Lucas 22
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ACF
1 Ndɨɨ jɨ mmɛ llɛ́ brɛi ki kuʼɔ ni ŋga mbara nu, mbɔ mmɛ llɛ́ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Lli Njiʼa nɛ,
1 Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.
2 pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi thɔ ntāʼa shɛndaoŋ nɔ jwi nu Jishɔ njiŋnjiŋ nthɛ ŋa pugu ni nchhɔ mbɔgɔ nnu ŋa ŋgwa shi nchwīe nɛ.
2 E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.
3 Judashi, ŋa pi ni mɛ̄iŋ vi ni Ishikario nɛ, ŋa a ni mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ ghaŋ younjiŋ Jishɔ nɛ, mieŋ noŋ yi Shata nii nùʼɔŋ yu.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 A ghə̄ɨ mbara pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi, nchrā pugu pugu ŋkwaŋ haʼaŋ minthɛ a fɛ Jishɔ ni pugu nɛ.
4 E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;
5 Túa yugu ni mbwa. Pugu chrā ŋa pugu shi mfɛ mbɨŋ ghɔ.
5 Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Nɛnnɛ, a piŋ nthɔ ntāʼa shɨna kiʼɛ ŋkwaŋ haʼaŋ minthɛ a fīni vi ni pugu lɨʼɨ haʼaŋ ntou ŋgwa lɔ njiʼi mbɔ nɛ.
6 E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Llɛ́ jɨ brɛi ki kuʼɔ ni ŋga nthɔ, mbɔ llɛ́ ŋa a ki pie ŋa pi jwi minjɨɨ jɨ Lli Njiʼa nɛ,
7 Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.
8 Jishɔ taoŋ Pita pugu Jouŋ, nchhu nu ni pugu ŋa, “Pəɨ ghə̄ɨ mbīri yia maoŋ jɨ Lli Njiʼa nnɛ ŋa minthɛ pia jɨ.”
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Pugu pie vi ŋa, “Ɔ tāʼa nu ŋa pigi pīri pi hɨŋ?”
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 A chhu ni pugu ŋa, “Ndɨɨ ŋa pəɨ shi nii moŋ laʼa Jerushalɛiŋ nɛ, pəɨ shi njəɨ mimbia, a tiɛŋ ŋkhǐ moŋ kɨ̌ŋ nchíʼa. Pəɨ yōu njiŋ yi, pəɨ pugu ghə̄ɨ nda ŋa a shi nii fɔ nɛ,
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 nchhu ni ŋgaŋ nda ghɔ ŋa, ‘Masha chhu ŋa pi pie ghɔ ŋa, “Njiɛŋ nda pa ghɨ̀nɨ pɔ pi hɨŋ, ŋa minthɛ pigi pa ghaŋ younjiŋ paŋ jɨ Lli Njiʼa fɔ?” ’
11 E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 A shi nōoŋ mmɛ njiɛŋ nda tɔthɨ ni pəɨ ŋa pi kwo chwīe, pəɨ pīri jɨ Lli Njiʼa ghɔ fɔ.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.
13 Pugu lɔllɔ ŋgə̄ɨ, njəɨ ŋguoŋ yaoŋ wuʼɔ ŋkwaŋ haʼaŋ a ni nshwei vugu nɛ, mbīri maoŋ jɨ Lli Njiʼa ghɔ fɔ.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.
14 Ndɨɨ ni ŋga nthɔ, Jishɔ chɔchɔ yəɨ taprɛi pugu pa ghaŋ ntaoŋ pi,
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.
15 nchhu ni pugu ŋa, “Mi ni ŋkwo ya nthɔ ntāʼa nu nɔ jɨ nu Lli Njiʼa yei pia ŋkaoŋ maa njəɨ ŋgəʼɨ.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;
16 Mbaʼa ǹjiʼi nuʼuŋ mbɨnɨ njɨ maoŋ pei pia ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ ndɨɨ ŋa njiŋ yi lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, ndɨɨ ŋa Minnwi shi nshaʼa fùoŋ yi nɛ.”
16 Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 A lɔ̄gɔ ndua làʼo, ŋga ntōo Minnwi, nchhu ŋa, “Pəɨ kwe yei ŋgrā shɨna pəɨ.
17 E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Shishini, ǹchhu ni pəɨ ŋa jɛ̄ ndwɛ ŋgə̄ɨ nu shhɨ, m̀baʼa nuʼuŋ nnu làʼo yei, ti Shaʼafuoŋ Minnwi thɔ.”
