Lucas 15
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NTLH
1 Llɛ́ chəɨ, ghaŋ wɛ̄iŋ taashi pugu pa pichəɨ ghaŋ chwīe phɨ thɔ yəɨ Jishɔ nɔ yaʼo nu nnu ŋa a ni njɛʼi nu nɛ,
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 pa ŋgwa Farashi pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi jɛ̄ luo nu, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ vei piŋ pa ghaŋ chwīe phɨ ti nthɔ njɨ maoŋ jɨ pugu pugu.”
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Nɛnnɛ, Jishɔ ni nchhu yei luʼɔ chrà ni pugu:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 “A yəɨ ŋoŋ shɨna pəɨ ŋa ä mfāʼo taʼa ŋkɨɨ minjɨɨ, taʼa yi shɨna pugu phɛ, paʼa a lɔ mieŋ ndipuʼu wuŋ ni ndigi ndipuʼu moŋ ŋkǔnu, ŋgə̄ɨ njiŋ yɛ ŋa a phɛ nɛ, ntāʼa vi ti njəɨ?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Ndɨɨ ŋa a yəɨ vi nɛ, a tiɛŋ vi ŋkambəʼɨ yu, mbɨnɨ nɔ moŋ pwatua.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Ndɨɨ ŋa a pɨ̄nɨ laʼa nɛ, a gɛ̄ pa taannu pi, pugu pa taakuo pi, nchhu ni pugu ŋa, ‘Pia fāʼo pwatua nthɛ ŋa ǹjəɨ minjɨɨ a yɛ ŋa a ni mbhɛ nɛ.’ ”
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Nɛnnɛ Jishɔ lūgwi ŋa, “Wuʼɔ nɛnnɛ, ǹchhu nu vɛ ŋa ntou pwatua shi mbɔ po nthɛ taʼa ŋgaŋ phɨ ŋa a pāʼa ŋkǔnu yi ni phɨ nɛ, nchaa ndipuʼu wuŋ ni ndigi ndipuʼu ŋgwa shiʼi ŋa pugu pīʼi ŋa pugu lɔ mfāʼo nɔ paʼa nu ŋkǔnu yugu ni phɨ nɛ.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 “Ki a yəɨ miŋgwɛ ŋa a mfāʼo wuŋ ndigi mbɨŋ, taʼa yi phɛ, a mieŋ ki lɔ nchuʼu laŋ, njɨ̄gɨ ŋguoŋ nda ghao, ntāʼa pɔpɔrɔ ti nuʼuŋ njəɨ.
8 Jesus continuou:
9 Ŋga njəɨ, mɛ̄iŋ taannu pi, pugu pa taakuo pi, nchhu ni pugu ŋa, ‘P̂ia fāʼo pwatua, nthɛ ŋa ǹjəɨ ndigi mbɨŋ a yɛ ŋa a ni mbhɛ nɛ.’ ”
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Nɛnnɛ, Jishɔ lūgwi ŋa, “Wuʼɔ nɛnnɛ, ǹchhu nu vɛ ŋa, pwatua shi mbɔ shɨna pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi nthɛ taʼa ŋgaŋ phɨ ŋa a pāʼa ŋkǔnu yi ni phɨ nɛ.”
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Jishɔ ghə̄ɨ shhɨ, nchhu nu ŋa: “Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ fɔ mfāʼo paa puoŋ pimbia.
11 E Jesus disse ainda:
12 Vi mikəʼɨ chhu ni tǎa vugu ŋa, ‘Ghrā maoŋ mfɛ nyaŋ, mbɔ maoŋ pɛ ŋa a kaŋ mbɔ nyaŋ ndɨɨ ŋa ɔ khu nɛ.’ Tǎa ghɔ ghrā maoŋ pi ni pugu.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 “A ni ŋga ndaʼa shɨgɛi llɛ́, vi mikəʼɨ kɨrɨ ŋguoŋ maoŋ pi ghao, ŋgwɛ̄iŋ ndaoŋ ŋgə̄ɨ fie moŋ yichəɨ laʼataoŋ, nshāaŋ fɔ ghao moŋ jɨ ki tou.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 A ni ŋga njɨ ŋguoŋ mbɨŋ yi ghao, nji gū moŋ laʼataoŋ ghɔ, a jɛ̄ pɔ nu moŋ pou.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 A ghə̄ɨ mfɛ noŋ yi ni ŋoŋ laʼataoŋ ghɔ nɔ ŋgaŋ fàʼa, ŋgaŋ vi taoŋ vi moŋ nyìeŋ yu ŋa a ghə̄ɨ nthɔ ŋkugwi ŋkunyaŋ.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 A khwā nɔ kugwi nu noŋ yi ni maoŋ ŋa pa ŋkunyaŋ ni njɨ nu nɛ, ndɔ paʼa ŋoŋ lɔ mfɛ sheshe yaoŋ ŋa a jɨ.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Ndugwi yi, lɨna yi gha ŋkwəɨ, a chhu ni noŋ yi ŋa, ‘A fāʼo ghaŋ fàʼa tǎa a pi khɔ mfāʼo maoŋ jɨ ti a ka yiɛŋyiɛŋ ntɔrɔ, ǹthɔ ŋkhu njì hɛiŋ?
