Lucas 14
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC
1 Yichəɨ Llɛ́ Ji ni mbɔ, Jishɔ ghə̄ɨ nda yichəɨ nthishɨ pa ŋgwa Farashi lɨʼɨ jɨ maoŋ, pa ŋgwa thɔ mbɛʼi vi.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Ŋga njəɨ nu, yichəɨ ŋoŋ ŋa a ni mfāʼo ghɨ̌nɔ mikuʼɔ kwò pugu pa mbhɔ chəɨŋ.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Jishɔ pie ni pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ pugu pa ŋgwa Farashi ŋa, “Gɨ́ piŋ ŋa pi yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ŋoŋ Llɛ́ Ji ki ŋga?”
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Paʼa pugu lɔ ŋkhwɛ̄, Jishɔ lɔ̄gɔ ŋgaŋ ghɨ̌nɔ ghɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ yi mieŋ vi kiʼɛ ŋa a ghə̄ɨ.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Nɛnnɛ a chhu ni pugu ŋa, “A yəɨ ŋoŋ shɨna pəɨ ŋa m̈uuŋ vi ki fua yi ŋgū moŋ tiɛŋ ŋkhǐ shishhi, paʼa a lɔ ŋkiʼi nshūu vi shūu mfuʼu Llɛ́ Ji?”
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Pugu pou khwɛ̀.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Jishɔ jɛ̄ nthɔ nchrā luʼɔ chrà ni pa ghaŋ gɛ̀ pi ndɨɨ ŋa a yəɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ pugu chhɔ ntɛrɛ pa lɨʼɨ liɛŋ yəɨ taprɛi nɛ, nchhu nu ni pugu ŋa,
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 “Ndɨɨ ŋa pi gɛ̄ ghɔ lɨʼɨ jɨ láŋ nɛ, kiʼi ndɔ̄gɔ lɨʼɨ liɛŋ, nthɛ ŋa kəʼɨchəɨ pi gɛ̄ ŋoŋ ŋa a chɨ̄ɨ nchaa ghɔ.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Nnɛ ŋa ŋoŋ ŋa a gɛ̄ vəɨ nɛ shi nthɔ nchhu vɛ ŋa, ‘Fɛ lɨʼɨ yɔ ni ŋoŋ vei!’, kaŋ ɔ shi ŋgə̄ɨ kiʼɛ moŋ shhunoŋ ndɔ̄gɔ ndugwi njiŋ lɨʼɨ.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 “Ndɔ ndɨɨ ŋa pi gɛ̄ ghɔ lɨʼɨ nɛ, ghə̄ɨ nchhɔ nɔ ndugwi njiŋ lɨʼɨ, nɛnnɛ ŋa ndɨɨ ŋa ŋoŋ vɛ ŋa a gɛ̄ ghɔ thɔ nɛ, kəʼɨchəɨ a chhu vɛ ŋa, ‘Taannu a, kuʼɔ nɔ lɨʼɨ liɛŋ’. Nɛnnɛ ɔ shi nchɨɨ ligi ŋguoŋ pa ŋgwa ŋa pəɨ pugu pɔ ŋkuoŋ taprɛi nɛ.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Nthɛ ŋa shesheŋoŋ ŋa a kə̄rə noŋ yi nɛ, pi shi nshwiʼi vi shhɛ. Shesheŋoŋ ŋa a shwiʼi noŋ yi shhɛ nɛ, pi shi ŋkə̄rə vi tɔthɨ.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Jishɔ chhu ni ŋoŋ ghɔ ŋkaa yu ŋa a ni ŋgɛ̄ vi nɛ ŋa, “Ndɨɨ ŋa ɔ pīri ŋkiɛŋ maoŋ jɨ nɛ, kiʼi mɛ̄iŋ pi taannu pɔ, ki lǐŋ pɔ, ki ndaaŋoŋ yɔ, ki taakuo pɔ, mbɔ ghaŋ fàʼo, nthɛ ŋa pugu shi ma ŋgɛ̄ ghɔ ŋkaa pugu nnɛ a pɔ ŋa ɔ kwo fāʼo pe yɔ ni nnu ŋa ɔ ni nchwīe nɛ.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Ndɨɨ ŋa ɔ pīri jɨ nɛ, gɛ̄ pi pa mbou, pa ŋkwíni, pa nchriligi,
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 nnɛ, kaŋ ɔ shi mfāʼo mbɔrɔ nthɛ ŋa mimfɛ paʼa pugu lɔ ma nduʼu vɛ. Minnwi shi nduʼu shiʼi yɔ ndɨɨ ŋa pa ŋgwa shiʼi lɛ ŋkuʼɔ nɛ.”
