Lucas 23
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs BKJ
1 Ŋguoŋ kɨrɨ pa thishɨ pighɔ yrɛi ndɔ̄gɔ Jishɔ ŋgə̄ɨ nɔ shhɨ Pailɛ,
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 nchhu pa nnu thɔ yu ŋa, “Ŋoŋ yei thɔ nthɔ nu ni tɨtɨnɨ minduoŋnduoŋ shɨna ŋgwa pigi, ndāa nu ŋa kiʼi pigi māʼaŋ taashi ni Kaisha, ndɔ nchhu nu ŋa ju nduthɔ yi, Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, mbɔ fùoŋ.”
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Pailɛ pie vi ŋa, “Ɔ fùoŋ pa Juu?”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Pailɛ chhu ni pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa yú ŋgwa pighɔ ŋa, “Ǹdɔ njəɨ fàŋ ŋoŋ vei.”
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Pugu wuʼɔ mfrafra, nchhu nu ŋa, “A niʼiŋ puŋ ŋgwa ni yaoŋ ŋa a yɛʼi nu nɛ moŋ ŋguoŋ Judia, llɔ Galili ti nthɔ nchəɨŋ hɛiŋ.”
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Pailɛ ni njaʼo mbie ŋa, “Ŋoŋ vei llɔ pi Galili?”
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 A ni ŋga njaʼo ŋa Jishɔ llɔ pi moŋ yɛ lɨʼɨ ŋa a shaʼa fùoŋ Hɛrɔ nɛ, a taoŋ vi ghɔ. Hɛrɔ ni mbɔ Jerushalɛiŋ ndɨɨ ghɔ.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Ndɨɨ ŋa Hɛrɔ ni njəɨ Jishɔ nɛ, mfāʼo ntou pwatua, nthɛ ŋa a ni ŋkwo thɔ njaʼo ntou pa nnu nɔ ligi yi ŋkhwā nu nɔ yəɨ nu vi. A ni ŋkhwā nu nɔ yəɨ nu, a chwīe pa nnu ghraoghrao.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Nthɛ yie ghɔ, a tou vi ŋkiɛŋ ntou yi, ndɔ paʼa Jishɔ lɔ ŋkhwɛ̄.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi taoŋ shhɨ ntigi ntou pa nnu thɔ yu.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Hɛrɔ pugu pa ghaŋ nchhɔ̀ pi ni ŋga nshhū vi ndɔ māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ, ndɔ̄gɔ pɨ̀rɨ māʼaŋ mbɨŋ yu mbɨnɨ nduʼu vi ni Pailɛ.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Hɛrɔ pugu Pailɛ gū pa taannu yua ghɔ nthɛ ŋa pugu ni mfǔoŋ mbɔ pi ni kipɨna.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Pailɛ kɨrɨ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ sháʼa, ni pa ŋgwa gha,
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ thɔ ni ŋoŋ vei hɛiŋ nchhu ŋa a thɔ nchwīe nu ŋgwa tɨnɨthɔ, ŋ̀ga ntou vi shhɨ pəɨ, paʼa ndɔ njəɨ a fàŋ sheshe nnu moŋ ŋguoŋ pa nnu ŋa pəɨ wɛ̄iŋ vi nɔ nɛ.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 Ndɔ paʼa Hɛrɔ lɔ njəɨ ŋkaa yu, nnɛ a pɨnɨ nduʼu vi ni pia. Nɔ haʼaŋ pəɨ yəɨ nɛ, a lɔ njiʼi nchwīe yichəɨ nnu ŋa a pie ŋa pi jwi vi,
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 nthɛ yie ghɔ, ǹshi ŋguʼɔ ŋgwie vi wie, mieŋ vi a ghə̄ɨ.”
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 [Sheshe llɛ́ jɨ Lli Njiʼa Pailɛ ghà nchuʼɔ taʼa ŋgaŋ chə́ɨŋ nɔ ligi yugu.]
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Ŋguoŋ kɨrɨ ŋgwa paʼo ŋgòu ŋa, “Jwi vi, nchuʼɔ Baraba mfɛ ni pigi!”
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 Baraba ni mbɔ ŋoŋ ŋa pi ni niʼiŋ vi chə́ɨŋ nthɛ ŋa tɨtɨnɨ minduoŋnduoŋ ni ŋgū moŋ laʼa pi jwi ŋoŋ.
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Pailɛ chrā ni pugu ŋkamuʼɔŋ nthɛ ŋa a ni ntāʼa nu mieŋ vi a ghə̄ɨ nɛ.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Pugu paʼo ŋgòu ŋa, “Kwiŋ vi ŋkuoŋ wáʼa, kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa!”
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Nɔ ŋgɛ́ yi trɛi, Pailɛ pie ni pugu ŋa, “Nthɛ khɔ, phɨ ŋa ŋoŋ vei chwīe nɛ pɔ pi khɔ? Ǹdɔ njəɨ sheshe fàŋ mbɨŋ yu ŋa a pie ŋa pi jwi vi jwi nɛ, nthɛ yie ghɔ, ǹshi ŋguʼɔ ŋgwie vi wie, nchuʼɔ vi a ghə̄ɨ.”