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Ǹshi ndɔllɔ ŋgə̄ɨ njəɨ tǎa a, njūa ghɔ ŋa, “Tǎa, m̀fāaŋ mbɨŋ Minnwi, mbɨnɨ mfāaŋ mbɨŋ ghɔ.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Ǹdɔ nuʼuŋ ŋkāʼo nɔ pɔ nu muuŋ ghɔ, lɔ̄gɔ a pi nɔ taʼa ŋgaŋ fàʼa yɔ.” ’
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 “Nnɛ a lɔllɔ ŋgə̄ɨ lɨʼɨ yəɨ tǎa vi, ŋga ŋguʼɔ mbɔ fie hiŋ, tǎa vi yəɨ vi, mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ yu, ntaoŋ ntei ŋgə̄ɨ mbaŋ vi, nchrā ghɔ shiʼi.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Muuŋ ghɔ chhu ni tǎa vi ŋa, ‘Tǎa, m̀fāaŋ mbɨŋ Minnwi, mbɨnɨ mfāaŋ mbɨŋ ghɔ. A lɔ nuʼuŋ ŋkāʼo ŋa pi mɛ̄iŋ a ŋa muuŋ ghɔ.’
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 “Ndɔ tǎa ghɔ chhu ni pa ghaŋ fàʼa pi ŋa, ‘Pəɨ kɔnɔ nthɔ ni ŋkiɛŋ ndhwí māʼaŋ mbɨŋ yu, ŋgwɛ krɛ́i nɔ mbhɔ yi, mbɨnɨ ŋgwɛ tra nɔ kwò yi.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Nthɔ ni muuŋ nàʼaŋ fuʼu njwi pia fāʼo jɨ,
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 nthɛ ŋa muuŋ a vei ni ŋkwo khu, mbɨnɨ njwiŋ! A ni mbhɛ, m̀bɨnɨ njəɨ vi!’ Pugu jɛ̄ jɨ nu kiʼɛ.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 “Ndɨɨ ghɔ muuŋ shhɨ vi ni mbɔ moŋ nyìeŋ. Ŋga ŋkwəɨ nu ti mbara laʼa, njaʼo lōu pugu pa pini.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Mɛ̄iŋ yichəɨ taʼa muuŋ fàʼa mbie vi ŋa, ‘A lɔ̄gɔ khɔ, ndɔ̄gɔ lɨʼɨ?’
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 A chhu ghɔ ŋa, ‘Ndǐŋ ghɔ pɨnɨ, tǎa vəɨ jwi muuŋ nàʼaŋ tutru, nthɛ ŋa a kwəɨ laʼa shishiʼi.’
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “A pɨgɨtua ndāa ŋa mbaʼa a yiʼi nii nda. Tǎa vi taoŋ ndɨ̄gəɨ vi.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 A luʼu ghɔ ŋa, ‘Līi njəɨ, m̀fāʼa mbhɔ ghɔ nɔ ntou ŋgaʼo paʼa ndɔ ma nchɨ̄ʼə nchò yɔ, ndɔ paʼa ɔ lɔ ma mfɛ muuŋ mimbhi vəɨ ŋa ŋ̀gwrā pigi pa taannu paŋ mfāʼo jɨ nɔ ghɔ.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Ndɔ ti yaoŋ muuŋ ghɔ vei, ŋa a shāaŋ maoŋ pɔ ghao ŋkuoŋ pa shakhɨ, gha ŋkwəɨ, ɔ jwi muuŋ nàʼaŋ tutru ghɔ.’
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 “A khwɛ̄ ghɔ ŋa, ‘Muuŋ a, pɔgɔ ghà ŋguʼɔ mbɔ kaʼa, sheshe yaoŋ ŋa a nyaŋ nɛ, a jɔ.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Ndɔ a kāʼo nɔ jɨ nu, ndɔ mfāʼo pwatua, nthɛ ŋa ndǐŋ ghɔ vei ni ŋkhu mbɨnɨ njwiŋ, a ni mbhɛ m̀bɨnɨ njəɨ vi.’ ”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.