Lucas 19

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jishɔ nii ntiri nu moŋ Jeriko.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ fɔ, ligi yi pɔ Shakio, mbɔ mmɛŋoŋ pa ghaŋ wɛ̄iŋ taashi, mbɔ ŋgaŋ fàʼo.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 A ni mbaʼo nu nɔ yəɨ nu ŋoŋ ŋa Jishɔ yie nɛ, nthɛ ŋa ŋgwa ni njiɛŋ fɔ nɛ, paʼa a lɔ njiʼɛ ghɔ nthɛ ŋa a ni mbɔ ŋoŋ kwikwiʼi.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Nthɛ yie ghɔ, a tei ŋgə̄ɨ shhɨ ŋkuʼɔ ŋkuoŋ thɨ shikamoo nnɛ ŋa a yəɨ Jishɔ, nthɛ ŋa Jishɔ shi ntɔgɔ pi ŋgei ghɔ.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Jishɔ gha nthɔ nchəɨŋ nɔ lɨʼɨ ghɔ, ndīi tɔthɨ nchhu ŋa, “Shakio, kɔnɔ nshwiʼi shhɛ, nthɛ ŋa a yiʼi ŋa ndaʼa nda ghɔ shiʼa.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 A kɔnɔ nshwiʼi shhɛ, mbɔ ni pwanjuʼɔ nɔ chhu nu ghɔ ŋa a thɔ a pwa.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Ŋguoŋ pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njəɨ nɛ jɛ̄ luo nu, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ yei ghə̄ɨ nu mbɔ ŋgaŋ kra nda nchwīe phɨ.”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Shakio tithi tɔthɨ nchhu ni Taathɔ ŋa, “Līi njəɨ, Taathɔ, ǹshi mfɛ ghrà ndɨndɨ maoŋ paŋ ni ghaŋ pou, ti shesheŋoŋ ŋa mi ni nchīgi vi nɛ, ǹshi nduʼu ghɔ khwɛ lɨʼɨ.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Shiʼa, lūgu nu thɔ nda hɛiŋ nthɛ ŋa ŋoŋ vei ŋkaa yu muuŋ Abrahaŋ.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Nthɛ ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua ni nthɔ nɔ tāʼa nu ndɔ ŋkwe ŋgwa pɛ ŋa pugu phɛ nɛ.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Nɔ haʼaŋ pugu ni nthɔ njwɛrɛ chrà yei nɛ, Jishɔ ghə̄ɨ shhɨ nɔ chhu nu luʼɔ chrà ni pugu. Nthɛ ŋa a ni ŋkwo para Jerushalɛiŋ nɛ, pugu pa ŋa ŋgwa pighɔ ni mbiʼi ŋa Minnwi shi nshaʼa nɔ fùoŋ chomilaoŋ ghɔ nɛ
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 a chhu kiʼɛ ŋa, “Ŋoŋ ndiɛŋ chəɨ ni ŋgə̄ɨ fie laʼataoŋ chəɨ, ŋgə̄ɨ njɨ lə̌ɨ fùoŋ ŋkwəɨ shaʼa laʼa yugu.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Ŋkaoŋ a ni maa ŋgə̄ɨ, a mɛ̄iŋ wuŋ puoŋ fàʼa pi, mfɛ ŋkiɛŋ ntou mbɨŋ ni pugu nchhu ni pugu ŋa, ‘Pəɨ tiʼi nthɔ mbiʼɛ taŋ nɔ ghɔ ti ǹshi nuʼuŋ ŋkwəɨ.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Ndɔ ŋgwa pi pɨ̄na vi pɨ̄na. Nthɛ yie ghɔ, pugu taoŋ ghaŋ ntaoŋ njiŋ yu ŋa pugu ghə̄ɨ nchhu ŋa, ‘Pigi lɔ njiʼi ntāʼa nu ŋa ŋoŋ vei pɔ fùoŋ vigi.’
