Lucas 20

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Llɛ́ chəɨ, Jishɔ gha mbɔ Nda Minnwi nthɔ njɛʼi nu ndɔ nthɔ nshwei pa pwa pishaʼakhɔ, pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi ni pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi pugu pa thishɨ thɔ,
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 nchhu ghɔ ŋa, “Shwei vigi, ɔ fāʼo pi yəɨ njɨ nɔ chwīe nu pa nnu pei, ki a fɛ gɔ̌ mfɛ njɨ yei vɛ?”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Mummu ǹshi mbie vəɨ ni taʼa nnu. Ndwɛ, pəɨ shwei a,
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 a ni mfɛ Minnwi mfɛ njɨ ni Jouŋ ŋa a fɛ ŋkhǐ ni ŋgwa ki a ni mfɛ ŋgwamishua?”
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Pugu pini nnu ghɔ shɨna pugu, nchhu nu ŋa, “P̈ia nchhu ŋa a ni ndhɔ mbhɔ Minnwi, a pie via ŋa, ‘Ti a ni nchwīe khɔ paʼa pia lɔ mbiŋ vi?’
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Ndɔ p̈ia nchhu ŋa, ‘A ni mfɛ ŋoŋmishua njɨ ghɔ’, kaŋ ŋguoŋ pa ŋgwa pei shi ntuŋ via ni ŋgùʼɔ nthɛ ŋa pugu ya nji ni tɨnɨnjuʼɔ ŋa Jouŋ ni mbɔ njəɨlɨʼɨ Minnwi.”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Nɛnnɛ, pugu chhu ghɔ ŋa, “Pigi lɔ njiʼi nji lɨʼɨ ŋa a ni ndhɔ nɛ.”
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Nɛnnɛ Jishɔ chhu ni pugu kiʼɛ ŋa, “Kaŋ m̀baʼa mummu shwei vəɨ ni lɨʼɨ ŋa njɨ ŋa ǹchwīe nnu pei nɔ llɔ nɛ.”
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Nɛnnɛ, Jishɔ chhu yei luʼɔ chrà ni pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni ŋkɨrɨ yəɨ yu nɛ: “Ŋoŋ chəɨ ni ma mbhi kèi ntíɛŋ thɨ yi mfɛ ni ghaŋ fàʼa ŋa pugu lɨna nɔ ghɔ, ŋga ŋkwōo, pugu pugu ghrā. Nɛnnɛ, ŋgə̄ɨ kra ndaʼa ntaaŋ ndɨɨ.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Ndɨɨ ni ŋga ŋkāʼo nɔ kwōo nu ntíɛŋ thɨ ghɔ, mmɛŋoŋ yɛ taoŋ muuŋ fàʼa vi ni pa ghaŋ fàʼa pɛ, ŋa a ghə̄ɨ ŋkwe ji ghrà ntíɛŋ thɨ ghɔ. Pa ghaŋ fàʼa pighɔ wie muuŋ fàʼa vi ghɔ nduʼu vi ni mbhɔ yó.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 A pɨnɨ nuʼuŋ ntaoŋ muuŋ fàʼa nduoŋ, pugu wie vi ŋkaa yu, nshhū vi, ndɔ nduʼu vi ni mbhɔ yó.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 A nuʼuŋ ntaoŋ yichəɨ muuŋ fàʼa vi, a pɔ yi trɛi, pugu lə̄ɨŋ vi, mfuʼu vi moŋ nyìeŋ ghɔ māʼaŋ mbhi.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 “Nɛnnɛ, ŋgaŋ nyìeŋ ghɔ chhu ŋa, ‘Mi shi nchwīe pi nɛiŋ? Ǹshi ntaoŋ taʼa muuŋ a ŋa ŋkhwā nɛ, kəʼɨchəɨ pugu fāʼo pɔgɔ mbɨŋ yu.’
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 “Ndɔ ndɨɨ ŋa pa ghaŋ fàʼa pighɔ ki yəɨ vi, pugu chhu ni noŋ pugu ŋa, ‘Yei ya muuŋ ŋgaŋ nyìeŋ ghɔ, p̂ia jwi vi nnɛ ŋa a nthɛ nyìeŋ ghɔ gū yia!’
