Lucas 19
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs BKJ
1 Jishɔ nii ntiri nu moŋ Jeriko.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ fɔ, ligi yi pɔ Shakio, mbɔ mmɛŋoŋ pa ghaŋ wɛ̄iŋ taashi, mbɔ ŋgaŋ fàʼo.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 A ni mbaʼo nu nɔ yəɨ nu ŋoŋ ŋa Jishɔ yie nɛ, nthɛ ŋa ŋgwa ni njiɛŋ fɔ nɛ, paʼa a lɔ njiʼɛ ghɔ nthɛ ŋa a ni mbɔ ŋoŋ kwikwiʼi.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Nthɛ yie ghɔ, a tei ŋgə̄ɨ shhɨ ŋkuʼɔ ŋkuoŋ thɨ shikamoo nnɛ ŋa a yəɨ Jishɔ, nthɛ ŋa Jishɔ shi ntɔgɔ pi ŋgei ghɔ.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Jishɔ gha nthɔ nchəɨŋ nɔ lɨʼɨ ghɔ, ndīi tɔthɨ nchhu ŋa, “Shakio, kɔnɔ nshwiʼi shhɛ, nthɛ ŋa a yiʼi ŋa ndaʼa nda ghɔ shiʼa.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 A kɔnɔ nshwiʼi shhɛ, mbɔ ni pwanjuʼɔ nɔ chhu nu ghɔ ŋa a thɔ a pwa.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Ŋguoŋ pa ŋgwa pɛ ŋa pugu ni njəɨ nɛ jɛ̄ luo nu, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ yei ghə̄ɨ nu mbɔ ŋgaŋ kra nda nchwīe phɨ.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Shakio tithi tɔthɨ nchhu ni Taathɔ ŋa, “Līi njəɨ, Taathɔ, ǹshi mfɛ ghrà ndɨndɨ maoŋ paŋ ni ghaŋ pou, ti shesheŋoŋ ŋa mi ni nchīgi vi nɛ, ǹshi nduʼu ghɔ khwɛ lɨʼɨ.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Jishɔ chhu ghɔ ŋa, “Shiʼa, lūgu nu thɔ nda hɛiŋ nthɛ ŋa ŋoŋ vei ŋkaa yu muuŋ Abrahaŋ.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Nthɛ ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua ni nthɔ nɔ tāʼa nu ndɔ ŋkwe ŋgwa pɛ ŋa pugu phɛ nɛ.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Nɔ haʼaŋ pugu ni nthɔ njwɛrɛ chrà yei nɛ, Jishɔ ghə̄ɨ shhɨ nɔ chhu nu luʼɔ chrà ni pugu. Nthɛ ŋa a ni ŋkwo para Jerushalɛiŋ nɛ, pugu pa ŋa ŋgwa pighɔ ni mbiʼi ŋa Minnwi shi nshaʼa nɔ fùoŋ chomilaoŋ ghɔ nɛ
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 a chhu kiʼɛ ŋa, “Ŋoŋ ndiɛŋ chəɨ ni ŋgə̄ɨ fie laʼataoŋ chəɨ, ŋgə̄ɨ njɨ lə̌ɨ fùoŋ ŋkwəɨ shaʼa laʼa yugu.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Ŋkaoŋ a ni maa ŋgə̄ɨ, a mɛ̄iŋ wuŋ puoŋ fàʼa pi, mfɛ ŋkiɛŋ ntou mbɨŋ ni pugu nchhu ni pugu ŋa, ‘Pəɨ tiʼi nthɔ mbiʼɛ taŋ nɔ ghɔ ti ǹshi nuʼuŋ ŋkwəɨ.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ndɔ ŋgwa pi pɨ̄na vi pɨ̄na. Nthɛ yie ghɔ, pugu taoŋ ghaŋ ntaoŋ njiŋ yu ŋa pugu ghə̄ɨ nchhu ŋa, ‘Pigi lɔ njiʼi ntāʼa nu ŋa ŋoŋ vei pɔ fùoŋ vigi.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Ndɔ pi wuʼɔ nchərə vi chərə nɔ fùoŋ. A gha mbɨ̄nɨ, ŋgɛ̄ puoŋ fàʼa pi pɛ ŋa a ni mfɛ mbɨŋ ni pugu ŋa pugu piʼɛ taŋ nɔ nɛ, nnɛ ŋa a nthɛ a ji fɨʼɨ shéi yɛ ŋa pugu fāʼo nɛ.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Fǔoŋ muuŋ fàʼa thɔ nchhu ŋa, ‘Taathɔ, mbɨŋ yɛ ŋa ɔ ni mfɛ vəɨ nɛ shei wuŋ lɨʼɨ.