Lucas 22
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NAA
1 Ndɨɨ jɨ mmɛ llɛ́ brɛi ki kuʼɔ ni ŋga mbara nu, mbɔ mmɛ llɛ́ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Lli Njiʼa nɛ,
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi thɔ ntāʼa shɛndaoŋ nɔ jwi nu Jishɔ njiŋnjiŋ nthɛ ŋa pugu ni nchhɔ mbɔgɔ nnu ŋa ŋgwa shi nchwīe nɛ.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Judashi, ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni Ishikario nɛ, ŋa a ni mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ ghaŋ younjiŋ Jishɔ nɛ, mieŋ noŋ yi Shata nii nùʼɔŋ yu.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 A ghə̄ɨ mbara pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi, nchrā pugu pugu ŋkwaŋ haʼaŋ minthɛ a fɛ Jishɔ ni pugu nɛ.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Túa yugu ni mbwa. Pugu chrā ŋa pugu shi mfɛ mbɨŋ ghɔ.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Nɛnnɛ, a piŋ nthɔ ntāʼa shɨna kiʼɛ ŋkwaŋ haʼaŋ minthɛ a fīni vi ni pugu lɨʼɨ haʼaŋ ntou ŋgwa lɔ njiʼi mbɔ nɛ.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Llɛ́ jɨ brɛi ki kuʼɔ ni ŋga nthɔ, mbɔ llɛ́ ŋa a ki pie ŋa pi jwi minjɨɨ jɨ Lli Njiʼa nɛ,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Jishɔ taoŋ Pita pugu Jouŋ, nchhu nu ni pugu ŋa, “Pəɨ ghə̄ɨ mbīri yia maoŋ jɨ Lli Njiʼa nnɛ ŋa minthɛ pia jɨ.”
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Pugu pie vi ŋa, “Ɔ tāʼa nu ŋa pigi pīri pi hɨŋ?”
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 A chhu ni pugu ŋa, “Ndɨɨ ŋa pəɨ shi nii moŋ laʼa Jerushalɛiŋ nɛ, pəɨ shi njəɨ mimbia, a tiɛŋ ŋkhǐ moŋ kɨ̌ŋ nchíʼa. Pəɨ yōu njiŋ yi, pəɨ pugu ghə̄ɨ nda ŋa a shi nii fɔ nɛ,
10 Jesus lhes explicou:
11 nchhu ni ŋgaŋ nda ghɔ ŋa, ‘Masha chhu ŋa pi pie ghɔ ŋa, “Njiɛŋ nda pa ghɨ̀nɨ pɔ pi hɨŋ, ŋa minthɛ pigi pa ghaŋ younjiŋ paŋ jɨ Lli Njiʼa fɔ?” ’
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 A shi nōoŋ mmɛ njiɛŋ nda tɔthɨ ni pəɨ ŋa pi kwo chwīe, pəɨ pīri jɨ Lli Njiʼa ghɔ fɔ.”
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Pugu lɔllɔ ŋgə̄ɨ, njəɨ ŋguoŋ yaoŋ wuʼɔ ŋkwaŋ haʼaŋ a ni nshwei vugu nɛ, mbīri maoŋ jɨ Lli Njiʼa ghɔ fɔ.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Ndɨɨ ni ŋga nthɔ, Jishɔ chɔchɔ yəɨ taprɛi pugu pa ghaŋ ntaoŋ pi,
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 nchhu ni pugu ŋa, “Mi ni ŋkwo ya nthɔ ntāʼa nu nɔ jɨ nu Lli Njiʼa yei pia ŋkaoŋ maa njəɨ ŋgəʼɨ.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Mbaʼa ǹjiʼi nuʼuŋ mbɨnɨ njɨ maoŋ pei pia ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ ndɨɨ ŋa njiŋ yi lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, ndɨɨ ŋa Minnwi shi nshaʼa fùoŋ yi nɛ.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 A lɔ̄gɔ ndua làʼo, ŋga ntōo Minnwi, nchhu ŋa, “Pəɨ kwe yei ŋgrā shɨna pəɨ.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Shishini, ǹchhu ni pəɨ ŋa jɛ̄ ndwɛ ŋgə̄ɨ nu shhɨ, m̀baʼa nuʼuŋ nnu làʼo yei, ti Shaʼafuoŋ Minnwi thɔ.”