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Pugu fuʼu vi ntaoŋ nɔ moŋ nyìeŋ ghɔ njwi vi.”
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 A shi nthɔ njwi pa ghaŋ fàʼa pei, mfɛ kèi ntíɛŋ thɨ ghɔ ni ŋgwa nduoŋ.”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Jishɔ tigi ligi yi mbɨŋ pugu nchhu ŋa, “Ti njiŋ chrà Minnwi yei pɔ pi ŋa?
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Shesheŋoŋ ŋa a gu ŋkuoŋ ŋguʼɔ yei shi shɨna kraokrao. Ndɔ ti ä ŋgū ŋgùʼɔ ghɔ mbɨŋ ŋoŋ, a nwīʼiŋ vi.”
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi ni pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ paʼo nɔ wɛ̄iŋ nu Jishɔ ndɨɨ ghɔ, nthɛ ŋa pugu ni nji ŋa Jishɔ chhu yei luʼɔ chrà pi ni pugu, ndɔ pugu pɔgɔ nnu haʼaŋ pa ŋgwa shi nchwīe nɛ.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Nɛnnɛ pugu tāʼa shɨ̀na, ntaoŋ pa miyra, ŋa pugu ni mfɨ̄ɨ ŋa pugu ŋgwa ndɨndɨ nɛ, nɛnnɛ ŋa pugu wɛ̄iŋ vi ŋkuoŋ chrà yi, nɔ chaʼa nu vi mfɛ ni ŋoŋ ŋa Roma ni mfɛ ŋa a shaʼa yie ŋgei lɨʼɨ nɛ.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Pa miyra pighɔ pie Jishɔ ŋa, “Masha, pigi ji ŋa ɔ ghà nchrā ndɔ njɛʼi nnu ndɨndɨ ki lɔ mbiŋ mbe, ndɔ njɛʼi pi nnu ndɨndɨ ŋa Minnwi tāʼa nu nɛ.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Shwei vigi, a kāʼo ŋa pi pe taashi ni Kaisha ki ŋga?”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Jishɔ kwo yəɨ mbe yugu nchhu ni pugu ŋa,
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “P̂əɨ nōoŋ ndigi mbɨŋ vəɨ. Yei pɔ pi thɔ gɔ̌ pugu ligi gɔ̌ ŋkuoŋ ghɔ?”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Nɛnnɛ, a khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Fɛ yaoŋ Kaisha ni Kaisha. Mfɛ yi Minnwi ni Minnwi.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Fɔ shhɨ pa ŋgwa, pugu shi ki lɔ mfāʼo sheshe yaoŋ llɔ ŋkuoŋ chrà yi nɔ wɛ̄iŋ nu vi nɔ ghɔ. Nɛnnɛ pugu lɛrɛ laŋ, nja ŋgrāo ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a khwɛ̄ nɛ.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Pa ŋgwa Shadushi, ŋa pugu ni ŋkwāʼa ŋa mbaʼa ŋoŋ khu mbɨnɨ nuʼuŋ ŋkuʼɔ nɛ, thɔ mbara Jishɔ mbie vi ŋa,
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 “Masha, Mushi ni nāʼaŋ gɨ́ yei mfɛ ni pigi ŋa, ‘Ndǐŋ ŋoŋ ndaŋ miŋgwɛ ŋkhu ki lɔ mbhi puoŋ, ŋoŋ ghɔ lɔ̄gɔ ŋkugu ndǐŋ vi ghɔ ŋa a khu nɛ mbhi puoŋ nɔ ghɔ nɔ ligi ndǐŋ vi ghɔ.’