18 Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.
19 A lɔ̄gɔ brɛi, ŋga ntōo Minnwi, mbəʼɨ, mfɛ ni pugu, nchhu nu ŋa, “Yei frɛinoŋ a ŋa pi fɛ ni pəɨ. Pəɨ chwīe nɛiŋ nɔ kwiŋ nu ma.”
19 E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.
20 Wuʼɔ nɛnnɛ, a pɨnɨ ndɔ̄gɔ ndua ndɨɨ ŋa pugu ni ŋkwo kru nɛ, nchhu nu ŋa, “Ndua làʼo yei nōoŋ kɨ̀na fhi ŋa Minnwi wrā moŋ chhǐ a ŋa pi shi ŋkwrī nthɛ vəɨ nɛ.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Ndɔ līi njəɨ, ŋoŋ ŋa a shi mfīni a nɛ, mbhɔ yigi yu pɔ ŋkuoŋ taprɛi.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Nthɛ ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua shi ŋguʼɔ ŋgə̄ɨ pi ŋkwaŋ haʼaŋ Minnwi ni nūʼɔŋ nɛ, ndɔ ŋgəʼɨ wuwuru shi nii ŋoŋ ŋa a fīni vi nɛ.”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Pa ghaŋ younjiŋ pi jɛ̄ mbie noŋ pugu ŋa a yəɨ ŋoŋ shɨna pugu ŋa a shi nchwīe yei nnu.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.
24 Mindoundou gū shɨna pugu ŋa a gɔ̌ ŋa minthɛ pi līi vi nɔ ŋoŋ ndiɛŋ.
24 E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Pa fùoŋ ŋkuoŋ mbhi hɛiŋ ghà nshaʼa ŋgwa pugu shaʼa, ndɔ pa ŋgwa pei wuʼɔ mɛ̄iŋ pa fùoŋ pighɔ pi ni tǎa ghaŋ ghɛ̄rɛ vugu.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Ndɔ ni pəɨ, a lɔ njiʼi mbɔ pi nnɛ, a ka pie pi ŋa ŋoŋ ndiɛŋ shɨna pəɨ gɛ mi pɔ nɔ mikəʼɨ, nthishɨ pɔ nɔ muuŋ fàʼa.
26 Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.
27 A gɔ̌ mbɔ ŋoŋ ndiɛŋ, ŋoŋ ŋa a chɔchɔ ŋkuoŋ taprɛi nɛ ki muuŋ fàʼa? A lɔ mbɔ pi ŋoŋ ŋa a chhɔ ŋkuoŋ taprɛi nɛ? Ndɔ m̀bɔ shɨna pəɨ pi nɔ muuŋ fàʼa.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.
28 Pəɨ lɔ njiʼi mīʼaŋ a moŋ ndɨɨ ŋa mōoŋ nu thɔ vəɨ nɛ,
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 wuʼɔ nɔ haʼaŋ Tǎa a fɛ ghrɨ́ vəɨ nɔ shaʼa nu nɛ, m̀fɛ ni pəɨ ŋkaa mu,
29 E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,
30 nɛnnɛ ŋa pəɨ shi njɨ ndɔ nnu ŋkuoŋ taprɛi a moŋ Shaʼafuoŋ a, ndɔ nchhɔ ŋkuoŋ pa faaŋ nshaʼa ŋgwa paanchrɔ taoŋ Ishrae.
30 Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Shemu, Shemu, līi njəɨ! Shata kwo luoŋ shɨna mbhɔ Minnwi nɔ krū nu vəɨ nɔ haʼaŋ pi ghà ŋkrū prupɨna nɛ.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Ndɔ ŋ̀kwo luoŋ Minnwi mfɛ vɛ, ma Shemu, ŋa kiʼi piŋ yɔ chɨ̄ʼɨ. Ndɨɨ ŋa ɔ pɨnɨ ŋkwəɨ njəɨ a nɛ, ɔ māʼaŋ ghrɨ́ lǐŋ pɔ.”
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Pita khwɛ̄ ŋa, “Taathɔ, m̀bīri noŋ a ŋa pɔgɔ shi ŋguʼɔ ŋgə̄ɨ chə́ɨŋ kaʼa, ŋkhu kaʼa.”
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Jishɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, “Pita, ǹshwei ghɔ, mbaʼa miŋkəʼɨ khwɛ shiʼa ki ɔ lɔ nchhu ni trɛi ŋgɛ́ ŋa ɔ lɔ njiʼi nji a.”