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 A lɔ̄gɔ brɛi, ŋga ntōo Minnwi, mbəʼɨ, mfɛ ni pugu, nchhu nu ŋa, “Yei frɛinoŋ a ŋa pi fɛ ni pəɨ. Pəɨ chwīe nɛiŋ nɔ kwiŋ nu ma.”
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Wuʼɔ nɛnnɛ, a pɨnɨ ndɔ̄gɔ ndua ndɨɨ ŋa pugu ni ŋkwo kru nɛ, nchhu nu ŋa, “Ndua làʼo yei nōoŋ kɨ̀na fhi ŋa Minnwi wrā moŋ chhǐ a ŋa pi shi ŋkwrī nthɛ vəɨ nɛ.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 “Ndɔ līi njəɨ, ŋoŋ ŋa a shi mfīni a nɛ, mbhɔ yigi yu pɔ ŋkuoŋ taprɛi.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Nthɛ ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua shi ŋguʼɔ ŋgə̄ɨ pi ŋkwaŋ haʼaŋ Minnwi ni nūʼɔŋ nɛ, ndɔ ŋgəʼɨ wuwuru shi nii ŋoŋ ŋa a fīni vi nɛ.”
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Pa ghaŋ younjiŋ pi jɛ̄ mbie noŋ pugu ŋa a yəɨ ŋoŋ shɨna pugu ŋa a shi nchwīe yei nnu.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Mindoundou gū shɨna pugu ŋa a gɔ̌ ŋa minthɛ pi līi vi nɔ ŋoŋ ndiɛŋ.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pa fùoŋ ŋkuoŋ mbhi hɛiŋ ghà nshaʼa ŋgwa pugu shaʼa, ndɔ pa ŋgwa pei wuʼɔ mɛ̄iŋ pa fùoŋ pighɔ pi ni tǎa ghaŋ ghɛ̄rɛ vugu.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Ndɔ ni pəɨ, a lɔ njiʼi mbɔ pi nnɛ, a ka pie pi ŋa ŋoŋ ndiɛŋ shɨna pəɨ gɛ mi pɔ nɔ mikəʼɨ, nthishɨ pɔ nɔ muuŋ fàʼa.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 A gɔ̌ mbɔ ŋoŋ ndiɛŋ, ŋoŋ ŋa a chɔchɔ ŋkuoŋ taprɛi nɛ ki muuŋ fàʼa? A lɔ mbɔ pi ŋoŋ ŋa a chhɔ ŋkuoŋ taprɛi nɛ? Ndɔ m̀bɔ shɨna pəɨ pi nɔ muuŋ fàʼa.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 Pəɨ lɔ njiʼi mīʼaŋ a moŋ ndɨɨ ŋa mōoŋ nu thɔ vəɨ nɛ,
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 wuʼɔ nɔ haʼaŋ Tǎa a fɛ ghrɨ́ vəɨ nɔ shaʼa nu nɛ, m̀fɛ ni pəɨ ŋkaa mu,
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 nɛnnɛ ŋa pəɨ shi njɨ ndɔ nnu ŋkuoŋ taprɛi a moŋ Shaʼafuoŋ a, ndɔ nchhɔ ŋkuoŋ pa faaŋ nshaʼa ŋgwa paanchrɔ taoŋ Ishrae.
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Shemu, Shemu, līi njəɨ! Shata kwo luoŋ shɨna mbhɔ Minnwi nɔ krū nu vəɨ nɔ haʼaŋ pi ghà ŋkrū prupɨna nɛ.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Ndɔ ŋ̀kwo luoŋ Minnwi mfɛ vɛ, ma Shemu, ŋa kiʼi piŋ yɔ chɨ̄ʼɨ. Ndɨɨ ŋa ɔ pɨnɨ ŋkwəɨ njəɨ a nɛ, ɔ māʼaŋ ghrɨ́ lǐŋ pɔ.”
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Pita khwɛ̄ ŋa, “Taathɔ, m̀bīri noŋ a ŋa pɔgɔ shi ŋguʼɔ ŋgə̄ɨ chə́ɨŋ kaʼa, ŋkhu kaʼa.”