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Ndɔ pugu lɨʼɨ, njɔ̄nɔ nu ŋkiɛŋ ni njɨ, nchhu nu ŋa pi kwīŋ vi ŋkuoŋ wáʼa. Pugu yɔ̄nɔ ti yugu chəɨŋ.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Nɛnnɛ, Pailɛ shaʼa ŋa pi jwi Jishɔ nɔ haʼaŋ pugu taʼa nu nɛ.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 A chuʼɔ ŋoŋ ŋa pugu tāʼa nu nɛ, mbɔ ŋoŋ vɛ ŋa pi ni niʼiŋ vi chə́ɨŋ nthɛ tɨtɨnɨ minduoŋnduoŋ ŋa a ni nchwīe a gū moŋ laʼa pi jwi ŋoŋ nɛ, mfɛ Jishɔ ni pugu ŋa pugu jwi vi, mbɔ nnu haʼaŋ pugu ni ntāʼa nu nɛ.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Pa ghaŋ māʼaŋ nchhɔ Roma wɛ̄iŋ Jishɔ ŋgə̄ɨ nɔ. Nɔ haʼaŋ pugu ni ŋgə̄ɨ nu nɛ, pugu wɛ̄iŋ ŋoŋ chəɨ, ligi yi pɔ Shemu, mbɔ ŋoŋ laʼataoŋ Shiriŋ ŋa a ni ndhɔ moŋ yichəɨ lɨʼɨ laʼataoŋ ghɔ nthɔ nu. Pugu nūʼɔŋ wáʼa mbəʼɨ yu, ŋɨ vi ŋa a tiɛŋ ŋgə̄ɨ nɔ njiŋ Jishɔ.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Mmɛ kɨrɨ ŋgwa yōu njiŋ Jishɔ pugu pa piŋgɛ ŋa pugu ni nthɔ ŋkə̄ɨ vi ni njɨ nɛ.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Ndɔ Jishɔ kara nchhu ni pugu ŋa, “Piŋgɛ Jerushalɛiŋ, kiʼi pəɨ kə̄ɨ a, pəɨ kə̄ɨ noŋ pəɨ pugu pa puoŋ pəɨ.
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Nthɛ ŋa yichəɨ llɛ́ thɔ nthɔ nu ŋa pi shi nchhu ŋa, ‘Mbrɔthɔ miŋgwɛ ŋa a ŋkhwɛ̄ nɛ, ni pa puŋ pɛ ŋa muuŋ shi yaʼa taoŋ fɔ nɛ, ni pa pɨnɨ pɛ ŋa pugu shi yaʼa nuʼɔŋ muuŋ nɛ.’
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Nɛnnɛ, ŋgwa njɛ̄ nchhu nu ni mɛmmɛ mbra ŋa, ‘Gū mbɨŋ pigi,’ nchhu ni puoŋ mi mbra ŋa, ‘Kuru vigi!’
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 P̈i mfɛ ŋgəʼɨ ni ŋoŋ ŋa mbhɔ yi yi wo nɛ fɨʼɨ yei, kaŋ a shi mbɔ pi nɛiŋ ni ŋoŋ ŋa a fāaŋ nnu nɛ?”
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Pa ghaŋ māʼaŋ nchhɔ Roma lɔ̄gɔ pichəɨ paa ŋgwa ŋa pugu ni mbɔ pa ŋgushaʼa ŋkaa pugu, ŋgə̄ɨ nɔ lɨʼɨ jwi vugu pugu pa Jishɔ.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Ŋga nthɔ nchəɨŋ lɨʼɨ chəɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni “Kwéi Thɔ”, ŋkwīŋ Jishɔ fɔ ŋkuoŋ wáʼa pugu pa ŋgushaʼa pighɔ, taʼa yi ŋgei mbhɔ jɨ, taʼa yi ŋgei mbhɔ ŋkwrɛi.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Jishɔ chhu ŋa, “Tǎa, līʼɛ phɨ yugu nthɛ ŋa pugu lɔ nji nnu haʼaŋ pugu chwīe nu nɛ.” Nɛnnɛ, pugu māʼaŋ yaoŋ nɔ pɛʼi nɔ yəɨ nu ŋa a shi njɨ gɔ̌ ndhwí yi shɨna pugu.
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Pa ŋgwa thi fɔ mbɛʼi nu, pa thishɨ māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ ŋa, “A ni nthɔ ŋkwe ŋgwa, a kwe nɛ noŋ yi pia nɔ haʼaŋ a mbɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe, llɔ mbhɔ Minnwi, yɛ ŋa Minnwi chuʼɔ vi nɛ.”
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Pa ghaŋ māʼaŋ nchhɔ māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ ŋkaa pugu mfɛ làʼo chəchɨgəɨ ghɔ.
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 Nchhu nu ghɔ ŋa, “Ɔ̈ mbɔ fùoŋ pa Juu, ɔ kwe nɛ noŋ yɔ pia! Pigi yəɨ!”
