Lucas 19
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARIB
1 Jishɔ nii ntiri nu moŋ Jeriko.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ fɔ, ligi yi pɔ Shakio, mbɔ mmɛŋoŋ pa ghaŋ wɛ̄iŋ taashi, mbɔ ŋgaŋ fàʼo.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 A ni mbaʼo nu nɔ yəɨ nu ŋoŋ ŋa Jishɔ yie nɛ, nthɛ ŋa ŋgwa ni njiɛŋ fɔ nɛ, paʼa a lɔ njiʼɛ ghɔ nthɛ ŋa a ni mbɔ ŋoŋ kwikwiʼi.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Nthɛ yie ghɔ, a tei ŋgə̄ɨ shhɨ ŋkuʼɔ ŋkuoŋ thɨ shikamoo nnɛ ŋa a yəɨ Jishɔ, nthɛ ŋa Jishɔ shi ntɔgɔ pi ŋgei ghɔ.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Jishɔ gha nthɔ nchəɨŋ nɔ lɨʼɨ ghɔ, ndīi tɔthɨ nchhu ŋa, “Shakio, kɔnɔ nshwiʼi shhɛ, nthɛ ŋa a yiʼi ŋa ndaʼa nda ghɔ shiʼa.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 A kɔnɔ nshwiʼi shhɛ, mbɔ ni pwanjuʼɔ nɔ chhu nu ghɔ ŋa a thɔ a pwa.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Ŋguoŋ pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njəɨ nɛ jɛ̄ luo nu, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ yei ghə̄ɨ nu mbɔ ŋgaŋ kra nda nchwīe phɨ.”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Shakio tithi tɔthɨ nchhu ni Taathɔ ŋa, “Līi njəɨ, Taathɔ, ǹshi mfɛ ghrà ndɨndɨ maoŋ paŋ ni ghaŋ pou, ti shesheŋoŋ ŋa mi ni nchīgi vi nɛ, ǹshi nduʼu ghɔ khwɛ lɨʼɨ.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Shiʼa, lūgu nu thɔ nda hɛiŋ nthɛ ŋa ŋoŋ vei ŋkaa yu muuŋ Abrahaŋ.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Nthɛ ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua ni nthɔ nɔ tāʼa nu ndɔ ŋkwe ŋgwa pɛ ŋa pugu phɛ nɛ.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Nɔ haʼaŋ pugu ni nthɔ njwɛrɛ chrà yei nɛ, Jishɔ ghə̄ɨ shhɨ nɔ chhu nu luʼɔ chrà ni pugu. Nthɛ ŋa a ni ŋkwo para Jerushalɛiŋ nɛ, pugu pa ŋa ŋgwa pighɔ ni mbiʼi ŋa Minnwi shi nshaʼa nɔ fùoŋ chomilaoŋ ghɔ nɛ
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 a chhu kiʼɛ ŋa, “Ŋoŋ ndiɛŋ chəɨ ni ŋgə̄ɨ fie laʼataoŋ chəɨ, ŋgə̄ɨ njɨ lə̌ɨ fùoŋ ŋkwəɨ shaʼa laʼa yugu.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Ŋkaoŋ a ni maa ŋgə̄ɨ, a mɛ̄iŋ wuŋ puoŋ fàʼa pi, mfɛ ŋkiɛŋ ntou mbɨŋ ni pugu nchhu ni pugu ŋa, ‘Pəɨ tiʼi nthɔ mbiʼɛ taŋ nɔ ghɔ ti ǹshi nuʼuŋ ŋkwəɨ.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ndɔ ŋgwa pi pɨ̄na vi pɨ̄na. Nthɛ yie ghɔ, pugu taoŋ ghaŋ ntaoŋ njiŋ yu ŋa pugu ghə̄ɨ nchhu ŋa, ‘Pigi lɔ njiʼi ntāʼa nu ŋa ŋoŋ vei pɔ fùoŋ vigi.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Ndɔ pi wuʼɔ nchərə vi chərə nɔ fùoŋ. A gha mbɨ̄nɨ, ŋgɛ̄ puoŋ fàʼa pi pɛ ŋa a ni mfɛ mbɨŋ ni pugu ŋa pugu piʼɛ taŋ nɔ nɛ, nnɛ ŋa a nthɛ a ji fɨʼɨ shéi yɛ ŋa pugu fāʼo nɛ.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Fǔoŋ muuŋ fàʼa thɔ nchhu ŋa, ‘Taathɔ, mbɨŋ yɛ ŋa ɔ ni mfɛ vəɨ nɛ shei wuŋ lɨʼɨ.