Lucas 22

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ndɨɨ jɨ mmɛ llɛ́ brɛi ki kuʼɔ ni ŋga mbara nu, mbɔ mmɛ llɛ́ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Lli Njiʼa nɛ,
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi thɔ ntāʼa shɛndaoŋ nɔ jwi nu Jishɔ njiŋnjiŋ nthɛ ŋa pugu ni nchhɔ mbɔgɔ nnu ŋa ŋgwa shi nchwīe nɛ.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 Judashi, ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni Ishikario nɛ, ŋa a ni mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ ghaŋ younjiŋ Jishɔ nɛ, mieŋ noŋ yi Shata nii nùʼɔŋ yu.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 A ghə̄ɨ mbara pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi, nchrā pugu pugu ŋkwaŋ haʼaŋ minthɛ a fɛ Jishɔ ni pugu nɛ.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 Túa yugu ni mbwa. Pugu chrā ŋa pugu shi mfɛ mbɨŋ ghɔ.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Nɛnnɛ, a piŋ nthɔ ntāʼa shɨna kiʼɛ ŋkwaŋ haʼaŋ minthɛ a fīni vi ni pugu lɨʼɨ haʼaŋ ntou ŋgwa lɔ njiʼi mbɔ nɛ.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 Llɛ́ jɨ brɛi ki kuʼɔ ni ŋga nthɔ, mbɔ llɛ́ ŋa a ki pie ŋa pi jwi minjɨɨ jɨ Lli Njiʼa nɛ,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 Jishɔ taoŋ Pita pugu Jouŋ, nchhu nu ni pugu ŋa, “Pəɨ ghə̄ɨ mbīri yia maoŋ jɨ Lli Njiʼa nnɛ ŋa minthɛ pia jɨ.”
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 Pugu pie vi ŋa, “Ɔ tāʼa nu ŋa pigi pīri pi hɨŋ?”
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 A chhu ni pugu ŋa, “Ndɨɨ ŋa pəɨ shi nii moŋ laʼa Jerushalɛiŋ nɛ, pəɨ shi njəɨ mimbia, a tiɛŋ ŋkhǐ moŋ kɨ̌ŋ nchíʼa. Pəɨ yōu njiŋ yi, pəɨ pugu ghə̄ɨ nda ŋa a shi nii fɔ nɛ,
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 nchhu ni ŋgaŋ nda ghɔ ŋa, ‘Masha chhu ŋa pi pie ghɔ ŋa, “Njiɛŋ nda pa ghɨ̀nɨ pɔ pi hɨŋ, ŋa minthɛ pigi pa ghaŋ younjiŋ paŋ jɨ Lli Njiʼa fɔ?” ’
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 A shi nōoŋ mmɛ njiɛŋ nda tɔthɨ ni pəɨ ŋa pi kwo chwīe, pəɨ pīri jɨ Lli Njiʼa ghɔ fɔ.”
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 Pugu lɔllɔ ŋgə̄ɨ, njəɨ ŋguoŋ yaoŋ wuʼɔ ŋkwaŋ haʼaŋ a ni nshwei vugu nɛ, mbīri maoŋ jɨ Lli Njiʼa ghɔ fɔ.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 Ndɨɨ ni ŋga nthɔ, Jishɔ chɔchɔ yəɨ taprɛi pugu pa ghaŋ ntaoŋ pi,
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 nchhu ni pugu ŋa, “Mi ni ŋkwo ya nthɔ ntāʼa nu nɔ jɨ nu Lli Njiʼa yei pia ŋkaoŋ maa njəɨ ŋgəʼɨ.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 Mbaʼa ǹjiʼi nuʼuŋ mbɨnɨ njɨ maoŋ pei pia ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ ndɨɨ ŋa njiŋ yi lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, ndɨɨ ŋa Minnwi shi nshaʼa fùoŋ yi nɛ.”
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 A lɔ̄gɔ ndua làʼo, ŋga ntōo Minnwi, nchhu ŋa, “Pəɨ kwe yei ŋgrā shɨna pəɨ.
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 Shishini, ǹchhu ni pəɨ ŋa jɛ̄ ndwɛ ŋgə̄ɨ nu shhɨ, m̀baʼa nuʼuŋ nnu làʼo yei, ti Shaʼafuoŋ Minnwi thɔ.”
