Lucas 22

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ndɨɨ jɨ mmɛ llɛ́ brɛi ki kuʼɔ ni ŋga mbara nu, mbɔ mmɛ llɛ́ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Lli Njiʼa nɛ,
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi thɔ ntāʼa shɛndaoŋ nɔ jwi nu Jishɔ njiŋnjiŋ nthɛ ŋa pugu ni nchhɔ mbɔgɔ nnu ŋa ŋgwa shi nchwīe nɛ.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Judashi, ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni Ishikario nɛ, ŋa a ni mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ ghaŋ younjiŋ Jishɔ nɛ, mieŋ noŋ yi Shata nii nùʼɔŋ yu.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 A ghə̄ɨ mbara pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi, nchrā pugu pugu ŋkwaŋ haʼaŋ minthɛ a fɛ Jishɔ ni pugu nɛ.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Túa yugu ni mbwa. Pugu chrā ŋa pugu shi mfɛ mbɨŋ ghɔ.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Nɛnnɛ, a piŋ nthɔ ntāʼa shɨna kiʼɛ ŋkwaŋ haʼaŋ minthɛ a fīni vi ni pugu lɨʼɨ haʼaŋ ntou ŋgwa lɔ njiʼi mbɔ nɛ.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Llɛ́ jɨ brɛi ki kuʼɔ ni ŋga nthɔ, mbɔ llɛ́ ŋa a ki pie ŋa pi jwi minjɨɨ jɨ Lli Njiʼa nɛ,
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Jishɔ taoŋ Pita pugu Jouŋ, nchhu nu ni pugu ŋa, “Pəɨ ghə̄ɨ mbīri yia maoŋ jɨ Lli Njiʼa nnɛ ŋa minthɛ pia jɨ.”
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Pugu pie vi ŋa, “Ɔ tāʼa nu ŋa pigi pīri pi hɨŋ?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 A chhu ni pugu ŋa, “Ndɨɨ ŋa pəɨ shi nii moŋ laʼa Jerushalɛiŋ nɛ, pəɨ shi njəɨ mimbia, a tiɛŋ ŋkhǐ moŋ kɨ̌ŋ nchíʼa. Pəɨ yōu njiŋ yi, pəɨ pugu ghə̄ɨ nda ŋa a shi nii fɔ nɛ,
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 nchhu ni ŋgaŋ nda ghɔ ŋa, ‘Masha chhu ŋa pi pie ghɔ ŋa, “Njiɛŋ nda pa ghɨ̀nɨ pɔ pi hɨŋ, ŋa minthɛ pigi pa ghaŋ younjiŋ paŋ jɨ Lli Njiʼa fɔ?” ’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 A shi nōoŋ mmɛ njiɛŋ nda tɔthɨ ni pəɨ ŋa pi kwo chwīe, pəɨ pīri jɨ Lli Njiʼa ghɔ fɔ.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Pugu lɔllɔ ŋgə̄ɨ, njəɨ ŋguoŋ yaoŋ wuʼɔ ŋkwaŋ haʼaŋ a ni nshwei vugu nɛ, mbīri maoŋ jɨ Lli Njiʼa ghɔ fɔ.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Ndɨɨ ni ŋga nthɔ, Jishɔ chɔchɔ yəɨ taprɛi pugu pa ghaŋ ntaoŋ pi,
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 nchhu ni pugu ŋa, “Mi ni ŋkwo ya nthɔ ntāʼa nu nɔ jɨ nu Lli Njiʼa yei pia ŋkaoŋ maa njəɨ ŋgəʼɨ.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Mbaʼa ǹjiʼi nuʼuŋ mbɨnɨ njɨ maoŋ pei pia ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ ndɨɨ ŋa njiŋ yi lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, ndɨɨ ŋa Minnwi shi nshaʼa fùoŋ yi nɛ.”
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 A lɔ̄gɔ ndua làʼo, ŋga ntōo Minnwi, nchhu ŋa, “Pəɨ kwe yei ŋgrā shɨna pəɨ.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Shishini, ǹchhu ni pəɨ ŋa jɛ̄ ndwɛ ŋgə̄ɨ nu shhɨ, m̀baʼa nuʼuŋ nnu làʼo yei, ti Shaʼafuoŋ Minnwi thɔ.”