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Pita, ǹshwei ghɔ, mbaʼa miŋkəʼɨ khwɛ shiʼa ki ɔ lɔ nchhu ni trɛi ŋgɛ́ ŋa ɔ lɔ njiʼi nji a.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Jishɔ pɨnɨ nchhu ni pugu ŋa, “Ndɨɨ ŋa mi ni ntaoŋ vəɨ ki pəɨ lɔ ntuo pìɛŋ mbɨŋ, ki lɔ ntuo pìɛŋ, ki tra, pəɨ ni mbou yaoŋ?”
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 A pɨnɨ nchhu ŋa, “Ndɔ ti ndwɛ, ŋoŋ ŋa a fāʼo mbɨŋ nɛ lɔ̄gɔ pugu pìɛŋ. Ŋoŋ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo kafa nɛ, fīni ndhwí fɨgəɨ yi njuoŋ nɔ ghɔ.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Nthɛ yie ghɔ, ǹchhu ni pəɨ ŋa chrà Minnwi yei ŋa pi nāʼaŋ ŋa, ‘pi shia vi shɨna ghaŋ chwīe phɨ nɛ,’ shi ŋguʼɔ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ mbɨŋ mu nthɛ ŋa pa nnu pɛ ŋa pi nāʼaŋ nthɛ a nɛ thɔ ŋguʼɔ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ pi ni nāʼaŋ nɛ.”
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Pa ghaŋ younjiŋ pi chhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, līi njəɨ paa kafa pɔ nɛiŋ.”
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Jishɔ taoŋ moŋ laʼa ŋkwaŋ haʼaŋ a ghà mbīgi ntaoŋ nɛ, ŋgə̄ɨ ŋkuoŋ Mbra pa Thɨ Olive pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Ŋga nchəɨŋ fɔ, nchhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pəɨ luoŋ Minnwi nnɛ ŋa kiʼi pəɨ gū moŋ mōoŋ nu.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Nchənə ndɔllɔ ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ fɨʼɨ lɨʼɨ ŋa ŋoŋ māʼaŋ ŋgùʼɔ a chəɨŋ nɛ, ŋkwi kwɛ́rɛ yi shhɛ nduoŋ Minnwi ŋa,
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 “Tǎa a, a mbɔ khwatua yɔ,ɔ pəɨ ndua ŋgəʼɨ pɨphɨ yei ki ǹdɔ nnu. Ndɔ ti kiʼi a pɔ pi nɔ haʼaŋ ǹtāʼa nu nɛ, a pɔ nɔ haʼaŋ ɔ tāʼa nu ŋa a pɔ nɛ.”
42 dizendo:
43 Yichəɨ ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi llɔ po nthɔ māʼaŋ ghrɨ́ yi moŋ yúʼɔ ghɔ,
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 a luoŋ Minnwi ni njɨ ti lie yi taoŋ mbɔ nɔ chhǐ nchəɨŋ nu shhɛ.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 A gha mīʼɛŋ luoŋ nu, ŋgə̄ɨ mbara pa ghaŋ younjiŋ pi pugu llɛ nu nthɛ yuʼɔ njùʼɔ.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 A pie vugu ŋa, “Pəɨ llɛ pi khɔ? Pəɨ lɔllɔ tɔthɨ nduoŋ Minnwi nnɛ ŋa kiʼi pəɨ gū moŋ mōoŋ nu.”
46 E disse:
47 A gha ŋguʼɔ nchrā nu nɛ, yú ŋgwa chəɨŋ, ŋoŋ chəɨ, ligi yi pɔ Judashi, ŋa a ni mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ ghɔ, pɔ ju shhɨ. Nchənə nthɔ yəɨ Jishɔ mbaŋ vi nɔ chrā nu ghɔ.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Ndɔ Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Judashi, ɔ shi mfīni a, Muuŋ Ŋoŋmishua, ni paŋ nu ma nɔ chrā nu?”
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mbɔ yəɨ yu nɛ gha njəɨ nnu ŋa a tāʼa nu ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, nchhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, p̂igi shua kafa nshāaŋ vugu nɔ?”