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 A lɔ̄gɔ brɛi, ŋga ntōo Minnwi, mbəʼɨ, mfɛ ni pugu, nchhu nu ŋa, “Yei frɛinoŋ a ŋa pi fɛ ni pəɨ. Pəɨ chwīe nɛiŋ nɔ kwiŋ nu ma.”
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Wuʼɔ nɛnnɛ, a pɨnɨ ndɔ̄gɔ ndua ndɨɨ ŋa pugu ni ŋkwo kru nɛ, nchhu nu ŋa, “Ndua làʼo yei nōoŋ kɨ̀na fhi ŋa Minnwi wrā moŋ chhǐ a ŋa pi shi ŋkwrī nthɛ vəɨ nɛ.
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 “Ndɔ līi njəɨ, ŋoŋ ŋa a shi mfīni a nɛ, mbhɔ yigi yu pɔ ŋkuoŋ taprɛi.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Nthɛ ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua shi ŋguʼɔ ŋgə̄ɨ pi ŋkwaŋ haʼaŋ Minnwi ni nūʼɔŋ nɛ, ndɔ ŋgəʼɨ wuwuru shi nii ŋoŋ ŋa a fīni vi nɛ.”
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 Pa ghaŋ younjiŋ pi jɛ̄ mbie noŋ pugu ŋa a yəɨ ŋoŋ shɨna pugu ŋa a shi nchwīe yei nnu.
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 Mindoundou gū shɨna pugu ŋa a gɔ̌ ŋa minthɛ pi līi vi nɔ ŋoŋ ndiɛŋ.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pa fùoŋ ŋkuoŋ mbhi hɛiŋ ghà nshaʼa ŋgwa pugu shaʼa, ndɔ pa ŋgwa pei wuʼɔ mɛ̄iŋ pa fùoŋ pighɔ pi ni tǎa ghaŋ ghɛ̄rɛ vugu.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Ndɔ ni pəɨ, a lɔ njiʼi mbɔ pi nnɛ, a ka pie pi ŋa ŋoŋ ndiɛŋ shɨna pəɨ gɛ mi pɔ nɔ mikəʼɨ, nthishɨ pɔ nɔ muuŋ fàʼa.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 A gɔ̌ mbɔ ŋoŋ ndiɛŋ, ŋoŋ ŋa a chɔchɔ ŋkuoŋ taprɛi nɛ ki muuŋ fàʼa? A lɔ mbɔ pi ŋoŋ ŋa a chhɔ ŋkuoŋ taprɛi nɛ? Ndɔ m̀bɔ shɨna pəɨ pi nɔ muuŋ fàʼa.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 Pəɨ lɔ njiʼi mīʼaŋ a moŋ ndɨɨ ŋa mōoŋ nu thɔ vəɨ nɛ,
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 wuʼɔ nɔ haʼaŋ Tǎa a fɛ ghrɨ́ vəɨ nɔ shaʼa nu nɛ, m̀fɛ ni pəɨ ŋkaa mu,
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 nɛnnɛ ŋa pəɨ shi njɨ ndɔ nnu ŋkuoŋ taprɛi a moŋ Shaʼafuoŋ a, ndɔ nchhɔ ŋkuoŋ pa faaŋ nshaʼa ŋgwa paanchrɔ taoŋ Ishrae.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Shemu, Shemu, līi njəɨ! Shata kwo luoŋ shɨna mbhɔ Minnwi nɔ krū nu vəɨ nɔ haʼaŋ pi ghà ŋkrū prupɨna nɛ.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 Ndɔ ŋ̀kwo luoŋ Minnwi mfɛ vɛ, ma Shemu, ŋa kiʼi piŋ yɔ chɨ̄ʼɨ. Ndɨɨ ŋa ɔ pɨnɨ ŋkwəɨ njəɨ a nɛ, ɔ māʼaŋ ghrɨ́ lǐŋ pɔ.”
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 Pita khwɛ̄ ŋa, “Taathɔ, m̀bīri noŋ a ŋa pɔgɔ shi ŋguʼɔ ŋgə̄ɨ chə́ɨŋ kaʼa, ŋkhu kaʼa.”
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Pita, ǹshwei ghɔ, mbaʼa miŋkəʼɨ khwɛ shiʼa ki ɔ lɔ nchhu ni trɛi ŋgɛ́ ŋa ɔ lɔ njiʼi nji a.”
