Lucas 15

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Llɛ́ chəɨ, ghaŋ wɛ̄iŋ taashi pugu pa pichəɨ ghaŋ chwīe phɨ thɔ yəɨ Jishɔ nɔ yaʼo nu nnu ŋa a ni njɛʼi nu nɛ,
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 pa ŋgwa Farashi pugu pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi jɛ̄ luo nu, nchhu nu ŋa, “Ŋoŋ vei piŋ pa ghaŋ chwīe phɨ ti nthɔ njɨ maoŋ jɨ pugu pugu.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Nɛnnɛ, Jishɔ ni nchhu yei luʼɔ chrà ni pugu:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “A yəɨ ŋoŋ shɨna pəɨ ŋa ä mfāʼo taʼa ŋkɨɨ minjɨɨ, taʼa yi shɨna pugu phɛ, paʼa a lɔ mieŋ ndipuʼu wuŋ ni ndigi ndipuʼu moŋ ŋkǔnu, ŋgə̄ɨ njiŋ yɛ ŋa a phɛ nɛ, ntāʼa vi ti njəɨ?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Ndɨɨ ŋa a yəɨ vi nɛ, a tiɛŋ vi ŋkambəʼɨ yu, mbɨnɨ nɔ moŋ pwatua.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Ndɨɨ ŋa a pɨ̄nɨ laʼa nɛ, a gɛ̄ pa taannu pi, pugu pa taakuo pi, nchhu ni pugu ŋa, ‘Pia fāʼo pwatua nthɛ ŋa ǹjəɨ minjɨɨ a yɛ ŋa a ni mbhɛ nɛ.’ ”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Nɛnnɛ Jishɔ lūgwi ŋa, “Wuʼɔ nɛnnɛ, ǹchhu nu vɛ ŋa ntou pwatua shi mbɔ po nthɛ taʼa ŋgaŋ phɨ ŋa a pāʼa ŋkǔnu yi ni phɨ nɛ, nchaa ndipuʼu wuŋ ni ndigi ndipuʼu ŋgwa shiʼi ŋa pugu pīʼi ŋa pugu lɔ mfāʼo nɔ paʼa nu ŋkǔnu yugu ni phɨ nɛ.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Ki a yəɨ miŋgwɛ ŋa a mfāʼo wuŋ ndigi mbɨŋ, taʼa yi phɛ, a mieŋ ki lɔ nchuʼu laŋ, njɨ̄gɨ ŋguoŋ nda ghao, ntāʼa pɔpɔrɔ ti nuʼuŋ njəɨ.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ŋga njəɨ, mɛ̄iŋ taannu pi, pugu pa taakuo pi, nchhu ni pugu ŋa, ‘P̂ia fāʼo pwatua, nthɛ ŋa ǹjəɨ ndigi mbɨŋ a yɛ ŋa a ni mbhɛ nɛ.’ ”
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Nɛnnɛ, Jishɔ lūgwi ŋa, “Wuʼɔ nɛnnɛ, ǹchhu nu vɛ ŋa, pwatua shi mbɔ shɨna pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi nthɛ taʼa ŋgaŋ phɨ ŋa a pāʼa ŋkǔnu yi ni phɨ nɛ.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jishɔ ghə̄ɨ shhɨ, nchhu nu ŋa: “Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ fɔ mfāʼo paa puoŋ pimbia.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Vi mikəʼɨ chhu ni tǎa vugu ŋa, ‘Ghrā maoŋ mfɛ nyaŋ, mbɔ maoŋ pɛ ŋa a kaŋ mbɔ nyaŋ ndɨɨ ŋa ɔ khu nɛ.’ Tǎa ghɔ ghrā maoŋ pi ni pugu.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 “A ni ŋga ndaʼa shɨgɛi llɛ́, vi mikəʼɨ kɨrɨ ŋguoŋ maoŋ pi ghao, ŋgwɛ̄iŋ ndaoŋ ŋgə̄ɨ fie moŋ yichəɨ laʼataoŋ, nshāaŋ fɔ ghao moŋ jɨ ki tou.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 A ni ŋga njɨ ŋguoŋ mbɨŋ yi ghao, nji gū moŋ laʼataoŋ ghɔ, a jɛ̄ pɔ nu moŋ pou.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 A ghə̄ɨ mfɛ noŋ yi ni ŋoŋ laʼataoŋ ghɔ nɔ ŋgaŋ fàʼa, ŋgaŋ vi taoŋ vi moŋ nyìeŋ yu ŋa a ghə̄ɨ nthɔ ŋkugwi ŋkunyaŋ.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 A khwā nɔ kugwi nu noŋ yi ni maoŋ ŋa pa ŋkunyaŋ ni njɨ nu nɛ, ndɔ paʼa ŋoŋ lɔ mfɛ sheshe yaoŋ ŋa a jɨ.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 “Ndugwi yi, lɨna yi gha ŋkwəɨ, a chhu ni noŋ yi ŋa, ‘A fāʼo ghaŋ fàʼa tǎa a pi khɔ mfāʼo maoŋ jɨ ti a ka yiɛŋyiɛŋ ntɔrɔ, ǹthɔ ŋkhu njì hɛiŋ?
