Lucas 15

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Llɛ́ chəɨ, ghaŋ wɛ̄iŋ taashi pugu pa pichəɨ ghaŋ chwīe phɨ thɔ yəɨ Jishɔ nɔ yaʼo nu nnu ŋa a ni njɛʼi nu nɛ,
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 pa ŋgwa Farashi pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi jɛ̄ luo nu, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ vei piŋ pa ghaŋ chwīe phɨ ti nthɔ njɨ maoŋ jɨ pugu pugu.”
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Nɛnnɛ, Jishɔ ni nchhu yei luʼɔ chrà ni pugu:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “A yəɨ ŋoŋ shɨna pəɨ ŋa ä mfāʼo taʼa ŋkɨɨ minjɨɨ, taʼa yi shɨna pugu phɛ, paʼa a lɔ mieŋ ndipuʼu wuŋ ni ndigi ndipuʼu moŋ ŋkǔnu, ŋgə̄ɨ njiŋ yɛ ŋa a phɛ nɛ, ntāʼa vi ti njəɨ?
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Ndɨɨ ŋa a yəɨ vi nɛ, a tiɛŋ vi ŋkambəʼɨ yu, mbɨnɨ nɔ moŋ pwatua.
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 Ndɨɨ ŋa a pɨ̄nɨ laʼa nɛ, a gɛ̄ pa taannu pi, pugu pa taakuo pi, nchhu ni pugu ŋa, ‘Pia fāʼo pwatua nthɛ ŋa ǹjəɨ minjɨɨ a yɛ ŋa a ni mbhɛ nɛ.’ ”
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Nɛnnɛ Jishɔ lūgwi ŋa, “Wuʼɔ nɛnnɛ, ǹchhu nu vɛ ŋa ntou pwatua shi mbɔ po nthɛ taʼa ŋgaŋ phɨ ŋa a pāʼa ŋkǔnu yi ni phɨ nɛ, nchaa ndipuʼu wuŋ ni ndigi ndipuʼu ŋgwa shiʼi ŋa pugu pīʼi ŋa pugu lɔ mfāʼo nɔ paʼa nu ŋkǔnu yugu ni phɨ nɛ.
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 “Ki a yəɨ miŋgwɛ ŋa a mfāʼo wuŋ ndigi mbɨŋ, taʼa yi phɛ, a mieŋ ki lɔ nchuʼu laŋ, njɨ̄gɨ ŋguoŋ nda ghao, ntāʼa pɔpɔrɔ ti nuʼuŋ njəɨ.
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Ŋga njəɨ, mɛ̄iŋ taannu pi, pugu pa taakuo pi, nchhu ni pugu ŋa, ‘P̂ia fāʼo pwatua, nthɛ ŋa ǹjəɨ ndigi mbɨŋ a yɛ ŋa a ni mbhɛ nɛ.’ ”
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 Nɛnnɛ, Jishɔ lūgwi ŋa, “Wuʼɔ nɛnnɛ, ǹchhu nu vɛ ŋa, pwatua shi mbɔ shɨna pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi nthɛ taʼa ŋgaŋ phɨ ŋa a pāʼa ŋkǔnu yi ni phɨ nɛ.”
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Jishɔ ghə̄ɨ shhɨ, nchhu nu ŋa: “Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ fɔ mfāʼo paa puoŋ pimbia.
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 Vi mikəʼɨ chhu ni tǎa vugu ŋa, ‘Ghrā maoŋ mfɛ nyaŋ, mbɔ maoŋ pɛ ŋa a kaŋ mbɔ nyaŋ ndɨɨ ŋa ɔ khu nɛ.’ Tǎa ghɔ ghrā maoŋ pi ni pugu.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 “A ni ŋga ndaʼa shɨgɛi llɛ́, vi mikəʼɨ kɨrɨ ŋguoŋ maoŋ pi ghao, ŋgwɛ̄iŋ ndaoŋ ŋgə̄ɨ fie moŋ yichəɨ laʼataoŋ, nshāaŋ fɔ ghao moŋ jɨ ki tou.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 A ni ŋga njɨ ŋguoŋ mbɨŋ yi ghao, nji gū moŋ laʼataoŋ ghɔ, a jɛ̄ pɔ nu moŋ pou.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 A ghə̄ɨ mfɛ noŋ yi ni ŋoŋ laʼataoŋ ghɔ nɔ ŋgaŋ fàʼa, ŋgaŋ vi taoŋ vi moŋ nyìeŋ yu ŋa a ghə̄ɨ nthɔ ŋkugwi ŋkunyaŋ.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 A khwā nɔ kugwi nu noŋ yi ni maoŋ ŋa pa ŋkunyaŋ ni njɨ nu nɛ, ndɔ paʼa ŋoŋ lɔ mfɛ sheshe yaoŋ ŋa a jɨ.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 “Ndugwi yi, lɨna yi gha ŋkwəɨ, a chhu ni noŋ yi ŋa, ‘A fāʼo ghaŋ fàʼa tǎa a pi khɔ mfāʼo maoŋ jɨ ti a ka yiɛŋyiɛŋ ntɔrɔ, ǹthɔ ŋkhu njì hɛiŋ?