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 “Ndɔ pi wuʼɔ nchərə vi chərə nɔ fùoŋ. A gha mbɨ̄nɨ, ŋgɛ̄ puoŋ fàʼa pi pɛ ŋa a ni mfɛ mbɨŋ ni pugu ŋa pugu piʼɛ taŋ nɔ nɛ, nnɛ ŋa a nthɛ a ji fɨʼɨ shéi yɛ ŋa pugu fāʼo nɛ.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Fǔoŋ muuŋ fàʼa thɔ nchhu ŋa, ‘Taathɔ, mbɨŋ yɛ ŋa ɔ ni mfɛ vəɨ nɛ shei wuŋ lɨʼɨ.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Ŋoŋ ndiɛŋ ghɔ chhu ghɔ ŋa, ‘Ɔ ya mfāʼa, ma muuŋ fàʼa a yi shishiʼi, nthɛ ŋa ɔ tɔgɔ ndaoŋ ntou moŋ puoŋ mi nnu nɛ, m̀fɛ ghrɨ́ vɛ ŋa ɔ shaʼa wuŋ laʼataoŋ a.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 “Mbra yi thɔ nchhu ŋa, ‘Taathɔ, mbɨŋ yɛ ŋa ɔ ni mfɛ vəɨ nɛ shei tiɛŋ lɨʼɨ.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Taathɔ vi ghɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, ‘Kwe tiɛŋ laʼataoŋ nshaʼa nu.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 “Nɛnnɛ, yichəɨ muuŋ fàʼa thɔ, nchhu nu ŋa, ‘Taathɔ, mbɨŋ yɔ pɔ nɛiŋ, ŋki krao moŋ pra ndhwí nūʼɔŋ,
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 nthɛ ŋa ŋki pɔgɔ, nthɛ ŋa ɔ ŋkiɛŋ ŋoŋ tɨtɨnɨ. Ɔ ghà ndɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋa ɔ shi ki lɔ nūʼɔŋ, ŋkwōo lɨʼɨ ŋa ɔ shi ki lɔ mbhi.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 “Taathɔ vi chhu ghɔ ŋa, ‘Muuŋ fàʼa mbɨmbhɨ vei! Ǹshi ndɔ̄gɔ chrà yɔ ŋkrao ghɔ nɔ ghɔ! Ɔ ya nji ŋa mi ŋoŋ tɨtɨnɨ, ŋkwe yaoŋ ŋa a lɔ mbɔ nyaŋ nɛ, ŋkwōo lɨʼɨ ŋa ǹshi ki lɔ mbhī nɛ.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 A ni nchwīe khɔ kiʼɛ paʼa ɔ lɔ niʼiŋ mbɨŋ a moŋ bəɨŋ? Nji ŋa ǹshi ŋga ŋkwəɨ, ŋ̀kwe pugu pa thɔ yi?’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Nɛnnɛ nchhu ni ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ ŋa, ‘Pəɨ kwe mbɨŋ ghɔ mbhɔ yu, mfɛ ni muuŋ fàʼa yɛ ŋa a ni nshei wuŋ lɨʼɨ nɛ.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 “Ndɔ pugu chhu ghɔ ŋa, ‘Taathɔ, kwaʼa a kwo shei wuŋ lɨʼɨ?’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 “Fùoŋ ghɔ khwɛ̄ ŋa, ‘Ǹshwei vəɨ, shesheŋoŋ ŋa a kwo fāʼo nɛ, pi shi mbīgi ntou yi ghɔ, ndɔ ti ni ŋoŋ yɛ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo nɛ pi shi ŋkwe shɨgɛi yɛ ŋa a fāʼo nɛ mbhɔ yu.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Ndɔ ndwɛ pa mbɨ̌na paŋ pɛ ŋa pugu shini ndɔ ntāʼa nu ŋa m̀bɔ fùoŋ vugu nɛ, pəɨ wɛ̄iŋ vugu nthɔ nsho vugu ligi mu.’ ”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Jishɔ ni ŋga nchhu yei nnu ti mīʼɛŋ, ŋgwɛ̄iŋ ndaoŋ ŋgə̄ɨ nu shhɨ, ŋkuʼɔ nu Jerushalɛiŋ.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 A ni ŋga nyīeŋ ti mbara Bɛfɛgɛ pugu Betani ŋkuoŋ mbra ŋa pi mɛ̄iŋ ni Olive nɛ, ntaoŋ paa ghaŋ younjiŋ pi,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 nchhu nu ŋa, “Pəɨ ghə̄ɨ moŋ muuŋ laʼataoŋ yini shhɨ pəɨ nɛ, pəɨ shi njəɨ muuŋ ŋkwɛ́iŋ ŋa ŋoŋ lɔ naa ma ŋkuʼɔ nɛ, pi chu fɔ, pəɨ kɨ̄gɛi nthɔ nɔ hɛiŋ.