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 A lɔ̄gɔ brɛi, ŋga ntōo Minnwi, mbəʼɨ, mfɛ ni pugu, nchhu nu ŋa, “Yei frɛinoŋ a ŋa pi fɛ ni pəɨ. Pəɨ chwīe nɛiŋ nɔ kwiŋ nu ma.”
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Wuʼɔ nɛnnɛ, a pɨnɨ ndɔ̄gɔ ndua ndɨɨ ŋa pugu ni ŋkwo kru nɛ, nchhu nu ŋa, “Ndua làʼo yei nōoŋ kɨ̀na fhi ŋa Minnwi wrā moŋ chhǐ a ŋa pi shi ŋkwrī nthɛ vəɨ nɛ.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Ndɔ līi njəɨ, ŋoŋ ŋa a shi mfīni a nɛ, mbhɔ yigi yu pɔ ŋkuoŋ taprɛi.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Nthɛ ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua shi ŋguʼɔ ŋgə̄ɨ pi ŋkwaŋ haʼaŋ Minnwi ni nūʼɔŋ nɛ, ndɔ ŋgəʼɨ wuwuru shi nii ŋoŋ ŋa a fīni vi nɛ.”
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Pa ghaŋ younjiŋ pi jɛ̄ mbie noŋ pugu ŋa a yəɨ ŋoŋ shɨna pugu ŋa a shi nchwīe yei nnu.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Mindoundou gū shɨna pugu ŋa a gɔ̌ ŋa minthɛ pi līi vi nɔ ŋoŋ ndiɛŋ.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pa fùoŋ ŋkuoŋ mbhi hɛiŋ ghà nshaʼa ŋgwa pugu shaʼa, ndɔ pa ŋgwa pei wuʼɔ mɛ̄iŋ pa fùoŋ pighɔ pi ni tǎa ghaŋ ghɛ̄rɛ vugu.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Ndɔ ni pəɨ, a lɔ njiʼi mbɔ pi nnɛ, a ka pie pi ŋa ŋoŋ ndiɛŋ shɨna pəɨ gɛ mi pɔ nɔ mikəʼɨ, nthishɨ pɔ nɔ muuŋ fàʼa.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 A gɔ̌ mbɔ ŋoŋ ndiɛŋ, ŋoŋ ŋa a chɔchɔ ŋkuoŋ taprɛi nɛ ki muuŋ fàʼa? A lɔ mbɔ pi ŋoŋ ŋa a chhɔ ŋkuoŋ taprɛi nɛ? Ndɔ m̀bɔ shɨna pəɨ pi nɔ muuŋ fàʼa.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 Pəɨ lɔ njiʼi mīʼaŋ a moŋ ndɨɨ ŋa mōoŋ nu thɔ vəɨ nɛ,
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 wuʼɔ nɔ haʼaŋ Tǎa a fɛ ghrɨ́ vəɨ nɔ shaʼa nu nɛ, m̀fɛ ni pəɨ ŋkaa mu,
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 nɛnnɛ ŋa pəɨ shi njɨ ndɔ nnu ŋkuoŋ taprɛi a moŋ Shaʼafuoŋ a, ndɔ nchhɔ ŋkuoŋ pa faaŋ nshaʼa ŋgwa paanchrɔ taoŋ Ishrae.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Shemu, Shemu, līi njəɨ! Shata kwo luoŋ shɨna mbhɔ Minnwi nɔ krū nu vəɨ nɔ haʼaŋ pi ghà ŋkrū prupɨna nɛ.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Ndɔ ŋ̀kwo luoŋ Minnwi mfɛ vɛ, ma Shemu, ŋa kiʼi piŋ yɔ chɨ̄ʼɨ. Ndɨɨ ŋa ɔ pɨnɨ ŋkwəɨ njəɨ a nɛ, ɔ māʼaŋ ghrɨ́ lǐŋ pɔ.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Pita khwɛ̄ ŋa, “Taathɔ, m̀bīri noŋ a ŋa pɔgɔ shi ŋguʼɔ ŋgə̄ɨ chə́ɨŋ kaʼa, ŋkhu kaʼa.”
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Pita, ǹshwei ghɔ, mbaʼa miŋkəʼɨ khwɛ shiʼa ki ɔ lɔ nchhu ni trɛi ŋgɛ́ ŋa ɔ lɔ njiʼi nji a.”