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Pi ni nāʼaŋ yaoŋ ŋkwīŋ ŋkuoŋ thɔ wáʼa thɔ yu ŋa, “Yei fùoŋ pa ŋgwa Juu.”
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Yichəɨ taʼa ŋgushaʼa ghɔ ŋa pi ni ŋkwīŋ vugu pugu nɛ wɛʼi vi, nchhu nu ŋa, “Ɔ lɔ mbɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ? Kwe nɛ noŋ yɔ, mbɨnɨ ŋkwe vigi.”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Vichəɨ taʼa ŋgushaʼa ghɔ pɨ̄ga vi, nchhu nu ŋa, “Ɔ lɔ ndou ti mbɔgɔ Minnwi, nthɛ ŋa pi yaʼa taʼa fɨʼɨ njɔ́ ni pia, mbɔ gu?
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Yɔgɔ njɔ́ kāʼo nthɛ ŋa pɔgɔ khu nɔ nnu ŋa pɔgɔ tāʼa, ndɔ ti ŋoŋ vei lɔ njiʼi mfāaŋ kaŋ taʼa nnu.”
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Nchhu kiʼɛ ŋa, “Jishɔ, kwiŋ a ndɨɨ ŋa ɔ nii moŋ Shaʼafuoŋ yɔ nɛ.”
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Jishɔ luʼu ghɔ ŋa, “Shishini, ǹshwei ghɔ, shiʼa pɔgɔ shi mbɔ moŋ nchhɔ shiʼi Po.”
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 A ni mbɔ moŋ ntuŋ minaoŋ ŋa njiŋnjiŋ ni gū moŋ ŋguoŋ lɨʼɨ ghao fɔ ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ moŋ trɛi minaoŋ ni naoŋchɨ,
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 nthɛ ŋa minaoŋ shi ki lɔ nuʼuŋ nthɛ nu. Ndhwí kɨʼɨ lɨʼɨ ŋa a ni mbɔ moŋ Nda Minnwi shāa ntaoŋ yi paa.
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Jishɔ gha ŋkə̄ɨ ni njɨ nchhu ŋa, “Tǎa a, m̀fɛ jijwɛ a mbhɔ ghɔ!” A ni ŋga nchhu nɛnnɛ, jijwɛ yi taoŋ.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Nthishɨ pa taʼa ŋkɨɨ shoogɛ ni ŋga njəɨ nnu haʼaŋ a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, ŋgaʼo Minnwi nchhu ŋa, “Shishini, ŋoŋ vei ni mbɔ ŋoŋ ndɨndɨ.”
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Ndɨɨ ŋa ŋgwa ŋa pugu ni ŋkɨrɨ fɔ nɔ yəɨ nu nnu ŋa a shi ndɔ̄gɔ lɨʼɨ ni njəɨ nnu ŋa a ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, pugu wie njùʼɔ yugu mbɨnɨ laʼa moŋ tuʼuthɔ.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Ndɔ ŋguoŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nji Jishɔ, mbīgi pugu pa piŋgɛ ŋa pugu ni njōu njiŋ yi llɔ Galili nɛ, thi fie hiŋ nthɔ njəɨ nnu pei.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ fɔ, ligi yi pɔ Joshɛ, llɔ yichəɨ lɨʼɨ Judia ŋa pi mɛ̄iŋ ni Arimatia, mbɔ ŋoŋ shiʼi ndɔ mbɔ ŋoŋ ndɨndɨ.
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 Njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ a ni mbɔ ŋgia pa thishɨ pighɔ nɛ, a shi ki lɔ njiʼi mbiŋ nnu ŋa pi ni ŋkāʼa ndɔ nchwīe mbɨŋ Jishɔ nɛ, ni nthɔ njwɛrɛ Shaʼafuoŋ Minnwi.
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 A ni ŋgə̄ɨ mbara Pailɛ ŋa a fɛ khu Jishɔ ghɔ.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 A shwiʼi khu yi shhɛ, mbara vi moŋ mbhɔ ndhwí fhu, niʼiŋ vi moŋ mbo ŋa pi fīʼi ŋkuoŋ ŋgùʼɔ nɔ fúŋ, mbɔ yɛ ŋa pi shi ki lɔ naa ma ntwei ŋoŋ fɔ.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 A ni mbɔ llɛ́ pīri nu noŋ nɔ Llɛ́ Ji. Llɛ́ Ji ghɔ kwo tāʼa nu njɛ̄.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Piŋgɛ ŋa pugu pa Jishɔ ni ndhɔ Galili nɛ yōu njiŋ Joshɛ ŋgə̄ɨ njəɨ fúŋ ndɔ njəɨ ŋkwaŋ haʼaŋ pi ni nūʼɔŋ khu Jishɔ moŋ ghɔ nɛ.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Ŋgə̄ɨ kiʼɛ laʼa mbīri laminda pugu pa pichəɨ pa mbwa wru nūʼɔŋ, mfɛrɛ noŋ Llɛ́ Ji nɔ haʼaŋ kɨ̀na chhu nɛ.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.