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ŋoŋ ndiɛŋ ghɔ chhu ghɔ ŋa, ‘Ɔ ya mfāʼa, ma muuŋ fàʼa a yi shishiʼi, nthɛ ŋa ɔ tɔgɔ ndaoŋ ntou moŋ puoŋ mi nnu nɛ, m̀fɛ ghrɨ́ vɛ ŋa ɔ shaʼa wuŋ laʼataoŋ a.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Mbra yi thɔ nchhu ŋa, ‘Taathɔ, mbɨŋ yɛ ŋa ɔ ni mfɛ vəɨ nɛ shei tiɛŋ lɨʼɨ.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Taathɔ vi ghɔ khwɛ̄ ghɔ ŋa, ‘Kwe tiɛŋ laʼataoŋ nshaʼa nu.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Nɛnnɛ, yichəɨ muuŋ fàʼa thɔ, nchhu nu ŋa, ‘Taathɔ, mbɨŋ yɔ pɔ nɛiŋ, ŋki krao moŋ pra ndhwí nūʼɔŋ,
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 nthɛ ŋa ŋki pɔgɔ, nthɛ ŋa ɔ ŋkiɛŋ ŋoŋ tɨtɨnɨ. Ɔ ghà ndɔ̄gɔ lɨʼɨ ŋa ɔ shi ki lɔ nūʼɔŋ, ŋkwōo lɨʼɨ ŋa ɔ shi ki lɔ mbhi.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 “Taathɔ vi chhu ghɔ ŋa, ‘Muuŋ fàʼa mbɨmbhɨ vei! Ǹshi ndɔ̄gɔ chrà yɔ ŋkrao ghɔ nɔ ghɔ! Ɔ ya nji ŋa mi ŋoŋ tɨtɨnɨ, ŋkwe yaoŋ ŋa a lɔ mbɔ nyaŋ nɛ, ŋkwōo lɨʼɨ ŋa ǹshi ki lɔ mbhī nɛ.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 A ni nchwīe khɔ kiʼɛ paʼa ɔ lɔ niʼiŋ mbɨŋ a moŋ bəɨŋ? Nji ŋa ǹshi ŋga ŋkwəɨ, ŋ̀kwe pugu pa thɔ yi?’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Nɛnnɛ nchhu ni ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthi fɔ nɛ ŋa, ‘Pəɨ kwe mbɨŋ ghɔ mbhɔ yu, mfɛ ni muuŋ fàʼa yɛ ŋa a ni nshei wuŋ lɨʼɨ nɛ.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Ndɔ pugu chhu ghɔ ŋa, ‘Taathɔ, kwaʼa a kwo shei wuŋ lɨʼɨ?’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 “Fùoŋ ghɔ khwɛ̄ ŋa, ‘Ǹshwei vəɨ, shesheŋoŋ ŋa a kwo fāʼo nɛ, pi shi mbīgi ntou yi ghɔ, ndɔ ti ni ŋoŋ yɛ ŋa a lɔ njiʼi mfāʼo nɛ pi shi ŋkwe shɨgɛi yɛ ŋa a fāʼo nɛ mbhɔ yu.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Ndɔ ndwɛ pa mbɨ̌na paŋ pɛ ŋa pugu shini ndɔ ntāʼa nu ŋa m̀bɔ fùoŋ vugu nɛ, pəɨ wɛ̄iŋ vugu nthɔ nsho vugu ligi mu.’ ”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Jishɔ ni ŋga nchhu yei nnu ti mīʼɛŋ, ŋgwɛ̄iŋ ndaoŋ ŋgə̄ɨ nu shhɨ, ŋkuʼɔ nu Jerushalɛiŋ.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 A ni ŋga nyīeŋ ti mbara Bɛfɛgɛ pugu Betani ŋkuoŋ mbra ŋa pi mɛ̄iŋ ni Olive nɛ, ntaoŋ paa ghaŋ younjiŋ pi,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 nchhu nu ŋa, “Pəɨ ghə̄ɨ moŋ muuŋ laʼataoŋ yini shhɨ pəɨ nɛ, pəɨ shi njəɨ muuŋ ŋkwɛ́iŋ ŋa ŋoŋ lɔ naa ma ŋkuʼɔ nɛ, pi chu fɔ, pəɨ kɨ̄gɛi nthɔ nɔ hɛiŋ.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 S̈hesheŋoŋ mbie vəɨ ŋa, ‘Pəɨ kɨ̄gɛi nu ŋa?’ pəɨ chhu ŋa, ‘Taathɔ fāʼo fàʼa nɔ ghɔ.’ ”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Nɛnnɛ ŋgwa pighɔ ŋa a ni ntaoŋ vugu nɛ ghə̄ɨ ŋguʼɔ njəɨ ŋguoŋ nnu pi ŋkwaŋ haʼaŋ a ni nshwei vugu nɛ.