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Pimbia pichəɨ ni mbɔ puŋ nda pugu pi khwachəɨ. Vi shhɨ laŋ ŋkhu ki lɔ mbhi muuŋ,
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 mbra yi lɔ̄gɔ ŋkugu ghɔ ŋguʼɔ ŋkukhu ki lɔ mbhi muuŋ,
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 ŋiaŋ mbra yi lɔ̄gɔ ŋkaa yu ŋguʼɔ ŋkukhu, wuʼɔ nnɛ ti ŋguoŋ vugu pi khwachəɨ nuʼuŋ mmɛ ndɔ paʼa kaŋ taʼa ŋoŋ vugu lɔ mbhi puoŋ.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 A ni ŋga ndugwi nu, miŋgwɛ ghɔ khu ŋkaa yu.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Ndwɛ, moŋ llɛmbhi ŋa ŋgwa ŋa pugu khu ma mbɨnɨ ŋkuʼɔ nɛ, miŋgwɛ vei shi mbɔ pi ŋgwɛ gɔ̌, nɔ haʼaŋ ŋguoŋ vugu pi khwachəɨ ki lɔ̄gɔ vi nɔ ŋgwɛ vugu nɛ?”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Jishɔ chhu ni pugu ŋa, “Ŋgwa mbhi shiʼa laŋ nu ndɔ ŋgə̄ɨ nu nda láŋ.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Ndɔ ŋgwa pɛ ŋa pugu shi ŋkāʼo nɔ pɨnɨ nu nuʼuŋ ŋkuʼɔ ndɨɨ ŋa pugu khu nɛ ndɔ fāʼo chɔmbhi moŋ yɛ mbhi ŋa a shi nthɔ nɛ, mbaʼa pugu ma nuʼuŋ ndaŋ ki ŋgə̄ɨ nda láŋ.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Nthɛ ŋa minthɛ paʼa pugu lɔ ma nuʼuŋ ŋkhu ŋkamuʼɔŋ, nthɛ ŋa pugu pɔ pi nɔ pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi ndɔ mbɔ puoŋ Minnwi, mbɔ pa ŋgwa ŋa Minnwi kwo kuʼɔ ni pugu moŋ gu nɛ.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Nɔ pīgi nu, Mushi ni nja nōoŋ ŋa ŋgwa ghà ŋkhu mbɨnɨ nuʼuŋ ŋkuʼɔ. Moŋ lɨʼɨ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ŋa a chrā nu nthɛ móŋoŋ thɔ muuŋ thɨ yuyuʼu nɛ, Mushi gɛ̄ Taathɔ fɔ ŋa a Minnwi Abrahaŋ, Minnwi Aiji, ni Minnwi Jakɔ.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Minnwi lɔ mbɔ pi Minnwi ŋgwa haʼaŋ pugu khu nɛ. A pɔ pi Minnwi pa ŋgwa haʼaŋ pugu pi maoŋ nɛ, nthɛ ŋa ni Minnwi, ŋguoŋ ŋgwa pi maoŋ.”
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Pichəɨ pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi khwɛ̄ ŋa, “Masha, ɔ ya nɛ nchrā shishiʼi.”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Nthɛ ŋa pugu shi ki lɔ nuʼuŋ njwɛʼi nɔ pie nu vi ni sheshe nnu.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Jishɔ pie vugu ŋa, “A nthɛ pi kie nɛiŋ nchhu ŋa Ju ŋa Minnwi Chuʼɔ Ntaoŋ nɔ Ŋkwe nɛ, pɔ muuŋ Devi?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Nthɛ ŋa nduthɔ Devi chhu moŋ Ŋwaʼaŋlɨ Ŋkhǐ ŋa,
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 ti ǹshi nuʼuŋ nchwīe pa mbɨ̌na
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Ti nɔ haʼaŋ Devi ni mɛ̄iŋ Krishto ghɔ pi ni Taathɔ vi nɛ, a nthɛ a kie pi nɛiŋ Krishto pɨnɨ mbɔ pi muuŋ vi?”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Jishɔ chhu ni ghaŋ younjiŋ pi shhɨ ŋguoŋ ŋgwa ghao ŋa,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Pəɨ lɨna pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi a pwa. Pugu khwā nɔ nyīeŋ nu moŋ pa mɛmmɛ ndrawaʼa, ndɔ ŋkhwā ŋa pi tuʼu noŋ nchrā ni pugu lɨʼɨ kaʼa, ŋkhwā chhɔ nu nɔ pa lɨʼɨ liɛŋ moŋ nda luoŋ Minnwi pugu pa lɨʼɨ jɨ.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Pugu ghà nchīgi pa piŋgɛ kugu ŋkwe maoŋ pugu, luoŋ Minnwi yugu shɨga ni njɨ nnɛ ŋa ŋgwa yəɨ vugu nɔ pa ŋgwa taoŋtaoŋ. Yugu ŋgəʼɨ shi mbɔ yi wuwuru.”
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.