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Jishɔ pɨnɨ nchhu ni pugu ŋa, “Ndɨɨ ŋa mi ni ntaoŋ vəɨ ki pəɨ lɔ ntuo pìɛŋ mbɨŋ, ki lɔ ntuo pìɛŋ, ki tra, pəɨ ni mbou yaoŋ?”
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 A pɨnɨ nchhu ŋa, “Ndɔ ti ndwɛ, ŋoŋ ŋa a fāʼo mbɨŋ nɛ lɔ̄gɔ pugu pìɛŋ. Ŋoŋ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo kafa nɛ, fīni ndhwí fɨgəɨ yi njuoŋ nɔ ghɔ.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Nthɛ yie ghɔ, ǹchhu ni pəɨ ŋa chrà Minnwi yei ŋa pi nāʼaŋ ŋa, ‘pi shia vi shɨna ghaŋ chwīe phɨ nɛ,’ shi ŋguʼɔ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ mbɨŋ mu nthɛ ŋa pa nnu pɛ ŋa pi nāʼaŋ nthɛ a nɛ thɔ ŋguʼɔ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ pi ni nāʼaŋ nɛ.”
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Pa ghaŋ younjiŋ pi chhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, līi njəɨ paa kafa pɔ nɛiŋ.”
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Jishɔ taoŋ moŋ laʼa ŋkwaŋ haʼaŋ a ghà mbīgi ntaoŋ nɛ, ŋgə̄ɨ ŋkuoŋ Mbra pa Thɨ Olive pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Ŋga nchəɨŋ fɔ, nchhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pəɨ luoŋ Minnwi nnɛ ŋa kiʼi pəɨ gū moŋ mōoŋ nu.”
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Nchənə ndɔllɔ ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ fɨʼɨ lɨʼɨ ŋa ŋoŋ māʼaŋ ŋgùʼɔ a chəɨŋ nɛ, ŋkwi kwɛ́rɛ yi shhɛ nduoŋ Minnwi ŋa,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 “Tǎa a, a mbɔ khwatua yɔ,ɔ pəɨ ndua ŋgəʼɨ pɨphɨ yei ki ǹdɔ nnu. Ndɔ ti kiʼi a pɔ pi nɔ haʼaŋ ǹtāʼa nu nɛ, a pɔ nɔ haʼaŋ ɔ tāʼa nu ŋa a pɔ nɛ.”
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Yichəɨ ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi llɔ po nthɔ māʼaŋ ghrɨ́ yi moŋ yúʼɔ ghɔ,
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 a luoŋ Minnwi ni njɨ ti lie yi taoŋ mbɔ nɔ chhǐ nchəɨŋ nu shhɛ.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 A gha mīʼɛŋ luoŋ nu, ŋgə̄ɨ mbara pa ghaŋ younjiŋ pi pugu llɛ nu nthɛ yuʼɔ njùʼɔ.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 A pie vugu ŋa, “Pəɨ llɛ pi khɔ? Pəɨ lɔllɔ tɔthɨ nduoŋ Minnwi nnɛ ŋa kiʼi pəɨ gū moŋ mōoŋ nu.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 A gha ŋguʼɔ nchrā nu nɛ, yú ŋgwa chəɨŋ, ŋoŋ chəɨ, ligi yi pɔ Judashi, ŋa a ni mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ ghɔ, pɔ ju shhɨ. Nchənə nthɔ yəɨ Jishɔ mbaŋ vi nɔ chrā nu ghɔ.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Ndɔ Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Judashi, ɔ shi mfīni a, Muuŋ Ŋoŋmishua, ni paŋ nu ma nɔ chrā nu?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mbɔ yəɨ yu nɛ gha njəɨ nnu ŋa a tāʼa nu ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, nchhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, p̂igi shua kafa nshāaŋ vugu nɔ?”