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Nɔ haʼaŋ pugu ni nthɔ mfēi muuŋ ŋkwɛ́iŋ ghɔ nɛ, ŋgwa pɛ ŋa minyieŋ ghɔ ni mbɔ yugu nɛ pie ŋa, “Pəɨ fēi nu ŋa?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Pugu khwɛ̄ ŋa, “Taathɔ fāʼo fàʼa nɔ ghɔ.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Pugu lɔ̄gɔ muuŋ ŋkwɛ́iŋ ghɔ ŋgə̄ɨ fɛ ni Jishɔ, ŋga nshɛ̄iŋ ndhwí pugu ŋkuoŋ ghɔ, ŋgɛ̄rɛ Jishɔ a kuʼɔ nchhɔ ŋkuoŋ ghɔ.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Nɔ haʼaŋ a ni nchhɔ ŋkuoŋ ghɔ nyīeŋ ŋgə̄ɨ nu nɛ, pa ŋgwa shɛ̄iŋ pa mɛmmɛ ndhwí pugu shɛndaoŋ.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Ndɨɨ ŋa a ni nyīeŋ mbara Jerushalɛiŋ nɛ, nɔ lɨʼɨ ŋa shɛndaoŋ shwiʼi laʼo Mbra pa Thɨ Olive nɛ, mmɛ kɨrɨ ghaŋ younjiŋ pi jɛ̄ nthɔ ntōo Minnwi ni njɨ moŋ pwanjuʼɔ nthɛ ŋguoŋ pa nnu ghraoghrao ŋa pugu ni njəɨ nɛ,
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 nchhu nu ŋa,
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Pichəɨ pa ŋgwa Farashi moŋ yú ŋgwa pighɔ chhu ni Jishɔ ŋa, “Masha, pɨ̄ga pa ghaŋ younjiŋ pɔ ŋa pugu lɛrɛ laŋ.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Ǹshwei vəɨ, ŋgwa pei ndɛrɛ laŋ, kaŋ pa ŋgùʼɔ shi nchrā ni njɨ!”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Jishɔ ni ŋga nyīeŋ mbara ti njəɨ moŋ Jerushalɛiŋ ghɔ, ŋkə̄ɨ nthɛ vi,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 nchhu nu ŋa, “Ǹjūa ŋa ɔ kaŋ ni nji shiʼa yaoŋ ŋa a ghà nthɔ ni ghɨghrɨ nɛ, ndɔ ndwɛ, Minnwi chwīe ŋa kiʼi ɔ yəɨ,
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 nthɛ ŋa yichəɨ ndɨɨ thɔ nthɔ nu ŋa pa mbɨ̌na pɔ shi ŋgɨ̄ŋ ghɔ ni ŋkaʼa mbāoŋ, nshwiʼi mbɨŋ ghɔ moŋ ŋguoŋ ŋgei ghao.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Pugu shi nshiʼi ghɔ pəɨ pa mbaanda yɔ. Mbaʼa kaŋ taʼa yaoŋ yiʼi mbɨgəɨ mbhɔ ghɔ, nthɛ ŋa ɔ shini ndɔ nji ndɨɨ ŋa Minnwi ni nthɔ nɔ kwe nu ghɔ nɛ.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jishɔ nii Nda Minnwi, njɛ̄ yōu nu ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthɔ mfīni yaoŋ fɔ nɛ,
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 nchhu nu ni pugu ŋa, “Pi nāʼaŋ moŋ Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi ŋa, ‘Nda a shi mbɔ pi nda luoŋ Minnwi,’ ndɔ pəɨ kara a gū pùo pa ŋgɨna.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Ŋguoŋ llɛ́ ghao Jishɔ thɔ njɛʼi ŋgwa Nda Minnwi. Pa thishɨ ghaŋ fɛʼiŋgiɛŋ pugu pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi pugu pa pichəɨ thishɨ taʼa shɛndaoŋ nɔ jwi nu vi.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Ndɔ paʼa ndɔ mfāʼo shɛndaoŋ, nthɛ ŋa pa ŋgwa ni mfɛ ŋguoŋ tə́nə yugu nthɔ njaʼo ŋguoŋ nnu ŋa a ni nchhu nu nɛ.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.