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Ǹshi ndɔllɔ ŋgə̄ɨ njəɨ tǎa a, njūa ghɔ ŋa, “Tǎa, m̀fāaŋ mbɨŋ Minnwi, mbɨnɨ mfāaŋ mbɨŋ ghɔ.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Ǹdɔ nuʼuŋ ŋkāʼo nɔ pɔ nu muuŋ ghɔ, lɔ̄gɔ a pi nɔ taʼa ŋgaŋ fàʼa yɔ.” ’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 “Nnɛ a lɔllɔ ŋgə̄ɨ lɨʼɨ yəɨ tǎa vi, ŋga ŋguʼɔ mbɔ fie hiŋ, tǎa vi yəɨ vi, mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ yu, ntaoŋ ntei ŋgə̄ɨ mbaŋ vi, nchrā ghɔ shiʼi.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Muuŋ ghɔ chhu ni tǎa vi ŋa, ‘Tǎa, m̀fāaŋ mbɨŋ Minnwi, mbɨnɨ mfāaŋ mbɨŋ ghɔ. A lɔ nuʼuŋ ŋkāʼo ŋa pi mɛ̄iŋ a ŋa muuŋ ghɔ.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 “Ndɔ tǎa ghɔ chhu ni pa ghaŋ fàʼa pi ŋa, ‘Pəɨ kɔnɔ nthɔ ni ŋkiɛŋ ndhwí māʼaŋ mbɨŋ yu, ŋgwɛ krɛ́i nɔ mbhɔ yi, mbɨnɨ ŋgwɛ tra nɔ kwò yi.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Nthɔ ni muuŋ nàʼaŋ fuʼu njwi pia fāʼo jɨ,
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 nthɛ ŋa muuŋ a vei ni ŋkwo khu, mbɨnɨ njwiŋ! A ni mbhɛ, m̀bɨnɨ njəɨ vi!’ Pugu jɛ̄ jɨ nu kiʼɛ.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Ndɨɨ ghɔ muuŋ shhɨ vi ni mbɔ moŋ nyìeŋ. Ŋga ŋkwəɨ nu ti mbara laʼa, njaʼo lōu pugu pa pini.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Mɛ̄iŋ yichəɨ taʼa muuŋ fàʼa mbie vi ŋa, ‘A lɔ̄gɔ khɔ, ndɔ̄gɔ lɨʼɨ?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 A chhu ghɔ ŋa, ‘Ndǐŋ ghɔ pɨnɨ, tǎa vəɨ jwi muuŋ nàʼaŋ tutru, nthɛ ŋa a kwəɨ laʼa shishiʼi.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 “A pɨgɨtua ndāa ŋa mbaʼa a yiʼi nii nda. Tǎa vi taoŋ ndɨ̄gəɨ vi.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 A luʼu ghɔ ŋa, ‘Līi njəɨ, m̀fāʼa mbhɔ ghɔ nɔ ntou ŋgaʼo paʼa ndɔ ma nchɨ̄ʼə nchò yɔ, ndɔ paʼa ɔ lɔ ma mfɛ muuŋ mimbhi vəɨ ŋa ŋ̀gwrā pigi pa taannu paŋ mfāʼo jɨ nɔ ghɔ.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Ndɔ ti yaoŋ muuŋ ghɔ vei, ŋa a shāaŋ maoŋ pɔ ghao ŋkuoŋ pa shakhɨ, gha ŋkwəɨ, ɔ jwi muuŋ nàʼaŋ tutru ghɔ.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “A khwɛ̄ ghɔ ŋa, ‘Muuŋ a, pɔgɔ ghà ŋguʼɔ mbɔ kaʼa, sheshe yaoŋ ŋa a nyaŋ nɛ, a jɔ.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ndɔ a kāʼo nɔ jɨ nu, ndɔ mfāʼo pwatua, nthɛ ŋa ndǐŋ ghɔ vei ni ŋkhu mbɨnɨ njwiŋ, a ni mbhɛ m̀bɨnɨ njəɨ vi.’ ”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.