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 S̈hesheŋoŋ mbie vəɨ ŋa, ‘Pəɨ kɨ̄gɛi nu ŋa?’ pəɨ chhu ŋa, ‘Taathɔ fāʼo fàʼa nɔ ghɔ.’ ”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Nɛnnɛ ŋgwa pighɔ ŋa a ni ntaoŋ vugu nɛ ghə̄ɨ ŋguʼɔ njəɨ ŋguoŋ nnu pi ŋkwaŋ haʼaŋ a ni nshwei vugu nɛ.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Nɔ haʼaŋ pugu ni nthɔ mfēi muuŋ ŋkwɛ́iŋ ghɔ nɛ, ŋgwa pɛ ŋa minyieŋ ghɔ ni mbɔ yugu nɛ pie ŋa, “Pəɨ fēi nu ŋa?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Pugu khwɛ̄ ŋa, “Taathɔ fāʼo fàʼa nɔ ghɔ.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Pugu lɔ̄gɔ muuŋ ŋkwɛ́iŋ ghɔ ŋgə̄ɨ fɛ ni Jishɔ, ŋga nshɛ̄iŋ ndhwí pugu ŋkuoŋ ghɔ, ŋgɛ̄rɛ Jishɔ a kuʼɔ nchhɔ ŋkuoŋ ghɔ.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Nɔ haʼaŋ a ni nchhɔ ŋkuoŋ ghɔ nyīeŋ ŋgə̄ɨ nu nɛ, pa ŋgwa shɛ̄iŋ pa mɛmmɛ ndhwí pugu shɛndaoŋ.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Ndɨɨ ŋa a ni nyīeŋ mbara Jerushalɛiŋ nɛ, nɔ lɨʼɨ ŋa shɛndaoŋ shwiʼi laʼo Mbra pa Thɨ Olive nɛ, mmɛ kɨrɨ ghaŋ younjiŋ pi jɛ̄ nthɔ ntōo Minnwi ni njɨ moŋ pwanjuʼɔ nthɛ ŋguoŋ pa nnu ghraoghrao ŋa pugu ni njəɨ nɛ,
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 nchhu nu ŋa,
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Pichəɨ pa ŋgwa Farashi moŋ yú ŋgwa pighɔ chhu ni Jishɔ ŋa, “Masha, pɨ̄ga pa ghaŋ younjiŋ pɔ ŋa pugu lɛrɛ laŋ.”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Ǹshwei vəɨ, ŋgwa pei ndɛrɛ laŋ, kaŋ pa ŋgùʼɔ shi nchrā ni njɨ!”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Jishɔ ni ŋga nyīeŋ mbara ti njəɨ moŋ Jerushalɛiŋ ghɔ, ŋkə̄ɨ nthɛ vi,
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 nchhu nu ŋa, “Ǹjūa ŋa ɔ kaŋ ni nji shiʼa yaoŋ ŋa a ghà nthɔ ni ghɨghrɨ nɛ, ndɔ ndwɛ, Minnwi chwīe ŋa kiʼi ɔ yəɨ,
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 nthɛ ŋa yichəɨ ndɨɨ thɔ nthɔ nu ŋa pa mbɨ̌na pɔ shi ŋgɨ̄ŋ ghɔ ni ŋkaʼa mbāoŋ, nshwiʼi mbɨŋ ghɔ moŋ ŋguoŋ ŋgei ghao.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Pugu shi nshiʼi ghɔ pəɨ pa mbaanda yɔ. Mbaʼa kaŋ taʼa yaoŋ yiʼi mbɨgəɨ mbhɔ ghɔ, nthɛ ŋa ɔ shini ndɔ nji ndɨɨ ŋa Minnwi ni nthɔ nɔ kwe nu ghɔ nɛ.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Jishɔ nii Nda Minnwi, njɛ̄ yōu nu ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthɔ mfīni yaoŋ fɔ nɛ,
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 nchhu nu ni pugu ŋa, “Pi nāʼaŋ moŋ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ŋa, ‘Nda a shi mbɔ pi nda luoŋ Minnwi,’ ndɔ pəɨ kara a gū pùo pa ŋgɨna.”
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Ŋguoŋ llɛ́ ghao Jishɔ thɔ njɛʼi ŋgwa Nda Minnwi. Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi pugu pa pichəɨ thishɨ taʼa shɛndaoŋ nɔ jwi nu vi.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Ndɔ paʼa ndɔ mfāʼo shɛndaoŋ, nthɛ ŋa pa ŋgwa ni mfɛ ŋguoŋ tə́nə yugu nthɔ njaʼo ŋguoŋ nnu ŋa a ni nchhu nu nɛ.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.