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Yichəɨ taʼa yi shɨna pugu che tə́nə ŋgei mbhɔ jɨ muuŋ fàʼa taʼa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Jishɔ chhu ŋa, “Kiʼi pəɨ nuʼuŋ nchwīe!” Ŋkāoŋ tə́nə muuŋ fàʼa ghɔ, a tɨnɨ.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Nɛnnɛ, Jishɔ chhu ni pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi pugu pa thishɨ ŋa pugu ni nthɔ nu ŋgwɛ̄iŋ vi nɛ ŋa, “M̀bɔ pi ŋgɨna minwi ŋa pəɨ thɔ nu ŋgwɛ̄iŋ ni pa kafa pugu pa wrɛ́i?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Ŋguoŋ llɛ́ ghao pia pɔ nu moŋ Nda Minnwi, paʼa pəɨ lɔ mbaʼo nɔ wɛ̄iŋ nu ma. Ndɔ yei ndɨɨ yəɨ pugu pa yi njɨ moŋ njiŋ.”
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Nɛnnɛ, pa ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi wɛ̄iŋ vi ŋgə̄ɨ ni ju nda taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ. Pita yōu njiŋ yugu ndɔ mbɔ pi fie njiŋ.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Pugu ni ŋga mfrəɨ móŋoŋ moŋ titri yɨna, ti ŋkɨrɨ nchɔchhɔ kaʼa, Pita chhɔ shɨna pugu.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Taʼa muuŋ fàʼa mbɔ miŋgwɛ, ni ŋga njəɨ Pita a chhɔ yəɨ móŋoŋ ghɔ, a ya ligi yi mbiŋ yu, nchhu ŋa, “Ŋoŋ vei ni mbɔ pugu Jishɔ ŋkaa yu.”
56 — ausente —
57 A lāa, nchhu nu ŋa, “Maa, ǹdɔ njiʼi nji vi!”
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 A gha ndara, yichəɨ ŋoŋ pɨnɨ nuʼuŋ njəɨ vi, nchhu ŋa, “Ɔ taʼa pakwo pi!”
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 A ni ŋga nuʼuŋ njunu, yichəɨ ŋoŋ pɨnɨ nuʼuŋ njəɨ vi, ntīi nu ŋa, “Shishini, ŋoŋ vei ni mbɔ pugu Jishɔ nthɛ ŋa, a llɔ Galili ŋkaa yu!”
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Ndɔ Pita khwɛ̄ ŋa, “Tǎa, ǹdɔ njiʼi nji nnu haʼaŋ ɔ thɔ nchhu nu nɛ!”
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Taathɔ kara mbɛʼi Pita. A kwiŋ chrà Taathɔ, ŋkwaŋ haʼaŋ a ni nchhu ghɔ ŋa, “Ŋkaoŋ miŋkəʼɨ maa ŋkhwɛ̄ shiʼa, ɔ shi ndāa a ni trɛi ŋgɛ.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Nɛnnɛ, Pita taoŋ mbhi ŋkə̄ɨ a ghaʼa.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Pa ŋgwa ŋa pugu ni ŋkɛ̄ʼi Jishɔ nɛ ni njɛ̄ māʼaŋ nu vi ni kwə̀ɨŋ ndɔ mbɨnɨ nthɔ ŋgwie vi.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Pugu ni ŋkrao ligi yi ni ndhwí, mbie vi ŋa, “Nɔ njəɨlɨʼɨ, shwei vigi ni ŋoŋ ŋa a wie ghɔ nɛ!”
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Pugu ni nthɔ mbɨnɨ nchhu pichəɨ ntou pa nnu, ŋgwɛʼi vi.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Mbhi ni ŋga ndaŋ, pi lɔ̄gɔ Jishɔ ŋgə̄ɨ nɔ shhɨ kɨrɨ pa thishɨ, mbɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi. Pugu chhu ghɔ ŋa,
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 “Ɔ̈ mbɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, ɔ chhu ni pigi.”
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 ndɔ mi mbie vəɨ ni taʼa nnu, paʼa pəɨ lɔ mfāʼo khwɛ̀.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Ndɔ llɔ ndwɛ ŋgə̄ɨ nu shhɨ pi shi nchərə Muuŋ Ŋoŋmishua ŋgei mbhɔ jɨ Minnwi ŋa a fāʼo ŋguoŋ ghrɨ́ nɛ.”
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Nɛnnɛ ŋguoŋ yugu pie vi ŋa, “Yie nōoŋ ŋa ɔ pɔ Muuŋ Minnwi?”
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Nɛnnɛ, pugu chhu ŋa, “Pia nuʼuŋ ntāʼa pi khɔ ndwɛ njaʼo, pia yaʼo ni noŋ yia llɔ mbhɔ yu.”
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.