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ŋoŋ ndiɛŋ ghɔ chhu ghɔ ŋa, ‘Ɔ ya mfāʼa, ma muuŋ fàʼa a yi shishiʼi, nthɛ ŋa ɔ tɔgɔ ndaoŋ ntou moŋ puoŋ mi nnu nɛ, m̀fɛ ghrɨ́ vɛ ŋa ɔ shaʼa wuŋ laʼataoŋ a.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Mbra yi thɔ nchhu ŋa, ‘Taathɔ, mbɨŋ yɛ ŋa ɔ ni mfɛ vəɨ nɛ shei tiɛŋ lɨʼɨ.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Taathɔ vi ghɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, ‘Kwe tiɛŋ laʼataoŋ nshaʼa nu.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Nɛnnɛ, yichəɨ muuŋ fàʼa thɔ, nchhu nu ŋa, ‘Taathɔ, mbɨŋ yɔ pɔ nɛiŋ, ŋki krao moŋ pra ndhwí nūʼɔŋ,
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 nthɛ ŋa ŋki pɔgɔ, nthɛ ŋa ɔ ŋkiɛŋ ŋoŋ tɨtɨnɨ. Ɔ ghà ndɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋa ɔ shi ki lɔ nūʼɔŋ, ŋkwōo lɨʼɨ ŋa ɔ shi ki lɔ mbhi.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 “Taathɔ vi chhu ghɔ ŋa, ‘Muuŋ fàʼa mbɨmbhɨ vei! Ǹshi ndɔ̄gɔ chrà yɔ ŋkrao ghɔ nɔ ghɔ! Ɔ ya nji ŋa mi ŋoŋ tɨtɨnɨ, ŋkwe yaoŋ ŋa a lɔ mbɔ nyaŋ nɛ, ŋkwōo lɨʼɨ ŋa ǹshi ki lɔ mbhī nɛ.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 A ni nchwīe khɔ kiʼɛ paʼa ɔ lɔ niʼiŋ mbɨŋ a moŋ bəɨŋ? Nji ŋa ǹshi ŋga ŋkwəɨ, ŋ̀kwe pugu pa thɔ yi?’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Nɛnnɛ nchhu ni ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ ŋa, ‘Pəɨ kwe mbɨŋ ghɔ mbhɔ yu, mfɛ ni muuŋ fàʼa yɛ ŋa a ni nshei wuŋ lɨʼɨ nɛ.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 “Ndɔ pugu chhu ghɔ ŋa, ‘Taathɔ, kwaʼa a kwo shei wuŋ lɨʼɨ?’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 “Fùoŋ ghɔ khwɛ̄ ŋa, ‘Ǹshwei vəɨ, shesheŋoŋ ŋa a kwo fāʼo nɛ, pi shi mbīgi ntou yi ghɔ, ndɔ ti ni ŋoŋ yɛ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo nɛ pi shi ŋkwe shɨgɛi yɛ ŋa a fāʼo nɛ mbhɔ yu.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Ndɔ ndwɛ pa mbɨ̌na paŋ pɛ ŋa pugu shini ndɔ ntāʼa nu ŋa m̀bɔ fùoŋ vugu nɛ, pəɨ wɛ̄iŋ vugu nthɔ nsho vugu ligi mu.’ ”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Jishɔ ni ŋga nchhu yei nnu ti mīʼɛŋ, ŋgwɛ̄iŋ ndaoŋ ŋgə̄ɨ nu shhɨ, ŋkuʼɔ nu Jerushalɛiŋ.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 A ni ŋga nyīeŋ ti mbara Bɛfɛgɛ pugu Betani ŋkuoŋ mbra ŋa pi mɛ̄iŋ ni Olive nɛ, ntaoŋ paa ghaŋ younjiŋ pi,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 nchhu nu ŋa, “Pəɨ ghə̄ɨ moŋ muuŋ laʼataoŋ yini shhɨ pəɨ nɛ, pəɨ shi njəɨ muuŋ ŋkwɛ́iŋ ŋa ŋoŋ lɔ naa ma ŋkuʼɔ nɛ, pi chu fɔ, pəɨ kɨ̄gɛi nthɔ nɔ hɛiŋ.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 S̈hesheŋoŋ mbie vəɨ ŋa, ‘Pəɨ kɨ̄gɛi nu ŋa?’ pəɨ chhu ŋa, ‘Taathɔ fāʼo fàʼa nɔ ghɔ.’ ”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Nɛnnɛ ŋgwa pighɔ ŋa a ni ntaoŋ vugu nɛ ghə̄ɨ ŋguʼɔ njəɨ ŋguoŋ nnu pi ŋkwaŋ haʼaŋ a ni nshwei vugu nɛ.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Nɔ haʼaŋ pugu ni nthɔ mfēi muuŋ ŋkwɛ́iŋ ghɔ nɛ, ŋgwa pɛ ŋa minyieŋ ghɔ ni mbɔ yugu nɛ pie ŋa, “Pəɨ fēi nu ŋa?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Pugu khwɛ̄ ŋa, “Taathɔ fāʼo fàʼa nɔ ghɔ.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Pugu lɔ̄gɔ muuŋ ŋkwɛ́iŋ ghɔ ŋgə̄ɨ fɛ ni Jishɔ, ŋga nshɛ̄iŋ ndhwí pugu ŋkuoŋ ghɔ, ŋgɛ̄rɛ Jishɔ a kuʼɔ nchhɔ ŋkuoŋ ghɔ.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Nɔ haʼaŋ a ni nchhɔ ŋkuoŋ ghɔ nyīeŋ ŋgə̄ɨ nu nɛ, pa ŋgwa shɛ̄iŋ pa mɛmmɛ ndhwí pugu shɛndaoŋ.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Ndɨɨ ŋa a ni nyīeŋ mbara Jerushalɛiŋ nɛ, nɔ lɨʼɨ ŋa shɛndaoŋ shwiʼi laʼo Mbra pa Thɨ Olive nɛ, mmɛ kɨrɨ ghaŋ younjiŋ pi jɛ̄ nthɔ ntōo Minnwi ni njɨ moŋ pwanjuʼɔ nthɛ ŋguoŋ pa nnu ghraoghrao ŋa pugu ni njəɨ nɛ,
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 nchhu nu ŋa,
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Pichəɨ pa ŋgwa Farashi moŋ yú ŋgwa pighɔ chhu ni Jishɔ ŋa, “Masha, pɨ̄ga pa ghaŋ younjiŋ pɔ ŋa pugu lɛrɛ laŋ.”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Ǹshwei vəɨ, ŋgwa pei ndɛrɛ laŋ, kaŋ pa ŋgùʼɔ shi nchrā ni njɨ!”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Jishɔ ni ŋga nyīeŋ mbara ti njəɨ moŋ Jerushalɛiŋ ghɔ, ŋkə̄ɨ nthɛ vi,
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 nchhu nu ŋa, “Ǹjūa ŋa ɔ kaŋ ni nji shiʼa yaoŋ ŋa a ghà nthɔ ni ghɨghrɨ nɛ, ndɔ ndwɛ, Minnwi chwīe ŋa kiʼi ɔ yəɨ,
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 nthɛ ŋa yichəɨ ndɨɨ thɔ nthɔ nu ŋa pa mbɨ̌na pɔ shi ŋgɨ̄ŋ ghɔ ni ŋkaʼa mbāoŋ, nshwiʼi mbɨŋ ghɔ moŋ ŋguoŋ ŋgei ghao.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Pugu shi nshiʼi ghɔ pəɨ pa mbaanda yɔ. Mbaʼa kaŋ taʼa yaoŋ yiʼi mbɨgəɨ mbhɔ ghɔ, nthɛ ŋa ɔ shini ndɔ nji ndɨɨ ŋa Minnwi ni nthɔ nɔ kwe nu ghɔ nɛ.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jishɔ nii Nda Minnwi, njɛ̄ yōu nu ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthɔ mfīni yaoŋ fɔ nɛ,
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 nchhu nu ni pugu ŋa, “Pi nāʼaŋ moŋ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ŋa, ‘Nda a shi mbɔ pi nda luoŋ Minnwi,’ ndɔ pəɨ kara a gū pùo pa ŋgɨna.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Ŋguoŋ llɛ́ ghao Jishɔ thɔ njɛʼi ŋgwa Nda Minnwi. Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi pugu pa pichəɨ thishɨ taʼa shɛndaoŋ nɔ jwi nu vi.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Ndɔ paʼa ndɔ mfāʼo shɛndaoŋ, nthɛ ŋa pa ŋgwa ni mfɛ ŋguoŋ tə́nə yugu nthɔ njaʼo ŋguoŋ nnu ŋa a ni nchhu nu nɛ.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.