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 Jishɔ pɨnɨ nchhu ni pugu ŋa, “Ndɨɨ ŋa mi ni ntaoŋ vəɨ ki pəɨ lɔ ntuo pìɛŋ mbɨŋ, ki lɔ ntuo pìɛŋ, ki tra, pəɨ ni mbou yaoŋ?”
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 A pɨnɨ nchhu ŋa, “Ndɔ ti ndwɛ, ŋoŋ ŋa a fāʼo mbɨŋ nɛ lɔ̄gɔ pugu pìɛŋ. Ŋoŋ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo kafa nɛ, fīni ndhwí fɨgəɨ yi njuoŋ nɔ ghɔ.
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Nthɛ yie ghɔ, ǹchhu ni pəɨ ŋa chrà Minnwi yei ŋa pi nāʼaŋ ŋa, ‘pi shia vi shɨna ghaŋ chwīe phɨ nɛ,’ shi ŋguʼɔ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ mbɨŋ mu nthɛ ŋa pa nnu pɛ ŋa pi nāʼaŋ nthɛ a nɛ thɔ ŋguʼɔ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ pi ni nāʼaŋ nɛ.”
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 Pa ghaŋ younjiŋ pi chhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, līi njəɨ paa kafa pɔ nɛiŋ.”
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 Jishɔ taoŋ moŋ laʼa ŋkwaŋ haʼaŋ a ghà mbīgi ntaoŋ nɛ, ŋgə̄ɨ ŋkuoŋ Mbra pa Thɨ Olive pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Ŋga nchəɨŋ fɔ, nchhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pəɨ luoŋ Minnwi nnɛ ŋa kiʼi pəɨ gū moŋ mōoŋ nu.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Nchənə ndɔllɔ ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ fɨʼɨ lɨʼɨ ŋa ŋoŋ māʼaŋ ŋgùʼɔ a chəɨŋ nɛ, ŋkwi kwɛ́rɛ yi shhɛ nduoŋ Minnwi ŋa,
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 “Tǎa a, a mbɔ khwatua yɔ,ɔ pəɨ ndua ŋgəʼɨ pɨphɨ yei ki ǹdɔ nnu. Ndɔ ti kiʼi a pɔ pi nɔ haʼaŋ ǹtāʼa nu nɛ, a pɔ nɔ haʼaŋ ɔ tāʼa nu ŋa a pɔ nɛ.”
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 Yichəɨ ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi llɔ po nthɔ māʼaŋ ghrɨ́ yi moŋ yúʼɔ ghɔ,
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 a luoŋ Minnwi ni njɨ ti lie yi taoŋ mbɔ nɔ chhǐ nchəɨŋ nu shhɛ.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 A gha mīʼɛŋ luoŋ nu, ŋgə̄ɨ mbara pa ghaŋ younjiŋ pi pugu llɛ nu nthɛ yuʼɔ njùʼɔ.
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 A pie vugu ŋa, “Pəɨ llɛ pi khɔ? Pəɨ lɔllɔ tɔthɨ nduoŋ Minnwi nnɛ ŋa kiʼi pəɨ gū moŋ mōoŋ nu.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 A gha ŋguʼɔ nchrā nu nɛ, yú ŋgwa chəɨŋ, ŋoŋ chəɨ, ligi yi pɔ Judashi, ŋa a ni mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ ghɔ, pɔ ju shhɨ. Nchənə nthɔ yəɨ Jishɔ mbaŋ vi nɔ chrā nu ghɔ.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Ndɔ Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Judashi, ɔ shi mfīni a, Muuŋ Ŋoŋmishua, ni paŋ nu ma nɔ chrā nu?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mbɔ yəɨ yu nɛ gha njəɨ nnu ŋa a tāʼa nu ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, nchhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, p̂igi shua kafa nshāaŋ vugu nɔ?”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 Yichəɨ taʼa yi shɨna pugu che tə́nə ŋgei mbhɔ jɨ muuŋ fàʼa taʼa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Jishɔ chhu ŋa, “Kiʼi pəɨ nuʼuŋ nchwīe!” Ŋkāoŋ tə́nə muuŋ fàʼa ghɔ, a tɨnɨ.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Nɛnnɛ, Jishɔ chhu ni pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi pugu pa thishɨ ŋa pugu ni nthɔ nu ŋgwɛ̄iŋ vi nɛ ŋa, “M̀bɔ pi ŋgɨna minwi ŋa pəɨ thɔ nu ŋgwɛ̄iŋ ni pa kafa pugu pa wrɛ́i?