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Ǹshi ndɔllɔ ŋgə̄ɨ njəɨ tǎa a, njūa ghɔ ŋa, “Tǎa, m̀fāaŋ mbɨŋ Minnwi, mbɨnɨ mfāaŋ mbɨŋ ghɔ.
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 Ǹdɔ nuʼuŋ ŋkāʼo nɔ pɔ nu muuŋ ghɔ, lɔ̄gɔ a pi nɔ taʼa ŋgaŋ fàʼa yɔ.” ’
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 “Nnɛ a lɔllɔ ŋgə̄ɨ lɨʼɨ yəɨ tǎa vi, ŋga ŋguʼɔ mbɔ fie hiŋ, tǎa vi yəɨ vi, mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ yu, ntaoŋ ntei ŋgə̄ɨ mbaŋ vi, nchrā ghɔ shiʼi.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 Muuŋ ghɔ chhu ni tǎa vi ŋa, ‘Tǎa, m̀fāaŋ mbɨŋ Minnwi, mbɨnɨ mfāaŋ mbɨŋ ghɔ. A lɔ nuʼuŋ ŋkāʼo ŋa pi mɛ̄iŋ a ŋa muuŋ ghɔ.’
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 “Ndɔ tǎa ghɔ chhu ni pa ghaŋ fàʼa pi ŋa, ‘Pəɨ kɔnɔ nthɔ ni ŋkiɛŋ ndhwí māʼaŋ mbɨŋ yu, ŋgwɛ krɛ́i nɔ mbhɔ yi, mbɨnɨ ŋgwɛ tra nɔ kwò yi.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Nthɔ ni muuŋ nàʼaŋ fuʼu njwi pia fāʼo jɨ,
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 nthɛ ŋa muuŋ a vei ni ŋkwo khu, mbɨnɨ njwiŋ! A ni mbhɛ, m̀bɨnɨ njəɨ vi!’ Pugu jɛ̄ jɨ nu kiʼɛ.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 “Ndɨɨ ghɔ muuŋ shhɨ vi ni mbɔ moŋ nyìeŋ. Ŋga ŋkwəɨ nu ti mbara laʼa, njaʼo lōu pugu pa pini.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Mɛ̄iŋ yichəɨ taʼa muuŋ fàʼa mbie vi ŋa, ‘A lɔ̄gɔ khɔ, ndɔ̄gɔ lɨʼɨ?’
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 A chhu ghɔ ŋa, ‘Ndǐŋ ghɔ pɨnɨ, tǎa vəɨ jwi muuŋ nàʼaŋ tutru, nthɛ ŋa a kwəɨ laʼa shishiʼi.’
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 “A pɨgɨtua ndāa ŋa mbaʼa a yiʼi nii nda. Tǎa vi taoŋ ndɨ̄gəɨ vi.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 A luʼu ghɔ ŋa, ‘Līi njəɨ, m̀fāʼa mbhɔ ghɔ nɔ ntou ŋgaʼo paʼa ndɔ ma nchɨ̄ʼə nchò yɔ, ndɔ paʼa ɔ lɔ ma mfɛ muuŋ mimbhi vəɨ ŋa ŋ̀gwrā pigi pa taannu paŋ mfāʼo jɨ nɔ ghɔ.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Ndɔ ti yaoŋ muuŋ ghɔ vei, ŋa a shāaŋ maoŋ pɔ ghao ŋkuoŋ pa shakhɨ, gha ŋkwəɨ, ɔ jwi muuŋ nàʼaŋ tutru ghɔ.’
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 “A khwɛ̄ ghɔ ŋa, ‘Muuŋ a, pɔgɔ ghà ŋguʼɔ mbɔ kaʼa, sheshe yaoŋ ŋa a nyaŋ nɛ, a jɔ.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Ndɔ a kāʼo nɔ jɨ nu, ndɔ mfāʼo pwatua, nthɛ ŋa ndǐŋ ghɔ vei ni ŋkhu mbɨnɨ njwiŋ, a ni mbhɛ m̀bɨnɨ njəɨ vi.’ ”
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.