ yɔ pia! Pigi yəɨ!”
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Pi ni nāʼaŋ yaoŋ ŋkwīŋ ŋkuoŋ thɔ wáʼa thɔ yu ŋa, “Yei fùoŋ pa ŋgwa Juu.”
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Yichəɨ taʼa ŋgushaʼa ghɔ ŋa pi ni ŋkwīŋ vugu pugu nɛ wɛʼi vi, nchhu nu ŋa, “Ɔ lɔ mbɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ? Kwe nɛ noŋ yɔ, mbɨnɨ ŋkwe vigi.”
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Vichəɨ taʼa ŋgushaʼa ghɔ pɨ̄ga vi, nchhu nu ŋa, “Ɔ lɔ ndou ti mbɔgɔ Minnwi, nthɛ ŋa pi yaʼa taʼa fɨʼɨ njɔ́ ni pia, mbɔ gu?
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Yɔgɔ njɔ́ kāʼo nthɛ ŋa pɔgɔ khu nɔ nnu ŋa pɔgɔ tāʼa, ndɔ ti ŋoŋ vei lɔ njiʼi mfāaŋ kaŋ taʼa nnu.”
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Nchhu kiʼɛ ŋa, “Jishɔ, kwiŋ a ndɨɨ ŋa ɔ nii moŋ Shaʼafuoŋ yɔ nɛ.”
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Jishɔ luʼu ghɔ ŋa, “Shishini, ǹshwei ghɔ, shiʼa pɔgɔ shi mbɔ moŋ nchhɔ shiʼi Po.”
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 A ni mbɔ moŋ ntuŋ minaoŋ ŋa njiŋnjiŋ ni gū moŋ ŋguoŋ lɨʼɨ ghao fɔ ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ moŋ trɛi minaoŋ ni naoŋchɨ,
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 nthɛ ŋa minaoŋ shi ki lɔ nuʼuŋ nthɛ nu. Ndhwí kɨʼɨ lɨʼɨ ŋa a ni mbɔ moŋ Nda Minnwi shāa ntaoŋ yi paa.
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Jishɔ gha ŋkə̄ɨ ni njɨ nchhu ŋa, “Tǎa a, m̀fɛ jijwɛ a mbhɔ ghɔ!” A ni ŋga nchhu nɛnnɛ, jijwɛ yi taoŋ.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ni ŋga njəɨ nnu haʼaŋ a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, ŋgaʼo Minnwi nchhu ŋa, “Shishini, ŋoŋ vei ni mbɔ ŋoŋ ndɨndɨ.”
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Ndɨɨ ŋa ŋgwa ŋa pugu ni ŋkɨrɨ fɔ nɔ yəɨ nu nnu ŋa a shi ndɔ̄gɔ lɨʼɨ ni njəɨ nnu ŋa a ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, pugu wie njùʼɔ yugu mbɨnɨ laʼa moŋ tuʼuthɔ.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Ndɔ ŋguoŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nji Jishɔ, mbīgi pugu pa piŋgɛ ŋa pugu ni njōu njiŋ yi llɔ Galili nɛ, thi fie hiŋ nthɔ njəɨ nnu pei.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ fɔ, ligi yi pɔ Joshɛ, llɔ yichəɨ lɨʼɨ Judia ŋa pi mɛ̄iŋ ni Arimatia, mbɔ ŋoŋ shiʼi ndɔ mbɔ ŋoŋ ndɨndɨ.
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 Njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ a ni mbɔ ŋgia pa thishɨ pighɔ nɛ, a shi ki lɔ njiʼi mbiŋ nnu ŋa pi ni ŋkāʼa ndɔ nchwīe mbɨŋ Jishɔ nɛ, ni nthɔ njwɛrɛ Shaʼafuoŋ Minnwi.
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 A ni ŋgə̄ɨ mbara Pailɛ ŋa a fɛ khu Jishɔ ghɔ.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 A shwiʼi khu yi shhɛ, mbara vi moŋ mbhɔ ndhwí fhu, niʼiŋ vi moŋ mbo ŋa pi fīʼi ŋkuoŋ ŋgùʼɔ nɔ fúŋ, mbɔ yɛ ŋa pi shi ki lɔ naa ma ntwei ŋoŋ fɔ.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 A ni mbɔ llɛ́ pīri nu noŋ nɔ Llɛ́ Ji. Llɛ́ Ji ghɔ kwo tāʼa nu njɛ̄.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Piŋgɛ ŋa pugu pa Jishɔ ni ndhɔ Galili nɛ yōu njiŋ Joshɛ ŋgə̄ɨ njəɨ fúŋ ndɔ njəɨ ŋkwaŋ haʼaŋ pi ni nūʼɔŋ khu Jishɔ moŋ ghɔ nɛ.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Ŋgə̄ɨ kiʼɛ laʼa mbīri laminda pugu pa pichəɨ pa mbwa wru nūʼɔŋ, mfɛrɛ noŋ Llɛ́ Ji nɔ haʼaŋ kɨ̀na chhu nɛ.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.