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Ŋguoŋ llɛ́ ghao pia pɔ nu moŋ Nda Minnwi, paʼa pəɨ lɔ mbaʼo nɔ wɛ̄iŋ nu ma. Ndɔ yei ndɨɨ yəɨ pugu pa yi njɨ moŋ njiŋ.”
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Nɛnnɛ, pa ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi wɛ̄iŋ vi ŋgə̄ɨ ni ju nda taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ. Pita yōu njiŋ yugu ndɔ mbɔ pi fie njiŋ.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Pugu ni ŋga mfrəɨ móŋoŋ moŋ titri yɨna, ti ŋkɨrɨ nchɔchhɔ kaʼa, Pita chhɔ shɨna pugu.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Taʼa muuŋ fàʼa mbɔ miŋgwɛ, ni ŋga njəɨ Pita a chhɔ yəɨ móŋoŋ ghɔ, a ya ligi yi mbiŋ yu, nchhu ŋa, “Ŋoŋ vei ni mbɔ pugu Jishɔ ŋkaa yu.”
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 A lāa, nchhu nu ŋa, “Maa, ǹdɔ njiʼi nji vi!”
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 A gha ndara, yichəɨ ŋoŋ pɨnɨ nuʼuŋ njəɨ vi, nchhu ŋa, “Ɔ taʼa pakwo pi!”
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 A ni ŋga nuʼuŋ njunu, yichəɨ ŋoŋ pɨnɨ nuʼuŋ njəɨ vi, ntīi nu ŋa, “Shishini, ŋoŋ vei ni mbɔ pugu Jishɔ nthɛ ŋa, a llɔ Galili ŋkaa yu!”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 Ndɔ Pita khwɛ̄ ŋa, “Tǎa, ǹdɔ njiʼi nji nnu haʼaŋ ɔ thɔ nchhu nu nɛ!”
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Taathɔ kara mbɛʼi Pita. A kwiŋ chrà Taathɔ, ŋkwaŋ haʼaŋ a ni nchhu ghɔ ŋa, “Ŋkaoŋ miŋkəʼɨ maa ŋkhwɛ̄ shiʼa, ɔ shi ndāa a ni trɛi ŋgɛ.”
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 Nɛnnɛ, Pita taoŋ mbhi ŋkə̄ɨ a ghaʼa.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Pa ŋgwa ŋa pugu ni ŋkɛ̄ʼi Jishɔ nɛ ni njɛ̄ māʼaŋ nu vi ni kwə̀ɨŋ ndɔ mbɨnɨ nthɔ ŋgwie vi.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Pugu ni ŋkrao ligi yi ni ndhwí, mbie vi ŋa, “Nɔ njəɨlɨʼɨ, shwei vigi ni ŋoŋ ŋa a wie ghɔ nɛ!”
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 Pugu ni nthɔ mbɨnɨ nchhu pichəɨ ntou pa nnu, ŋgwɛʼi vi.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Mbhi ni ŋga ndaŋ, pi lɔ̄gɔ Jishɔ ŋgə̄ɨ nɔ shhɨ kɨrɨ pa thishɨ, mbɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi. Pugu chhu ghɔ ŋa,
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 “Ɔ̈ mbɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, ɔ chhu ni pigi.”
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 ndɔ mi mbie vəɨ ni taʼa nnu, paʼa pəɨ lɔ mfāʼo khwɛ̀.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Ndɔ llɔ ndwɛ ŋgə̄ɨ nu shhɨ pi shi nchərə Muuŋ Ŋoŋmishua ŋgei mbhɔ jɨ Minnwi ŋa a fāʼo ŋguoŋ ghrɨ́ nɛ.”
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Nɛnnɛ ŋguoŋ yugu pie vi ŋa, “Yie nōoŋ ŋa ɔ pɔ Muuŋ Minnwi?”
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 Nɛnnɛ, pugu chhu ŋa, “Pia nuʼuŋ ntāʼa pi khɔ ndwɛ njaʼo, pia yaʼo ni noŋ yia llɔ mbhɔ yu.”
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.