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Jishɔ pɨnɨ nchhu ni pugu ŋa, “Ndɨɨ ŋa mi ni ntaoŋ vəɨ ki pəɨ lɔ ntuo pìɛŋ mbɨŋ, ki lɔ ntuo pìɛŋ, ki tra, pəɨ ni mbou yaoŋ?”
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 A pɨnɨ nchhu ŋa, “Ndɔ ti ndwɛ, ŋoŋ ŋa a fāʼo mbɨŋ nɛ lɔ̄gɔ pugu pìɛŋ. Ŋoŋ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo kafa nɛ, fīni ndhwí fɨgəɨ yi njuoŋ nɔ ghɔ.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;
37 Nthɛ yie ghɔ, ǹchhu ni pəɨ ŋa chrà Minnwi yei ŋa pi nāʼaŋ ŋa, ‘pi shia vi shɨna ghaŋ chwīe phɨ nɛ,’ shi ŋguʼɔ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ mbɨŋ mu nthɛ ŋa pa nnu pɛ ŋa pi nāʼaŋ nthɛ a nɛ thɔ ŋguʼɔ ndɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ pi ni nāʼaŋ nɛ.”
37 Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.
38 Pa ghaŋ younjiŋ pi chhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, līi njəɨ paa kafa pɔ nɛiŋ.”
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Jishɔ taoŋ moŋ laʼa ŋkwaŋ haʼaŋ a ghà mbīgi ntaoŋ nɛ, ŋgə̄ɨ ŋkuoŋ Mbra pa Thɨ Olive pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Ŋga nchəɨŋ fɔ, nchhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pəɨ luoŋ Minnwi nnɛ ŋa kiʼi pəɨ gū moŋ mōoŋ nu.”
40 E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Nchənə ndɔllɔ ti ŋgə̄ɨ nchəɨŋ fɨʼɨ lɨʼɨ ŋa ŋoŋ māʼaŋ ŋgùʼɔ a chəɨŋ nɛ, ŋkwi kwɛ́rɛ yi shhɛ nduoŋ Minnwi ŋa,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 “Tǎa a, a mbɔ khwatua yɔ,ɔ pəɨ ndua ŋgəʼɨ pɨphɨ yei ki ǹdɔ nnu. Ndɔ ti kiʼi a pɔ pi nɔ haʼaŋ ǹtāʼa nu nɛ, a pɔ nɔ haʼaŋ ɔ tāʼa nu ŋa a pɔ nɛ.”
42 Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Yichəɨ ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi llɔ po nthɔ māʼaŋ ghrɨ́ yi moŋ yúʼɔ ghɔ,
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.
44 a luoŋ Minnwi ni njɨ ti lie yi taoŋ mbɔ nɔ chhǐ nchəɨŋ nu shhɛ.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.
45 A gha mīʼɛŋ luoŋ nu, ŋgə̄ɨ mbara pa ghaŋ younjiŋ pi pugu llɛ nu nthɛ yuʼɔ njùʼɔ.
45 E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.
46 A pie vugu ŋa, “Pəɨ llɛ pi khɔ? Pəɨ lɔllɔ tɔthɨ nduoŋ Minnwi nnɛ ŋa kiʼi pəɨ gū moŋ mōoŋ nu.”
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 A gha ŋguʼɔ nchrā nu nɛ, yú ŋgwa chəɨŋ, ŋoŋ chəɨ, ligi yi pɔ Judashi, ŋa a ni mbɔ taʼa ŋoŋ shɨna paanchrɔ ghɔ, pɔ ju shhɨ. Nchənə nthɔ yəɨ Jishɔ mbaŋ vi nɔ chrā nu ghɔ.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Ndɔ Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Judashi, ɔ shi mfīni a, Muuŋ Ŋoŋmishua, ni paŋ nu ma nɔ chrā nu?”
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mbɔ yəɨ yu nɛ gha njəɨ nnu ŋa a tāʼa nu ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, nchhu ghɔ ŋa, “Taathɔ, p̂igi shua kafa nshāaŋ vugu nɔ?”