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Ndɨɨ ŋa yichəɨ taʼa ŋgaŋ gɛ̀ ŋa a ni nchhɔ ŋkuoŋ taprɛi ni njaʼo yei nnu nɛ, nchhu ni Jishɔ ŋa, “A fɨʼɨ pwatua nɛiŋ ni ŋoŋ ŋa a shi mbɔ ŋgia jɨ moŋ ntuʼɔ fùoŋ Minnwi?”
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Yichəɨ ŋoŋ ni ma mbīri mmɛ jɨ ŋgɛ̄ ntou ŋgwa.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Ndɨɨ jɨ ghɔ ni ŋga ŋkāʼo, a taoŋ muuŋ fàʼa vi ŋa a chhu ni ghaŋ gɛ̀ pi ŋa, ‘Pəɨ thɔ, ŋguoŋ yaoŋ kwo kāʼo!’
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Ŋguoŋ yugu ghao jɛ̄ nthɔ njūa shwieshwie. Fǔoŋ yi chhu ni muuŋ fàʼa ghɔ ŋa, ‘Ǹjuoŋ shhɛ, a pie ŋa ŋ̀guʼɔ ŋgə̄ɨ njəɨ, m̀baʼo mbhɔ ŋa a mieŋ a ǹduʼu.’
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Yichəɨ chhu ji ŋa, ‘Ŋ̀kwo yuoŋ wuŋ fua fāʼa nyìeŋ ŋgə̄ɨ nu lɨʼɨ ywɛʼi vugu, nthɛ yie ghɔ, ǹduoŋ ŋa a līʼɛ fàŋ a.’
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Vichəɨ chhu ji ŋa, ‘Ŋ̀guʼɔ ŋka laŋlaŋ. Nthɛ yie ghɔ, minthɛ paʼa ǹdɔ nthɔ.’
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 “Muuŋ fàʼa ghɔ pɨ̄nɨ nshwei taathɔ vi ni pa nnu pei. Ŋgaŋ nda ghɔ chhu ni muuŋ fàʼa vi ghɔ moŋ pɨgɨtua ŋa, ‘Taoŋ ŋgə̄ɨ moŋ pa laʼa, pugu pa fra, nchhu ni pa ghaŋ pou, pa ŋkwíni, pa nchriligi ŋa pugu thɔ.’
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 A gha ndara muuŋ fàʼa ghɔ chhu ŋa, ‘Taathɔ, ŋ̀kwo fāʼa ŋkwaŋ haʼaŋ ɔ chhu nɛ, ndɔ shɨna wuʼɔ mbiʼi ni pichəɨ ŋgwa moŋ nda.’