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Yichəɨ taʼa yi shɨna pugu che tə́nə ŋgei mbhɔ jɨ muuŋ fàʼa taʼa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Jishɔ chhu ŋa, “Kiʼi pəɨ nuʼuŋ nchwīe!” Ŋkāoŋ tə́nə muuŋ fàʼa ghɔ, a tɨnɨ.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Nɛnnɛ, Jishɔ chhu ni pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi pugu pa thishɨ ŋa pugu ni nthɔ nu ŋgwɛ̄iŋ vi nɛ ŋa, “M̀bɔ pi ŋgɨna minwi ŋa pəɨ thɔ nu ŋgwɛ̄iŋ ni pa kafa pugu pa wrɛ́i?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Ŋguoŋ llɛ́ ghao pia pɔ nu moŋ Nda Minnwi, paʼa pəɨ lɔ mbaʼo nɔ wɛ̄iŋ nu ma. Ndɔ yei ndɨɨ yəɨ pugu pa yi njɨ moŋ njiŋ.”
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Nɛnnɛ, pa ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi wɛ̄iŋ vi ŋgə̄ɨ ni ju nda taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ. Pita yōu njiŋ yugu ndɔ mbɔ pi fie njiŋ.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Pugu ni ŋga mfrəɨ móŋoŋ moŋ titri yɨna, ti ŋkɨrɨ nchɔchhɔ kaʼa, Pita chhɔ shɨna pugu.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Taʼa muuŋ fàʼa mbɔ miŋgwɛ, ni ŋga njəɨ Pita a chhɔ yəɨ móŋoŋ ghɔ, a ya ligi yi mbiŋ yu, nchhu ŋa, “Ŋoŋ vei ni mbɔ pugu Jishɔ ŋkaa yu.”
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 A lāa, nchhu nu ŋa, “Maa, ǹdɔ njiʼi nji vi!”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 A gha ndara, yichəɨ ŋoŋ pɨnɨ nuʼuŋ njəɨ vi, nchhu ŋa, “Ɔ taʼa pakwo pi!”
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 A ni ŋga nuʼuŋ njunu, yichəɨ ŋoŋ pɨnɨ nuʼuŋ njəɨ vi, ntīi nu ŋa, “Shishini, ŋoŋ vei ni mbɔ pugu Jishɔ nthɛ ŋa, a llɔ Galili ŋkaa yu!”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Ndɔ Pita khwɛ̄ ŋa, “Tǎa, ǹdɔ njiʼi nji nnu haʼaŋ ɔ thɔ nchhu nu nɛ!”
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Taathɔ kara mbɛʼi Pita. A kwiŋ chrà Taathɔ, ŋkwaŋ haʼaŋ a ni nchhu ghɔ ŋa, “Ŋkaoŋ miŋkəʼɨ maa ŋkhwɛ̄ shiʼa, ɔ shi ndāa a ni trɛi ŋgɛ.”
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Nɛnnɛ, Pita taoŋ mbhi ŋkə̄ɨ a ghaʼa.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Pa ŋgwa ŋa pugu ni ŋkɛ̄ʼi Jishɔ nɛ ni njɛ̄ māʼaŋ nu vi ni kwə̀ɨŋ ndɔ mbɨnɨ nthɔ ŋgwie vi.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Pugu ni ŋkrao ligi yi ni ndhwí, mbie vi ŋa, “Nɔ njəɨlɨʼɨ, shwei vigi ni ŋoŋ ŋa a wie ghɔ nɛ!”
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Pugu ni nthɔ mbɨnɨ nchhu pichəɨ ntou pa nnu, ŋgwɛʼi vi.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Mbhi ni ŋga ndaŋ, pi lɔ̄gɔ Jishɔ ŋgə̄ɨ nɔ shhɨ kɨrɨ pa thishɨ, mbɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi. Pugu chhu ghɔ ŋa,
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 “Ɔ̈ mbɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, ɔ chhu ni pigi.”
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 ndɔ mi mbie vəɨ ni taʼa nnu, paʼa pəɨ lɔ mfāʼo khwɛ̀.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Ndɔ llɔ ndwɛ ŋgə̄ɨ nu shhɨ pi shi nchərə Muuŋ Ŋoŋmishua ŋgei mbhɔ jɨ Minnwi ŋa a fāʼo ŋguoŋ ghrɨ́ nɛ.”
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Nɛnnɛ ŋguoŋ yugu pie vi ŋa, “Yie nōoŋ ŋa ɔ pɔ Muuŋ Minnwi?”
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Nɛnnɛ, pugu chhu ŋa, “Pia nuʼuŋ ntāʼa pi khɔ ndwɛ njaʼo, pia yaʼo ni noŋ yia llɔ mbhɔ yu.”
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.