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Yichəɨ taʼa yi shɨna pugu che tə́nə ŋgei mbhɔ jɨ muuŋ fàʼa taʼa taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Jishɔ chhu ŋa, “Kiʼi pəɨ nuʼuŋ nchwīe!” Ŋkāoŋ tə́nə muuŋ fàʼa ghɔ, a tɨnɨ.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Nɛnnɛ, Jishɔ chhu ni pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi pugu pa thishɨ ŋa pugu ni nthɔ nu ŋgwɛ̄iŋ vi nɛ ŋa, “M̀bɔ pi ŋgɨna minwi ŋa pəɨ thɔ nu ŋgwɛ̄iŋ ni pa kafa pugu pa wrɛ́i?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Ŋguoŋ llɛ́ ghao pia pɔ nu moŋ Nda Minnwi, paʼa pəɨ lɔ mbaʼo nɔ wɛ̄iŋ nu ma. Ndɔ yei ndɨɨ yəɨ pugu pa yi njɨ moŋ njiŋ.”
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Nɛnnɛ, pa ghaŋ kɛ̄ʼi Nda Minnwi wɛ̄iŋ vi ŋgə̄ɨ ni ju nda taathɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ. Pita yōu njiŋ yugu ndɔ mbɔ pi fie njiŋ.
54 Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Pugu ni ŋga mfrəɨ móŋoŋ moŋ titri yɨna, ti ŋkɨrɨ nchɔchhɔ kaʼa, Pita chhɔ shɨna pugu.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Taʼa muuŋ fàʼa mbɔ miŋgwɛ, ni ŋga njəɨ Pita a chhɔ yəɨ móŋoŋ ghɔ, a ya ligi yi mbiŋ yu, nchhu ŋa, “Ŋoŋ vei ni mbɔ pugu Jishɔ ŋkaa yu.”
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 A lāa, nchhu nu ŋa, “Maa, ǹdɔ njiʼi nji vi!”
57 Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 A gha ndara, yichəɨ ŋoŋ pɨnɨ nuʼuŋ njəɨ vi, nchhu ŋa, “Ɔ taʼa pakwo pi!”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 A ni ŋga nuʼuŋ njunu, yichəɨ ŋoŋ pɨnɨ nuʼuŋ njəɨ vi, ntīi nu ŋa, “Shishini, ŋoŋ vei ni mbɔ pugu Jishɔ nthɛ ŋa, a llɔ Galili ŋkaa yu!”
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Ndɔ Pita khwɛ̄ ŋa, “Tǎa, ǹdɔ njiʼi nji nnu haʼaŋ ɔ thɔ nchhu nu nɛ!”
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Taathɔ kara mbɛʼi Pita. A kwiŋ chrà Taathɔ, ŋkwaŋ haʼaŋ a ni nchhu ghɔ ŋa, “Ŋkaoŋ miŋkəʼɨ maa ŋkhwɛ̄ shiʼa, ɔ shi ndāa a ni trɛi ŋgɛ.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Nɛnnɛ, Pita taoŋ mbhi ŋkə̄ɨ a ghaʼa.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Pa ŋgwa ŋa pugu ni ŋkɛ̄ʼi Jishɔ nɛ ni njɛ̄ māʼaŋ nu vi ni kwə̀ɨŋ ndɔ mbɨnɨ nthɔ ŋgwie vi.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Pugu ni ŋkrao ligi yi ni ndhwí, mbie vi ŋa, “Nɔ njəɨlɨʼɨ, shwei vigi ni ŋoŋ ŋa a wie ghɔ nɛ!”
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?
65 Pugu ni nthɔ mbɨnɨ nchhu pichəɨ ntou pa nnu, ŋgwɛʼi vi.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Mbhi ni ŋga ndaŋ, pi lɔ̄gɔ Jishɔ ŋgə̄ɨ nɔ shhɨ kɨrɨ pa thishɨ, mbɔ pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ, pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi. Pugu chhu ghɔ ŋa,
66 E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:
67 “Ɔ̈ mbɔ Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, ɔ chhu ni pigi.”
67 És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 ndɔ mi mbie vəɨ ni taʼa nnu, paʼa pəɨ lɔ mfāʼo khwɛ̀.
68 E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Ndɔ llɔ ndwɛ ŋgə̄ɨ nu shhɨ pi shi nchərə Muuŋ Ŋoŋmishua ŋgei mbhɔ jɨ Minnwi ŋa a fāʼo ŋguoŋ ghrɨ́ nɛ.”
69 Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Nɛnnɛ ŋguoŋ yugu pie vi ŋa, “Yie nōoŋ ŋa ɔ pɔ Muuŋ Minnwi?”
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Nɛnnɛ, pugu chhu ŋa, “Pia nuʼuŋ ntāʼa pi khɔ ndwɛ njaʼo, pia yaʼo ni noŋ yia llɔ mbhɔ yu.”
71 Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.