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Nɛnnɛ, taathɔ pɨnɨ nchhu ghɔ ŋa, ‘Taoŋ ŋgə̄ɨ shɛndaoŋ ntou, pugu pa ndaoŋ mooŋ trǔ, nɨŋɨ ŋa ŋgwa thɔ nii nnɛ ŋa nda a lɨnaoŋ.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Ndɔ ǹshwei vəɨ, mbaʼa kaŋ taʼa ŋoŋ ŋa mi ni ŋgɛ̄ vugu nɛ ywɛʼi sheshe yaoŋ jɨ.’ ”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Ndwɛ, yú ŋgwa ni nthɔ njōu njiŋ Jishɔ, a kara nchhu ni pugu ŋa,
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Ŋ̈oŋ nthɔ njiŋ a ki lɔ mbɨ̄na tǎa vi, pugu pa mǔuŋ vi, ni ŋgwɛ vi, pugu pa puoŋ pi, ni lǐŋ pi pi pimbia, pugu pa pi piŋgɛ, ooŋ, pugu pa chɔmbhi yi, kaŋ minthɛ paʼa a lɔ mbɔ ŋgaŋ younjiŋ a.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Shesheŋoŋ ŋa a lɔ njiʼi ntiɛŋ wáʼa yi nthɔ njiŋ mu nɛ, nthɛ paʼa a lɔ njōu njiŋ a.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “A yəɨ ŋoŋ shɨna pəɨ ŋa ä ntāʼa nu ŋkrao nda tɔthɨ, paʼa a lɔ mfǔoŋ nchɔchhɔ shhɛ ndīi fɨʼɨ nchuoŋ yi, nɔ yəɨ nu ŋa a fāʼo fɨʼɨ mbɨŋ ŋa mimfɛ a krao nɔ ghɔ mīʼɛŋ nɛ?
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Kiɛŋ nɛnnɛ, kaŋ a shi ŋga mbɔ ndɨɨ ŋa a nūʼɔŋ kwonda tɔthɨ ghɔ ki lɔ mīʼɛŋ nda tɔthɨ ghɔ nɛ, shesheŋoŋ gha njəɨ, māʼaŋ vi ni kwə̀ɨŋ,
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 nchhu nu ŋa, ‘Ŋoŋ vei ni njɛ̄ ŋkrao nu nda ki lɔ njiʼi mīʼɛŋ.’
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 “Ki a yəɨ fùoŋ ŋa minthɛ a ghə̄ɨ nu māʼaŋ yichəɨ fùoŋ ni wuŋ ŋkaŋ ghaŋ māʼaŋ nchhɔ̀, yie fùoŋ lɔ fāʼo pi paa wuŋ ŋkaŋ ghaŋ nchhɔ̀, ki a lɔ fǔoŋ nchɔchhɔ shhɛ ndīi ŋa mimfɛ a māʼaŋ vi ni wuŋ ŋkaŋ ghaŋ nchhɔ̀ pighɔ.
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Ti a nchɔchhɔ njəɨ ŋa mimfɛ paʼa a lɔ māʼaŋ vi, a taoŋ ghaŋ ntaoŋ ŋa pugu ghə̄ɨ mbie vie fùoŋ ŋa, ‘Pigi chwīe nɛiŋ nji ŋa mimfɛ pia fāʼo taʼaŋggi.’
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Wuʼɔ nɛnnɛ, shesheŋoŋ vəɨ nthɛ paʼa a lɔ njōu njiŋ a ki lɔ mīʼaŋ ŋguoŋ nnu pi nthɛ a.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Khí pwa, ndɔ ghrɨ́ yi nɔ chwīe nu yaoŋ pwa mbhɛ, ɔ pɨnɨ ŋkwəɨ ni ghrɨ́ yi ghɔ pi nɛiŋ?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Nthɛ ŋa mbaʼa a yiʼi nuʼuŋ mfāʼo ghɛ̀rɛ shhɛ, ki nɔ gwí ŋkuʼu maoŋ chwīe yaoŋ pwa. Pi ghà mīʼaŋ khí yɛ ŋa a lɔ nuʼuŋ mfāʼo ghɛ̀rɛ nɛ mīʼaŋ. Ywɛrɛ, ŋoŋ ŋa a fāʼo tə́nə nɛ, â yaʼo!”
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.